Ποιος λαϊκισμός; Ρεαλισμός 1000%!

Κοινό θα είναι το αποψινό μας σχόλιο για τον αγώνα στο Τσίρειο Στάδιο ανάμεσα σε ΑΕΛ και Ανόρθωση.

Οι ομάδες της Λεμεσού και της Αμμοχώστου συμβιβάστηκαν με το βαθμό της ισοπαλίας και το 0-0 στον πρώτο αγώνα της σεζόν 2019-20 με την Ανόρθωση να διαμαρτύρεται έντονα για τη φάση του 45′ που δεν σφυρίχθηκε υπέρ της πέναλτι.

Άπαντες είδαν την παράβαση εκτός ο διαιτητής. Αυτό όμως που έκανε εντύπωση δεν ήταν η φάση αυτή, ούτε οι διαμαρτυρίες, αλλά το γεγονός ότι δεν λέχθηκε ούτε μία λέξη από τους δύο προπονητές στη Διάσκεψη Τύπου για το παιχνίδι και το ποιος αδικήθηκε και ποιος όχι.

Ντούσαν Κέρκεζ και Τιμούρ Κετσπάγια, δύο προπονητές που με τον ξεχωριστό τους χαρακτήρα, τις ευαισθησίες και την προσήλωσή τους στη σκληρή δουλειά κατάφεραν να κερδίσουν από τα πρώτα χρόνια της δουλειάς τους αντίστοιχα το σεβασμό όχι μόνο των φιλάθλων των ομάδων τους, αλλά και των ΜΜΕ και όλων των αντιπάλων.

Ε δεν το βλέπουμε συχνά αυτό! Δεν βλέπουμε συχνά στην Κύπρο δύο ξένους προπονητές να είναι τόσο RESPECTFUL από όλους. Οφείλουμε λοιπόν τέτοιους ανθρώπους να τους προστατεύουμε. Οφείλουμε να τους κρατούμε στο χώρο μας. Οφείλουμε να τους διατηρούμε και να ψάχνουμε τους τρόπους για να τους πληθαίνουμε και όχι το αντίθετο.

Βεβαίως, υπάρχουν και αυτοί που θεωρούν ανθρώπους τύπου Κέρκεζ και Τιμούρ ως «λαϊκιστές», «πωλητές» εντυπώσεων, συνθημάτων και συναισθημάτων. Ε όχι! Το ποδόσφαιρο δεν είναι μηχανή. Το ποδόσφαιρο είναι φτιαγμένο από τους ανθρώπους και για τους ανθρώπους. Είναι εκεί για να υπηρετεί τις αρχές και τις αξίες του αθλητισμού. Τις αρχές και τις αξίες του αλληλοσεβασμού και του «ευ αγωνίζεσθαι». Δεν είναι εκεί μόνο για επιχειρήσεις, χορηγούς, στοιχήματα, καριέρες και ωραία ζωή.

Ρεαλιστές 1000% και οι δύο. Κυρίως ο Τιμούρ Κετσπάγια που δεν έχασε ποτέ του την αίσθηση με την πραγματικότητα και κυρίως την επικοινωνία της αλήθειας με το κοινό και τον έξω κόσμο. Κάτι που ακόμα και εμείς οι λειτουργοί των ΜΜΕ πολλές φορές αδυνατούμε – ο καθένας για το δικό του λόγο – να το πράξουμε όπως πρέπει και όπως επιτάσσει το καθήκον μας.

Ξεκινήσαμε λοιπόν πάρα πολύ καλά αυτή τη σεζόν. Προπονητές να δίνουν ο ένας τα χέρια στον άλλο, να ανταλλάζουν τον σεβασμό τους και να υπερασπίζονται το άθλημα και τον χαρακτήρα του και όχι ξένα προς αυτό ήθη και καταστάσεις.

Υπάρχει πρόβλημα στο Τσίρειο Στάδιο; Μα αυτό το ξέραμε εδώ και χρόνια. Έγιναν προσπάθειες για να γίνει το Limassol Arena; Ναι! Ε και αυτό σημαίνει ότι όλα τα υπόλοιπα γήπεδα πρέπει να τα αφήσουμε στη μοίρα τους, γέριμα και ασυντήρητα;

Ας πάρουν λοιπόν το μήνυμα αυτοί που πρέπει και δεν είναι κακό πράγμα η αυτοκριτική, ούτε και η διόρθωση. Είναι άλλωστε στη φύση του ανθρώπου να αλλάζει και να εξελίσσεται. Να πηγαίνει μπροστά και όχι πίσω. Όπως και το ποδόσφαιρο…

Τάσος Θεοδώρου