Η απορία που μένει και το μάθημα που «προσφέρει» ο Ιραόλα – Balla.com.cy
Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookie μας.

Η απορία που μένει και το μάθημα που «προσφέρει» ο Ιραόλα
ΑΕΚ

Η απορία που μένει και το μάθημα που «προσφέρει» ο Ιραόλα

Η (νέα) μεγάλη επιτυχία του Αντόνι Ιραόλα, μετά την άνοδο της Ράγιο Βαγιεκάνο στη La Liga, τον έφερε εκ νέου στο προσκήνιο, όπως και την κουβέντα για την αποδέσμευσή του από την ΑΕΚ, τον Ιανουάριο του 2019.

Είναι μια περίπτωση προπονητή, που σε κάθε επιτυχία του θα επανέρχεται στις μνήμες όλων και κυρίως το ερώτημα εάν σωστά τον αποδέσμευσε τότε η ομάδα της Λάρνακας. Δεν είναι ωστόσο άσπρο-μαύρο η περίπτωσή του. Το νόμισμα έχει πάντοτε δύο διαφορετικές όψεις, αυτό ισχύει και για τον 39χρονο τεχνικό, ο οποίος, παρεμπιπτόντως, σήμερα γιορτάζει τα γενέθλιά του!

Ας βάλουμε λοιπόν τα πράγματα σε μια σειρά. Είναι γεγονός ότι για αρκετούς, μεταξύ αυτών και για τον γράφοντα, η ΑΕΚ του καλοκαιριού του 2018, με καθοδηγητή τον Ιραόλα, ήταν η καλύτερη στην ιστορία της. Το ποδόσφαιρο που έπαιξε ήταν τόσο ελκυστικό, που δεν άφησε το περιθώριο σε κανέναν αντίπαλό της στην Ευρώπη και πέρασε σχετικά εύκολα στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ.

Είναι επίσης αλήθεια όμως ότι η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη και κυρίως μετά το «διπλό» επί της Ζυρίχης, όταν ακολούθησαν οκτώ διαδοχικά παιχνίδια χωρίς νίκη, ένα αρνητικό σερί που έφερε και την απομάκρυνσή του από την τεχνική ηγεσία.

Τώρα, είναι ακόμη περισσότεροι αυτοί που θεωρούν πως δεν έπρεπε να φύγει, αλλά να του επιτραπεί να δημιουργήσει ο ίδιος την ομάδα που ήθελε. Εκείνο το ρόστερ, είναι αλήθεια πως ΔΕΝ μπορούσε να ακολουθήσει τη φιλοσοφία του Ιραόλα. Όχι διότι οι ποδοσφαιριστές ήταν κακοί –το αντίθετο, αλλά γιατί είχε ψηλό μέσο όρο ηλικίας (τον ψηλότερο στην Ευρώπη τότε, στα 32 και κάτι χρόνια…) και από ένα σημείο και μετά, με τους ομίλους του Γιουρόπα στη μέση, κάπου είχε μείνει από καύσιμα.

Δεν το είπε ξεκάθαρα ο ίδιος, αλλά εμμέσως πλην σαφώς, το άφησε να νοηθεί, στη συνέντευξη που παρέθεσε στο balla στις 16 Απριλίου 2020. Θυμίζω τι είχε πει τότε ο Ιραόλα, για το τι θα άλλαζε στην ΑΕΚ, αν γύριζε το χρόνο πίσω: «Θα μπορούσα να είχα χαμηλώσει λίγο τους ρυθμούς, αυτό ίσως να άλλαζα, όμως αυτός ήταν ο δρόμος μου. Ήθελα να παίζουμε γρήγορα, με αρκετό τρέξιμο, ήταν ο μόνος τρόπος για να κερδίσουμε τα πάντα. Θα μπορούσα να έβλεπα περισσότερο το κομμάτι της τακτικής», είπε αρχικά και πρόσθεσε, στο ερώτημα αν το ρόστερ, με αρκετούς παίκτες άνω των 30, ίσως να μην ήταν το ενδεδειγμένο για να εφαρμόσει τη φιλοσοφία του: «Όχι, είχα εξαιρετικό ρόστερ, πολύ καλούς ποδοσφαιριστές, αλλά ίσως τους πίεσα πολύ. Και με τη Μιραντές (σ.σ τότε ήταν στην συγκεκριμένη ομάδα) παίζω με τον ίδιο τρόπο. Αυτή είναι η φιλοσοφία μου. Να είναι ψηλά οι γραμμές, να πιέζουμε πολύ τον αντίπαλο, πολλή τρέξιμο, να σκοράρουμε. Το κλειδί φυσικά είναι πάντα οι παίκτες και η ποιότητά τους».

Αφήνω το… τώρα για να επιστρέψω στο… τότε: όταν αποχώρησε ο Ιραόλα και επανήλθε ο Ιδιάκεθ, η ΑΕΚ πραγματοποίησε όντως μία εξαιρετική πορεία, τερματίζοντας στη δεύτερη θέση της βαθμολογίας. Τότε λοιπόν, ουδείς σκεφτόταν όπως τώρα για τον Ιραόλα, για να ‘μαστε ειλικρινείς, πάνω απ’ όλα με τους εαυτούς μας. Υπήρχαν όντως αρκετοί που θεωρούσαν πως έπρεπε να του δοθεί χρόνος, αλλά ήταν πολλοί επίσης που ζητούσαν την απομάκρυνση του, για να αλλάξει κάτι στην ομάδα…

Η πορεία του καταδεικνύει πως πρόκειται όντως για έναν εξαιρετικό προπονητή. Είναι πολλοί που δηλώνουν πως τους αρέσει το επιθετικό ποδόσφαιρο (λες και υπάρχει προπονητής που θα βγει να δηλώσει ότι του αρέσει το αμυντικό ποδόσφαιρο…), λίγοι όμως το εφαρμόζουν στο γήπεδο.

Ο Ιραόλα ανήκει πράγματι σ’ αυτήν την κατηγορία και το μόνο βέβαιο, από τη στιγμή που μοιάζει δύσκολο έως και απίθανο να τον δούμε να επιστρέφει στην Κύπρο, είναι ότι θα μείνει σε όλους μας η απορία για το τι θα συνέβαινε εάν θα του δινόταν η ευκαιρία να φτιάξει ο ίδιος την ομάδα. Χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα ότι η ΑΕΚ θα σάρωνε τους τίτλους, καθώς η όποια απάντηση είναι απλά και μόνο υποθετική.

Η περίπτωσή του ωστόσο προσφέρει ένα καλό μάθημα… υπομονής προς όλους. Όταν ο Ιραόλα ήρθε στην Κύπρο, αποτελώντας προσωπική επιλογή του Μουρίγιο (για να μην ξεχνιόμαστε, διότι εύκολα… καταδικάστηκε ένας άνθρωπος που πρόσφερε πολλά στην ΑΕΚ για έναν κακό καλοκαιριάτικο προγραμματισμό) δεν είχε προπονήσει ποτέ επαγγελματική ομάδα κι έκανε ουσιαστικά εδώ τα πρώτα του προπονητικά βήματα. Ναι μεν ως ποδοσφαιριστής είχε παραστάσεις από το ψηλότερο επίπεδο, αλλά είναι πάμπολλα τα παραδείγματα προπονητών που ενώ ως παίκτες είχαν διαγράψει λαμπρή καριέρα, όταν κάθισαν στην άκρη του πάγκου τα έκαναν μαντάρα.

Είναι αλήθεια πως μια μεγάλη μερίδα του κόσμου υποδέχθηκε την πρόσληψη του Νταβίντ Καταλά ως προπονητή με προβληματισμό, θεωρώντας ρίσκο την πρόσληψή του κι ότι η ομάδα χρειαζόταν ένα πιο έμπειρο πρόσωπο.

Εντούτοις, η περίπτωση Ιραόλα μπορεί-και πρέπει-να χρησιμοποιηθεί ως παράδειγμα, για την αντίστοιχη του Καταλά. Όχι απαραίτητα γιατί μπορεί να βγει Ιραόλα –ουδείς εξάλλου μπορεί να προδικάσει κάτι τέτοιο, αλλά γιατί θα (πρέπει να) κριθεί αποκλειστικά και μόνο από την ομάδα που θα παρουσιάσει στον αγωνιστικό χώρο κι όχι εάν η ΑΕΚ είναι η πρώτη ομάδα που θα κοουτσάρει. Όπως άλλωστε ήταν και για τον Αντόνι Ιραόλα…

Υ.Γ. Ο Τσάβι Ρόκα θα απουσιάζει για λίγες μέρες από την Κύπρο, καθώς βρίσκεται σε διακοπές με την οικογένειά του. Προφανώς όμως, εάν προκύψει η οποιαδήποτε εξέλιξη στα μεταγραφικά, αυτό δεν θα αποτελέσει εμπόδιο…

Ανδρέας Βεντούρης

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ