Την 8η του Μάρτη γιορτάζεται σ’ όλο τον κόσμο η γυναίκα, η οποία συμβολίζει  κατά την άποψη  μου την ζωή. Η γυναίκα φέρνει στον κόσμο την ζωή. Χωρίς την γυναίκα ο πλανήτης γη έχει ημερομηνία λήξεως.

Τέτοια μέρα , την 8η Μαρτίου έρχονται στην μνήμη μου, εκτός των εκατομμύριων γυναικών που πάλεψαν και αγωνίσθηκαν για την ισότητα και την επιβίωση της, η μάνα μου η Κυριακού και η γιαγιά μου η Λαουρού. Σε εποχές δύσκολες, στα πέτρινα χρόνια, στα χρόνια της φτώχειας, της εγκατάλειψης και του περιθωρίου, αγωνίσθηκαν και  θυσιάστηκαν για τα παιδιά  τους και τα εγγόνια τους.

Να είσαι τίμιος ρε Αντρίκκο, μου έλεγε  η μάνα μου και η στετέ μου. Τόσες πολλές φορές μου έλεγαν αυτή την φράση, που ακόμα την ακούω μέχρι τώρα. Έμεναν νηστικές  και έδιναν το φαγητό τους στα παιδιά τους. Θυμάμαι πολλές φορές η μάνα μου η Κυριακού, μας έφερνε την νύκτα  το φαγητό της που δικαιούτο και της έδιναν στην δουλειά της. Θυμούμαι ότι το μοίραζα με την αδελφή μου.

Στο μυαλό μου και στην μνήμη μου ακόμα, βλέπω  μισό, μικρό μήλο μαραμένο που μας έφερε η μάνα μου και δεν το έφαγε εκείνη το μεσημέρι, στην δουλειά της.   Και η μάνα μου και η γιαγιά μου στάθηκαν με αξιοπρέπεια και υπερηφάνεια, να μας μεγαλώσουν με Αρχές και Αξίες. Η φτώχια θέριζε την εποχή εκείνη. Όμως πάντοτε η μάνα μου , έλεγε ότι ο πλούτος του ανθρώπου είναι η ακεραιότητα του. « Ρε Αντρίκκο, μου έλεγε, είμαστε φτωσιοί, αλλά είμαστε τίμιοι. Με το μέτωπο ψηλά γιέ μου ».

Είμαστε ευγνώμονες για την μάνα μου την Κυριακού και την στετέ  μου την Λαουρού, για τις θυσίες τους και τις συμβουλές τους. «Να γίνεται καλοί άνθρωποι στην κοινωνία γιε μου» μας έλεγαν από το πρωί μέχρι το βράδυ.

Εγιναν μέχρι τώρα αρκετά βήματα  όσον αφορά τις γυναίκες , για να είμαστε ειλικρινείς και δίκαιοι. Υπάρχει όμως και απόσταση μέχρι την τελική νίκη των γυναικών όλου του κόσμου. Ακόμα υπάρχουν διακρίσεις και ανισότητά στην κοινωνία. Τεράστιες δυσκολίες έχουν να αντιμετωπίσουν οι γυναίκες άνεργοι, οι μονογονιοί, οι πολύτεκνες, οι χαμηλοσυνταξιούχες, η αγρότισσα.

Στην σημερινή  εποχή, με την έκρηξη της μετανάστευσης, βλέπουμε πόσο υποφέρουν οι γυναίκες και τα παιδιά τους, μέχρι να φθάσουν, αν φθάσουν ποτέ , στην γη της επαγγελίας, για μια καλύτερη ζωή.

Πράγματι οι ηρωϊδες αυτές μητέρες, μας δείχνουν τον δρόμο του αγώνα και της αποφασιστικότητας. Με θάρρος  και δύναμη αναζητούν νέους τόπους για να ζήσουν τα παιδιά  τους με αξιοπρέπεια και  προοπτική. Δεν μεταναστεύουν για τους εαυτούς  τους, αλλά για τα παιδιά και την οικογένεια τους.

Σήμερα τιμούμε τις γυναίκες όλου του κόσμου, ιδιαίτερα τις γυναίκες οι οποίες δυστυχούν και βρίσκονται σε δύσκολη θέση, οι οποίες βασανίζονται βάναυσα και με παλιανθρωπιά. Οφείλουμε όλοι μας , να αναγνωρίσουμε την πολύπλευρη ιδιότητα της γυναίκας και να την σεβαστούμε όπως της αρμόζει. Με πράξεις  και όχι μόνο με λόγια. Η γυναίκα  φέρνει στον κόσμο την νέα ζωή. Άποψη μου , είναι ότι η μέρα της γυναίκας πρέπει να γιορτάζεται κάθε μέρα και όχι μια φορά τον χρόνο. Της αξίζει!

Αντρέας Μουσκάλλης
Προπονητής Ποδοσφαίρου