ΑΕΚ: Ο Καταλά που αξίζει την υπομονή και την πίστωση χρόνου
ΑΕΚ

ΑΕΚ: Ο Καταλά που αξίζει την υπομονή και την πίστωση χρόνου

Είναι γεγονός ότι ο Νταβίντ Καταλά ήδη κρίνεται από μία μερίδα φίλων της ΑΕΚ για κάποιες επιλογές του, κυρίως αυτές που αφορούν περισσότερο τις αλλαγές και την επιρροή του κατά τη διάρκεια των παιχνιδιών. Αρκετοί είναι επίσης αυτοί που χρησιμοποιούν ως αιτιολογία των όσων του καταλογίζουν την απειρία του ως προπονητής. Ο καθένας προφανώς έχει την άποψή του για τον οποιονδήποτε. Καταθέτοντας τη δική μου, θεωρώ πως ο Ισπανός τεχνικός αδικείται και θα την τεκμηριώσω.
Καταρχάς, ακόμη κι αν/όταν διαφωνώ με την οποιαδήποτε κίνηση ενός προπονητή, πρωτίστως προσπαθώ να μπω στη λογική του. Είτε αυτό αφορά το σύστημα που επιλέγει, είτε τις αλλαγές του και τις κινήσεις του κατά τη διάρκεια ενός αγώνα.
Σε ένα παιχνίδι σαφώς μπορεί να μην σου βγει το πλάνο που είχες εξαρχής στο μυαλό σου, για διάφορους λόγους. Ασφαλώς και οι αλλαγές, επίσης ενδέχεται να μην σου βγουν. Είναι κάτι που δεν μπορείς να γνωρίζεις εκ των προτέρων. Ως εδώ, φαντάζομαι ότι συμφωνούμε.
Πάμε λοιπόν κατευθείαν στον Καταλά. Είναι προφανές ότι προσέγγισε διαφορετικά το παιχνίδι με την Πάφο σε σχέση με το ντέρμπι με την Ομόνοια και το ‘χω αναλύσει προσφάτως.
Θα συμφωνήσω ότι θα μπορούσε να κάνει νωρίτερα τις τελευταίες του αλλαγές, όταν έβαλε στο γήπεδο τους Ρομό και Τόμοβιτς αντί των Νταρμπισάιαρ και Τρισκόφσκι. Κατανοώ ωστόσο γιατί επέλεξε να ρίξει στον αγώνα έναν ακόμη αμυντικό: βλέποντας ότι το παιχνίδι δεν του έβγαινε με τίποτα, προτίμησε πρωτίστως να μη χάσει. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα και ηττοπάθεια –θα πρέπει να αντιμετωπίζουμε την κάθε περίπτωση ξεχωριστά και διαφορετικά.
Το ‘χω σημειώσει και πρόσφατα. Ένα παιχνίδι που βλέπεις ότι δύσκολα μπορείς να το κερδίσεις, είναι προτιμότερο να διαφυλάξεις ότι τουλάχιστον δεν θα χάσεις. Υπό αυτή τη σκοπιά λοιπόν, αντιλαμβάνομαι την κίνηση του κόουτς.
Πάμε τώρα και στην περίπτωση του Άμπραχαμ, για τον οποίο επίσης δέχεται κριτική ο Ισπανός τεχνικός. Θα συμφωνήσω ότι στα δύο ματς που αγωνίστηκε ως αλλαγή, ο συμπατριώτης του μέσος έδειξε πως ακόμη βρίσκεται πίσω από πλευράς ετοιμότητας. Προς τι όμως η έκπληξη; Ένας ποδοσφαιριστής που έμεινε εκτός για περίπου δέκα μήνες, ασφαλώς χρειάζεται χρόνο. Ο Άμπραχαμ-κι ο κάθε Άμπραχαμ-θα βοηθηθεί όχι μόνο μέσω των προπονήσεων, αλλά και μέσα από τα ίδια τα παιχνίδια.
Θεωρώ λοιπόν πολύ λογική την επιδίωξη του Καταλά να του δίνει χρόνο σταδιακά, ούτως ώστε να μπορέσει και ο ίδιος ο ποδοσφαιριστής να φτάσει στο επιθυμητό επίπεδο. Η αμφιβολία που υπάρχει, τόσο από πλευράς μου (κάτι που ‘χω γράψει από το καλοκαίρι) όσο κι από την πλευρά του κόσμου, είναι αν ο Άμπραχαμ θα μπορέσει να βρει τον καλό του εαυτό. Αυτό δεν μπορούμε να το ξέρουμε από τώρα.
Εάν όχι, τότε ασφαλώς θα κριθεί ως λανθασμένη η επιλογή της παραμονής του στο ρόστερ. Ο Ρόκα ωστόσο επέλεξε να τον κρατήσει, ακριβώς διότι ο καλός Άμπραχαμ μπορεί να δώσει στην ομάδα τα στοιχεία που τη διέπουν όσον αφορά την αγωνιστική της φιλοσοφία.
Σ’ αυτό προφανώς βασίστηκε κι ελπίζει ο Καταλανός τεχνικός διευθυντής. Αν δεν του βγει, είναι μια άλλη ιστορία. Το να κρίνεται όμως ως λανθασμένη η χρησιμοποίηση του Άμπραχαμ, είναι υπερβολικό! Αν δεν πάρει χρόνο, τότε πώς θα μπορέσει ο ίδιος να… πάρει μπρος;
Ομολογώ πως μου ‘χει περάσει απ’ το μυαλό το γιατί δεν πήρε έστω ένα λεπτό συμμετοχής ακόμη ο Ναούμ, ο οποίος πέρυσι έχει δείξει πολύ καλά στοιχεία. Είναι όντως μια απορία που στέκει, όμως ο κόσμος και οι δημοσιογράφοι δεν παρευρισκόμαστε στις προπονήσεις για να παρακολουθούμε ότι βλέπει ο ίδιος ο προπονητής. Ρεπορτάζ κάνουμε, βάσει των πληροφοριών που συλλέγουμε. Είναι λοιπόν λανθασμένο να προβαίνουμε σε κριτική χωρίς να έχουμε κατ’ ιδίαν εικόνα, ενώ βρισκόμαστε μόλις στο ξεκίνημα της σεζόν. Προς Θεού, δεν εκτελώ… χρέη συνηγόρου του Νταβίντ Καταλά, ούτε χρειάζεται τέτοιον.
Έχω κι εγώ την άποψη ότι έχει υποπέσει σε λάθη –για παράδειγμα θεωρώ λανθασμένη την κίνησή του στο ματς με τη Δόξα να τραβήξει πιο πίσω τον Τρισκόφσκι, δηλαδή τον καλύτερο του επιθετικό, πίσω από Ρομό κι Ολατούντζι. Μπορώ ωστόσο να αντιληφθώ γιατί το επιχείρησε.
Λάθη όμως θα κάνει κι άλλα και δεν είναι μονάχα θέμα απειρίας. Σε λάθη εξάλλου υποπίπτουν και οι μεγαλύτεροι προπονητές στον κόσμο –θυμηθείτε απλά τι λεγόταν για τις επιλογές του Πεπ Γκουαρδιόλα στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ κόντρα στη Τσέλσι και κυρίως για το πώς παράταξε τη Σίτι από τη μέση και μπροστά! Παράδειγμα θέτω, ας μην βιαστεί κανείς να μου καταλογίσει την ευθύνη της ανυπόστατης σύγκρισης!
Την ίδια ώρα, αντιλαμβάνομαι μέσω κάποιων επιλογών του ότι προσπαθεί να είναι δίκαιος με όλους τους ποδοσφαιριστές του. Ενίοτε κάποιοι θα αδικηθούν –αυτό ισχύει άλλωστε σε όλες τις ομάδες του πλανήτη.
Δεν δίστασε ωστόσο να χρησιμοποιήσει στην ενδεκάδα τον νεαρό Ραφαήλ Μάμα, ακριβώς διότι του δίνει τα στοιχεία που θέλει. Δεν δίστασε επίσης να βάλει βασικό στην Πάφο τον νεαρό Τούμπα στο τέρμα, κρίνοντας ότι αυτός είναι πιο έτοιμος από τον Ζοέλ, που αποτέλεσε μία από τις τελευταίες… ηχηρές μεταγραφές της ομάδας.
Δεν είναι μόνο το ότι δείχνει πως δεν βλέπει ονόματα, εθνικότητες και ηλικίες. Μ’ αυτό τον τρόπο στέλνει το μήνυμα στους ίδιους τους ποδοσφαιριστές του πως τους υπολογίζει κι ότι αυτοί που αξίζουν, θα παίξουν!
Προφανώς η απειρία του θα του κοστίσει σε κάποια παιχνίδια και κατ’ επέκταση της ίδιας της ΑΕΚ. Στο δικό μου μυαλό αυτό είναι δεδομένο, πολύ απλά διότι το θεωρώ πολύ φυσιολογικό! Το βασικότερο απ’ όλα είναι το εξής: αξίζει η υπομονή για τον κόουτς, ώστε να εφαρμόσει και να προχωρήσει το νέο πλάνο που έχει καταρτιστεί από το περασμένο καλοκαίρι; Η δική μου απάντηση είναι καταφατική.
Δεν είναι μόνο η ίδια η ΑΕΚ που χρειάζεται υπομονή, ακριβώς διότι πρόκειται για μια νέα ομάδα με 19 νέα πρόσωπα, τα περισσότερα από κάθε άλλη ομάδα στο πρωτάθλημα, αλλά κι ο ίδιος ο προπονητής της. Ένας άνθρωπος που επιθυμεί αφάνταστα να πετύχει με την ΑΕΚ, όχι απλά γιατί θέλει να κάνει καριέρα στο εξωτερικό, όπως διάφοροι προηγούμενοι.
Ουδείς μπορεί να γνωρίζει αν θα πετύχει. Αυτό που πιστεύω είναι πως αξίζει την υπομονή και την πίστωση από όλους. Πρόκειται εξάλλου για ένα παιδί δικό της, εντελώς δικό της, που απλά γεννήθηκε σε άλλη χώρα…

Ανδρέας Βεντούρης

Related posts