Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookie μας.

DRONE: Αυτό που θέλουν και αυτό που δεν χρειάζονται
Drone

DRONE: Αυτό που θέλουν και αυτό που δεν χρειάζονται

Μπήκε για τα καλά ο Μάρτης, όλη η Κύπρος σε ρυθμούς αποκριών, η στήλη «Drone» όμως ταξιδεύει σταθερά πάνω από τα αθλητικά πεδία.

Διαβάστε επίσης: DRONE: Μια μεγάλη απάτη, ένα ανύπαρκτο project και μια ομάδα σε αποσύνθεση

DRONE: Πώς στέκεται ακόμα o δικός μας ποδοσφαιρικός Παρθενώνας;

DRONE: Ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό;

DRONE: Η ποδοσφαιρική ποιότητα προϋποθέτει… ρεαλισμό

Η αλήθεια είναι ότι κούρασαν πολύ, σε σημείο ξενέρας μάλιστα, όλους μας όσα τραγελαφικά ζήσαμε πάλι στο χώρο του ποδοσφαίρου τους μήνες που πέρασαν.

Παιχνίδια να αναβάλλονται λόγω ακαταλληλότητας αγωνιστικών χώρων από υπερβολική βροχόπτωση, ομάδες να οδηγούνται στις δικαστικές αίθουσες για αντικανονικές συμμετοχές ποδοσφαιριστών και πλαστά δελτία υγείας, έρευνες για κρούσματα απειθαρχίας στα αποδυτήρια και τιμωρίες για πειθαρχικά παραπτώματα, προπονητές να εκμεταλλεύονται παράνομα ξένους αθλητές κ.ο.κ.

Φύγαμε από το πλαίσιο του ανταγωνισμού ανάμεσα σε ομάδες με κίνητρο το θεμιτό αθλητικό κέρδος και περάσαμε στο στάδιο και στο πλαίσιο των εσωτερικών διαμάχων και της κρίσης των ίδιων των δομών της αθλητικής κοινότητας. Δεν θα επαναλάβουμε για πολλοστή φορά τι πιστεύουμε και τι προτάσεις και εισηγήσεις έχουμε. Αυτά τα είπαμε ξανά μέσω της στήλης μας, σταράτα, με ειλικρίνεια και χωρίς φόβο και δεν θέλουμε να καταντούμε γραφικοί.

Έχουμε όμως χρέος να υπενθυμίζουμε, σε τέτοιες συνθήκες και περιπτώσεις, το τι πραγματικά σημαίνει αθλητισμός αλλά κυρίως το ότι υπάρχει και μια άλλη Κύπρος. Μια Κύπρος που δεν είναι μίζερη, μια Κύπρος που δεν συμβιβάζεται με την άθλια αυτή κατάσταση που επικρατεί στα ποδοσφαιρικά γήπεδα, ούτε με την άποψη ότι ο αθλητισμός είναι μόνο ποδόσφαιρο, καλαθόσφαιρα και πετόσφαιρα.

Ως συνήθως οι αθλητικοί παράγοντες του τόπου απαντούν μετά από μια μεγάλη επιτυχία με το εξής: «Νιώθουμε περήφανοι. Παραχωρήσαμε όλες τις ανέσεις και θα συνεχίσουμε να τις παραχωρούμε. Συμβάλαμε και εμείς σε αυτή την επιτυχία».

Σε ποια άλλη σοβαρή χώρα ανά το παγκόσμιο, η οποία είναι αναπτυγμένη στον τομέα του αθλητισμού, υπάρχει διαρκώς και χωρίς τέλος η ανάγκη αυτοεπιβεβαίωσης, αυτοεξίψωσης και αυτοεπιβράβευσης; Ακριβώς αυτό είναι που δεν έχει ανάγκη μια χώρα που θέλει να βελτιώνεται και να ανεβάζει τον πήχη διαρκώς. Κανένα δεν ενδιαφέρει το περιτύλιγμα. Σημασία έχει πάντα το εσωτερικό και το περιεχόμενο.

Οι αθλητές μας λοιπόν, θέλουν οι επιτυχίες τους να μπορούν να έχουν αντίκρυσμα και σε μεταγενέστερο στάδιο και να μην αποτελούν «πυροτεχνήματα», ούτε «όαση σε μια έρημο».  Πόσο έτοιμοι είμαστε για να συμβάλουμε σε αυτό;

Διότι και η Εθνική Ελλάδος πήρε το Euro2004, αλλά 15 χρόνια μετα άπαντες ομολογούν ότι δεν έχει γίνει σωστή διαχείριση εκείνης της επιτυχίας. Διότι και ο Μάρκος Παγδατής τρέλλανε τους μετρητές τηλεθέασης το 2006, αλλά σήμερα ποιοι από τη νέα γεννιά στην Κύπρο γνωρίζουν καν το όνομα του ή τι σημαίνει αυτό καθεαυτό το τένις; Διότι και η Χρυσταλλένη Τρικωμίτη έγραψε ιστορία στο πλατό, αλλά πόσοι νέοι έχουν διδαχθεί για την ολυμπιακή και ρυθμική γυμναστική; Διότι, διότι και διότι… Τα παραδείγματα είναι πολλά…

Δεν χρειάζονται απλά τα σχέδια για νέα προπονητικά κέντρα, δεν χρειάζονται απλά οι επισκέψεις επισήμων και οι έκτακτες βραβεύσεις, οι φωτογραφίες και τα συγχαρητήρια στο facebook, ούτε η ευκαιριακή προβολή από τα ΜΜΕ, ούτε οι πρόσκαιρες διευκολύνσεις. Το παν είναι να μπορεί μια χώρα ό,τι πετυγχαίνει και με τα πρόσωπα που τα πετυγχαίνει να κάνει τον ίδιο της τον εαυτό και τις ίδιες της υποδομές τέτοιες που να μπορεί να δώσει συνέχεια και να αποκτά και μια σταθερότητα. Αρκεί βεβαίως να υπάρχει όραμα και θέληση…

Τάσος Θεοδώρου

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ