Λένε, και όχι άδικα, πως για να αντιληφθείς τη διάσταση ενός γεγονότος, μιας επιτυχίας, πρέπει να αποστασιοποιηθείς.
Να βρεις τον χώρο και τον χρόνο εκτός του πλαισίου που σε αφορά, που έχεις προκαλέσει ώστε να μπορέσεις να κατανοήσεις τι πραγματικά έχεις ζήσει, τι έχει συμβεί.
Δεν είναι εύκολο. Ειδικά όταν ό,τι συμβαίνει, συνεχίζεται, διευρύνεται, ανοίγει συνεχώς και ακόμη περισσότερο τον ορίζοντα.
Οι φίλοι του ΟΦΗ το αποτύπωσαν πανέμορφα, όταν στα τέλη της άνοιξης, σκαρφίστηκαν – παραφράζοντας – το στιχάκι με το οποίο τραγουδούσαν για μια φωτιά που άναψε και ολοένα μεγαλώνει.
Που ξεκίνησε με την κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας, του μόλις δεύτερου στην ιστορία της ομάδας.
Θεωρήθηκε ταβάνι. Μα δεν ήταν. Το προσάναμμα ήταν.
Και από τότε, με κάθε αφορμή, θεριεύει.
Κατάκτηση του Super Cup με επικράτηση κόντρα στην πρωταθλήτρια ΑΕΚ.
Πρόκριση, η μόνη καλοκαιρινή ελληνικής ομάδας που ήρθε με δύο νίκες, στη League Phase του Europa League και επιστροφή των Ομιλητών στις διεθνείς διοργανώσεις ύστερα από δεκαετίες.
Ξεκίνημα εκεί με νίκη επί της περυσινής πέμπτης της Bundesliga Χόφενχαϊμ και, απτά πλέον, στόχευση όχι για μια παρουσία διαδικαστική, αλλά για συνέχεια και πρόκριση.
Πως λοιπόν να αποστασιοποιηθείς, πως να μετρήσεις;
Και στο τέλος της ημέρας, ποιος ο λόγος να το κάνεις;
Ο Χρήστος Κόντης ανέλαβε τους Κρητικούς πριν έντεκα μήνες.
Μέσα σε αυτό το διάστημα έχει συμβάλλει απολύτως καταλυτικά στο να βιώνει ο ΟΦΗ την πιο επιτυχημένη περίοδο της ιστορίας του.
Να διαψεύδει όλους όσους βλέπαμε, κάθε φορά, μετά από κάθε επιτυχία, πως αυτή ήταν και το ταβάνι.
Και κάθε φορά, μα κάθε φορά, να το σπάει και να κοιτάει μόνο πως θα γκρεμίσει και το επόμενο.
Στη συνέντευξη που παραχώρησε στο SPORT24, ο 51χρονος τεχνικός αποτυπώνει ολόθερμα, προσωποποιεί ουσιαστικά, τη φλόγα που ολοένα και μεταδίδεται απανταχού, όχι μόνο στην Κρήτη, μα σε ολάκερη την (ποδοσφαιρική) Ελλάδα και, σιγά σιγά, όχι δειλά, μα ενδεικτικά της πίστης, του οράματος του εφικτού και όχι του ονειρικού, ξεπερνώντας και τα σύνορα.
Μιλάει για την πορεία του, για τη φιλοσοφία του, για τη δουλειά του στο Ηράκλειο, για τους συνεργάτες και τους ανθρώπους που τον επηρέασαν, την επαγγελματική και προσωπική καθημερινότητά του, το πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε και τον οδήγησε, απότομα, εκτός επαγγελματικού ποδοσφαίρου, μα τον έστειλε, χωρίς ενδιάμεση στάση, στην προπονητική, για τις φιλοδοξίες, την αταλάντευτη πίστη, την πρόθεσή του για παραμονή στον ΟΦΗ, τους στόχους και τα όνειρά του.
Χωρίς όρια. Χωρίς ταβάνια.
Κάθε ένα που διαλύεται, τόσο περισσότερο φαίνεται και το μοναδικό που πραγματικά υπάρχει.
Ο ουρανός…
Συνέντευξη στους Ηλία Καλλονά και Αντώνη Οικονομίδη
Δείτε εδώ:
