Ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα γεννήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 1960 στο Λανούς, κοντά στο Μπουένος Άιρες, και μεγάλωσε στη φτωχή συνοικία Βίγια Φιορίτο. Η εξαιρετική τεχνική του φάνηκε από παιδί. Στα 15 του έκανε ντεμπούτο στην πρώτη ομάδα της Αρχεντίνος Τζούνιορς, πριν μετακινηθεί στην Μπόκα Τζούνιορς και κατακτήσει το πρωτάθλημα Αργεντινής το 1981.
Το 1982 πήγε στην Μπαρτσελόνα. Παρά τα προβλήματα υγείας και τους τραυματισμούς, κατέκτησε το Κύπελλο Ισπανίας. Το 1984 μεταγράφηκε στη Νάπολι, όπου έζησε τις μεγαλύτερες συλλογικές επιτυχίες του και μετατράπηκε σε σύμβολο ολόκληρης της πόλης.
Η Νάπολι και τα ποδοσφαιρικά ρεκόρ
Με τον Μαραντόνα η Νάπολι κατέκτησε τα πρώτα δύο πρωταθλήματα Ιταλίας της ιστορίας της, το 1987 και το 1990, το Κύπελλο Ιταλίας το 1987, το Κύπελλο UEFA το 1989 και το ιταλικό Σούπερ Καπ το 1990. Η μεταγραφή του από την Μπαρτσελόνα στη Νάπολι το 1984 αποτέλεσε τότε παγκόσμιο ρεκόρ μεταγραφικού ποσού.
Στην εθνική Αργεντινής πραγματοποίησε 91 συμμετοχές και σημείωσε 34 γκολ. Έπαιξε σε τέσσερα Παγκόσμια Κύπελλα (1982, 1986, 1990 και 1994), κατέκτησε το τρόπαιο το 1986 και έφθασε στον τελικό το 1990. Στο Μουντιάλ του Μεξικού το 1986 πέτυχε πέντε γκολ, μοίρασε πέντε ασίστ και αναδείχθηκε κορυφαίος παίκτης της διοργάνωσης.
Το «χέρι του Θεού» και το γκολ του αιώνα
Στον προημιτελικό του 1986 εναντίον της Αγγλίας πέτυχε δύο από τα διασημότερα γκολ της ιστορίας: το πρώτο με το χέρι, που δεν αντιλήφθηκε ο διαιτητής, και το δεύτερο έπειτα από εντυπωσιακή ατομική προσπάθεια από τη δική του πλευρά του γηπέδου. Το δεύτερο ψηφίστηκε από τη FIFA ως «Γκολ του Αιώνα» σε διαδικτυακή ψηφοφορία το 2002.
Το 1994 αποβλήθηκε από το Μουντιάλ μετά από θετικό έλεγχο για απαγορευμένη ουσία. Η καριέρα του περιλάμβανε και μακροχρόνια προβλήματα εξάρτησης, αλλά η επιρροή του στο ποδόσφαιρο παρέμεινε τεράστια. Αργότερα εργάστηκε ως προπονητής, μεταξύ άλλων στην εθνική Αργεντινής στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010.
Ο θάνατος και τα ερωτήματα για την περίθαλψή του
Στις 25 Νοεμβρίου 2020 ο Μαραντόνα πέθανε σε ηλικία 60 ετών σε κατοικία κοντά στο Μπουένος Άιρες, ενώ ανάρρωνε από εγχείρηση για υποσκληρίδιο αιμάτωμα. Ως αιτίες θανάτου αναφέρθηκαν καρδιακή ανεπάρκεια και οξύ πνευμονικό οίδημα. Το ερώτημα που απασχόλησε τις δικαστικές αρχές ήταν αν η κατ’ οίκον φροντίδα και οι παραλείψεις του ιατρικού προσωπικού συνέβαλαν στον θάνατό του.
Η δικαστική υπόθεση: Από την ακύρωση της πρώτης δίκης στην απόφαση του Δεκεμβρίου
Η πρώτη δίκη ακυρώθηκε το 2025 ύστερα από σκάνδαλο σχετικά με τη συμμετοχή δικαστού σε μη εγκεκριμένο ντοκιμαντέρ για τη διαδικασία. Η νέα δίκη άρχισε στις 14 Απριλίου 2026 στο Σαν Ισίδρο. Η εισαγγελία υποστήριξε ότι υπήρξαν σοβαρές παραλείψεις στην παρακολούθηση του ασθενούς, ενώ οι κατηγορούμενοι αρνήθηκαν ποινική ευθύνη.
Στις 22 Οκτωβρίου 2026 ολοκληρώθηκε η ακροαματική διαδικασία. Ο παθολόγος Πέδρο Ντι Σπάνια αθωώθηκε, ενώ για τους άλλους έξι επαγγελματίες υγείας το δικαστήριο όρισε ανακοίνωση της ετυμηγορίας στις 22 Δεκεμβρίου 2026. Μεταξύ των κατηγορουμένων βρίσκονται ο νευροχειρουργός Λεοπόλδο Λούκε και η ψυχίατρος Αγουστίνα Κοσάτσοφ. Μέχρι την έκδοση απόφασης ισχύει το τεκμήριο αθωότητας.
Έτσι, στα 66 χρόνια από τη γέννησή του, ο Μαραντόνα εξακολουθεί να συγκινεί όχι μόνο με όσα έκανε με την μπάλα, αλλά και με την εκκρεμότητα γύρω από τις τελευταίες ημέρες της ζωής του.
