Το… αντιρομαντικό μοντέλο της Άιντραχτ

Η Άιντραχτ πούλησε και φέτος τους καλύτερούς της παίκτες, όμως ο Φρέντι Μπόμπιτς έχει βρει το κατάλληλο μοντέλο για την επιτυχία.

 

Το καλοκαίρι του 2018 λίγο πριν ξεκινήσει η σεζόν στην Γερμανία όλοι οι ειδικοί συμφωνούσαν: η λογική έλεγε ότι η Άιντραχτ Φρανκφούρτης θα έχει τόσα προβλήματα το ξεκίνημα που στο τέλος θα την οδηγούσαν στη μάχη της παραμονής. Δεν ήταν μόνο η απόφαση του Κόβατς να υπογράψει στην Μπάγερν μετά την κατάκτηση του Κυπέλλου με τους Αετούς.

Ήταν οι πολλές αλλαγές στο ρόστερ, που ναι έφεραν πολλά χρήματα στα ταμεία, αλλά και αβεβαιότητα. Ύστερα από λίγους έγινε εμφανές ότι αυτή η κινδυνολογία ναι μεν είχε βάση, αλλά σε καμία περίπτωση δεν ήταν τόσο επικίνδυνη όσο παρουσιαζόταν. Ο τεχνικός διευθυντής Φρέντι Μπόμπιτς είχε κάνει εξαιρετική δουλειά. Η νέα εποχή στην Άιντραχτ θα έπρεπε να φέρνει σύνδεση μόνο με τον σύλλογο και όχι με τους παίκτες. Τουλάχιστον για τις επόμενες σεζόν.

Τα χρήματα που έχουν μπει στα ταμεία τους τελευταίους μήνες εξασφαλίζουν μία άνεση που λίγες ομάδες της Bundesliga έχουν. Φέτος, Γιόβιτς και Αλέρ έφεραν πάνω από 100 εκατ. ευρώ στα ταμεία του συλλόγου. Θα απαγορεύσουν τα όνειρα στους οπαδούς; Σε καμία περίπτωση. Κανένας δεν ξέρει αν ο Μπόμπιτς θα μπορέσει να τους αντικαταστήσει επάξια. Η λογική, όμως, αυτή τη στιγμή είναι ξεκάθαρη: η Άιντραχτ έχει στόχο να παίρνει παίκτες και σε 1-2 χρόνια να μπορεί να τους πουλήσει με πολύ μεγαλύτερο κέρδος.

Από τη στιγμή που το καταφέρνει μπορεί να ξοδεύει ακόμη μεγαλύτερα ποσά για να παίρνει ακόμη μεγαλύτερα ταλέντα. Αυτό το μοντέλο μπορεί να μοιάζει… αντιρομαντικό, όμως σε πηγαίνει στο επόμενο επίπεδο. Ακόμη και χωρίς τους δύο επιθετικούς που πέρυσι έκαναν τη διαφορά οι Αετοί θα μπορέσουν και φέτος να διεκδικήσουν με αξιώσεις την έξοδό τους στο Champions League. Ο Μπόμπιτς δείχνει ότι έχει αυτό που χρειάζεται για να καλύπτει κάθε χρόνο τα κενά.

Αν τα καταφέρει και φέτος, τότε το μόνο που έχουμε να μάθουμε σε ένα χρόνο από τώρα είναι ποιοι θα είναι οι επόμενοι παίκτες που θα πουληθούν για… χρυσάφι. Αυτό είναι το μοντέλο που συνήθως επιλέγουν οι γαλλικές ομάδες με αποκορύφωμα την Μονακό. Η Άιντραχτ και ο Μπόμπιτς απλά θα προσπαθήσουν να το εφαρμόσουν λίγο καλύτερα χωρίς να κάνουν τις υπερβολές στο μέγεθος του ρόστερ. Και έχουν τη στήριξη των οπαδών τους για να τα καταφέρουν.