Η μεγαλύτερη επένδυση, θέλει και την μεγαλύτερη στήριξη

 

Ο ΠΑΟΚ παρουσίασε με μεγάλη περηφάνια τον Αμπέλ Φερέιρα. Τον προπονητή για τον οποίο πραγματοποίησε την μεγαλύτερη επένδυση όλων των εποχών (όσον αφορά προπονητή) στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

Ήταν μία πολύ ωραία και χρήσιμη διαδικασία, που έδωσε στον κόσμο αρκετές πληροφορίες.

Σε μία σύνθετη και δύσκολη κατάσταση όπως αυτή που βιώνει αυτό το καλοκαίρι ο ΠΑΟΚ, είναι πάρα πολύ σημαντικό να συγκεντρώνεις όσο το δυνατό περισσότερες πληροφορίες και μετά να βγάζεις ψύχραιμα συμπεράσματα. Αυτός είναι και ο δικός μας στόχος.

Γιατί είναι σύνθετη και δύσκολη η κατάσταση;

Γιατί ο ΠΑΟΚ έχει εκτός ομάδας τρεις παικταράδες πολλών εκατομμυρίων, γιατί ο περασμένος επιτυχημένος προπονητής του έφυγε αφού ξεκίνησε η χρονιά και γιατί υπάρχει μεγάλος στόχος που παρολ’ αυτά, πρέπει να επιτευχθεί πολύ νωρίς μέσα στη σεζόν.

Αυτά για να μην ξεχνιόμαστε…

Ο Μάριο Μπράνκο εξήγησε γιατί ο ΠΑΟΚ έκανε αυτή την τρομακτική επένδυση στον συγκεκριμένο προπονητή, εκθειάζοντας τη φιλοσοφία του και τον τρόπο δουλειάς του, τονίζοντας μάλιστα την μεγάλη του επιμονή με τους νέους. (Επειδή το έχω ακούσει αυτό άλλες 10-15 φορές σε παρουσιάσεις, επιτρέψτε μου να περιμένω για να δω…).

Ο Αμπέλ Φερέιρα μίλησε για την τιμή που του έγινε, έδειξε καλά διαβασμένος αναφερόμενος σε όλες τις ιδιαιτερότητες που έχει ο ΠΑΟΚ ως club, έκανε τις απαραίτητες γενικές αναφορές για το πλάνο τριετίας,  αλλά όλοι διαπιστώσαμε πόσο έντονα έχει στο μυαλό του τον πρώτο  πολύ μεγάλο και ιστορικό στόχο του Τσάμπιονς Ληγκ.

Ξέρει καλά ότι αν το πλάνο τριετίας ξεκινήσει τον πρώτο μήνα με μία ιστορική επιτυχία, μπορεί να επηρεαστεί απολύτως θετικά και η συνέχεια.

Από την άλλη, όλοι οι άλλοι ΠΡΕΠΕΙ να καταλάβουν ότι αν δεν επιτευχθεί ο πρώτος μεγάλος στόχος, τότε… πάμε παρακάτω, χωρίς αναθέματα και αποκεφαλισμούς, αφού βέβαια γίνει και η απαραίτητη αυτοκριτική.

Κάπως έτσι προέκυψαν και τα ερωτήματά μας, για το πώς ο ΠΑΟΚ που ζητάει από τον προπονητή του να πετύχει αυτό τον πρώτο στόχο, θα τον βοηθήσει να ξεπεράσει τις αντικειμενικές δυσκολίες που περιγράψαμε.

Αυτό ισχύει για τώρα, αλλά και για το μέλλον. Ο (όποιος) προπονητής του ΠΑΟΚ χρειάζεται μεγάλη και ποικιλόμορφη στήριξη. Στα καλά, στα δύσκολα, στα καλοκαίρια, στους χειμώνες, στα ξενοδοχεία πριν τα ματς, στα γραφεία μετά από αυτά. Ο Λουτσέσκου κατάφερε να πετύχει θαύματα, γιατί στήριξε και ο ίδιος πάρα πολύ τον εαυτό του, σε πολύ-πολύ δύσκολες συνθήκες. Όχι μόνο όταν τον κυνηγούσε όλη η πόλη…Και άλλες φορές, μέσα σε μία δύσκολη ελληνική και ΠΑΟΚτσήδικη πραγματικότητα.

Εδώ επάνω θέλω να αναφερθώ στον Μάριο Μπράνκο που παρουσιάστηκε στο κοινό για πρώτη φορά. Είπε λίγα, αλλά νομίζω ότι όλα έγιναν κατανοητά. Είναι αρκετά σημαντικό αυτό.

Ήταν πολύ ευθύς, έδειξε να καταλαβαίνει απόλυτα το νόημα των ερωτήσεων και τις πιέσεις που υπάρχουν, εξήγησε όσο καλύτερα μπορούσε τον ρόλο του που είναι ανάμεσα στις απαιτήσεις της ιδιοκτησίας, στα «θέλω» της τεχνικής ηγεσία και στα «πρέπει» της διοίκησης και στο τέλος είπε αντρίκεια για τα πιο επίκαιρα ζητήματα: «Αν η ομάδα δεν έχει καλύτερο ρόστερ στο ξεκίνημα της σεζόν, σε σχέση με αυτό που τελείωσε, τότε εγώ αναλαμβάνω την ευθύνη».

Όλοι από το αποτέλεσμα κρίνονται και αυτός θα κριθεί, αλλά σε κάθε περίπτωση δείχνει να έχει μέθοδο και πάνω απ’ όλα να έχει καταλάβει ακριβώς τις απαιτήσεις του ΠΑΟΚ.

Στο κάτω-κάτω και μέχρι τώρα στη διαχείριση των κρίσεων που προέκυψαν από τις υποθέσεις Πρίγιοβιτς και Λουτσέσκου (σε πρώτο πλάνο) τα έχει πάει πολύ καλά.

Για να δούμε και τώρα όπου έχει τεράστια ευθύνη στο να βοηθήσει-στηρίξει τον Αμπέλ Φερέιρα…

Από εκεί και πέρα το όνομα του Μπράνταριτς το οποίο την Παρασκευή έδειχνε… τόσο μακρινό λόγω των αρχικών απαιτήσεων της Κάλιαρι, είναι πλέον πολύ πιο ορατό για τα χαφ του ΠΑΟΚ.

Με βάση τα αρχικά οικονομικά δεδομένα και τις απαιτήσεις της Κάλιαρι, ήταν και αυτή μία περίπτωση όπου λέγαμε… «Είναι πολύ καλό για να είναι αληθινό». Και όμως! Ο ΠΑΟΚ του Σαββίδη όλα τα μπορεί (ακόμη και για παίκτες που κοστολογούνται με πολλά εκατομμύρια ευρώ)  γι’ αυτό μάλλον θα πρέπει να περιορίσουμε τις παραπάνω εκφράσεις μας όταν αναφερόμαστε στον ΠΑΟΚ.

* Είπε ο Λουτσέσκου: «Μου ήταν ξεκάθαρο, από τη στιγμή που ξεκίνησα τις διαπραγματεύσεις, ότι έπρεπε να παρακολουθήσω την Αλ Χιλάλ, να δω παιχνίδια για να καταλάβω την κατάσταση της ομάδας, τους παίκτες και να ανακαλύψω πως είναι το περιβάλλον στο σύλλογο. Ξεκίνησα να αναλύω τα παιχνίδια της Αλ Χιλάλ από πέρσι».

Δηλαδή μόνο εγώ κατάλαβα ότι… όταν ξεκίνησε να μιλάει σοβαρά μαζί τους πριν λίγο καιρό, άρχισε να βλέπει και παιχνίδια, μεταξύ των οποίων και περσινά; Όλοι οι άλλοι κατάλαβαν ότι πέρυσι που προπονούσε τον ΠΑΟΚ και κατακτούσε νταμπλ με αήττητο πρωτάθλημα, ανέλυε ταυτόχρονα και την Αλ Χιλάλ, για να μάθει τις κινήσεις του Μοχάμεντ Αλ Μπουράκ, τα χούγια του Γιασίρ Αλ Σαχρανί και τις αδυναμίες του Μοχάμεντ Αλ Σαλούμπ!

Οκ! Μάλλον  εγώ είμαι ο χαζός και όλοι οι άλλοι… προχωρημένοι.

* Αφού βάλανε τον Κομίνη ξανά στους πίνακες μετά και όσα έκανε πέρυσι και αφού είναι διεθνής, γιατί δεν τον βάζουν σε κανένα ντέρμπι πρωταθλήματος ή κυπέλλου; Γιατί δεν τον στέλνουν σε κανένα σημαντικό ευρωπαϊκό ματς; Ντρέπονται; Φοβούνται με τους ξεφτιλίσει εντελώς μετά και το μπαράζ όπου για τρίτη συνεχόμενη χρονιά τα έκανε μούσκεμα σε κρίσιμο ματς;