Η σφαγή του ΠΑΟΚ δεν αποδεικνύεται από τα πέναλτι που χρειάστηκε ο Άγιαξ…

 

 

Γράφτηκε και… τι δεν γράφτηκε πριν από το Άγιαξ-ΠΑΟΚ για να αναλυθεί το πώς μπορεί να εξελιχθεί η αναμέτρηση…

Τζάμπα ο κόπος να αναλυθεί ένα ποδοσφαιρικό παιχνίδι με βάση την κατάσταση, την  ποιότητα και τα χαρακτηριστικά των ομάδων. Από την μία η εμφάνιση των αήττητων πρωταθλητών Ελλάδας και από την άλλοι οι εξωγενείς παράγοντες, οδήγησαν σε πολλές αποτυχημένες εκτιμήσεις.

Το γιατί δεν έγινε καμία αναφορά στον ορισμό του διαιτητή, ακόμη και μετά το πρώτο ματς όπου ο Άγιαξ προηγήθηκε με γκολ οφσάιντ, δεν έχω καταλάβει… Όχι ότι θα άλλαζε κάτι, αλλά σημάδια υπήρχαν.

Τέλος πάντων… το μόνο στο οποίο η πλειοψηφία «έπεσε» μέσα ήταν ότι… «ο ΠΑΟΚ μπορεί να προκριθεί».

Έστω και έτσι και πριν μπούμε στις λεπτομέρειες για το πώς καθορίστηκε το χθεσινό αποτέλεσμα, δεν γίνεται να μην αναφερθώ στον ΠΑΟΚ. Αν και ώρες-ώρες δεν υπάρχουν λέξεις για να περιγραφεί αυτή η ΟΜΑΔΑΡΑ, πρέπει να ξεκινήσουμε από αυτή την προσπάθεια…

Ναι, είναι αλήθεια ότι αυτό που έγινε στο πρώτο 25λεπτο του αγώνα, αλλά και στο τέλος της εξουθενωτικής βραδιάς μέχρι και το 94ο λεπτό, δεν μπορούσα ούτε να το φανταστώ. Ποτέ δεν μπορούσα να πιστέψω ότι ο ΠΑΟΚ (χωρίς Βιεϊρίνια-Μαουρίσιο και Βέρνμπλουμ) θα καταφέρει να κερδίσει ποδοσφαιρικά έναν τέτοιο αντίπαλο επιπέδου Άγιαξ που έπρεπε να ζητήσει την βοήθεια ενός άλλου, ενός ξένου, για να πάρει την πρόκριση.

Ήταν η τακτική του Φερέιρα να ξαφνιάσει τον Άγιαξ που περίμενε έναν αντίπαλο στο 1/3 του γηπέδου, αλλά τον είδε τόσο αποφασιστικό να τον παίξει στα ίσια από το πρώτο δευτερόλεπτο;

Τα πάντα στήθηκαν όπως «έπρεπε» για να περάσει ο Άγιαξ και αυτό αποδείχθηκε από:

  • Τις αλλεπάλληλες και μεθοδευμένες-στημένες βουτιές των Ολλανδών εντός και εκτός περιοχής, αφού έγινε το 0-1 και αφού δόθηκαν τα δύο πρώτα πέναλτι.  Τάντιτς, Ταλιαφίκο και Χούντελαρ αφού μπήκε, έπεφταν συνέχεια ζητώντας «πράγματα» από τον Πόουσον. Σα να ήξεραν… Το έκαναν επίτηδες και επειδή δεν το… «έχουν», πραγματικά εκτέθηκαν.
  • Το ότι ένας Άγγλος διαιτητής σφύριξε τόσες πολλές φορές επιβραβεύοντας βουτιές, όπως ήταν και αυτή στο τρίτο πέναλτι.
  • Την τελευταία φάση των καθυστερήσεων και το πεντακάθαρο χέρι του Ντεστ έξω από την περιοχή, που είδε ο Πόουσον, αλλά έντρομος από την εξέλιξη του αγώνα δεν έδωσε.
  • Το πλεονέκτημα που αφήνει αρχικά υπέρ του Μάτος σε φάουλ που του γίνεται, αλλά όταν βλέπει τον Σφιντέρσκι να φεύγει μόνος στην επίθεση, γυρίζει τη φάση πίσω για να δώσει το φάουλ υπέρ του Μάτος.
  • Τις καθυστερήσεις που δεν κράτησε μετά το 3-2 και τον πανικό που επικράτησε στο γήπεδο, ενώ νωρίτερα είχε δώσει και κίτρινη για καθυστέρηση!
  • Την παγωμένη αντίδραση του Πόουσον στο τέλος όταν δέχθηκε καταιγιστική επίθεση από τους ανθρώπους του ΠΑΟΚ. ΔΕΝ τιμώρησε κανέναν! Ούτε παίκτη, ούτε τον οποιονδήποτε. Το μόνο που ήθελε ήταν να φύγει, αφού έγινε ότι «έπρεπε» να γίνει…

Αυτά δεν ήταν ανθρώπινα λάθη και αποτελούν απόδειξη για κάτι προμελετημένο. Τελικά «έκαναν» τη δουλειά (όπως και το οφσάιντ στο πρώτο ματς) αφού αλλιώς ο ΠΑΟΚ δεν αποκλείονταν από αυτούς.