Ποτέ οι πρώτες αγωνιστικές μίας διοργάνωσης δεν μπορούν να αποτελέσουν στοιχείο για ασφαλή συμπεράσματα. Ειδικά στη φετινή Euroleague των ελάχιστων προπονήσεων για τις ομάδες, τα πρώτα 7-8 παιχνίδια θα είναι κάτι σαν επίσημα ματς προετοιμασίας.
Οι προπονητές θα προσπαθούν μέσα από την διαδικασία του αγώνα να διδάσκουν τους παίκτες τους τις λεπτομέρειες που από τον Μάρτιο του 2027 θα κάνουν τη διαφορά για αυτές. Φυσικά θα πρέπει να μαζεύουν και νίκες για να μην μείνουν πίσω στην κατάταξη.
Όλα αυτά ισχύουν, αλλά δεν μπορούν να μας εμποδίσουν να εκφράσουμε ορισμένα δεδομένα. Ο Ολυμπιακός διαθέτει ένα υπερσύγχρονο ρόστερ το οποίο δημιούργησε ο Μπαρτζώκας με την οικονομική αρωγή των Παναγιώτη και Γιώργου Αγγελόπουλου.
Το μπάσκετ εξελίσσεται. Δεν θα σταματήσω να το αναφέρω. Και οι ερυθρόλευκοι φαίνεται πως συναντούν αυτές τις ραγδαίες αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο παίζεται πλέον το άθλημα. Ταχύτητα, αλτικότητα, physicality, ικανότητες, εμπειρία, προσωπικότητες, καθοδήγηση. Μα πάνω όλα ταλέντο.
Είχαμε κολλήσει για πολλά χρόνια στην άμυνα και το διάβασμα και είχαμε ξεχάσει την πεμπτουσία του Νέισμιθ. Να μπει η μπάλα στο καλάθι. Εννοείται και απαιτείται άμυνα για να κατακτήσεις τίτλους. Εννοείται και κάποιες φορές χρειάζεται να διακρίνεις το mismatch, αλλά όχι με τόσο μεγάλη επιμονή. Βάλε τη μπάλα στο καλάθι και τα άσε τον αντίπαλο να ψάχνεται.
Τι λείπει από τον Ολυμπιακό; Ποιο μπασκετικό στοιχείο απουσιάζει από το ρόστερ του; Κανένα. Απλά πρέπει να αγγίξει το βέλτιστο στα ήδη υπάρχοντα για να φτάσει στο Final 4. Και εκεί ό,τι ήθελε προκύψει.
Και για όσους ισχυρίζονται πως μαζεύτηκαν πολλοί παίκτες που θέλουν τη μπάλα στα χέρια τους, διαφωνώ. Όλοι οι καλοί χωράνε. Αρκεί να μπορεί ο προπονητής να τους πείσει και οι ίδιοι να αποδεχτούν πως ο διπλανός τους κάποια βράδια θα είναι σε καλύτερη κατάσταση.
