«Πρέπει να σεβαστούμε την ΑΕΛ, όχι όμως να τη φοβηθούμε!»

Στο Yellow Radio 92.8 και στην εκπομπή «Αθλητικό X-Press», φιλοξενήθηκε ο βετεράνος τερματοφύλακας του Άρη Θεσσαλονίκης, ΑΠΟΕΛ και Απόλλωνα Γιώργος Παντζιαράς.

Αναλυτικά τα όσα είπε στους Γιώργο Τότσικα και Ιάσονα Μίσχο:

Ποια ήταν η στιγμή που έχει μείνει χαραγμένη στην μνήμη σας σχετικά ευρωπαϊκούς αγώνες;

Δεν θα ξεχάσω ποτέ σίγουρα τα παιχνίδια με την Μπενφίκα, την Περούτζια, την Σεντ-Ετιέν. Είναι στην μνήμη μας γραμμένα και ειλικρινά εύχομαι τώρα και στους ποδοσφαιριστές αλλά και στον κόσμο του Άρη, με την ευκαιρία της συναντήσεως την Πέμπτης με την ΑΕΛ Λεμεσού, να ξαναζήσουν τέτοιες χαρές και στιγμές, σαν αυτές που έζησα εγώ.

Λέτε δηλαδή μακάρι ο Άρης να φτάσει σε ιστορικά έπη όπως εκείνα της εποχής σας αλλά και σαν το έπος της Μαδρίτης το 2010 έτσι;

Ακριβώς. Είναι εκείνα τα χρόνια που θυμόμαστε ακόμη, πριν τα «πέτρινα χρόνια» της ομάδας. Ευτυχώς βρέθηκαν οι κατάλληλοι άνθρωποι που στήριξαν την ομάδα, πέρσι συγκεκριμένα έγινε ένα πολύ μεγάλο άλμα. Από την β’εθνική η ομάδα καθιερώθηκε ξανά στην κατηγορία που ανήκει, βγήκαμε στην Ευρώπη και νομίζω σιγά σιγά μπαίνει το νερό στο αυλάκι για να συνεχίσει έτσι.

Το διαισθάνεστε αυτό;

Φυσικά. Σήμερα πέρασα από το γήπεδο και υπήρχαν «ουρές» έξω από την μπουτίκ και ειλικρινά ανατρίχιασα με αυτή την αγάπη του κόσμου προς την ομάδα, που στάθηκε, στέκεται και θα στέκεται δίπλα σε αυτή την ομάδα που λέγεται Άρης.

Σας θυμίζει την ημέρα που επιστρέψατε στο γήπεδο και οι φίλαθλοι του Άρη φώναζαν το σύνθημα «Άρης, θρησκεία, Πέπε Σασία»;

Με τον Πέπε Σασία είχαμε γράψει ιστορία. Θυμάμαι ένα παιχνίδι που παίζαμε στην Μπενφίκα, στο πρώτο ημίχρονο μας είχαν μέσα στην εστία και στην ανάπαυλα ρωτήσαμε τον Πέπε τι να κάνουμε και λέει «σκέφτηκα, δεν βρήκα τίποτα. Μπείτε μέσα και παίξτε με την ψυχή σας». Στο ημίχρονο ήταν 2-0 και στην συνέχεια έγινε το 2-1 και ήρθε αυτή η πρόκριση με την Μπενφίκα.

Άρα, σε τέτοιους αγώνες χρειάζεται ο ψυχικός χαρακτήρας της ομάδας και ο Άρης θέλετε να δείξει αυτόν τον χαρακτήρα;

Πιστεύω πως με το κατόρθωμα του κόσμου θα «αναγκάσει» και τους ποδοσφαιριστές να μπουν στην νοοτροπία αυτού του κόσμου που «διψάει» τόσα χρόνια και νομίζω οι ποδοσφαιριστές και οι περσινοί και οι φετινές μεταγραφές να τους ανταμείψουν με τον καλύτερο τρόπο, με μια πολύ καλή εμφάνιση και με ένα σκορ που θα δίνει την πιθανότητα να περάσουμε στον επόμενο γύρο. Σίγουρα είναι μια πολύ καλή ομάδα η ΑΕΛ Λεμεσού, πρέπει να την υπολογίσουμε, να την σεβαστούμε και να μην σκεφτόμαστε ότι είναι εύκολο παιχνίδι.

Δεν πρέπει να υποτιμηθεί αυτό το παιχνίδι έτσι; Χρειάζεται προσοχή.

Σίγουρα, επειδή το κυπριακό ποδόσφαιρο τα τελευταία χρόνια έχει ανέβει και ποιοτικά και ουσιαστικά. Νομίζω πως οι ξένοι ποδοσφαιριστές που πηγαίνουν στην Κύπρο, έδωσαν αυτή την ανάπτυξη. Πρέπει να τους υπολογίσουμε και να τους σεβαστούμε. Όχι όμως να τους φοβηθούμε. Εμείς θα είμαστε οι κυρίαρχοι μέσα στον αγωνιστικό χώρο την Πέμπτη στο Χαριλάου.

Πώς νιώθει ένας ποδοσφαιριστής όταν βγαίνει μπροστά σε ένα γεμάτο «Κλεάνθης Βικελίδης»;

Ειλικρινά, όταν έμπαινα στο γήπεδο και έβλεπα αυτόν τον κόσμο, από μέσα μου έλεγα «σήμερα θα παίξω για αυτούς που είναι στην κερκίδα». Γιατί αυτοί είναι που φωνάζουν, που υποφέρουν. Γι’αυτούς θα ανεβάσουμε τον Άρη μας εκεί ψηλά. Να παίξουμε για τον κόσμο, την διοίκηση και για την μεγάλη ιστορία που έχει ο Άρης.