Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookie μας.

DRONE: Η δική τους οπτική γωνία
Drone

DRONE: Η δική τους οπτική γωνία

Fonbet Powers you up! Πάρε το Powerbank σου τώρα!

Αν κάτι διδάσκει το ποδόσφαιρο, η ομαδικότητα και ο αθλητισμός, πέραν από το «ευ αγωνίζεσθαι» και την υγιή απασχόληση, είναι το να μπορεί ο καθείς να μπαίνει στη θέση του άλλου.

Διαβάστε επίσης: DRONE: Πίσω, πάρα πολύ πίσω…

 DRONE: Τελικά χρεοκοπήσαμε;

 DRONE: Αυτό που θέλουν και αυτό που δεν χρειάζονται

Ομολογώ ότι τις τελευταίες ημέρες δεν είχα μεγάλη όρεξη ούτε για μπάλα, ούτε για δουλειά, ούτε για διάβασμα, ούτε για βραδινή έξοδο με φίλους. Όσοι με ξέρουν από το πανεπιστήμιο και τη δουλειά, γνωρίζουν ότι είμαι άνθρωπος ίσιος, φιλελεύθερος, κοινωνικός και χωρίς κολλήματα και εμμονές, πάντοτε με μέτρο και στα σωστά κοινωνικά πλαίσια.

Ωστόσο, η εκδήλωση «Football Stars Day» το απόγευμα της Τετάρτης (01/05) στο «ΑΕΚ Αρένα», θεώρησα ότι μπορεί να αποτελέσει μια διέξοδο σε όλη τη μαυρίλα και τη θωλούρα των ημερών με όσα συγκλόνισαν την κυπριακή κοινωνία, τις αρχές και την κυβέρνησή της. Θα μου πει τώρα κανείς, «μα μια ζωή κολλημένος με την μπάλα είσαι, πως και δεν έχεις κολλήματα;».

Aσφαλώς και δεν είναι έτσι τα πράγματα! Η κυπριακή κοινωνία έχει ωριμάσει και έχει αλλάξει με την πάροδο του χρόνου και πλέον δεν μπορεί να χαλιναγωγείται, ούτε και να μένει προσκολλημένη σε ό,τι της πλασάρουν τα ΜΜΕ, ή σε ό,τι αυτά δίνουν έμφαση προκειμένου να βγάλουν εύκολο κέρδος.

Μια τέτοια εκδήλωση είναι αρκετή για να επαναφέρει το φως στο σκοτάδι. Είναι αρκετή για να δώσει μια θετική προοπτική σε όσους ακόμα συνεχίζουμε να ασχολούμαστε με τα κοινά, να εκφράζουμε και να δημοσιεύουμε απόψεις, να πηγαίνουμε στα γήπεδα, στα κλαμπς, στα σινεμά, στις πλατείες των χωριών μας, να ταξιδεύουμε και γενικότερα όπου υπάρχει φίλος, γνωστός ή κάτι το ενδιαφέρον που να αφορά όλους.

Το «ΑΕΚ Αρένα», λοιπόν, δεν γέμισε από κόσμο. Ακόμα όμως και με τον ύποπτο καιρό και την γκρίζα συννεφιά, αλλά και με το γεγονός ότι ο περισσότερος κόσμος το απόγευμα της Πρωτομαγιάς το έβγαλε με τις οικογένειες του σε τραπεζώματα ή σε ταβέρνες ή στην εξοχή εκτός επαρχίας, όσοι μαζεύτηκαν στις εξέδρες, συνέβαλαν στον ανθρώπινο και κοινωνικό στόχο της εκδήλωσης.

Προσωπικά κρατώ αυτά τα παιδάκια. Δεν ξέρω αν είναι τα ίδια παιδάκια που γνώρισα την προηγούμενη εβδομάδα καλύπτοντας ολόκληρο Ayia Napa Youth Soccer Festival, ούτε έχει καμία σημασία. Σημασία είναι ότι αυτή τη στιγμή πρέπει κάποιος να μπει στη δική τους θέση. Να σκεφτεί: Τι κόσμο τους παραδίδουμε; Tι Κύπρο τους έχουμε ετοιμάσει; Τι μέλλον μπορούν να έχουν; Ποια η δική τους οπτική και τι μπορεί να νιώθουν περπατώντας σε σχεδόν άδεια γήπεδα; Ποιος θα τους εκπληρώσει τα όνειρά τους;

Αυτά είναι μόνο λίγα από τα ερωτήματα που μπορεί να τεθούν. Γραφικά ή όχι, συνηθισμένα ή μη, έχουν τη δική τους βάση. Διότι εμείς στην ηλικία τους μεγαλώσαμε κάτω από πολύ διαφορετικές συνθήκες και καταστάσεις.

Πηγαίναμε σε γεμάτα γήπεδα γιατί υπήρχε ενδιαφέρον, βλέπαμε ποδοσφαιριστές/αθλητές-είδωλα και θέλαμε να μοιάσουμε μαζί τους γιατί αυτοί έδειχναν το σωστό δρόμο, γνωρίζαμε την αξία και τη δυναμική της κάθε ομάδας γιατί αυτή προβαλλόταν με τον σωστό τρόπο από τα ΜΜΕ και τον περίγυρο των ομάδων, είχαμε γενικότερα μια άλλη άνεση και κουλτούρα που μας επέτρεπε να ενεργούμε με θετικότητα.

Βεβαίως, δεν μας μίλησε κανείς ούτε για παράνομες στοιχηματικές δραστηριότητες, ούτε για ουσίες, ούτε για δελτία υγείας, ούτε για προσυνεννοημένα και ούτε σημαίνει ότι τότε ήταν όλα όμορφα και αγγελικά πλασμένα. Όσα δηλαδή στη συνέχεια κατέστρεψαν σε μεγάλο βαθμό το μέλλον αρκετών, αλλά και τον ίδιο το χώρο του αθλητισμού και του ποδοσφαίρου…

Αποτελεί όμως χρέος όλων όσων πλέον έχουμε θέσεις εξουσίας, είτε παραγοντικά πόστα, είτε διοικητικές ευθύνες, να αντιληφθούμε τα «θέλω» τους και να κοιτάξουμε στα μάτια αυτή τη νέα γενιά. Έτσι ώστε να έχουν καλύτερο μέλλον από τη δική μας και να μην βιώσουν τις συνέπειες παρόμοιων λαθών που βίωσε η δική μας.

Αυτά τα παιδάκια δεν έζησαν ούτε τον Κετσπάγια, ούτε τον Οκκά, ούτε τον Σπόλιαριτς, ούτε τον Γιασεμάκη, ούτε τον Χαραλάμπους, που έλαβαν μέρος στην εκδήλωση. Βιώνουν παράλληλα και την απαξίωση του κόσμου για το κυπριακό ποδόσφαιρο, την μειοψηφική παρουσία του Κύπριου ποδοσφαιριστή στις κυπριακές ομάδες, την ελάχιστη παρουσία ποδοσφαιριστών/αθλητών-ειδώλων και άλλα που άπαντες και κυρίως εμείς στα ΜΜΕ μπορούμε να συμβάλουμε στο να αναπτύξουμε και να διορθώσουμε.

Πάντοτε με όραμα, θέληση και ανθρωπιά…

Τάσος Θεοδώρου

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ