Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookie μας.

DRONE: Η μεταρρύθμιση προϋποθέτει… κότσια
Drone

DRONE: Η μεταρρύθμιση προϋποθέτει… κότσια

Fonbet Powers you up! Πάρε το Powerbank σου τώρα!

Μπήκε και ο μήνας Ιούλιος και η στήλη «DRONE» επιστρέφει. Όπως σας υποσχεθήκαμε πριν από δέκα ημέρες θα παραθέσουμε την άποψή μας για το πολύκροτο ζήτημα των ημερών και την Κάρτα Φιλάθλου.

Διαβάστε επίσης: DRONE: Γεμίζει η (ευρωπαϊκή) εξέδρα;

 DRΟΝΕ: Η λύση βρίσκεται στην ίδια τη γνώση

DRONE: Η δική τους οπτική γωνία

Είχε μεσολαβήσει ένα ταξίδι του υποφαινόμενου στο εξωτερικό για ακαδημαϊκούς σκοπούς, ωστόσο δεν χρειάστηκε να παρακολουθώ 24 ώρες το 24ωρο τις εξελίξεις καθώς λίγο-πολύ όλα ήταν προβλεπόμενα. Ναι, προβλεπόμενα καθώς δεν αποτελεί έκπληξη η εξέλιξη με την απαίτηση των Σωματείων για αναστολή του μέτρου της Κάρτας Φιλάθλου, ούτε και την αλλαγή στη στάση των νομοθετών.

Ζούμε άλλωστε στη χώρα όπου άνθρωποι και πολιτικοί που χωρίς διάβασμα, χωρίς ψάξιμο, χωρίς γνώση και εμπεριστατωμένη μελέτη τάχθηκαν έντονα υπέρ μιας άποψης το 2004 στο δημοψήφισμα για το Σχέδιο Ανάν και εξίσου έντονα εναντίον μιας άλλης και λίγα χρόνια μετά αναθεώρησαν και δήλωσαν μετανοημένοι. Ζούμε στη χώρα όπου ζήσαμε μια τραγωδία της Ήλιος και μια τραγωδία του Μαρί και κάποιοι πριν καν μελετήσουν, πριν καν διαβάσουν, πριν καν ψάξουν και ερευνήσουν, αφόρισαν και στοχοποίησαν τους ανθρώπους που εξέδωσαν τα πορίσματα.

Στην ίδια χώρα που το τραπεζικό σύστημα οδηγήθηκε από τη διαδικασία του bail-out σε αυτήν του bail-in και άνθρωποι, πολιτικοί και αρμόδια δημόσια πρόσωπα έφταιγαν όλους τους υπόλοιπους πέραν από τον εαυτό τους για τις αποφάσεις που οι ίδιοι λάμβαναν, για να δηλώσουν επίσης μετά από κάποιο χρονικό διάστημα μετανοημένοι για ό,τι ψήφισαν στην περίοδο του πρώτου και δεύτερου κουρέματος. Στην χώρα που ακόμα μετρούμε συνέπειες από δίκες για την οικονομία, το συνεργατισμό, κατά συρροήν φόνους κ.ο.κ και άνθρωποι που θέλουν να διορθώσουν πράγματα και καταστάσεις δεν δέχονται καν τη γνώμη ειδικών και εμπειρογνωμόνων.

Κάπως έτσι φτάσαμε και στην περίπτωση με την Κάρτα Φιλάθλου. Ένα ζήτημα που δεν χρειάζεται να επαναλάβουμε ξανά τη θέση της στήλης για αυτό. Ταχθήκαμε ουκ ολίγες φορές υπέρ του μέτρου αυτού και ουκ ολίγες φορές επιχειρηματολογήσαμε υπέρ του εκσυγχρονισμού των θεσμών, του αθλητισμού και του ποδοσφαίρου, όπως και για τον εξευρωπαϊσμό και τις μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη ο τόπος, αλλά και ο χώρος μας σε αυτή τη δύσκολη εποχή. Πολλοί μάλιστα μας κατηγόρησαν ότι υιοθετούμε θέσεις τρίτων και συγκεκριμένων ακαδημαϊκών κύκλων, ωστόσο αυτό παραμένει μόνο μια και δική τους άποψη. Εμείς πάντοτε τεκμηριώναμε και αναλύαμε ενδελεχώς τις τοποθετήσεις, τους προβληματισμούς και τις ανησυχίες μας και όλα βρίσκονται εκεί και μπορεί ο καθένας να τα κρίνει.

Εκείνο όμως που μας εντυπωσιάζει σήμερα είναι αυτό που προαναφέραμε. Ότι δηλαδή κάποιοι έγιναν τόσο προβλέψιμοι. Λες και κάποιος τους έχει κουρδίσει σαν ρομποτάκια που βλέποντας τα κανείς μπορεί να ξέρει που θα καταλήξουν όταν περπατήσουν.

Ναι, όταν δεν έχεις πίστη σε ένα πλάνο, όταν δεν υπάρχει ένας συνολικός και στοχευμένος σχεδιασμός, όταν δεν υπάρχει πραγματική θέληση και πίστη σε ένα όραμα, τότε θα προκύπτουν και οι λεγόμενες… κωλοτούμπες. Θα προκύπτουν και τα αυτομαστιγώματα.

Όταν όμως δεν υποκύπτεις σε πιέσεις, έχεις πίστη στον εαυτό σου και κυρίως έχεις συμβουλευτεί από την αρχή ειδικούς, εμπειρογνώμονες και καταξιωμένους επιστήμονες, τότε δεν έχεις να φοβηθείς τίποτε και κανένα. Γιατί η μεταρρύθμιση και η πρόοδος θέλουν κότσια. Προϋποθέτουν ειλικρίνεια και όχι φόβο…

Τάσος Θεοδώρου

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ