Λέμε κάθε φορά που αρχίζει μία νέα διοργάνωση, ότι μπορούμε να δούμε κάτι κάλο και κάτι διαφορετικό από την Εθνική Κύπρου.
Πόσο μάλλον, μετά τις αποφάσεις που πάρθηκαν και την ενίσχυσαν με παίκτες οι οποίοι πήραν το διαβατήριο (καλή ώρα ο Φαμπιάνο) ή δέχτηκαν να φορέσουν τη φανέλα από άλλα πρωταθλήματα (Έντουαρντς, Τσαρούλλα, Κυπριανού) αλλά και την παρουσία στην ομάδα, παικτών οι οποίοι κάνουν καριέρα εκτός Κύπρου.
Όσο μικρό και αν είναι το δείγμα των δύο αγώνων με Μαυροβούνιο και Λετονία, δεν μπορείς να βρεις κάτι που εντυπωσιάζει και αλλάζει το σκηνικό του παρελθόντος.
Με τη Λετονία, φτιάξαμε ευκαιρίες κλασικές, αλλά δεν νικήσαμε ένα αντίπαλο που δεν μπορούσε να κάνει κάτι άλλο πέρα από το να αμύνεται.
Δεν μπορεί να γίνει πρόβλεψη αν η Εθνική μας θα προλάβει τη 2η θέση στον όμιλο για να διεκδικήσει προαγωγή στη β’ κατηγορία. Θα χρειαστεί να νικήσει δύο φορές την Αρμενία και τη Λετονία στην Κύπρο για να ελπίζει αλλά δεν είναι αυτό το θέμα.
Έχει σημασία να καταφέρει αυτή η ομάδα, να αλλάξει τη μοίρα της για να πείσει και τους φιλάθλους να την πιστέψουν.
Την Παρασκευή στις 19:00 είναι ο αγώνας με την Αρμενία στο ΓΣΠ, αλλά δεν μπορεί κάποιος να περιμένει μεγάλη προσέλευση, μετά από το αγωνιστικό σκηνικό στη Ρίγα με τη Λετονία.
Η Εθνική Κύπρου, πρέπει να αλλάξει πολλά για να αλλάξει μαζί τη μοίρα της. Χρειάζεται αποτελέσματα, χρειάζεται καλύτερη απόδοση, χρειάζεται νοοτροπία ώστε να εισέλθει σε μία πορεία διαφορετική και καλύτερη από το σκηνικό των πολλών τελευταίων χρόνων…
