Η Άρσεναλ πρέπει να αλλάξει «συνταγή»

Η Άρσεναλ δείχνει διάθεση να αλλάξει πολλά στη μεταγραφική της πολιτική, όμως έχει ακόμα πολύ δρόμο μπροστά της.

 

Στα πρώτα του χρόνια ο Αρσέν Βενγκέρ ανέβασε σταδιακά το επίπεδο της Άρσεναλ μέχρι την ιστορική αήττητη σεζόν στην Premier League. Λίγα χρόνια αργότερα άρχισε η κατρακύλα και στο τέλος ο Αλσατός δεν είχε τις λύσεις όχι μόνο αγωνιστικά, αλλά ούτε καν στο μεγάλο του ατού: τη μεταγραφική αγορά.

Ο Ουνάι Έμερι παρέλαβε ένα ανισόρροπο ρόστερ, που με βάση τις οικονομικές δυνατότητες των κανονιέρηδων απλά δεν γίνεται να ανακάμψει και να φτάσει στα επίπεδα των υπόλοιπων διεκδικητών της 4άδας (για τον τίτλο, φυσικά, ούτε λέξη). Κάποτε, ο Βενγκέρ μπορούσε να αγοράσει φθηνά και να πουλήσει ακριβά. Έπαιρνε παίκτες από τις ακαδημίες άλλων ομάδων και τους έφτανε στο υψηλότερο επίπεδο. Αυτά έχουν εδώ και χρόνια χαθεί για την Άρσεναλ.

Προκειμένου ο σύλλογος να ορθοποδήσει οικονομικά και να μπορέσει να κάνει ανάλογες κινήσεις θα πρέπει να αρχίσει και πάλι να πουλάει ακριβά. Αντί να κάνει αυτό, φέτος είδαμε τον Ράμσεϊ να μένει ελεύθερος μαζί με αρκετούς άλλους παίκτες, που τα προηγούμενα χρόνια είχαν κοστίσει πολλά εκατομμύρια (ο Γουέλμπεκ για παράδειγμα). Το να πουλάς σωστά δεν σημαίνει ότι θα ρίξεις το επίπεδο. Σημαίνει ότι θα έχεις τα χρήματα για να χτίσεις ένα καλύτερο ρόστερ. Αυτό, φυσικά, προϋποθέτει ότι θα γίνουν οι σωστές κινήσεις.

Η πώληση του Κουτίνιο στην Μπαρτσελόνα στο τέλος αποδείχθηκε εξαιρετική κίνηση για την Λίβερπουλ. Κι ας ήθελε να κρατήσει τον Βραζιλιάνο. Οι κόκκινοι επένδυσαν αυτά τα χρήματα για να αποκτήσουν ακριβούς παίκτες στις θέσεις που το είχαν περισσότερο ανάγκη. Τα εκατομμύρια του Κουτίνιο έστειλαν στο Άνφιλντ Φαν Ντάικ και Άλισον. Και, φυσικά, την κούπα του Champions League λίγους μήνες αργότερα.

Η τελευταία μεγάλη πώληση που θα μπορούσαν να είχαν κάνει οι κανονιέρηδες ήταν ο Αλέξις Σάντσες. Ο Βενγκέρ, όμως, τα θαλάσσωσε και εκεί. Πίστεψε ότι θα μπορούσε να τον κρατήσει και στο τέλος αναγκάστηκε να τον παραχωρήσει ως αντάλλαγμα για τον Μχιταριάν. Έναν παίκτη, για τον οποίο 6 μήνες νωρίτερα είχε αρνηθεί πρόταση 60 εκατ. λιρών από την Μάντσεστερ Σίτι. Και σαν να μην έφτανε αυτό «έδεσε» το άλλο, κατά τη γνώμη του αστέρι, με ένα από τα ακριβότερα συμβόλαια στην Αγγλία. Είναι, πλέον, προφανές ότι ο Οζίλ δεν αξίζει αυτό το μισθό.

Από το περασμένο καλοκαίρι γίνεται μία προσπάθεια να αποκτηθούν νεαροί παίκτες και όχι «έτοιμοι» όπως ο Ομπαμεγιάνγκ. Αυτή την πολιτική αναμένεται να συνεχίσει και ο πρώτος τεχνικός διευθυντής στην ιστορία του συλλόγου, Εντού. Γκεντουζί και Τορέιρα ήταν μόνο η αρχή (ήδη για τον δεύτερο η τιμή έχει διπλασιαστεί μέσα σε ένα χρόνο), με τον Σαλιμπά της Σεντ Ετιέν να είναι η επόμενη επένδυση ύψους 30 εκατ. ευρώ. Θα χρειαστεί χρόνια για να συγκεντρωθούν οι απαραίτητοι πόροι, ώστε να μην γίνονται μόνο τέτοιες επενδύσεις, αλλά το μπάτζετ να μην έχει ταβάνι τα μόλις 60 εκατ. ευρώ που έχει φέτος. Είναι τόσο μικρό γιατί πολύ απλά δεν υπάρχουν έσοδα από πωλήσεις…

Η «συνταγή» που ακολουθεί η Άρσεναλ πρέπει να αλλάξει. Το να πουλάς δεν είναι τόσο κακό όσο πιστεύουν οι οπαδοί της στο σημείο που έχει φτάσει ο σύλλογος. Απλά θα πρέπει να γίνεται με το σωστό τρόπο. Και οι κανονιέρηδες δείχνουν να έχουν στο μυαλό τους το σωστό μονοπάτι. Μένει να το εφαρμόσουν…