Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookie μας.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΗ: Ο Εθνικός, ο ΑΣΙΛ και η προσφυγιά
Α' Κατηγορία

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΗ: Ο Εθνικός, ο ΑΣΙΛ και η προσφυγιά

Ο ΑΣΙΛ βασίζει αρκετά πάνω του, ενώ στον Εθνικό έχουν να πουν τα καλύτερα και από τις δύο του θητείες στο δασάκι.
Ο λόγος για τον Χριστόφορο Χριστοφή, τον 30χρονο Κύπριο μεσοαμυντικό που πλέον θέτει νέους στόχους στην Β’ Κατηγορία (League 1) και μιλά για όλους και για όλα.
Ο Χριστοφή δεν είναι από τους ποδοσφαιριστές που αναζητούν την προβολή, του τη δίνουμε όμως καθώς το αξίζει τόσο λόγω χαρακτήρα, όσο και λόγω της απόδοσής του στα γήπεδα τα τελευταία χρόνια.

Αναλυτικά όσα ανέφερε στο Balla:

Χριστόφορε είναι η ηλικία των 30 η πιο ώριμη για ένα ποδοσφαιριστή στο σύγχρονο ποδόσφαιρο ή έχεις άλλη άποψη;

«Λέγεται ότι η ηλικία των 30 είναι πολύ καλή σε θέμα ωρίμανσης, ωστόσο δεν εξαρτάται η ωρίμανση από την ηλικία, αλλά από τις ευκαιρίες και την απόδοση και το πόσο γεμάτες χρονιές έχει ο κάθε ποδοσφαιριστής με την ομάδα του. Να δώσω ένα παράδειγμα, αυτό του Ντοναρούμα, ο οποίος στην ηλικία των 22 όπως είδαμε κατάφερε να κρατήσει ολόκληρη Ιταλία σε δύσκολες αποστολές και να κατακτήσει το Γιούρο κάτι που συνδυάστηκε και με τη μεταγραφή του από τη Μίλαν στην Παρί».

Ένα μεγάλο κεφάλαιο της καριέρας σου ο Εθνικός έκλεισε πριν λίγες εβδομάδες. Ή δεν έκλεισε οριστικά;

«Στον Εθνικό πέρασα πάρα πολύ καλές στιγμές. Ήταν απόφαση της τεχνικής ηγεσίας να μην συνεχίσω στην ομάδα την επόμενη σεζόν. Προέκυψε η πρόταση από τον ΑΣΙΛ. Γνώριζα ότι έχει πάρα πολύ καλές εγκαταστάσεις η ομάδα και έχει μια ιστορία. Έτσι αποφάσισα να συνεχίσω εκεί. Kανένας δεν ξέρει, μπορεί στο μέλλον να βρεθώ ξανά στο Δασάκι».

Τι κρατάς από το πέρασμά σου από το Δασάκι;

«Πήγα στον Εθνικό όταν η ομάδα είχε την πρόκληση να ανέβει ξανά στα σαλόνια, αγωνιζόμενη στην Β’ Κατηγορία. Πρέπει να ομολογήσω ότι τρεις άνθρωποι-κεφάλαιο του Εθνικού, ο Εγκωμίτης, ο Πογιατζής και ο πρόεδρος Κίκης, με έπεισαν ότι η ομάδα με την εμπειρία μου μπορεί να βοηθηθεί. Στη συνέχεια καταφέραμε τον στόχο αυτό και επιστρέψαμε στην Α’ Κατηγορία. Μετέπειτα ξεχωρίζω το γκολ που πέτυχα με την Ομόνοια στο ΓΣΠ και κέρδιζε ο Εθνικός 1-2 μετά από πολλά χρόνια εκτός έδρας την ομάδα της Λευκωσίας».

Πόσο εύκολο και πόσο δύσκολο ήταν να κυνηγήσετε τους στόχους σας υπό συνθήκες πανδημίας;

«Στο Δασάκι λόγω και των πολλών κρουσμάτων εμείς είχαμε δύσκολες στιγμές. Λόγω των συμπτωμάτων του κορωνοϊού ένας ποδοσφαιριστής, θέλοντας και μη επηρεάζεται. Το να απέχει κανείς από τις προπονήσεις είναι σαν να μηδενίζεται μέρα με τη μέρα όσα έχτισε στην προετοιμασία, αλλά και στις προπονήσεις και στα φιλικά που ακολούθησαν».

Είναι αξιοσημείωτο ότι ο Χριστόφορος Χριστοφή έχει περάσει από όλες τις προφυγικές ομάδες. Αρχή με Ακαδημίες Ανόρθωσης, ακολούθως Εθνικό, Νέα Σαλαμίνα και τώρα ΑΣΙΛ. Πώς αισθάνεσαι για αυτό;

«Σίγουρα, σαν ποδοσφαιριστής νιώθω πολύ τυχερός που εκπροσώπησα όσο καλύτερα μπορούσα αυτές τις προσφυγικές ομάδες. Είναι γεγονός ότι ξεκίνησα από την Ανόρθωση που θεωρείται είτε το δέχονται κάποιοι, είτε όχι, η μεγάλη μητέρα της προσφυγιάς και κυρίως των ομάδων της Αμμοχώστου. Είναι αλήθεια ότι στις εξέδρες των γηπέδων όταν παίζει η Ανόρθωση βλέπουμε αρκετούς νεαρούς φίλαθλους αλλά και ποδοσφαιριστές ακαδημιών ομάδων από αυτές τις ομάδες. Αυτό σημαίνει ότι μας αγκαλιάζει όλους ο μεγάλος πόθος της επιστροφής, όσο ρομαντικό πλέον και αν ακούγεται αυτό».

Πάντως η βάση της επιτυχίας ήταν η παρουσία πολλών Κύπριων ποδοσφαιριστών στο ρόστερ. Συμφωνείς με αυτό;

«Το κυπριακό στοιχείο όπως φάνηκε κυρίως στον Εθνικό κατά τη σεζόν στη Β’ Κατηγορία ήταν πολύ έντονο. Δεν είναι τυχαίο που πετύχαμε την άνοδο και είχαμε από την αρχή ένα δυνατό δέσιμο. Αν θυμάστε σαν ομάδα είχαμε πολύ καλό ξεκίνημα όταν επιστρέψαμε στην Α’ Κατηγορία και η πλειοψηφία του ρόστερ ήταν η ίδια. Και ήταν Κύπριοι. Αυτό από μόνο του λέει επίσης πολλά».

Και τώρα ΑΣΙΛ Λύσης. Παρουσιάστηκε προχθές και το νέο ρόστερ. Τι στόχους θέσατε;

«Είναι μια ομάδα παραδοσιακά στη Β’ Κατηγορία. Θα προσπαθήσουμε να πάρουμε την ομάδα όσο πιο ψηλά γίνεται. Το πρωτάθλημα στη Β’ Κατηγορία τα τελευταία χρόνια, λόγω και της παρουσίας έμπειρων ομάδων Α’ Κατηγορια έχει γίνει πολύ πιο ανταγωνιστικό, τόσο σε θέμα ποιότητας , όσο και σε θέμα αποτελεσμάτων. Για όσους θυμούνται πιο παλιά, ο πρωταθλητής κρινόταν περίπου πέντε αγωνιστικές πριν το τέλος. Σήμερα αυτό δεν γίνεται, μάλλον το αντίθετο, καθώς η άνοδος κρίνεται σχεδόν πάντα στο τελευταίο παιχνίδι και κάποτε στα τελευταία λεπτά. Άρα θα περιμένουμε ακόμη μια αμφίρροπη σεζόν και ο κόσμος του ΑΣΙΛ να είναι σίγουρος ότι εμείς θα δώσουμε ψυχή μέχρι και το τελευταίο παιχνίδι».

Πώς κρίνεις την πορεία και τις επιλογές που γίνονται στην Εθνική μας ομάδα;

«Είναι γεγονός ότι με τον Κωστένογλου στον πάγκο η Εθνική έδειξε σημαντικά θετικά στοιχεία. Όχι ότι τα προηγούμενα χρόνια δεν έγιναν σωστές επιλογές, αλλά είναι θέμα χρόνου να δημιουργούν οι βάσεις για μια Εθνική ομάδα. Είμαστε μια χώρα που δεν έχουμε μεγάλη βιομηχανία ντόπιων ποδοσφαιριστών και δεν μπορούμε να γίνουμε από τη μια μέρα στην άλλη ούτε Αγγλία, ούτε Ιταλία».

Και μιας και ο λόγος για Αγγλία και Ιταλία… Δίκαιη η κατάκτηση του Γιούρο για τους Ιταλούς;

«Από το πρώτο παιχνίδι βλέποντας την Ιταλία, ήμουν σίγουρος ότι αυτή η ομάδα θα φτάσει μέχρι και τον τελικό. Λέμε μερικές φορές ότι το πάθος και οι εξωγενείς παράγοντες δεν κερδίζουν παιχνίδια, όμως αυτή η Ιταλία, ακόμη και σαν χώρα με τόσους νεκρούς στην πανδημία έδειξε να έχιε τα ψυχικά απωθέματα για να κερδίσει αυτή τη διοργάνωση. Βεβαίως η Αγγλία μετά από πολλά χρόνια κατάφερε να κερδίσει το σεβασμό φίλων και αντιπάλων, και να αποβάλει την ετικέτα του looser ασχετα αν στο τέλος έχασε ξανά τον τίτλο σχεδόν μέσα από τα χέρια της».

Συνέντευξη στον Τάσο Θεοδώρου

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ