Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookie μας.

DRΟΝΕ: Η λύση βρίσκεται στην ίδια τη γνώση
Drone

DRΟΝΕ: Η λύση βρίσκεται στην ίδια τη γνώση

Συνήθως όταν πλησιάζουμε στα μέσα Μαΐου και στο τέλος μιας αγωνιστικής σεζόν η κύρια μας θεματολογία αφορά στην πορεία, τα στατιστικά, τα επιτεύγματα, τα ρεκόρ και τα όσα έχουν ξεχωρίσει κατά τη διάρκειά της. Ωστόσο, ο Μάιος του 2019 είναι διαφορετικός, πολύ διαφορετικός σε σχέση με ό,τι έχουμε συνηθίσει.

Διαβάστε επίσης: DRONE: Η δική τους οπτική γωνία

DRONE: Πίσω, πάρα πολύ πίσω…

 DRONE: Τελικά χρεοκοπήσαμε;

 DRONE: Αυτό που θέλουν και αυτό που δεν χρειάζονται

Το «Drone» απογειώνεται για δεύτερη φορά αυτό το μήνα και έχει ξανά αρκετά να πει, μιας και ο οργανισμός του δεν μένει ασυγκίνητος από τα όσα συμβαίνουν γύρω μας. Θα ανέμενε κανείς ότι μετά τις διακοπές του Πάσχα και την Ανάσταση του Θεανθρώπου, θα επερχόταν έστω και μιας μικρής μορφής ανάσταση σε ψυχές και μυαλά . Αντ’ αυτού τι είδαμε στις ημέρες που προηγήθηκαν;

Πρωτοφανή επεισόδια και αναβολή του αγώνα ανάμεσα σε Ομόνοια 1948 και Τρούλλους FC, την μορφή των οποίων τα προηγούμενα χρόνια είχαμε συνηθίσει να βλέπουμε μόνο σε μεγάλες κατηγορίες και σε πόλεις με έντονη την κουλτούρα του διαχωρισμού και του φανατισμού. Ακολούθως ξανά στην επιφάνεια θέμα με παρατυπία σε Δελτίο Υγείας, λες και δεν έχουμε μάθει τίποτα από την όλη ιστορία με τον Ουζόχο, αν και για να μην είμαστε άδικοι κάποιοι άνθρωποι πραγματικά προσπάθησαν και προσπαθούν να πηγαίνουν με το γράμμα του νόμου και της ηθικής. Για να έρθει «καπάκι» η ανεξήγητη στάση κάποιων ΜΜΕ στη διαδικασία κάλυψης των πιο σοβαρών υποθέσεων που έχουν συγκλονίσει την κυπριακή κοινωνία, αυτές του serial-killer και του θανάτου του 16χρονου μαθητή από ακραίο και serial-bullying.

Έχω την άποψη ότι πρέπει πρώτα να αρχίσουμε να γινόμαστε πιο ανθρώπινοι και νομοταγείς. Κοινωνικοί και ευαίσθητοι. Κυρίως όμως πρέπει στη διαδικασία συλλογικής αναδιαμόρφωσης και προόδου της κουλτούρας μας, να είναι συμμέτοχοι όλοι, μηδενός εξαιρουμένου. Ας επικεντρωθούμε όμως στο δικό μας ρόλο και των ΜΜΕ. Θεωρώ ότι δεν είναι με την ανεξέλεγκτη και επαναληπτική προβολή αυτών των γεγονότων που αλλάζουμε και βελτιώνουμε τα πράγματα. Ούτε βεβαίως είναι με την εστίαση σε μεμονωμένα μέρη μιας ιστορίας που ευαισθητοποείται η κοινωνία και οι αρμόδιες αρχές, όπως ούτε και με την προπαγάνδα.

Η λύση βρίσκεται στην ίδια τη γνώση. Βρίσκεται στην ίδια την κατανόηση της πραγματικότητας, του τρόπου λειτουργίας της. Κυρίως όμως εδράζεται στην αυτοκριτική και στην πρόληψη. Πως είναι δυνατόν να θέλουμε να αλλάξει κάτι όταν εμείς οι ίδιοι δεν είμαστε σε θέση ή δεν έχουμε τη διάθεση να αλλάξουμε πρώτα τους ίδιους τους εαυτούς μας; Ας κοιτακτούμε ξανά στον καθρέφτη. Ας διερωτηθούμε, τι κάνουμε λάθος; Είμαστε πραγματικά πιστοί σε όσα λέμε και πράττουμε; Έχουμε μέτρο και ενσυναίσθηση; Μας φταίνε πάντα οι άλλοι ή όχι;

Το πιο σημαντικό όμως… Μιας και ζούμε σε ρυθμούς Ευρωεκλογών και θέλουμε να λεγόμαστε και Ευρωπαίοι. Έχουμε μελετήσει καλά την Ευρώπη, την κουλτούρα και τις αρχές της; Ή μόνο μας αρέσει να λέμε «Ο ΑΠΟΕΛ στην Ευρώπη πέτυχε το τάδε», «Ο Απόλλωνας στην Ευρώπη πέτυχε το τάδε», «Η ΑΕΚ στην Ευρώπη πέτυχε το τάδε»;  Ή «η τάδε χώρα πέτυχε το τάδε», «το τάδε ευρωπαϊκό πανεπιστήμιο, ο τάδε ευρωπαίος δημοσιογράφος, ο τάδε ευρωπαίος αθλητής» και πάει λέγοντας…

Θα μου πείτε τώρα, «μα καλά που κολλά το ένα με το άλλο και γιατί τα ανακατώνεις και τα περιπλέκεις»; Κι όμως, κολλούν και παρακολλούν. Γίναμε ήδη διεθνώς ρεζίλι με όλα τα προαναφερθέντα γεγονότα. Ναι, εμείς που κάποτε λέγαμε για τους «βάρβαρους», «απολίτιστους», «απάνθρωπους» Τούρκους που δεν σέβονται την ανθρώπινη ζωή, τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ελεύθερη διακίνηση, τους νόμους της Ευρώπης και τους πολίτες της κ.ο.κ.

Ναι, δυστυχώς έτσι έχει η πραγματικότητα. Και αν μας βολεύει και μας αρέσει μόνο ένα σεντόνι του Τσάμπιονς Λιγκ που φέρνει συχνά μια ομάδα στην Κύπρο, τότε ας μείνουμε μόνο με αυτό και χαλάλι μας. Ας μην έχουμε όμως ύστερα απαιτήσεις και παράπονα από κανένα…

Υ.Γ Ευκαιρία είναι σήμερα φίλοι αναγνώστες να συστήσουμε και ένα πολύ καλό και σχετικό βιβλίο με τίτλο «Το ποδόσφαιρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης» του Κυριάκου Δ. Κεντρωτή.

Στο βιβλίο αυτό, η ιδέα του ποδοσφαιρόφιλου και ευρωπαϊστή ακαδημαϊκού Δρ. Κεντρωτή είναι να αξιοποιήσει την ποδοσφαιρική υπεραξία για να εξυψώσει την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση με απόλυτη αγάπη και σεβασμό και στο ποδόσφαιρο και στην ΕΕ.

Μια κριτική:

Κυριάκος Δ. Κεντρωτής: «Το ποδόσφαιρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης»

Μια δεύτερη κριτική:

«Το ποδόσφαιρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης» του Κυριάκου Κεντρωτή

Η περίληψη:

Η Ευρωπαϊκή Ένωση παρουσιάζεται ως «ομάδα που παίζει ποδόσφαιρο εδώ και δεκαετίες στα πρωταθλήματα όλων των κατηγοριών στα γήπεδα της Ευρώπης και του κόσμου».

Η πορεία της αποτυπώνεται στο σκηνικό ενός ποδοσφαιρικού αγώνα με όλο το τελετουργικό και τους πρωταγωνιστές τους. Μέσα από την αδιαμφισβήτητη ελκυστικότητα του ποδοσφαίρου, την κυριαρχία του λόγου και των εικόνων του στην παγκόσμια καθημερινότητα, διερευνάται το όραμα της ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης πέραν των Συνθηκών και του κοινοτικού κεκτημένου της γραφειοκρατικής και διαχειριστικής διακυβέρνησης της ΕΕ.

Για την καλύτερα κατανόηση της ΕΕ, αυτής της «παράξενης ομάδας» της πολιτικής και των διεθνών σχέσεων, χρησιμοποιούνται σχήματα και παραδείγματα από τον χώρο του ποδοσφαίρου, όπως αυτά ξεδιπλώνονται μέσα από τη λυρική γραφίδα του Eduardo Galeano και την υπεραξία της Barcelona.

Με οδηγό τα αντίστοιχα συνθήματά τους «Ενωμένοι στην πολυμορφία» και «περισσότερο από μια ομάδα» (Mas que un club) καταγράφονται διαχρονικά οι αλλαγές στη φύση και το περιεχόμενο των ταυτοτήτων τους. Στην εποχή της εργαλειοποίησης κάθε δραστηριότητας και της αέναης κερδοφορίας, οι μαγικές εικόνες του ποδοσφαίρου ξαναπαίζουν μπάλα στα νέα στάδια της «απομάγευσης» της πολιτικής ξυπνώντας μνήμες παιδικότητας και διαπαιδαγώγησης πέραν κάθε δυνατότητας διάκρισης και αποκλεισμού.

Όπως σημειώνει εύγλωττα ο Galeano:

«Το ποδόσφαιρο κατέχει μια σημαντική θέση στη λατινοαμερικάνικη πραγματικότητα, μερικές φορές την πιο σημαντική, μολονότι το γεγονός αυτό αγνοούν οι ιδεολόγοι, οι οποίοι αγαπούν την ανθρωπότητα, αλλά απεχθάνονται τους ανθρώπους».

Τάσος Θεοδώρου

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ