Την ώρα που χαιρόμαστε τις μεγάλες ευρωπαϊκές επιτυχίες των ομάδων μας και ετοιμαζόμαστε για άλλη μία ποδοσφαιρική σεζόν, να τις δούμε να συμμετέχουν σε ευρωπαϊκούς ομίλους, προκύπτει ξανά η ποδοσφαιρική μας φτώχια, εντός συνόρων.
Το γνωστό θέμα που αφορά τα ελάχιστα κατάλληλα ποδοσφαιρικά γήπεδα.
Είναι μία ακόμα απτή απόδειξη, ότι μας νοιάζουν οι πρόσκαιρες επιτυχίες παρά να κοιτάξουμε πιο βαθιά το ποδόσφαιρο μας.
Μοιάζει με την φράση που λέει ότι το δέντρο στο δάσος, πάει μία χαρά, αλλά το δάσος στη γενικότερη του εμφάνιση, παραμένει καμένο!
Μας έμειναν κάποια γήπεδα να τα απολαμβάνουμε όπως το ΑΛΦΑΜΕΓΑ, η ΑΕΚ Αρένα και το ΓΣΠ.
Από εκεί και πέρα…ψαχνόμαστε, Απλά επιδιορθώνονται με πατσιαρίσματα κάποια από τα παλιά μας γήπεδα που είναι γερασμένα και ακατάλληλα!
Το να κάτσει κάποιος σήμερα να γράψει τους «φταίχτες» αυτού του θλιβερού γεγονότος δεν είναι λύση.
Αυτό που οφείλουν όλοι να κάνουν είναι να πάρουν απόφαση. Θέλουμε να έχουμε απλά μία καλή ποδοσφαιρική βιτρίνα, ή θέλουμε να έχουμε γενικότερη εικόνα που να είναι ελκυστική από κάθε άποψη;
Αυτή είναι η ευθύνη όσων αγαπούν ,και θέλουν την ποδοσφαιρική πρόοδο στη γενικότερη της μορφή.
Μιλάμε, για τις ομάδες-διοικήσεις που έχουν ιδιόκτητα ποδοσφαιρικά γήπεδα. Μιλάμε για τον ΚΟΑ που έχει υπό τη δική του ιδιοκτησία γήπεδα. Μιλάμε για την πολιτεία που καλείται να μιλήσει με πράξεις και όχι με λόγια.
Αλλιώς; Θα περάσει από μία ακόμα μεγάλη κρίση το Κυπριακό ποδόσφαιρο με θύματα τον φίλαθλο κόσμο αλλά και το άθλημα γενικότερα.
Μιχάλης Παπαγεωργίου
