Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookie μας.

Η Μπαρτσελόνα πνίγηκε στα λασπόνερα που η ίδια δημιούργησε
Barcelona

Η Μπαρτσελόνα πνίγηκε στα λασπόνερα που η ίδια δημιούργησε

Προσπάθησα με ενδιαφέρον και προπονητική προσοχή και ανάλυση το πδοοσφαιρικό παιχνιδι για τα προημιτελικά του Champions League, μεταξύ της Μπαρτσελόνα και της Μπάγερν στην Πορτογαλία στις 14 Αυγούστου.

Όλοι ανέμεναν όπως και εγώ ένα ποιοτικό και άκρως ανταγωνιστικό παιχνίδι μεταξύ δύο εκ των καλύτερων ομάδων της Ευρώπης. Κάθε άλλο από ανταγωνιστικό παρουσιάστηκε στο γήπεδο. Ιδιαίτερα μετά τα πρώτα λεπτά του αγώνα, παρακολούθησα μια δυναμική, εκρηκτική, παθιασμένη και άκρως πειθαρχημένη στο πλάνο της και την στρατηγική της Μπάγερν και μια ανίσχυρη, αναιμική, νωχελική, συγχυσμένη ομάδα της Μπαρτσελόνα η οποία δεν είχε τις δυνάμεις και δυνατότητες να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του παιχνιδιού. Το φαινόμενο αυτό δεν είναι παράξενο ή και ασυνήθιστο στο ποδόσφαιρο. Συμβαίνουν καταστάσεις και γεγονότα τα οποίος προκαλούαν αισθήματα και ιδέες και δίδουν αφορμές για ποικίλα σχόλια μεταξύ των προπονητών και όσων ασχολούνται με το ποδόσφαιρο.

Αντιλαμβάνομαι ως προπονητής ποδοσφαίρου ότι η Μπαρτσελόνα στο εν λόγω παιχνίδι δεν είχε φόρμα, δεν ήταν σε καλή αγωνιστική κατάσταση. Δεν ήταν η νύχτα της όπως συχνά λένε οι προπονητές. Αποδέχομαι την εξαιρετική κατάσταση και φοβερή διάθεση των ποδοσφαιριστών της Μπάγερν, η οποία πραγματικά μας δίδαξε ένα άλλο ποδόσφαιρο, απαιτητικό, με συνεχές τρέξιμο και αλληλοκαλύψεις, σε μαρκάρισμα σε όλο το γήπεδο, με δύναμη που της δίνει την δυνατότητα να κερδίζει σχεδόν όλες τις μονομαχίες και με πλάνο, σχεδιασμό, πειθαρχία και μεγάλη αποτελεσματικότητα. Η Μπάγερν μας υποδεικνύει ότι η πολύ καλή φυσική κατάσταση κουβαλά μαζί της και πολύ καλή ψυχολογική κατάσταση και αυτοπεποίθηση. Αυτές οι ιδιότητες και αρκετές επιτρέπουν στην ομάδα να κτίζει την τακτική, ατομική και ομαδική και την στρατηγική της όπως αυτή επιθυμεί πάντα με την ίδια επιτυχία. Αυτή να καθορίζει τον ρυθμό και τον προσανατολισμό του παιχνιδιού, αυτή να είναι ο ηγέτης στο παιχνίδι. Η πειθαρχία της ομάδας είναι συγκλονιστική και η συνεργασία των ποδοσφαιριστών της ανεπανάληπτη. Παρακολουθώντας τον αγώνα αυτό πολύ προσεκτικά, διαπίστωσα τεράστια, ασήκωτα, παιδικά και αφύσικα λάθη από πλευράς ποδοσφαιριστών της Μπαρτσελόνα, χωρίς να μειώνεται φυσικά η  μεγάλη αξία των ποδοσφαιριστών της Μπάγερν. Θα αναφερθώ μόνο σε ένα τακτικό και στρατηγικό εξόφθαλμο λάθος τους το οποίο κατά την άποψη μου καθόρισε την τύχη της ομάδας τους στον αγώνα και στην μεγάλη έκταση του σκορ.

Ήταν φανερό από την αρχή του αγώνα ότι ο σχεδιασμός της Μπάγερν ήταν να πιέσει τον αντίπαλο της πολύ ψηλά, βαθιά και ακατάπαυστα με κύριους στόχους να καταστρέψουν την κυκλοφορία και την οργάνωση της Μπαρτσελόνα και να κερδίζουν μονομαχίες στο αμυντικό τρίτο της αντίπαλης ομάδας και να σκοράρουν εύκολα. Πως λειτούργησε η μεγάλη Μπαρτσελόνα σε αυτή την τακτική των Βαυαρών;

Η Μπαρτσελόνα προσπαθούσε να οργανωθεί από πίσω, από την αμυντική της ζώνη και μάλιστα από βαθιά στην αμυντική της περιοχή χρησιμοποιώντας τον τερματοφύλακα ρης ως κεντρικό πρόσωπο. Στις περισσότερες φορές λόγω του συνεχούς πρέσινγκ των Γερμανών αποτύγχανε η προσπάθεια τους αυτή με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να δεχθούν εύκολα γκολ. Και παρόλο ότι πορέ δεν κατόρθωσαν να οργανωθούν από την αμυντική τους ζώνη και να εκδηλώνουν επιθέσεις, συνέχιζαν να χρησιμοποιούν την ίδια τακτική και συμπεριφορά σε όλο το παιχνίδι.

Πολλές φορές παίκτες της Μπαρτσελόνα στο αμυντικό τους τρίτο με στενό και ασφυκτικό μαρκάρισμα από αντίπαλους ποδοσφαιριστές και με γυρισμένη την πλάτη προς το τέρμα τους δέχονταν μεταβίβαση από τον τερματοφύλακα και από άλλους συμποδοσφαιριστές τους. Και αυτό συνέβαινε συνεχώς, χωρίς ο προπονητής να επέμβει δυναμικά και να αλλάξει αυτή την συμπεριφορά και την τακτική την οποία ίσως να εφάρμοζαν σε άλλους αγώνες. Το κάθε παιχνίδι έχεις τις ιδιαιτερότητες του, τις παραξενιές του και ο προπονητής πρέπει να είναι ο άγρυπνος φρουρός, το λιοντάρι, αυτός που ανά πάσα στιγμή ανάλογα με τις περιστάσεις και τα γεγονότα να αλλάζει την τακτική και την στρατηγική του παιχνιδιού. ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΓΩΝΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΑΛΛΟ.

Η Μπάγερν μελέτησε πολύ καλά τον αντίπαλο της. Γνώριζε και τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του. Εφάρμοσε την τακτική του πρέσινγκ πολύ ψηλά, στην ουσία πρέσινγκ σε όλο το γήπεδο και μετέφερε το παιχνίδι στο αμυντικό τρίτο του αντιπάλου κερδίζοντας τις μονομαχίες όπως και έγινε και να μην αφήσει την Μπαρτσελόνα να οργανωθεί και να κυκλοφορήσει με άνεση την μπάλα. Οφείλω να ομολογήσω ότι το πλάνο της Μπάγερν λειτούργησε άψογα, υποδειγματικά και φέρνει στο προσκήνιο έναν τύπο και σχεδιασμό παιχνιδιού συναρπαστικό, αποδοτικό, αποτελεσματικό και νικηφόρο.

Κατά την άποψη μου το απείθαρχο, ριψοκίνδυνο και αχρείαστο παίξιμο της Μπαρτσελόνα βαθιά στην αμυντική της ζώνη καθόρισε και την μοίρα της στο παιχνίδι. Σκέφτομαι πολλές φορές γιατί διάσημοι προπονητές και ποδοσφαρστές να κάνουν τέτοια εξόφθαλμα και ανήκουστα λάθη, τα οποία πληγώνουν την ομάδα και την ιστορία της. Απορώ και εξίσταμαι ειλικρινά γι αυτά τα παιδαριώδη λάθη. ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΛΑΘΩΝ, αυτή είναι η πεποίθηση μου. Όμως αποδέχομαι τα λάθη, αλλά αυτά τα λάθη που ανάλυσα πιο πάνω αποτελούν αυτοκτονία…

Η αρχή του τέλος της Μπαρτσελόνα βρίσκεται στην λίμνη με τα λασπόνερα που δημιούργησε η ίδια βαθιά αμυντική της ζώνη. Εκτός της αγωνιστικής τακτικής της διάστασης, η κατανίκηση τους από τους ποδοσφαιριστές της Μπάγερν στο αμυντικό τρίτο συμβαδίζει και η ψυχολογική κατάσταση των ποδοσφαιριστών και των δύο ομάδων, της Μπαρτσελόνα αρνητική, της Μπάγερν θετική με μεγάλη αυτοπεποίθηση.

ΟΤΑΝ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΣΕ ΚΥΝΗΓΑ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΕΙΝΑΙ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ ΔΥΣΚΟΛΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΙΣ . ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΟΦΕΙΛΕΙΣ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕΙΣ . ΟΧΙ ΝΑ ΠΑΡΑΔΟΘΕΙΣ ………..

ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΟΥΣΚΑΛΛΗΣ
ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ