Απόστολος Παρέλλης στο Balla: «Ύψιστη τιμή η συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες» (pics)

Ο Απόστολος Παρέλλης δε χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις, η πορεία του από το 2002 και την τέταρτη θέση στην Καέν της Γαλλίας, μέχρι και σήμερα, φανερώνει την κλάση του, αλλά και τη σημαντικότητα του ως αθλητής και ως άνθρωπος.

Ο Δισκοβόλος με δύο συμμετοχές σε Ολυμπιακούς Αγώνες (Λονδίνο – Ρίο) μίλησε στο Balla και στον Κυριάκο Αποστόλου, κάνοντας μία βόλτα στην καριέρα του, ενώ αναφέρθηκε και στους στόχους που έχει θέσει για το άμεσο μέλλον. Η Ντόχα 2019 και το Τόκιο 2020 τον περιμένουν για να μας κάνει υπερήφανους με τις επιδόσεις του, αλλά και το ήθος του.

Αναλυτικά η συνέντευξη του:

Καλησπέρα Απόστολε, χαίρομαι που μιλώ μαζί σου. Θα ήθελα να σταθούμε στο ξεκίνημα σου. Πως προέκυψε η δισκοβολία; «Μικρός ήμουν στις ακαδημίες του ΓΣΠ, συνεργάστηκα με τον Κυριάκο Βασιλειάδη που διέκρινε ότι υπήρχε ένα ταλέντο στις ρίψεις. Δοκίμασα τα αγωνίσματα και έμεινα στη δισκοβολία, διότι μου άρεσε περισσότερο από όλα». 

Γιατί επέλεξες αγώνισμα από τον κλασικό αθλητισμό; Έμεινες μακριά από τα διαφημιζόμενα αθλήματα, όπως το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ και το βόλεϊ:«Ο ξάδερφος μου με παρέσυρε διότι ήταν μέσα στα αγωνίσματα. Πήγα και δοκίμασα με τον ίδιο προπονητή, φάνηκε ότι έχω ταλέντο και παρέμεινα, διότι γέμιζα ποιοτικά το χρόνο μου».

Ως μικρό παιδί, δε σκέφτηκες ποτέ να τα… παρατήσεις; «Η κρισιμότερη περίοδος για εμένα ήταν στο στρατό, όταν και κυριάρχησε η απογοήτευση, διότι έμενα μακριά από προπονήσεις και το πρόγραμμα μου ήταν δύσκολο. Μέσα από κάποιες συνεργασίες και βοήθειες που αποζήτησε η οικογένεια μου, βρέθηκαν λύσεις και συνέχισα, παρόλο που σκεφτόμουν έντονα το ενδεχόμενο να σταματήσω».

Πέρασες αυτό το στάδιο και εν συνεχεία ήρθαν οι διακρίσεις, ποιες είναι αυτές που έμειναν έντονα στο μυαλό σου; «Όταν εκπροσωπείς τη χώρα σου, όλες οι διοργανώσεις σου φαίνονται μαγικές και δίνεις τον καλύτερο εαυτό σου για να φέρεις το μετάλλιο στην πατρίδα σου. Πρώτο έναυσμα για εμένα ήταν η τέταρτη θέση στην πόλη Καέν της Γαλλίας (2002), ενώ στη συνέχεια ήρθε το χάλκινο μετάλλιο στο Ντέμπρετσεν της Ουγγαρίας (2007) για το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στίβου κάτω των 23 ετών. Οι διακρίσεις αυτές μένουν αξέχαστες γιατί ήταν η αρχή, ενώ οι συμμετοχές στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνο (2012), αλλά και του Ρίο (2016) αποτελούν ύψιστη τιμή για εμένα. Μάλιστα, στο Λονδίνο μπορεί να μη πέρασα στον τελικό, αλλά στη Βραζιλία ήρθα όγδοος μία διάκριση που θα μείνει χαραγμένη και θα προσπαθήσω να την ξεπεράσω».

Χρυσό στο διεθνές μίτινγκ του Montgeron της Γαλλίας, τρίτος στο Varazdin: «Στη Γαλλία πήγα καλά παίρνοντας την πρώτη θέση, ενώ στην Κροατία έδωσα βαθμούς στην Εθνική ομάδα που ήταν και ο πρωταρχικός μου στόχος. Ήξερα πως θα κινηθώ μέσα σε δεύτερη και τρίτη θέση, τελικά κατέληξα τρίτος και νιώθω καλά με την επίδοση μου».

Τη δεδομένη χρονική στιγμή, βρίσκεσαι στη Θεσσαλονίκη για προετοιμασία, σωστά;«Ναι, για προετοιμασία και ξεκούραση διότι η χρονιά που λήγει ήταν απαιτητική, οπότε χρειάζομαι ηρεμία για ένα δυνατό κλείσιμο».

Ακολουθεί το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στίβου στη Ντόχα, οι στόχοι σου; «Από τη Θεσσαλονίκη θα φύγω κατευθείαν για τους αγώνες. Θα προσπαθήσω για το καλύτερο αποτέλεσμα, έχοντας ως στόχο την παρουσία στον τελικό του αγωνίσματος».

Σκέφτεσαι και την επίδοση που θα σε στείλει απευθείας στο Τόκιο 2020; «Σίγουρα, αν περάσω στον τελικό θα διεκδικήσω μία καλή επίδοση για να συμμετάσχω στους τρίτους Αγώνες της καριέρας μου. Βέβαια στο Ranking List είμαι στο No17, οπότε ίσως να μην υπάρχει έντονη ανησυχία για την παρουσία μου στη γιορτή του αθλητισμού. Αυτό δε σημαίνει πως δε θα διεκδικήσω ότι το καλύτερο στη Ντόχα, αλλά και τη νέα σεζόν».

Τελευταίος «μεγάλος» αγώνας, πότε επανέρχεσαι στη δράση; «Στα μέσα Οκτωβρίου για προπονήσεις με τους Κυριάκο Βασιλειάδη και Κωνσταντίνο Σταθελάκο που βρίσκονται συνεχώς στο πλευρό μου. Tη νέα χρονιά βλέπουμε συνεχώς το Τόκιο και προετοιμαζόμαστε με τον καλύτερο τρόπο».

Σε περίπτωση συμμετοχής στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο 2020, υπάρχει ο χορηγός που είναι δίπλα σου; «Η αλήθεια είναι πως ανήκω στους τυχερούς, διότι έχοντας την ΟΠΑΠ Κύπρου στο πλευρό μου νιώθω την απαραίτητη στήριξη που χρειάζεται κάθε αθλητής τέτοιου επιπέδου. Σίγουρα για τα υπόλοιπα παιδιά υπάρχουν δυσκολίες στην εύρεση υποστηρικτών, αλλά δεν πρέπει να σταματήσουν να «παλεύουν», μιας και οι κόποι τους κάποια στιγμή θα ανταμειφθούν με τον καλύτερο τρόπο».

Με τις εγκαταστάσεις στο νησί, ποια είναι η κατάσταση που επικρατεί για εσάς τους αθλητές: «Τα τελευταία χρόνια γίνονται κάποια βήματα προόδου, ωστόσο χρειαζόμαστε χρόνο για να φτάσουμε τις σύγχρονες εγκαταστάσεις των υπόλοιπων κρατών. Το γεγονός είναι ένα, είμαστε σε καλό δρόμο».

Χόμπι υπάρχουν για εσάς που έχετε ελάχιστο ελεύθερο χρόνο; «Δύσκολος καιρός για χόμπι, αυτά που παρακολουθώ όποτε μπορώ είναι το τένις, το ποδόσφαιρο και η Formula 1 με το WRC, οι υπόλοιπες δραστηριότητες μειώνονται λόγω έλλειψης χρόνου».