Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookie μας.

DRONE: Ποια κυπριακή σημαία;
Drone

DRONE: Ποια κυπριακή σημαία;

Εβδομάδα Εθνικής Κύπρου αυτή που μας μπήκε και το «DRONE» έχει ήδη φορτίσει τις μπαταρίες του. Απογειώνεται από σήμερα Δευτέρα, κάνει τους ελιγμούς του και αναζητά απαντήσεις στους προβληματισμούς του.

Διαβάστε επίσης:  DRONE: Ας μιλήσουμε ξανά για αθλητισμό

DRONE: Είμαστε σοβαροί;

DRONE: Η πραγματικότητα πιο πικρή από τα συνθήματα

Καλά τα πήγαμε ως Κύπρος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου της Ντόχα. Το να κατακτάς την 51η θέση ανάμεσα σε 219 χώρες με πέντε αθλητές, ως μια χώρα με εμφανή προβλήματα στο χώρο του αθλητισμού και εν μέσω μιας μεγάλης μεταβατικής περιόδου είναι κάτι περισσότερο από εντυπωσιακό.

Δεν λέμε ότι είμαστε τριτοκοσμικοί, ούτε υπανάπτυκτοι. Αυτό είναι ένα άλλο θέμα. Η κυπριακή σημαία όμως είναι εκεί, είναι ψηλά στην κατάταξη και έχει τους δικούς της πρωταγωνιστές, γνωστούς και άγνωστους.

Συμπληρώσαμε ήδη και εννιά αθλητές για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 στο Τόκιο. Απομένει ακόμα ένας χρόνος για αυτό το μεγάλο παγκόσμιο αθλητικό γεγονός και η Ιαπωνία, η ανατολική χώρα της Ασίας ετοιμάζεται. Η κυπριακή σημαία θα είναι και εκεί παρούσα.

Πάμε τώρα στο ποδόσφαιρο – όχι γιατί υποτιμούμε την πετόσφαιρα, την καλαθόσφαιρα και τη χειροσφαίριση , αλλά γιατί είναι γνωστό ότι ο γράφων δεν κατέχει όσο θα έπρεπε αυτά τα αθλήματα. Η Εθνική μας ομάδα έχει δύο αποστολές για τη φάση των προκριματικών ομίλων του Euro2020, απέναντι σε Καζακστάν και Ρωσία.

Μαθηματικά είμαστε ακόμα μέσα στο παιχνίδι της πρόκρισης και οφείλουμε να κυνηγήσουμε όσες πιθανότητες έχουμε, απέναντι σε κάθε αντίπαλο. Για ποια όμως κυπριακή σημαία θέλουμε τους διεθνείς μας να αγωνιστούν;

Αν όλοι συμφωνούμε ότι το ποδόσφαιρο είναι το κατ’ εξοχήν συνδεδεμένο άθλημα με τα κοινωνικά δρώμενα και με όλα τα στρώματα της κοινωνίας από την ημέρα που έχει ανακαλυφθεί, τότε ναι μπορούμε να κάνουμε μια τέτοια ερώτηση. Σε μια εποχή και σε μια περίοδο που η κυπριακή κοινωνία έστω και μέσα από μεμονωμένα περιστατικά παρουσιάζει σοβαρά προβλήματα. Προβλήματα που έχουν να κάνουν σε βάθος με την ταυτότητά της.

Συμπεριφορές, γεγονότα και περιστατικά, τόσο παραγόντων, όσο και αθλητών, αλλά και πολιτών που αποδεικνύουν ότι έχουμε χάσει τον προσανατολισμό μας. Από το ποιος είναι πιο καταρτισμένος δημοσιογράφος και ποιος όχι, στο ποιος είναι πιο πατριώτης και ποιος όχι, στο ποιος έχει περισσότερα ψυχολογικά και ποιος όχι, στο ποιος είναι πιο καθαρός και ποιος όχι, κ.ο.κ. Και όλα αυτά χωρίς να λαμβάνουμε σοβαρά το ποιος, ποιοι και πόσοι μας βλέπουν.

Έχουμε μάθει μόνο στα καλά και στις επιτυχίες να λέμε και να γράφουμε τίτλους «Η Κύπρος στο CNN!», «Ο τάδε αθλητής στο BBC!», «Παγκόσμια αναγνώριση!», «Πανευρωπαϊκή αναγνώριση!» κ.ο.κ. Στα ρεζιλίκια και στα ντροπιαστικά όμως ούτε λέξη. Λες και είμαστε από άλλο κόσμο. Λες και μόνο όταν πετυγχαίνουμε κάτι έχουμε την ανάγκη να νιώθουμε σπουδαίοι και να επισημαίνουμε το εκτόπισμά μας.

Μα η κυπριακή σημαία, όπως η ελληνική, όπως και η ευρωπαϊκή δεν είναι κασκόλ ομάδας. Δεν είναι κασκόλ ομάδας για να τις βγάζουμε από την γκαρνταρόμπα μας μόνο στις επιτυχίες και να τις ανεμίζουμε. Ναι, αυτά τα κάναμε και εμείς όταν ήμασταν μικρά παιδιά. Ξέρουμε την ψυχολογία του οπαδού και της υπερβολής, δεν πέσαμε από τον Άρη. Η σημαία του κάθε κράτους εκπροσωπεί ολόκληρη φιλοσοφία και ιστορία.

Έστω και με τη δική μας πολιτική κατάσταση, έστω και με τη μοίρα της ημι-κατεχόμενης και της κουτσουρεμένης χώρας, έστω και με όλα τα αρνητικά που κουβαλούμε από το 1960 και εντεύθεν, οφείλουμε να επιδιώκουμε την εξέλιξη και την πρόοδο. Είναι, λοιπόν, όλα σχετικά σε αυτή την εβδομάδα Εθνικής.

Θα προτιμούσαμε ναι, να μετρούσαμε δέκα σερί ήττες στο ποδόσφαιρο, αλλά ως λαός, ως πολίτες, ως όντα, ως φίλαθλοι, ως παράγοντες, ως αθλητές, να τιμούσαμε στην καθημερινότητα μας πολλά στοιχεία και χαρακτηριστικά ενός σύγχρονου και ευρωπαϊκού κράτους.

Τι να κάνω τη συμμετοχή της Κύπρου στο Euro2020 και μια ενδεχόμενη νίκη επί του Καζακστάν ή της Ρωσίας, όταν ως κοινωνία έχω να παραθέσω στα πιο δημοφιλή ΜΜΕ της Ευρώπης αυτό το διάστημα μόνο το περιστατικό με θύμα τη Ρωσίδα κοπέλα ή αυτό με θύμα τη μαθήτρια με τη μαντήλα; Τι να κάνω μια επιτυχία μου στους Ολυμπιακούς Αγώνες στην ανατολή, όταν δεν έχω ήδη αποδείξει ότι είμαι πολιτισμένος και ανεπτυγμένος δυτικός;

Τι να κάνω το ένα και τι το άλλο; Είναι όντως για να απορεί κανείς…

Τάσος Θεοδώρου

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ