Πώς είναι η διαδρομή κόλαση-παράδεισος; Ρωτήστε τους παίκτες του Ολυμπιακού και τους φίλους της ομάδας που ταξίδεψαν μέχρι τη Βαλένθια (και όσους είδαν ολόκληρο το ματς, γιατί μπορεί κάποιοι να άλλαξαν κανάλι στο ημίχρονο) να σας το περιγράψουν. Και με αριθμούς, μπορεί κανείς να το καταλάβει. Ενάμισι λεπτό μετά την έναρξη της τρίτης περιόδου οι “πορτοκαλί” είχαν εκτοξεύσει τη διαφορά στο +28, περνώντας με 62-34. Κι όμως, οι “ερυθρόλευκοι” δεν ηττήθηκαν! Στα υπόλοιπα 26:30” (αυτά που έμεναν για τη λήξη της κανονικής περιόδου συν τα πέντε της παράτασης) το επί μέρους σκορ ήταν … 35-69, υπέρ τους.
Οι πρωταθλητές Ευρώπης κατάφεραν να αλλάξουν τα πάντα, να γυρίσουν ένα αγύριστο ματς και να φύγουν χαμογελαστοί από την Ρόιτζ Αρένα, γράφοντας μια ανεπανάληπτη ιστορία, που μπαίνει σίγουρα στο πάνθεον των μεγάλων ανατροπών τους. Αυτή ήταν η πιο μεγάλη σε … απόσταση από τον αντίπαλο, καθώς η Βαλένθια είχε σαρώσει στα πρώτα 21:30 λεπτά, με όλο το γήπεδο σε ευφορία και τους ολυμπιακούς σε απελπισία!
Πράγματι αυτή η επιστροφή του Ολυμπιακού δεν έχει προηγούμενο. Όπως δεν είχε προηγούμενο και το εφιαλτικό πρώτο ημίχρονο, όπου τίποτε δεν λειτούργησε σωστά και όλα έμοιαζαν με ένα τεράστιο μηδενικό.
Μηδέν στην άμυνα, μηδέν στην επίθεση, υπό του μηδενός στην ενέργεια, με τους γηπεδούχους να παίζουν … μόνοι τους. Οι Πειραιώτες χωρίς καθαρό μυαλό, δεν προλάβαιναν να βλέπουν τη Βαλένθια να βάζει εύκολα καλάθια. Οι γηπεδούχοι σούταραν με 71.4% δίποντα και 41.2% τρίποντα, κάνοντας δέκα επιθέσεις παραπάνω, έχοντας 17 ασίστ για 2 λάθη, όλα δείγματα της ανύπαρκτής άμυνας του Ολυμπιακού.
Υποτίθεται ότι βασικός στόχος απέναντι στους αήττητους, μέχρι αυτό το βράδυ, παίκτες του Τσάβι Άλμπερτ, ήταν να μην τους επιτρέψουν τις επιθέσεις των … πέντε δευτερολέπτων και η αποφυγή των λαθών. Συνέβη το ακριβώς αντίθετο. Ο Ολυμπιακός, αδυνατώντας να κυκλοφορήσει σωστά την μπάλα, έκανε 9 λάθη (για έξι μόλις ασίστ), δεχόμενος 12 πόντους στον αιφνιδιασμό.
Ο Μπαρτζώκας ίδρωνε, φώναζε, άλλαζε παίκτες, αλλά με εξαίρεση τον Εντζάι και τον Μοντέρο, δεν έβλεπε … φως. Λανθασμένες επαναφορές, καμιά συνενννόηση στις αλλαγές στην άμυνα, όλα λάθος. Όλα στραβά. Και στην εκπνοή της δεύτερης περιόδου, ο Σορτς με ένα τρίποντο εκτός ισορροπίας, έστελνε τη διαφορά στο +25.
Ηγέτης όσο κανείς άλλος, ο Φουρνιέ
Η εκκίνηση της τρίτης περιόδου δεν είχε πολλές διαφορές με τα 20 λεπτά που είχαν προηγηθεί. Το τρίποντο του Άρμονι Μπρουκς, έκανε ακόμα πιο μαύρη τη νύχτα, αν και η πεντάδα, που είχε μπει άρχισε να στέλνει σιγά-σιγά μηνύματα ελπίδας. Πρώτα απ’ όλα ήρθε η άμυνα. Ο Ολυμπιακός πίεσε σωστά την μπάλα (με τον Γουορντ να πέφτει πάνω στον Σορτς), ο Μιλουτίνοβ γέμισε με την παρουσία του τη ρακέτα και στις δυο πλευρές του γηπέδου και ο Μακιντάιρ ηρέμησε, για να οργανώσει καλά την ομάδα.
Αργά αλλά σταθερά, οι φιλιξενούμενοι έστελναν το ματς στην αρχική τους στόχευση. Να παγιδεύσουν τη Βαλένθια στο πέντε έναντίον πέντε. Μια ομάδα υπέροχη όταν τρέχει και στο γρήγορο τέμπο, έχει τεράστιο πρόβλημα όταν τη βάλεις να σκεφτεί πως θα παίξει κόντρα σε οργανωμένη άμυνα. Μόλις ο Ολυμπιακός τους έβαλε σε αυτή τη συνθήκη οι παίκτες με τα πορτοκαλί άρχισαν να μπλοκάρουν. Μέχρι το τελικλο βραχυκύλωμα.
Οι πόντοι του Βεζένκοβ ήρθαν. Μα πάνω απ’ όλα … εμφανίστηκε ο Εβάν Φουρνιέ. Ο Γάλλος, που στο πρώτο ημίχρονο ήταν στο απόλυτο μηδέν, έκανε ένα τεράστιο δεύτερο ημίχρονο (και παράταση) σκοράροντας 23 πόντους (με 5/9δ, 2/5τρ, 7/7β), πιέζοντας σαν σκυλί, κλέβοντας μπάλες και παίρνοντας στο τέλος όλες (τις σωστές) αποφάσεις. Ο σταρ των πρωταθλητών έδωσε το σύνθημα της επικής αντεπίθεσης και έμεινε στο γήπεδο σχεδόν 37 λεπτά. Αν χρειαζόταν θα έπαιζε άλλα τόσα, μέχρι να κερδίσει η ομάδα του.
Δεν υπάρχουν πολλοί παίκτες σαν τον ηγέτη Φουρνιέ, ειδικά όταν αρχίζει και γυαλίζει το μάτι του.
Τα χέρια του Εντζάι και του Παπανικολάου
Αυτός ήταν ο … ηθικός αυτουργός για την επική επιστροφή του Ολυμπιακού. Ο Μπαρτζώκας (και στη συνέχεια ο Παππάς, όταν ο χεντ κόουτς πήγε στα αποδυτήρια χρεωμένος με τεχνικές ποινές) έτριβε τα χέρια του από ικανοποίηση βλέποντας τον άλλοτε NBAer να κάνει πράγματα και θαύματα.
Συν τοις άλλοις ο Ολυμπιακός έβρισκε σαν στηρίγματα τα χέρια τανάλιες του Εντζάι και του αρχηγού Κώστα Παπανικολάου. Ο Σενεγαλέζος έπεισε για ένα ακόμη παιχνίδι πόσο πετυχημένη ήταν η επιλογή του, σχεδόν από το πουθενά, για να προστεθεί στο φετινό ρόστερ.
Παίζοντας και αυτή τη φορά, όταν του ζητήθηκε, στο “5”, έδωσε πολλές μάχες, καταφέρνοντας στο δεύτερο μέρος να προσαρμοστεί στην άμυνα πάνω στο Μίροτιτς που στο πρώτο μέρος είχε αναδειχθεί σε νούμερο ένα πρόβλημα του Ολυμπιακού. Τα κλεψίματα, τα ριμπάουντ και σίγουρα οι 11 πόντοι (με 5/6 σουτ) που έβαλε προστέθηκαν σε ένα εντυπωσιακό ντεμπούτο με τα “ερυθρόλευκα”, αν σκεφτούμε ότι σε αυτές τις πρώτες πέντε αγωνιστικές σκοράρει 11.2π (με 23/28 σουτ), έχοντας ακόμα 3ρ, 1.2 ασίστ και 1 κλέψιμο.
Η άμυνα που βγάζει με πάθος πάνω στον Κάμερον στο τέλος της παράτασης είναι καθοριστική. Όπως ήταν, βέβαια, και του Παπανικολάου. Ο αρχηγός πρόλαβε τον Μπρουκς ενώ είχε βγει από τα σκριν, έτοιμος να σκοράρει για τρεις, τον σταμάτησε και κράτησε τη διαφορά υπέρ της ομάδας του. Ένα πληθωρικό ματς από τον “Παπ” με 9π, 7ρ και αδιάκοπο κυνηγητό στην άμυνα.
Με την υπογραφή του Μοντέρο
Για όλα τα υπόλοιπα φρόντισε ο Γιαν Μοντέρο. Ο Δομινικανός ζογκλέρ, απέναντι στο κοινό που τον λάτρεψε, δεν χαρίστηκε στην πρώην ομάδα του. Στο πρώτο ημίχρονο προσπάθησε να σώσει ό,τι μπορούσε. Μετά, απλά έβαλε την υπογραφή του στη νίκη, τελειώνοντας τις φάσεις, δημιουργώντας ρήγματα, παίζοντας άμυνες, κερδίζοντας ριμπάουντ και ολοκληρώνοντας με 26 πόντους ένα μεγάλο ματς που έφερε εν τέλει την υπογραφή του.
Στα 15 λεπτά, που αγωνίστηκε στο δεύτερο μέρος και στην παράταση ο Μοντέρο τα έκανε σχεδόν όλα σωστά (εξαίρεση η φάση, που έχασε την μπάλα, με την κατοχή να περνάει στη Βαλένθια) βάζοντας τεράστια σουτ, όπως το τρίποντο που μείωσε τη διαφορά στους πέντε (στο 36) αλλά και το πιο δύσκολο στεπ μπακ δίποντο, με τον Ολυμπιακό να παίρνει ένα +3, 68 δευτερόλεπτα πριν τελειώσουν όλα.
Για αυτό τον πήρε τον Μοντέρο ο Ολυμπιακός. Για να βρει ένα πόιντ-γκαρντ που διαβάζει καλά το γήπεδο, ξέρει να κατευθύνει, να σκοράρει και να παίρνει τα μεγάλα σουτ.
Οι “ερυθρόλευκοι” στα 25 λεπτά, μετά τον εφιάλτη του πρώτου ημιχρόνου είχαν 18/26 δί[πμτα. 5/15τρ, 13/15β κι κυρίως 15 ασίστ για 6 λάθη, που άλλαξαν ολότελα ένα παιχνίδι το οποίο όλοι νόμιζαν ότι είχε χαθεί, αλλά στο τέλος … κερδήθηκε!
ΥΓ: Η χρονιά είναι πολύ μεγάλη. Ο Τάιλερ Ντόρσεϊ θα βρει τις στιγμές του. Ο ρόλος του μπορεί να είναι διαφορετικός. Χρειάζεται και χρόνο, αλλά και τον δικό του τρόπο για να προσαρμοστεί. Θα τα καταφέρει, ωστόσο…
