Ο εθνικός ύμνος κάθε χώρας εκτός από τους συμβολισμούς που κουβαλάει χρησιμοποιείται (σε περιπτώσεις) και για την τόνωση του ηθικού.
Στον αθλητισμό και στις μεγάλες διοργανώσεις η τελετουργική υπόκρουσή του υποδεικνύει στους πρωταγωνιστές πως πρέπει να θυμηθούν την καταγωγή τους και να παίξουν με ακόμα μεγαλύτερο ζήλο για τη φανέλα με το εθνόσημο και για τους συμπατριώτες τους.
Στα μέρη μας ο Διονύσιος Σολωμός έβαλε τους στίχους και ο Νικόλαος Μάντζαρος τη μουσική για τη δημιουργία του «Ύμνου εις την Ελευθερίαν» που καθιερώθηκε ως ο Εθνικός Ύμνος της Ελλάδας το 1865. Στο Μαρόκο τα πράγματα είναι πιο σύνθετα και στην περίπτωσή του το Παγκόσμιο Κύπελλο ήταν αυτό που ολοκλήρωσε την εθνική σύνθεση. Αν δεν είχε έρθει η πρόκριση του 1970, ίσως ακόμα ο ύμνος του Μαρόκου να είχε μόνο μουσική και καθόλου λόγια.
Στο Μουντιάλ του 2026 πάντως, ο εθνικός ύμνος του Μαρόκου ακούστηκε για τελευταία φορά περίπου 90 λεπτά πριν έρθει ο αποκλεισμός στα προημιτελικά από τη Γαλλία. Στη Βοστώνη της Μασαχουσέτη ολοκληρώθηκε μία περήφανη πορεία των Μαροκινών στην κορυφαία διοργάνωση και αξίζει τον κόπο να θυμηθούμε την ξεχωριστή ιστορία του Χεραφίδικου Ύμνου που δεν θα είχε ολοκληρωθεί αν το ποδόσφαιρο δεν είχε «επιτάξει» την προσθήκη στίχων.
Πηγή:athletiko.gr
