Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookie μας.

Ν. ΛΕΥΚΑΡΙΤΗΣ: «Λαϊκισμός και… καραγκιοζιλίκια»!
Α' Κατηγορία

Ν. ΛΕΥΚΑΡΙΤΗΣ: «Λαϊκισμός και… καραγκιοζιλίκια»!

Τα πολιτικά δρώμενα του τόπου κι όχι μόνο, δεν θα μπορούσαν να απουσιάζουν από τη συζήτησή μας με τον Ντίνο Λευκαρίτη, ο οποίος, μιλώντας… έξω απ’ τα δόντια, δεν διστάζει να εκφράσει την άποψή του για το τι πρέπει να αλλάξει, στέλνοντας το μήνυμά του στους πολιτικούς, καθώς επίσης και ποια θα πρέπει να είναι η λύση του Κυπριακού προβλήματος.

– Μπορεί ο κόσμος να εμπιστευτεί τα πολιτικά πρόσωπα του τόπου; Ή θεωρείται πως έχει χαθεί εντελώς η αξιοπιστία με τα όσα συμβαίνουν εδώ και χρόνια;

«Σαν Κύπρος περνούμε μια πολύ δύσκολη περίοδο, γιατί κάποια άτομα έκαναν ενέργειες για δικό τους όφελος ή γιατί πίστευαν ότι ήταν βασιλικότεροι του βασιλέως. Δημιούργησαν μια αρνητική εικόνα για την Κύπρο. Νομίζω ότι πρέπει όλοι να γυρίσουν σελίδα και να βρουν λύσεις. Το να κατηγορεί ο ένας τον άλλο εσωτερικά, δεν σημαίνει ότι μένει εδώ γιατί βγαίνει και προς τα έξω. Πρέπει να επαναφέρουμε την ηρεμία στο κράτος και να αφήσουμε τις προσωπικές μας φιλοδοξίες. Όλοι θέλουν να γίνουν πρόεδροι, υπουργοί, βουλευτές, δήμαρχοι ή οτιδήποτε. Είμαστε μια μικρή κοινωνία, δεν μπορούμε με το πολιτικό μας πρόβλημα να δημιουργούμε τόσες εχθρότητες μεταξύ μας, διότι στο τέλος της ημέρας πληγώνουμε τους εαυτούς μας. Ούτε το ΔΗΣΥ πληγώνει το ΑΚΕΛ, ούτε το αντίστροφο. Αλληλοπληγώνονται. Είπα αυτά τα δύο κόμματα γιατί είναι τα πιο μεγάλα, όμως και τα άλλα κόμματα την ίδια πολιτική έχουν. Πρέπει να βρεθεί λύση, διότι όλοι αυτοί, είναι φίλοι! Άμα κάθονται όλοι μαζί είναι φίλοι, αλλά άμα βγαίνουν στη τηλεόραση τσακώνονται. Αυτό είναι λαϊκισμός. Αυτό το πράγμα πρέπει να σταματήσει. Δεν γίνεται η Κύπρος να έχει δέκα κόμματα, να τσακώνονται καθημερινά οι βουλευτές ή οι αρχηγοί κομμάτων. Να βρεθεί μια λύση ώστε να βγάζουμε καλύτερη εικόνα έξω. Να υπάρχει αντιπολίτευση, αλλά σε πιο πολιτισμένο περιβάλλον. Κάπου έχουμε ξεφύγει. Ποιος επενδυτής θα έρθει στην Κύπρο, όταν υπάρχουν όλα αυτά τα προβλήματα; Αντί να λύσουμε τα προβλήματα, όπως την γραφειοκρατία. Θέλει κάποιος να χτίσει κάτι και για να πάρει άδεια χρειάζονται δύο χρόνια. Σε άλλες χώρες, είναι διαδικαστικό το θέμα. Τον επενδυτή τον τρέχουν τα Τμήματα, όχι το αντίστροφο. Αυτή είναι η σωστή διαδικασία. Πρέπει να ηρεμήσουμε, όλες οι κυβερνήσεις έκαναν λάθη. Ο κόσμος όμως έχασε την εμπιστοσύνη».

– Πιστεύετε πως τα προβλήματα που μαζεύονται στον κόσμο, τα προσωπικά/επαγγελματικά προβλήματα εννοώ, δεν του επιτρέπουν να ασχοληθεί σοβαρά με άλλα θέματα; Όπως η διαφθορά, η διαπλοκή, ακόμη και το Κυπριακό που είναι το νούμερο ένα πρόβλημα του τόπου.

«Όλα επηρεάζουν. Ανοίγεις την τηλεόραση και βλέπεις σκάνδαλα, ο ένας κατηγορεί τον άλλο, όλα αυτά δημιουργούν μία αρνητικότατη εικόνα προς τον κόσμο. Άκουσα αρκετό κόσμο να λέει ότι δεν βλέπει τηλεόραση, τι να τους δει, για να τσακώνονται; Καραγκιοζιλίκια! Ο κόσμος δεν ξέρει τι μπορεί να πιστέψει και να μην εμπιστεύεται κανέναν».

– Κάνατε μία αναφορά στα οδοφράγματα. Θεωρείτε, για διάφορους λόγους, ότι είναι προτιμότερο να είναι κλειστά; Υπάρχουν αρκετοί που το υποστηρίζουν και αρκετοί που θεωρούν το αντίθετο.

«Κοίταξε, εκτός από μία φορά που αναγκάστηκα να πάω στον Απόστολο Ανδρέα λόγω ενός τάματος, δεν έχω πάει ποτέ. Δεν καθίσαμε πουθενά, δεν ξοδέψαμε ούτε ένα ευρώ, προσκυνήσαμε και ήρθαμε. Να πάω στην Κερύνεια ή στην Αμμόχωστο και να δείξω ταυτότητα; Σε γη δική μας; Εγώ δεν το δέχομαι. Είχα και πρόσκληση να πάω, αλλά δεν πήγα. Έτσι νιώθω. Δεν θέλω να μπω σε πολιτικά θέματα, όμως θεωρώ ότι η λύση είναι η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία. Θα μπορούσαμε να ζήσουμε όλοι μαζί. Έχει πολλούς Τουρκοκύπριους που θα ήθελαν να ζουν στις ελεύθερες περιοχές».

– Θίξατε ένα μεγάλο θέμα με τη Διζωνική. Ιδιαίτερα τώρα που από την άλλη πλευρά, ακούμε όλο και περισσότερο περί λύσης δύο κρατών.

«Πάντα αυτό ήταν το πλάνο της Τουρκίας. Έχει πάντα μία κατακτητική νοοτροπία. Για χρόνια. Η Ελλάδα, η Κωνσταντινούπολη. Κάθε χρόνος που περνά, η κατάσταση μας χειροτερεύει. Η κάθε προηγούμενη χρονιά ήταν καλύτερη. Μετά την εισβολή έγιναν προτάσεις για 18% και κάτι. Αν τα δεχόμασταν τότε, πιθανόν σήμερα να είμασταν ένα. Είναι οικονομικό το πρόβλημα. Ο Κύπριος είναι δραστήριος. Πάλι θα γινόμασταν ένα κράτος. Δεν το κρίνω, διότι τον τότε καιρό, ήταν αλλιώς η φιλοσοφία. Όσο περνάνε τα χρόνια, δυσκολεύει η κατάσταση για να βρεθεί λύση».

ΑΝΔΡΕΑΣ ΒΕΝΤΟΥΡΗΣ

 

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ