Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός: Τα μπάτζετ στην εποχή του νέου salary cap…

Η αντίστροφη μέτρηση για τη νέα σεζόν της EuroLeague έχει ήδη ξεκινήσει και μαζί με την αγωνιστική εικόνα των 20 ομάδων, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα ποσά που είναι διατεθειμένες να επενδύσουν για να κυνηγήσουν τον μεγάλο στόχο.

Η περσινή συναρπαστική χρονιά βρήκε τον Ολυμπιακό να επιστρέφει στην κορυφή της Ευρώπης μετά από 13 χρόνια και ο ανταγωνισμός φαίνεται ότι φέτος φτάνει στο κατακόρυφο. Αρκετοί σύλλογοι αύξησαν πολύ τις επενδύσεις τους, αν και λίγοι είναι αυτοί που μιλούν ανοιχτά για τους αριθμούς τους. Παράλληλα, η φετινή 20άδα παρουσιάζει αλλαγές: η Μονακό, αδυνατώντας να επιλύσει τα σοβαρά οικονομικά της προβλήματα, αποχώρησε από τη διοργάνωση με τη θέση της να παίρνει η φιναλίστ του περσινού EuroCup, Μπεσίκτας, εκμεταλλευόμενη και την αδυναμία της κατόχου του τροπαίου, Μπουργκ, να δηλώσει συμμετοχή.

Παναθηναϊκός & Ολυμπιακός: Εκτόξευση στην κορυφή

Στην κορυφή της οικονομικής πυραμίδας δεσπόζουν οι δύο ελληνικές ομάδες, αποδεικνύοντας ότι τα μπάτζετ τους πέρασαν σε άλλη σφαίρα για ακόμα μία φορά. Οι «πράσινοι» έχουν ανεβάσει σημαντικά τον πήχη, με τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς να επιστρέφει στον πάγκο και το ρόστερ να γεμίζει με συμβόλαια που κατατάσσονται στα υψηλότερα της Ευρώπης.

Ο άνθρωπος -συνώνυμο των τίτλων- επέστρεψε στην ομάδα της καρδιάς του και μαζί με την έλευσή του, το αγωνιστικό μπάτζετ του Παναθηναϊκού εκτοξεύτηκε πλησιάζοντας τα 43 εκατομμύρια ευρώ, ποσό που μαζί με τη φορολογία μπορεί να ανεβαίνει και έως τα 53 εκατομμύρια. Ο Κέντρικ Ναν βρίσκεται στην κορυφή των «πράσινων» συμβολαίων με €4.500.000 ετησίως, ενώ από €4.000.000 λαμβάνουν ο Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις και ο Γκερσόν Γιαμπουσέλε. Ο Σιλβέν Φρανσίσκο ακολουθεί με €3.500.000 ετησίως, ενώ σημαντικά συμβόλαια υπάρχουν και σε όλο τον βασικό κορμό της ομάδας.

Από την άλλη πλευρά, ο κάτοχος του τροπαίου Ολυμπιακός με τον Γιώργο Μπαρτζώκα στο τιμόνι διατήρησε τον ισχυρό του κορμό, πραγματοποιώντας τις κατάλληλες διορθωτικές κινήσεις για να κρατήσει τον «θρόνο» του. Το αγωνιστικό του μπάτζετ ανέρχεται κοντά στα 23 εκατομμύρια δείχνοντας την πρόθεση του οργανισμού για σημαντική επένδυση. Ο Σάσα Βεζένκοβ παραμένει στην κορυφή των αποδοχών με περισσότερα από €3.500.000 ετησίως, ενώ ο Εβάν Φουρνιέ ακολουθεί με €3.000.000. Οι «ερυθρόλευκοι» πρόσθεσαν στο ρόστερ τους και τον Γιαν Μοντέρο, ο οποίος θα λαμβάνει €2.500.000 τον χρόνο, ενώ ο Νίκολα Μιλουτίνοφ βρίσκεται στα €2.300.000 και ο Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ στα €2.150.000. Πρέπει να σημειωθεί ότι σημαντικό ποσό απελευθερώθηκε και μετά τη φυγή του Τόμας Γουόκαπ για την Ντουμπάι BC.

Οι ομάδες που ανταγωνίζονται και η ιστορία της Βιλερμπάν

Πέρα από τους δύο «αιωνίους», αρκετές ομάδες έχουν κινηθεί επιθετικά στην αγορά. Η Χάποελ Τελ Αβίβ αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα, καθώς ο συνολικός της προϋπολογισμός φτάνει τα €58.000.000, ενώ περίπου €20.000.000 υπολογίζεται ότι αφορούν τους μισθούς. Το ιδιαίτερο στοιχείο στην περίπτωσή της είναι ότι μόνο οι Βασίλιε Μίτσιτς και Ελάιτζα Μπράιαντ απορροφούν ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της μισθολογικής πίτας. Ψηλά στη λίστα βρίσκεται η Ρεάλ Μαδρίτης, με το payroll της να εκτιμάται μεταξύ €20 και €25 εκατομμυρίων, ενώ η Εφές κινείται στα €18-20 εκατομμύρια. Η Φενέρμπαχτσε βρίσκεται περίπου στα €17 εκατομμύρια, η Μακάμπι Τελ Αβίβ στα €16 εκατομμύρια και η Μπαρτσελόνα μεταξύ €15 και €18 εκατομμυρίων.

Ξεχωριστή αναφορά πρέπει να γίνει στη Ζάλγκιρις, καθώς οι Παούλιους Γιανκούνας και Γκεντιμίνας Ναβίτσκας παρουσίασαν έναν συνολικό προϋπολογισμό ύψους €28.800.000 χωρίς τους φόρους, εκ των οποίων €19.700.000 αντιστοιχούν στο αγωνιστικό κομμάτι και στη μισθοδοσία παικτών και προπονητικού επιτελείου. Η μεγάλη αλλαγή έρχεται μετά την απόκτηση του Γιόνας Βαλαντσιούνας, ο οποίος αποτελεί το πιο ακριβοπληρωμένο μέλος του ρόστερ. Ο 34χρονος σέντερ αναμένεται να εισπράξει περίπου €5.000.000 σε δύο χρόνια, γεγονός που αποτυπώνει και το επίπεδο της επένδυσης που επιχειρεί να κάνει η Ζάλγκιρις.

Εντελώς διαφορετική είναι η ιστορία της Βιλερμπάν. Ο γαλλικός σύλλογος είχε σχεδιάσει αρχικά έναν προϋπολογισμό που θα έφτανε τα €59.000.000, όμως το πλάνο αυτό δεν προχώρησε. Έτσι, η γαλλική ομάδα υποχρεώθηκε να παρουσιάσει νέο οικονομικό πλάνο και πλέον πορεύεται με συνολικό budget περίπου €24.000.000. Η διαφορά σε σχέση με τον αρχικό σχεδιασμό είναι τεράστια και φυσικά επηρέασε άμεσα το αγωνιστικό πλάνο. Οι αλλαγές ήταν αλυσιδωτές. Ο Σιλβέν Φρανσίσκο, παρότι είχε ανακοινωθεί από τη Βιλερμπάν, κατέληξε τελικά στον Παναθηναϊκό, ο Αρμόνι Μπρουκς παραχωρήθηκε δανεικός στη Βαλένθια, ο Ντάνιελ Τάις μετακόμισε στη Μακάμπι Τελ Αβίβ, ενώ παρελθόν αποτέλεσε και ο Νικ Βάιλερ–Μπαμπ.

Στο ίδιο πλαίσιο προσαρμογών κινήθηκε και ο Τόνι Πάρκερ. Ο προπονητής της Βιλερμπάν είχε συμφωνήσει αρχικά για ετήσιες απολαβές περίπου €1.200.000, όμως συμφώνησε να μειώσει τον μισθό του κατά πέντε φορές, στα περίπου €200.000, προκειμένου να βοηθήσει τον σύλλογο να διατηρήσει μεγάλο μέρος του προπονητικού επιτελείου.

Το ζήτημα με το Financial Stability & Fair Play και οι «αιώνιοι»

Η νέα σεζόν είναι η πρώτη στην οποία εφαρμόζεται στην πράξη το ανανεωμένο Financial Stability & Fair Play, με το Base Remuneration Level να έχει οριστεί στα €10.000.000 σε καθαρές αποδοχές παικτών. Δεν πρόκειται, ωστόσο, για ένα κλασικό salary cap που απαγορεύει στις ομάδες να ξεπεράσουν ένα συγκεκριμένο ποσό. Το σύστημα επιτρέπει υψηλότερες δαπάνες, αλλά ενεργοποιεί το Competitive Balance Compensation. Οι τρεις σημαντικές εξαιρέσεις αφορούν τους:

• Anchor Players (3 Σούπερσταρ): Έως 3 παίκτες δηλώνονται με μηδενική προσμέτρηση (0€) στο όριο των 10 εκατ.€.
• Extended Tenure (50% έκπτωση): Παίκτες με 3+ συνεχόμενα χρόνια στην ομάδα υπολογίζονται στο μισό συμβόλαιό τους.
• U23 Exception: Παίκτες κάτω των 23 ετών εξαιρούνται πλήρως.

Αυτές οι εξαιρέσεις βοηθούν πολύ τις ομάδες να μην ξεπαιρνούν τόσο εύκολα το salary cup εν τέλει. Το νέο οικονομικό πλαίσιο της EuroLeague δεν βάζει ουσιαστικά «ταβάνι» στις δαπάνες των ομάδων, αλλά δημιουργεί έναν μηχανισμό οικονομικής ισορροπίας που επηρεάζει άμεσα και τους δύο ελληνικούς συλλόγους.

Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός μπορούν να συνεχίσουν να επενδύουν σημαντικά στα ρόστερ τους, όμως όσο αυξάνεται το ποσό που προσμετράται στο σχετικό όριο, τόσο μπορεί να αυξάνεται και η οικονομική επιβάρυνση μέσω του Competitive Balance Compensation. Στην πράξη, το νέο σύστημα δεν απαγορεύει στους «αιωνίους» να κινηθούν σε υψηλά επίπεδα, αλλά τους υποχρεώνει να διαχειρίζονται διαφορετικά το μισθολογικό τους κόστος, καθώς ένα μέρος των επιπλέον χρημάτων που δαπανούν μπορεί να επιστρέφει στη διοργάνωση και να αναδιανέμεται στις ομάδες που παραμένουν κάτω από το προβλεπόμενο όριο.