108 χρόνια Ανόρθωσις Αμμοχώστου! – Οι πρωταγωνιστές μιλούν στο Balla (pics&vids)

Seri: Κατέβασε την εφαρμογή, κάνε το απόλυτο σερί και διεκδίκησε εώς και 100.000€ κάθε μήνα εντελώς δωρεάν! (Ισχύουν Όροι & Προϋποθέσεις)

108 χρόνια ζωής συμπληρώνει σήμερα Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2019, το ένδοξο προσφυγικό σωματείο της Ανόρθωσης Αμμοχώστου.

Επιμέλεια: Τάσος Θεοδώρου

Διαβάστε επίσης: 107 Χρόνια Aνόρθωσις Αμμοχώστου! – Οι πρωταγωνιστές μιλούν στο Balla (pics&vids)

BALLA SPECIAL: Οι έντεκα επίτιμοι πρόεδροι της Ανόρθωσης (pics&vids)

Τιμούρ-Ανόρθωση: Κύκλος ανοιχτός μέχρι νεωτέρας…

Πρόκειται για το αρχαιότερο σωματείο που αγωνίζεται στην Α’ Κατηγορία και ένα από τα λαοφιλέστερα στο νησί.

Η ιστορία του είναι συνυφασμένη με τους εθνικούς αγώνες του κυπριακού ελληνισμού, ενώ οι επιτυχίες του σε τοπικό και διεθνές επίπεδο μεγάλες και σπουδαίες.

Το Balla με αφορμή τα 108α γενέθλια τη Ανόρθωσης παρουσιάζει για άλλη μια χρονιά τις αθέατες πτυχές της πορείας της «Μεγάλης Κυρίας» του κυπριακού ποδοσφαίρου μέσα από δηλώσεις και καταθέσεις ψυχής ηγετικών παλαιών και νυν στελεχών της ομάδας, καθώς και μελών του συλλόγου.

Πέρσι ήταν το πρώτο μέρος συνεντεύξεων (ΕΔΩ)και αυτό που βλέπετε φέτος είναι το φετινό και το δεύτερο μέρος.

Αναλυτικά όλα όσα ανέφεραν στο Balla:

Γιαννάκης Μάντης – Παλαίμαχος Ποδοσφαιριστής Ανόρθωσης / Πρώην Στέλεχος Ακαδημιών / Μέλος Συλλόγου

Τι σημαίνει για τον Γιαννάκη Μάντη το κεφάλαιο Ανόρθωση;
«Για εμένα αγαπητέ Τάσο, το κεφάλαιο Ανόρθωση σημαίνει λατρεία ,αγάπη και προπάντως οικογένεια».
Η γενιά που κράτησε την Ανόρθωση ζωντανή μετά το 1974 σήμερα πώς αισθάνεται;
«Νιώθω περήφανος που υπηρέτησα την Ανόρθωση εκείνα τα δύσκολα χρόνια. Σήμερα όμως αισθάνομαι απαγοήτευση, γιατί βλέπω ότι η ομάδα δεν παίζει καλό ποδόσφαιρο και οι παίκτες μας δεν έχουν το πάθος και την αγάπη για την ομάδα. Εμείς παίζαμε και για την Ανόρθωση και για την Αμμόχωστο. Σήμερα δεν το βλέπω αυτό να γίνεται».
Εκείνα τα δύσκολα χρόνια ποιο ήταν το «κλειδί» για να μην χαθεί αυτός ο σύλλογος;
«Εκείνα  τα χρόνια οι ποδοσφαιριστες ήταν όλοι Κύπριοι. Ήμασταν όλοι φιλοι μεταξύ μας και αγαπούσαμε την ομάδα παθολογικά και όταν παίζαμε, παίζαμε για την φανέλα και για την πόλη μας την Αμμόχωστο».
Γιατί ενώ τότε με τόσες δυσκολίες η Ανόρθωση μεγάλωσε ως σωματείο (βλ. κύπελλο 1975, δημιουργία γηπέδου, γενική ανασυγκρότηση, διεκδίκηση τίτλων), σήμερα που υπάρχουν μεγαλύτερες διευκολύνσεις και καλύτερες υποδομές, η ομάδα αδυνατεί να πρωταγωνιστήσει;
«Σήμερα αν και υπάρχουν μεγαλύτερες διευκολύνσεις και καλύτερες υποδομές, δυστυχώς δεν υπάρχει η αγάπη για την ομάδα όπως είπα και πιο πριν, γιατί όλοι οι ποδοσφαιριστές ειναι μισθοφόροι και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι τα λεφτά».
Τι κρατάτε από τη θητεία σας ως υπεύθυνος Ακαδημιών Λευκωσίας στο σωματείο;
«Στη Λευκωσία δεν ήμουν υπεύθυνος Ακαδημιών, απλώς πήγα ένα χρόνο για να βοηθήσω. Για πολλά χρόνια (1989_2015) ήμουν στις Ακαδημίες στο κλιμάκιο της Λάρνακας».
Ποιοι οι δεσμοί σας με το κόσμο της ομάδας και της Αμμοχώστου;

«Είναι πολύ καλοί και με χαροποιεί αυτό. Ο κόσμος μας δείχνει την εκτιμήσή του για την προσφορά μας στην ομάδα και αυτό για μας αξίζει όλα τα λεφτά».

Ως πρόσφυγας που είσαστε, ποιες  προοπτικές και ελπίδες πιστεύετε ότι έχει η Ανόρθωση σήμερα για να επιστρέψει στην Αμμόχωστο και το ΓΣΕ;
«Προσωπικά πιστεύω ότι είναι πολύ λιγες μέχρι μηδαμινές. Δυστυχώς η πολιτική μας ηγεσία δεν τα καταφέρνει να μας οδηγήσει σε λύση και επιστροφή».
Τι μήνυμα στέλνετε στους Ανορθωσιάτες επ’ ευκαιρίας των γενεθλίων της ομάδας;
«Να κάνουμε υπομονή και να στηρίζουμε την ομάδα και στα καλά και στα άσχημα. Οι πρόεδροι,οι ποδοσφαιριστές φεύγουν, η Ανορθωση όμως είναι εκεί και θα είναι πάντα εκεί, γιατί η Ανορθωση είναι ιδεα είναι η πόλη μας η Αμμόχωστος».
Πώς βλέπετε το κεφάλαιο των Κύπριων ποδοσφαιριστών νοουμένου ότι πλέον δεν γεννιούνται στο Βαρώσι, αλλά στις ελεύθερες περιοχές;
«Αν οι ομάδες σταματήσουν την ξενομανία για διάφορους λόγους και δώσουν διευκολύνσεις και καλυτερες υποδομές στις Ακαδημιες τότε θα είναι για καλό. Πιστεύω έχει αρκετό ταλέντο. Δεν είμαι ενάντια στους ξένους, αλλά πρέπει να μειωθεί ο αριθμός τους, ειδικά στην Ανόρθωση».

Χριστάκης Κίττος  – Παλαίμαχος Ποδοσφαιριστής Ανόρθωσης /  Πρώην Γενικός Έφορος Ακαδημιών / Μέλος Συλλόγου

Τι σημαίνει για τον Χριστάκη Κίττο το κεφάλαιο Ανόρθωση;

«Κατ’ αρχήν φίλε Τάσο ευχαριστώ που με θυμήθηκες και μου δίνεις την ευκαιρία να μιλήσω εξ αφορμής των γενεθλίων της Ανόρθωσης.  Δεν θα πω πολλά λόγια, γιατί αυτές τις ημέρες η ομάδα περνά δύσκολα. Θα απαντήσω μόνο στην ερώτηση αυτή και θα προσπαθήσω να εκφραστώ όσο πιο καλά γίνεται για το καλό του Συλλόγου και με σεβασμό στην 108χρονη ιστορία του.

ΑΝΟΡΘΩΣΗ, λοιπόν, aποτελεί φάρο καί πυξίδα στον αγώνα για επιστροφή στην πατρογονική μας γη.

Για την Ανόρθωση σήμερα νιώθουμε απογοήτευση και πίκρα, γιατί η Ανόρθωση το πιο ιστορικό σωματείο της Κύπρου δεν είναι πλέον στα ψηλά σκαλοπάτια του κυπριακού πρωταθλήματος.

Νιώθω επίσης απογοήτευση και από τον κόσμο μας. Ένας κόσμος που βρισκόταν πάντα στο πλευρό της ομάδας και πάντοτε βοηθούσε την ομάδα στα δύσκολα. Ο φίλαθλος κόσμος του Σωματείου αυτή τη στιγμή είναι δυστυχώς διαιρεμένος, κυρίως για τα γεγονότα του 2008 και το θέμα της επιστροφής του μεγάλου Τιμούρ Κετσπάγια στο τιμόνι της τεχνικής ηγεσίας του Σωματείου.

Εγώ προσωπικά χωρίς κανένα προσωπικό συμφέρον και χωρίς ποτέ μου να έχω κρυφτεί, πιστεύω ακράδαντα ότι μόνον ο Τιμούρ με τις γνώσεις και τους συνεργάτες του μπορεί να ανεβάσει την Ανόρθωση ξανά εκεί που της αρμόζει και το απέδειξε και στο παρελθόν κάτω από αντίξοες συνθήκες. Ανέλαβε το Σωματείο εκεί πού ήταν διαλυμένο οικονομικά (αμαρτίες άλλων) έβαλε και το χέρι στην τσέπη για να πληρώσει οφειλές του σωματείου.

Πλήρωνε τα ξενοδοχεία για να διαμένουν οι ποδοσφαιριστές πριν από κάθε αγώνα. Μετά οδήγησε την Ανόρθωση εκεί που ούτε στά όνειρά μας δεν θα φτάναμε ποτέ. Μας οδήγησε στο Champions League κέρδισε την Τραπεζούντα (τουρκική ομάδα) μία νίκη επί των Τούρκων τους οποίους είχαμε σε εθνικό επίπεδο να τους νικήσουμε από το 1821. Έφερε στο Σωματείο μια μεγάλη οικονομική άνεση, όπου το Σωματείου ξόφλησε σιγά-σιγά όλες τις μέχρι τότε οικονομικές υποχρεώσεις που είχε (αμαρτίες άλλων).

Όλα αυτά καλώ όλον τον κόσμο του Σωματείου να τα θυμηθεί και να αφήσει τους εγωισμούς πίσω και να δεχθούμε όλοι πίσω τον Τιμούρ με ήθος, υπομονή, υπευθυνότητα και ενότητα, να χτίσει ξανά την ομάδα από την αρχή και σε βάθος χρόνου να οδηγήσει το Σωματείο μας εκεί που του αρμόζει. Από την ημέρα που έφυγε από το Σωματείο μας αλλάξαμε 13 προπονητές και κανένας δεν κατάφερε να ανεβάσει την ομάδα μας εκεί που πρέπει να βρίσκεται. Να ενωθούμε λοιπόν όλοι καί να τον δεχτούμε πίσω για το καλό του Σωματείου.

Να αναφέρω ότι υπήρξαν και πιο δύσκολα χρόνια, τα πέτρινα χρόνια, όπου οι νεαροί δεν τα γνωρίζουν. Ήταν τα χρόνια μετά την προσφυγιά όπου όλοι μας ποδοσφαιριστές, διοικητικό συμβούλιο (χωρίς προσωπικά συμφέροντα) ένας θαυμάσιος κόσμος, όλοι μας με αξιοπρέπεια, περηφάνια και ήθος κρατήσαμε την Ανόρθωση όρθια και αλώβητη.

Η Ανόρθωση δεν χάθηκε. Οι δεσμοί μου με τον κόσμο μέχρι σήμερα είναι πολύ γεροί και φιλικοί. Συζητούμε σχεδόν καθημερινά για την πορεία της ομάδας και ευελπιστούμε και είμαστε σίγουροι ότι σύντομα θα δούμε την ομάδα μας να αγωνίζεται στο Γ.Σ.Ε».

Τι μήνυμα στέλνετε στους Ανορθωσιάτες επ’ ευκαιρίας των γενεθλίων της ομάδας;

«Επ’ ευκαιρίας των γενεθλίων της ομάδας μας εύχομαι σύντομα να επιστρέψει στην Αμμόχωστο και να αγωνιστεί στη φυσική της έδρα το Γ.Σ.Ε. Σε όλους τούς Ανορθωσιάτες εύχομαι αγάπη μεταξύ μας».

Διαβάστε επίσης: Η αρχή της «Μεγάλης Κυρίας»! (pic)

Η Ανόρθωση των 80s (pics)

Ρετρό: Η Ανόρθωση του 1992 (pic)

Πανίκος Πούννας – Παλαίμαχος Ποδοσφαιριστής 1986-2003 / Πρώην Αρχηγός ομάδας και Πρώην Επικεφαλής Ακαδημιών

Τι σημαίνει για τον Πανίκο Πούννα το κεφάλαιο Ανόρθωση;
«Η Ανόρθωση αποτελεί κυριολεκτικά φίλε Τάσο τη δεύτερη μου οικογένεια, καθώς την υπηρέτησα ως ποδοσφαιριστής για 17 χρόνια και ακολούθως άλλα χρόνια σαν παράγοντας. Αυτό από μόνο του λέει πολλά».
Τι έκανε την Ανόρθωση ξανά «Μεγάλη Κυρία» τη δεκαετία του 1990;
«Τη δεκαετία του 1990 ήταν η καλύτερη ομάδα στην Κύπρο, ομολογουμένως από όλο το φίλαθλο κοινό. Είχε καταφέρει να μονοπωλήσει τις κατακτήσεις τίτλων παίζοντας το καλύτερο ποδόσφαιρο.
Αυτό οφειλόταν σε αρκετούς παράγοντες, πρωτίστως στο Κίκη Κωνσταντίνου και τους στενούς του συνεργάτες στη διοίκηση. Μια ηγετική μορφή που πραγματικά ενέπνεε τους πάντες στο οικοδόμημα της Ανόρθωσης και το καθοδήγουσε. Ένας άλλος παράγοντας αφορά στην ποιότητα των ποδοσφαιριστών και της τεχνικής ηγεσίας.
Χωρίς υπερβολή ήμασταν όλοι μια πραγματική οικογένεια. Αγωνιζόμασταν όλοι για την τιμή της φανέλας, ανεξάρτητα από συμβόλαια ή επαγγελματισμό. Είχαμε τον κόσμο μας πάντα κοντά μας, όπου και αν αγωνιζόμασταν».
Αν ξαναγύριζε ο χρόνος πίσω στις μέρες που έπαιζες ποδόσφαιρο τι θα έκανες και τι δεν θα έκανες διαφορετικά;
«Προσωπικά δεν θα άλλαζα τίποτα. Έχω δώσει τον καλύτερο μου εαυτό για την πορεία και τους στόχους της ομάδας και γι’ αυτό νιώθω πραγματικά περήφανος. Πήρα όμως και αρκετά από την Ανόρθωση. Τα καλύτερα δεν είναι άλλα από την εκτίμηση και την αγάπη του κόσμου της Ανόρθωσης και της Αμμοχώστου».
Γιατί ενώ τότε με τόσες δυσκολίες η Ανόρθωση μεγάλωσε ως σωματείο (βλ. κύπελλο 1975, δημιουργία γηπέδου, γενική ανασυγκρότηση, διεκδίκηση τίτλων), αλλά σήμερα που υπάρχουν μεγαλύτερες διευκολύνσεις και καλύτερες υποδομές, η ομάδα αδυνατεί να πρωταγωνιστήσει;
«Σίγουρα τα λάθη που έγιναν στο παρελθόν έφεραν την ομάδα στο περιθώριο. Ο κόσμος έχει διασπαστεί και δεν μπορεί να υπάρχει ηρεμία και υγεία στην ομάδα. Είμαι από αυτούς που πιστεύουν πραγματικά στην ομάδα και θεωρώ ότι με σωστό προγραμματισμό, υπομονή και σκληρή δουλειά από όλους μπορεί η Ανόρθωση να βρει ξανά το δρόμο της και να πρωταγωνιστήσει».
Ως πρόσφυγας ποιες πιστεύετε προοπτικές και ελπίδες έχει η Ανόρθωση σήμερα για να επιστρέψει στην Αμμόχωστο και το ΓΣΕ;
«Κατ’ αρχήν να πω σε όσους δεν γνωρίζουν ότι ο Πανίκος Πούννας δεν είναι πρόσφυγας. Όμως νιώθω βαρωσιώτης και πρόσφυγας. Είμαι από τους πρώτους που πρόκειται να προυσιαστούν στο ΓΣΕ σε περίπτωση εξεύρεσης λύσης. Δεν έχω πάει ποτέ στα κατεχόμενα και έχω δώσει όρκο ότι δεν πρόκειται να πάω παρά μόνο με τη λύση».
Πώς βλέπετε το κεφάλαιο των Κυπρίων ποδοσφαιριστών, νοουμενου ότι πλέον δεν γεννιούνται στο Βαρώσι, αλλά στις ελεύθερες περιοχές;
«Για τους Κύπριους ποδοσφαιριστές πρέπει επιτέλους η Ομοσπονδία να αφήσει τα λόγια και να πάει στις πράξεις και στα έργα.
Έχω διατελέσει πολλά χρόνια στέλεχος Ακαδημιών και έχω γνωρίσει από πρώτο χέρι τι σημαίνει νέος και Κύπριος ποδοσφαιριστής και πιστέψτε με δεν το λέω ως κλισέ, αλλά πραγματικά υπάρχει άφθονο ταλέντο και δυστυχώς ως αρμόδιοι το θυσιάζουμε στον βωμό κάποιων συμφερόντων.
Λυπάμαι πραγματικά που το αναφέρω αυτό, αλλά είναι η ωμή πραγματικότητα. Είναι ένα πρόβλημα βεβαια που αγγίζει όλο το φάσμα των Κύπριων ποδοσφαιριστών και όχι μόνο όσους προέρχονται από προσφυγικές οικογένειες που υποστηρίζουν την Ανόρθωση.
Oι άνθρωποι αυτοί άφησαν πίσω τους ό,τι αγαπούσαν και την ψυχή τους ολόκληρη και δυστυχώς δεν έχουμε πλέον τα παιδιά τους στην πρώτη ομάδα και θα μπορούσαμε αν δουλεύαμε σωστά να τα βλέπαμε εκεί να τραβούν το κουπί για την Ανόρθωση, όπως το τραβήξαμε εμείς και οι πιο παλιοί. Πέραν τούτου, πάντα λέω ότι χρέος όλων μας στην Ανόρθωση είναι να κρατήσουμε άσβεστη την ελπίδα του ελληνισμού μέχρι την ημέρα της απελευθέρωσης και της επιστροφής στην πόλη της Αμμοχώστου και ακόμα καλύτερα αυτό να γίνει με ποδοσφαιριστές που να έχουν άμεση σχέση με αυτή την πόλη».
Τι μήνυμα στέλνετε στον κόσμο της Ανόρθωσης επ ‘ευκαιρίας των γενεθλίων της ομάδας;
«Τελειώνω φίλε Τάσο στέλνοντας ως παλαίμαχος της ομάδας το εξής μήνυμα: Να μείνουν άπαντες κοντά στην ομάδα. Αυτή τη στιγμή τους χρειάζεται περισσότερο από κάθε άλλη φορά, αλλά χρειάζεται υπομονή και όλοι μαζί ενωμένοι και το τονίζω ενωμένοι, οφείλουμε να πάρουμε την Ανόρθωση ξανά εκεί που της αξίζει».

Αντώνης Κέζος – Πρώην Γυμναστής Ανόρθωσης 1996-2000 / Νυν Γυμναστής Πρωταθλητή Τένις Μάρκου Παγδατή

Τι σημαίνει για τον Αντώνη Κέζο το κεφάλαιο Ανόρθωση;

«Πρώτα από όλα φίλε Τάσο να σε ευχαριστήσω για αυτή την ευκαιρία.  Η οικογένειά μου παραδοσιακά  είναι με την ομάδα και εμείς το ίδιο από μικρά παιδιά και δεν το έχουμε κρύψει ποτέ. Όμως δεν παύει να είμαι πλέον επαγγελματίας και στη δουλειά μου σε κάθε ομάδα δίνω τον καλύτερο εαυτό για τους στόχους της. Η Ανόρθωση είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο της ζωής και της οικογένειάς μου».

Τι κρατάτε από τη θητεία σας ως γυμναστής στο Σωματείο;

«Σίγουρα κρατώ τα πρωταθλήματα, το κύπελλο, το ντάμπλ. Μετά από 37 χρόνια η Ανόρθωση έκαμε ντάμπλ. Στο παρά λίγο δεν μπήκαμε στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ.  Δυστυχώς δύο από τους πρωταγωνιστές εκείνης της πορείας, οι Μιτόσεβιτς και Τόμιτς, έχουν φύγει από τη ζωή και είναι κάτι που μας έχει πληγώσει όλους αφάνταστα.

Τότε η ομάδα λειτουργούσε με το να δουλεύουν όλοι για έναν και ένας για όλους, από τον πρόεδρο μέχρι τον τελευταίο ποδοσφαιριστή και φροντιστή που ήταν στην Ανόρθωση. Υπήρχαν πάρα πολύ καλοί και ποιοτικοί κυρίως Κύπριοι ποδοσφαιριστές και ακόμα πιο ποιοτικοί τρεις ξένοι ποδοσφαιριστές. Όλοι ήταν ένα σύνολο που με την καθοδήγηση του κ. Μιτόσεβιτς λάμπρυναν την ομάδα.

Όταν είχα πρωτοπάει στην ομάδα είχα αλλάξει τη δομή της προπόνησης, στο κομμάτι του fitness. Υπήρχαν αντιδράσεις από μερικούς ποδοσφαιριστές, όμως ο πρόεδρος Κίκης Κωνσταντίνου, είπε σε μερικούς εξ αυτών ότι αν δεν μπορούν να ακολουθήσουν το πρόγραμμα μας να βρουν άλλη ομάδα.  Εκείνη τη χρονιά κερδίσαμε και το πρώτο πρωτάθλημα και ένας από αυτούς που παραπονιούνταν βγήκε πρώτος σκόρερ στο πρωτάθλημα.

Ακολούθως στην επόμενη σεζόν κάναμε το νταμπλ μετά από 37 χρόνια, κάτι που ήταν μέχρι τότε η μεγαλύτερη επιτυχία του Συλλόγου μετά την τουρκική εισβολή και την προσφυγιά. Στη συνέχεια κατέστη μόνιμη πρωταγωνίστρια.

Εκείνο τον καιρό υπήρχαν πολύ καλές ομάδες, όπως ο Απόλλωνας, ο ΑΠΟΕΛ, η Ομόνοια, ο Εθνικός, η ΑΕΛ όταν επανήλθε στην Α’ Κατηγορία, η Νέα Σαλαμίνα, όπως και ο Ολυμπιακός και καταλαβαίνετε ότι επειδή είχαμε πολύ υψηλού επιπέδου αντιπάλους, οι επιτυχίες θεωρώ ότι ήταν πολύ δύσκολο να έρθουν, αλλά στο τέλος της ημέρας ήταν μεγάλες.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, πριν από κάθε παιχνίδι στο «Α. Παπαδόπουλος» πριν το βασικό ζέσταμα στο γήπεδο, κάναμε κάποιες ασκήσεις με βάρη στο γυμναστήριο και συζητούσαν οι ποδοσφαιριστές μεταξύ τους πόσα γκολ θα βάλουν σήμερα. Το αναφέρω αυτό για να δείξω πόση αυτοπεποίθηση είχαν τότε οι ποδοσφαιριστές της Ανόρθωσης και πόσο απολάμβαναν τη δουλειά που κάναμε, ανεξάρτητα από το πόσο σκληρή ήταν. Αυτό φυσικά οφείλεται στην αγάπη και την πειθαρχία που επέβαλε ο κ. Κίκης Κωνσταντίνου στην ομάδα, όπως και ο προπονητής Ντούσαν Μιτόσεβιτς, οι οποίοι έφτιαξαν μιαν ομάδα που ήταν με κεφαλαία ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ.

Πιστεύω ότι καταφέραμε να βάλουμε τις βάσεις για να μπορέσει η Ανόρθωση να συνεχίσει να πρωταγωνιστεί μετέπειτα στην εποχή του Τιμούρ Κετσπάγια. Υπήρχαν και υπάρχουν πάντοτε τα οικονομικά προβλήματα και οι περιόδοι κρίσεως στην Ανόρθωση, αλλά ο Τιμούρ Κετσπάγια με τους συνεργάτες του κατάφερε αυτό που χτίσαμε εμείς να το κάνει ακόμη πιο μεγάλο και εκεί έγκειται και  ο σεβασμός και η εκτίμηση που τρέφουμε πάρα πολλοί Ανορθωσιάτες και κυρίως εμείς οι ειδικοί του αθλητισμού και του ποδοσφαίρου προς το πρόσωπό του».

Ποιοι οι δεσμοί σας με τον κόσμο της ομάδας και της Αμμοχώστου;

«Η αλήθεια είναι ότι δέχομαι πάρα πολλά μηνύματα από Ανορθωσιάτες φιλάθλους που δεν γνωρίζω προσωπικά που αρκετές φορές με παροτρύνουν να επιστρέψω στην ομάδα.

Ναι, θα επιθυμούσα κάποια ημέρα να δουλέψω ξανά στην Ανόρθωση. Αυτό όμως που με στεναχωρεί από τον κόσμο είναι ότι  δεν γίνεται ο ανορθωσιάτικος κόσμος που στο παρελθόν έδειξε ότι φτιάχνει φανταστικές ατμόσφαιρες στα εντός και εκτός έδρας παιχνίδια, να απουσιάζει από το γήπεδο. Ας αφήσουν λοιπόν τα θέματα των Καρτών Φιλάθλου, άλλες αντιπαλότητες και διχασμούς που τους κρατούν έξω από το γήπεδο και να επιστρέψουν ξανά για να καταστεί το «Α. Παπαδόπουλος» μια δυνατή έδρα, όπως το ζήσαμε και εμείς για πολλά χρόνια.

Η Ανόρθωση δεν ανήκει ούτε σε κανένα πρόεδρο, ούτε σε συμβούλια, ούτε σε προπονητές, ούτε σε γυμναστές, ούτε σε παίκτες. Ανήκει στον κόσμο και αυτός θα πρέπει να καταλάβει τη δύναμη που έχει και να δίνει βροντερό παρών σε όλα τα παιχνίδια. Και αν λέμε όλοι μας ότι αγαπάμε την Ανόρθωση, πρέπει να αφήσουμε τους εγωισμούς και να ακολουθούμε σε κάθε αγωνιστική την ομάδα. Ο κόσμος πρέπει να βοηθήσει ιδιαίτερα σήμερα την προσπάθεια της ομάδας».

Ως άνθρωπος με ρίζες από την Αμμόχωστο, ποιες πιστεύετε προοπτικές και ελπίδες έχει η Ανόρθωση σήμερα για να επιστρέψει στην Αμμόχωστο και το ΓΣΕ;

«Δεν υπάρχει κανένας που δεν το επιθυμεί να επιστρέψει ο κόσμος στα σπίτια του και όχι μόνο στο Βαρώσι, όμως αυτό έχει να κάνει προτίστως με την πολιτική ηγεσία, που δεν θα ήθελα να κάνω κάποιο σχόλιο, γιατί δεν είμαι ειδικός. Σίγουρα όμως η επιθυμία όλων μας είναι η επιστροφή και η εξεύρευση δίκαιης λύσης».

Τι μήνυμα στέλνετε στους Ανορθωσιάτες επ’ ευκαιρίας των γενεθλίων της ομάδας;

«108 χρόνια ιστορίας της Ανόρθωσης είναι από μόνα τους κάτι πέρα από μια ποδοσφαιρική ομάδα. Μια μεγάλη ιστορία και γερή παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές.

Θα ήθελα στο παρών σημείο να δηλώσω ότι μπορεί η ομάδα να πέτυχε τον στόχο της εισόδου στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ και να είχε επιτυχίες στην Κύπρο με πρωταθλήματα και κύπελλα, αλλά ένα μεγάλο μπράβο και η μεγαλύτερη επιτυχία αποδίδεται κυρίως σε  ανθρώπους που ως πραγματικοί αθλητές και ποδοσφαιριστές  κράτησαν τον Σύλλογο ζωντανό μετά την εισβολή. Τέτοιοι ειναι οι: Φοίβος, Φάνος, Αντωνάκης, Κοβής, Τάρταρος, Μάντης, Κώτσιος, Στέφανος και όλοι εκείνης της γενιάς του 1970-80, που για να μην παρεξηγηθώ, σίγουρα κάποιοι μου διαφεύγουν αυτή τη στιγμή.

Πραγματικά λυπάμαι και το ομολογώ, που δεν βλέπουμε στο «Α. Παπαδόπουλος» κάποια μεγάλη φωτογραφία ή αφίσα αυτών των ανθρώπων, οι οποίοι κράτησαν την ομάδα ζωντανή σε εκείνα τα πέτρινα χρόνια, για χάριν όλων των προσφύγων και των ανθρώπων της ομάδας».

Πώς βλέπετε το κεφάλαιο των Κύπριων ποδοσφαιριστών νοουμένου ότι πλέον δεν γεννιούνται στο Βαρώσι, αλλά στις ελεύθερες περιοχές;

«Δεν νομίζω ότι χάνεται το στοιχείο της Ανόρθωσης, διότι τα νέα παιδιά της ομάδας μεγαλώνουν στο περιβάλλον ανορθωσιάτικων οικογενειών, όπως γίνεται για παράδειγμα, στην περίπτωση τη δική μου, που έχω γιο ποδοσφαιριστή και έχει μεγαλώσει στο δικό μας περιβάλλον. Ανεξάρτητα από το αν είναι επαγγελματίας και έχει παίξει σε διάφορες ομάδες, διατηρεί πιστεύω τις αρχές που μας δίδαξε η Ανόρθωση.

Συνεπώς, θεωρώ ότι η οικογένεια παίζει βασικό ρόλο για να μη φθαρεί το ανορθωσιάτικο στοιχείο και πνεύμα. Φυσικά, οι επιτυχίες μιας ομάδας οδηγούν τους νέους φιλάθλους και τα νέα παιδιά να υποστηρίξουν μια ομάδα ανεξάρτητα από το τοπικό, κοινωνικό ή πολιτικό υπόβαθρο.

Χαρακτηριστικά υπενθυμίζω ότι τη δεκαετία του 1990 που ήμασταν εμείς στην Ανόρθωση, είχαμε καταφέρει να προσελκύσουμε με το μέρος μας αρκετά νέα παιδιά, που δεν προέρχονταν από προσφυγικές οικογένειες ιδιαίτερα στην επαρχία της Λάρνακας».

Παρακολουθείτε ακόμα την ομάδα; Υπάρχει κάτι μέσα σας που θέλετε να ξέρει ο κόσμος σχετικά με την Ανόρθωση

«Πάντα είμαι με την Ανόρθωση και την παρακολουθώ, όπου κι αν δουλεύω. Σίγουρα στο ποδόσφαιρο και στον αθλητισμό υπάρχουν τα πάνω και τα κάτω.

Όπως είπα επιθυμώ να δουλέψω κάποια ημέρα ξανά στον Σύλλογο που μας ανάγιωσε και ομολογώ ότι χρωστώ πολλά στην Ανόρθωση, καθώς μου άνοιξε με τις εμπειρίες και τις επιτυχίες αρκετές πόρτες στη γυμναστική και την αθλητική μου καριέρα.

Τέλος, επειδή αυτό το διάστημα η Ανόρθωση δεν περνά την πιο καλή της εποχή, καλό θα ήταν όσοι αγαπούμε αυτό τον Σύλλογο να αποφεύγουμε είτε να ανοίγουμε παλιές πληγές, είτε να επαναφέρνουμε στο προσκήνιο θέματα τα οποία προκαλούν διχόνοια και κακό στην ομάδα.

Θέλω επ’ ευκαιρίας να ευχαριστήσω πραγματικά τον κόσμο τη ομάδας για την εκτίμηση που τρέφει μέχρι σήμερα προς το προσωπό μου.  Ειδικότερα τον άνθρωπο Κίκη Κωνσταντίνου όπως και τους στενούς του συνεργάτες που τότε ήταν συνέχεια στο πλευρό μας, όπως και τον μεγάλο προπονητή και άνθρωπο που σήμερα δεν είναι πια μαζί μας, Ντούσαν Μιτόσεβιτς, και όλους τους ποδοσφαιριστές που εκείνα τα τέσσερα χρόνια συνεργάστηκα μαζί τους στην Ανόρθωση φέρνοντας εκείνα τα θαυμάσια αποτελέσματα».

Διαβάστε επίσης: Ο «Κομαρίν» και η Ανόρθωση των 90s – «Μεγάλος ηγέτης ο Κίκης Κωνσταντίνου» (pics)

Ρίγη συγκίνησης στο δείπνο προς τιμή του Μιχαλάκη Στεργίδη (pics&vids)

Μιχαλάκης Στεργίδης στο Balla: «Θέλω να προσφέρω ξανά στην Ανόρθωση…»

Νίκος Φρούσσος  – Παλαίμαχος Ποδοσφαιριστής 2004-2010 / Πρώην Προπονητής 2009-10

Τι σημαίνει για το Νίκο Φρούσσο το κεφάλαιο Ανόρθωση;

«Έχει χρόνια να μιλήσω για την Ανόρθωση και είναι τιμή μου που με έχεις επιλέξει για το αφιέρωμά σου, αγαπητέ Τάσο.

Για μένα το κεφάλαιο Ανόρθωση είναι μεγάλο, ανεξάρτητα από το επίπεδο και το πού βρίσκεται σήμερα. Η φανέλα της Ανόρθωσης είναι βαριά. Είναι πραγματικά τιμή για όλους τους ποδοσφαιριστές που έχουν φορέσει αυτή τη φανέλα στην καριέρα τους.

Όλη αυτή η πορεία που κάναμε με προπονητή τον Τιμούρ Κετσπάγια νομίζω ότι ήταν από τις καλύτερες, σε σχέση με ότι λένε συγκριτικά με τις άλλες εποχές δόξας της ομάδας. Βέβαια δεν τα πετύχαμε όλα αυτά από τη μια μέρα στην άλλη. Χρειάστηκε σκληρή δουλειά και ομαδικότητα. Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που τα κατακτήσαμε όλα, πρωταθλήματα, κύπελλα, πρόκριση στους ομίλους του Champions League, όπως και την ιστορική πρόκριση επί της Τραπεζούντας η οποία ένωσε ολόκληρο τον κυπριακό Ελληνισμό».

Ποιοι οι δεσμοί σας με το κόσμο της ομάδας και της Αμμοχώστου;

«Μέχρι και σήμερα είναι πάρα πολύ καλοί. Ακόμα παίρνω αρκετά μηνύματα από τους φίλους της Ανόρθωσης και τους ευχαριστώ πολύ που εκτιμούν το πρόσωπο και την προσφορά μου όλα αυτά τα χρόνια που ήμουν στην ομάδα».

Έζησες το πάθος, τον φανατισμό και την ένταση του κόσμου της Ανόρθωσης στην πρόκριση επί της Τραπεζούντας. Σήμερα ποιες προοπτικές και ελπίδες έχει η Ανόρθωση  για να επιστρέψει στην Αμμόχωστο και το ΓΣΕ;

«Είναι ένα θέμα άσχετο με τον αθλητισμό το πολιτικό πρόβλημα της Κύπρου, αλλά με τη θητεία μου εκεί πλέον καταλαβαίνω απόλυτα τη συσχέτιση με την ιστορία της Ανόρθωσης. Πραγματικά εύχομαι ο κόσμος της ομάδας κάποια στιγμή να γυρίσει πίσω στα σπίτια του. Δεν είμαι ειδικός ούτε είναι θέμα δικό μας, όμως πιστεύω ότι η Ανόρθωση κάποια στιγμή πρέπει να γυρίσει πίσω στο σπίτι της και όλοι ευχόμαστε αυτό να γίνει όσο πιο σύντομα γίνεται».

Παρακολουθείτε ακόμα την ομάδα; Πώς κρίνετε την πορεία της;

«Φέτος είναι δύσκολη η κατάσταση και ναι την παρακολουθώ από τότε που έφυγα. Βγήκε έξω από το κύπελλο την περασμένη εβδομαδα. Δυστυχώς δεν τα κατάφερε και ήταν κάτι που ήθελε πάρα πολύ το κύπελλο. Πλέον εύχομαι να αρχίσει η Ανόρθωση να αναγεννιέται μέσα από τις στάχτες της και θεωρώ ότι πρέπει στα επόμενα χρόνια να επιστρέψει στις κατακτήσεις τίτλων, γιατί είναι πάρα πολλά τα χρόνια που απέχει από τις διακρίσεις. Αυτό αξίζει στον Σύλλογο και την ιστορία του».

Τι μήνυμα στέλνετε στους Ανορθωσιάτες επ’ ευκαιρίας των γενεθλίων της ομάδας;

«Χρόνια πολλά στο πιο ιστορικό σωματείο της Κύπρου και εύχομαι τα επόμενα χρόνια να επιστρέψει στις κατακτήσεις τίτλων και να υπάρχει ξανά για πάρα πολλά χρόνια στις μεγάλες ομάδες του νησιού η Ανόρθωση».

Δρ. Νίκος Θεμιστοκλέους – Πρώην Ιατρός Ανόρθωσης / Μέλος Συλλόγου

Τι σημαίνει για τον Δρ. Νίκο Θεμιστοκλέους το κεφάλαιο Ανόρθωση;
«Κατ’ αρχάς ευχαριστώ αγαπητέ Τάσο που με θυμήθηκες και για την ευκαιρία που μου δίνεις να μιλήσω. Υπηρέτησα την Ανορθωση 30 χρόνια ως γιατρος της ομάδας.
Όλα αυτά τα χρόνια έζησα από πολύ κοντά όλους τους ποδοσφαιριστές και προπονητές που πέρασαν από την ομάδα στα αποδυτήρια, στο γήπεδο , στα ξενοδοχεία. Για μένα η ομάδα αυτή υπήρξε η δεύτερη μου οικογένεια.
Ένιωθα πως η Ανόρθωση δεν ήταν απλά ένα αθλητικό σωματείο, αλλά μια τεράστια αγκαλιά όπου ο κάθε πρόσφυγας Ανορθωσιατης έβρισκε τη γαλήνη από τη φουρτούνα που έφερε η τουρκική εισβολή και ο εκτοπισμός».
Η γενιά Ανορθωσιατών που κατάφερε να επιβιώσει μετά το 1974 σήμερα πώς αισθάνεται;
«Η γενιά του 1974 έζησε τη φρίκη του πολέμου, τον ξεριζωμό και την απώλεια αγαπημένων προσώπων. Το μόνο που της απέμεινε ήταν η Ανόρθωση. Αυτή είναι που μέχρι σήμερα κρατά ασβέστη τη φλόγα της ελπίδας για επιστροφή στην πάτρια γη. Η αγάπη και τα συναισθήματα δεν μπορεί να τα αλλάξει ο χρόνος».
Εκείνα τα δύσκολα χρόνια ποιο ήταν το «κλειδί» για να μην χαθεί αυτός ο σύλλογος;
«Το μόνο περιουσιακό στοιχείο που μπόρεσαν να μεταφέρουν μαζί τους οι Αμμοχωστιανοι ήταν η Ανόρθωση. Αυτή είναι που κράτησε τους κατοίκους της ενωμένους μέχρι σήμερα.
Όπως φυσικά και το άλλο μεγάλο σωματείο της Νέας Σαλαμίνας. Η ψυχή ήταν φυσικά οι ίδιοι οι ποδοσφαιριστές της που χωρίς οικονομικά κίνητρα αλλά με περισσή αγάπη για την πόλη τους πάλεψαν να κρατήσουν όρθιο το Σωματείο».
Γιατί ενώ τότε με τόσες δυσκολίες η Ανόρθωση μεγάλωσε ως σωματείο (βλ. κύπελλο 1975, δημιουργία γηπέδου, γενική ανασυγκρότηση, διεκδίκηση τίτλων), αλλά σήμερα που υπάρχουν μεγαλύτερες διευκολύνσεις και καλύτερες υποδομές, η ομάδα αδυνατεί να πρωταγωνιστήσει;
«Στην ομάδα η συντριπτική πλειοψηφία απαρτίζετο από Κύπριους ποδοσφαιριστές που εκτός από το ταλέντο τους μεσουρανούσε το πάθος και η αγάπη προς την ομάδα. Αυτό ήσαν τα δυνατά χαρτιά που συνέτειναν στο να πρωταγωνιστεί το Σωματείο».
Τι κρατάτε από τη θητεία σας ως γιατρός της ομάδας στο Σωματείο;
«Οι αναμνήσεις μου στα 30 χρόνια που βρέθηκα δίπλα στην ομάδα είναι παρά πολλές. Αυτές αφορούν σε στιγμές αγωνίας , λύπης και πολλές πολλές χαρές. Κάθε παιχνίδι αποτελεί και μια ανάμνηση. Έδωσα αγάπη στην ομάδα και εισέπραξα ανάλογη από τον κόσμο της».
Ποιοι οι δεσμοί σας με τον κόσμο της ομάδας και της Αμμοχώστου;
«Όσο ήμουν γιατρός της ομάδας όσοι Ανορθωσιάτες πατούσαν το πόδι τους στο ιατρείο μου πριν μου μιλήσουν για το πρόβλημά τους πρώτα – πρώτα με ρωτούσαν για την αγαπημένη τους ομάδα. Πολλοί μου έλεγαν ότι τα παιδιά τους δεν ήθελαν να πάνε στον παιδίατρο, αλλά ήθελαν να πάνε στον γιατρό της ομάδας. Τόση αγάπη υπήρχε σε καθετί που αφορούσε στην Ανόρθωση».
Ως στέλεχος της Ανόρθωσης όλα αυτά τα χρόνια, ποιες πιστεύετε προοπτικές και ελπίδες έχει η ομάδα σήμερα για να επιστρέψει στην Αμμόχωστο και το ΓΣΕ;
«Η ελπίδα για επιστροφή δεν έσβησε ούτε θα σβήσει ποτέ όσες γενεές κι αν περάσουν. Οι νέοι διδάσκονται από τους παλιούς για τις ομορφιές αυτής της πόλης, για να μάθουν να την αγαπούν και να συνεχίσουν να αγωνίζονται μέχρι την τελική δικαίωση. Η Ανόρθωση θα επιστρέψει μια μέρα εκεί απ´ όπου την ξερίζωσαν και θα ξανακυματίσει η σημαία της στον ιστό του ΓΣΕ».
Πώς βλέπετε το κεφάλαιο των Κυπρίων ποδοσφαιριστών νοουμένου οτι πλέον δεν γεννιούνται στο Βαρώσι, αλλά στις ελεύθερες περιοχές;
«Οι γονείς φροντίζουν να μιλούν στα παιδιά τους για τη σκλαβωμένη τους πόλη και πιστεύω πως η αγάπη και ο πόθος της νέας γενιάς για την Αμμοχωστο θα συνεχίσει να υπάρχει όσες γενιές κι αν περάσουν.
Θα πρέπει όμως κι εμείς να τους δώσουμε περισσότερες δυνατότητες και ευκαιρίες για να αναδείξουν το ταλέντο τους. Να βοηθήσουμε περισσότερα δικά μας παιδιά να βρίσκονται και να αγωνίζονται στην ομάδα.
Τα λεφτά από μόνα τους δεν αρκούν για να πρωταγωνιστήσεις. Οι ποδοσφαιριστές πρώτα πρώτα οφείλουν να μάθουν την ιστορία αυτού του Σωματείου, αυτής της πόλης και σε κάθε αγώνα να δίνουν ψυχή και περισσή αγάπη έχοντας στο μυαλό τους τα χώματά μας που οι βάρβαροι πατούν».
Τι μήνυμα στέλνετε στους Ανορθωσιάτες επ’ ευκαιρίας των γενεθλίων της ομάδας;
«Στους Ανορθωσιάτες στέλνω μήνυμα ενότητας και ελπίδας. Ποτέ μη φύγετε μακριά από το Σωματείο. Στάθηκε με καρτερία και σύνεση δίπλα στη διοίκηση και τους ποδοσφαιριστές. Μόνο η βαθιά αγάπη μεγαλουργεί. Η Ανόρθωση μεγαλούργησε, γιατί ήταν πάντα βαθιά η αγάπη μας γι΄ αυτή».

Αχιλλέας Νικολάου – Παλαίμαχος Ποδοσφαιριστής Ανόρθωσης – Πρώην Πρόεδρος Συλλόγου 2013

Τι σημαίνει για τον Αχιλλέα Νικολάου το κεφάλαιο Ανόρθωση;
«Επ’ ευκαιρίας της συμπλήρωσης 108 χρόνων για την Ανόρθωση, θέλω κατ’ αρχήν να ευχαριστήσω τον φίλο δημοσιογράφο και αθλητικογράφο Τάσο Θεοδώρου, που γνωρίζω ότι αγαπά και πονεί αυτή την ομάδα, γιατί μου έδωσε την ευκαιρία να λάβω μέρος σε αυτό το αφιέρωμα και να επικοινωνήσω με τον κόσμο της Ανόρθωσης.
Το κεφάλαιο Ανόρθωση δεν κλείνει ποτέ. Είναι όλη μου η ζωή. Είμαι 50 χρόνια στην οικογένεια της Ανόρθωσης. Παρά το ότι κατάγομαι από τη Λεμεσό βρέθηκα στα 18 μου χρόνια στην Αμμόχωστο και την Ανόρθωση, την οποία υπηρέτησα ως ποδοσφαιριστής, αργότερα ως μέλος διαφόρων Δ.Σ και πρόεδρος για τρεις μήνες το 2013 σε μια πολύ δύσκολη συγκυρία για τον Σύλλογο, αλλά και για την Κύπρο με την οικονομική κρίση.
Πάντα προσπαθούσα και προσπαθώ να είμαι ενωτικός σαν άνθρωπος, σαν παράγοντας και σαν Ανορθωσιάτης. Η νοοτροπία της διχόνοιας και της αντιπαλότητας έχει κοστίσει αγαπητέ Τάσο ακριβά τόσο στον τόπο μας, όσο και στον Σύλλογό μας».
Η γενιά που κράτησε την Ανόρθωση ζωντανή μετά το 1974 σήμερα πώς αισθάνεται;
«Εμείς οι «προνομιούχοι» της γενιάς του 1974 που κράτησε την Ανόρθωση ζωντανή και όχι μόνο, αισθανόμαστεν πολλήν υπερηφάνεια και τιμή που είμαστε ακόμα μέρος αυτού του σωματείου. Ακόμα καλύτερα βεβαίως θα αισθανόμασταν αν λυνόταν το Κυπριακό και η Ανόρθωση και οι Βαρωσιώτες επέστρεφαν πίσω στην έδρα και στα σπίτια τους».
Εκείνα τα δύσκολα χρόνια ποιο ήταν το «κλειδί» για να μην χαθεί αυτός ο σύλλογος;
«Εκείνα τα δύσκολα χρόνια, το «κλειδί» για να μην χαθεί ο Σύλλογος ήταν η αγάπη, το πάθος, η ανιδιοτέλεια, όλων των ποδοσφαιριστών, του Δ.Σ και του προπονητή Καρά, όπως και η αγάπη του κόσμου που τον συνέδεε η Ανόρθωση με την ιδέα της επιστροφής στην Αμμόχωστο».
Γιατί ενώ τότε με τόσες δυσκολίες η Ανόρθωση μεγάλωσε ως σωματείο (βλ. κύπελλο 1975, δημιουργία γηπέδου, γενική ανασυγκρότηση, διεκδίκηση τίτλων), αλλά σήμερα που υπάρχουν μεγαλύτερες διευκολύνσεις και καλύτερες υποδομές, η ομάδα αδυνατεί να πρωταγωνιστήσει;
«Τότε αγαπητέ Τάσο υπηρέτησαν την Ανόρθωση πολύ σπουδαίοι και αγνοί Ανορθωσιάτες. Ο σύλλογος είχε ηγέτες εντός και εκτός γηπέδου. Είχε ποδοσφαιριστές με ψυχή και καρδιά, χωρίς συμβόλαια ή «μεγάλα συμβόλαια» εντός ορίων.
Αργότερα η απόκτηση ιδιόκτητου γηπέδου ήταν το μεγαλύτερο επίτευγμα χάρι σε μια πανστρατειά αληθινών Ανορθωσιατών που προσέφεραν αφιλοκερδώς τις υπηρεσίες τους στην ομάδα. Θυμάμαι χαρακτηριστικά κάποιους να αφήνουν τον ελεύθερο τους χρόνο και τις οικογένειές τους για να κάνουν τους χτίστες στις εξέδρες και να βάζουν χρήματα και από την τσέπη.
Μερικοί από τους πρωτεργάτες είναι: οι αείμνηστοι Στέλιος Φρεναρίτης και Κυριάκος Θεοχάρους, έπειτα οι Γιαννάκης Πουλλής και Γιαννάκης Ιωάννου, Γ. Θεοδώρου, Κωστάκης Χατζηκάκου, ο Χατζηκωνσταντής, Λάκης Αρναούτης, Μιχαλάκης Στεργίδης και πολλοί άλλοι που δεν θέλω να αδικήσω αν τους ξεχνώ τώρα.
Ακολούθησε η δυναστεία της εποχής Κίκη Κωνσταντίνου και Ντούσαν Μιτόσεβιτς, μέχρι τα  επιτεύγματα των Ανδρέα Παντελή και Τιμούρ Κετσπάγια, με αποκορύφωμα το ιστορικό έπος της Τραπεζούντας.
Μετά το 2008 μέχρι σήμερα αρκετοί προέδροι και Δ.Σ τους οποίους εγώ προσωπικά τιμώ και σέβομαι για τις προσπάθειες και την προσφορά τους στην Ανόρθωση επιχείρησαν να επαναφέρουν την ομάδα σε πρωταγωνιστική πορεία, χωρίς όμως αποτέλεσμα.
Δυστυχώς σήμερα βλέπουμε μια Ανόρθωση που μας πληγώνει, καθώς έχει χάσει την ταυτότητα της μεγάλης ομάδας. Πώς μπορεί να πρωταγωνιστήσει μια ομάδα που επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη σε κάθε παιχνίδι; Αχρείαστα φάουλ, αχρείαστες κάρτες, αγωνιστική απειθαρχία, πούλημα της μπάλας χωρίς ατομικές ενέργειες και πρωτοβουλίες κτλ.
Τα συμβόλαια δεν ανταποκρίνονται στην πραγματική αξία κάποιων ποδοσφαιριστών.  Κάποιοι είναι και υπερτιμημένοι απέναντι σε κάποιους νεαρούς Κύπριους ποδοσφαιριστές.
Σήμερα πρέπει να βρεθεί ο τρόπος για να δομηθεί ξανά η ομάδα από την αρχή. Και δεν είναι ντροπή αυτό για κανένα. Το έχουμε άλλωστε ξανακάνει σε άλλες εποχές και σε βάθος χρόνου ήρθαν και οι επιτυχίες. Χρειάζεται επίσης ένας προπονητής-ηγέτης που να μπορεί να βγάζει στο γήπεδο την πραγματική αξία των ποδοσφαιριστών τους. Να τους εμψυχώνει και να τους ανεβάζει την απόδοση χωρίς να σκύβουν το κεφάλι όταν δέχονται γκολ. Πρωτίστως πρέπει να διαχειρίζεται δίκαια, επαγγελματικά και πειθαρχημένα το ρόστερ.
Προσωπικά, ως Αχιλλέας Νικολάου εισηγούμαι για την αγωνιστική ανασυγκρότηση της ομάδας να γίνει μια «καινοτόμα» προσπάθεια ανάληψης της διοίκησης της εταιρείας μιας ομάδας, όχι ενός, αλλά μιας ομάδας τριανδείας από πρώην προέδρους με πείρα στα δρώμενα του κυπριακού ποδοσφαίρου και κυρίως μεγάλο οικονομικό εκτόπισμα, έτσι ώστε να μπουν οι βάσεις για να χτιστεί η ομάδα από την αρχή. Και για να προλάβω όσους ενδεχόμενα να το θεωρήσουν αστείο ή κακό αυτό που εισηγούμεν, να πω ότι τα δοκιμάσαμε όλα στην Ανόρθωση.
Πραγματικά τα έχουμε δοκιμάσει όλα από το 2008 χωρίς να έχουμε ουσιαστικό αποτέλεσμα. Πρέπει να γίνει επιτέλους κάτι το «καινοτόμο» και το «πρωτότυπο» προς όφελος της ομάδας. Όμως η τριανδρεία που θα αναλάβει την εταιρεία να έχει ξεχωριστά καθήκοντα από τους ανθρώπους του ποδοσφαιρικού τμήματος και του προπονητή. Ο κάθε ένας τη δουλειά του και με σωστή συνεργασία.
Με ένα προπονητή από τις τάξεις της ομάδας όπως πχ. ο  Νίκος Παναγιώτου και προεξάρχοντως και του Τιμούρ Κετσπάγια. Εγώ λέω γιατί όχι και οι δύο να έχουν θέση στο ποδοσφαιρικό τμήμα. Όχι ο ένας βοηθός του άλλου στον πάγκο, αλλά με ειδικά καθήκοντα πχ. o ένας προπονητής και ο άλλος τεχνικός διευθυντής για να στηθεί ξανά και η ομάδα. Έχουν τις γνώσεις, έχουν κύκλο με γνωστούς ποδοσφαιριστές σε Κύπρο και εξωτερικό, έχουν αρκετά που μπορούν να βοηθήσουν στο να αναγεννηθεί η Ανόρθωση. Αλλά πριν και πάνω από όλα πρέπει να τους αφήσουν να κάνουν τη δουλειά τους όπως αυτοί την ξέρουν. Τα οικονομικά και τα συμβόλαια είναι ένα κεφάλαιο, το ποδοσφαιρικό κομμάτι όμως είναι άλλο. Δεν μπορούν να είναι όλοι ειδικοί για όλα.
Οι δύο τους εδώ και χρόνια, αν τους προσθέσουμε, τυγχάνουν της καθολικής στήριξης και αποδοχής του κόσμου της ομάδας και μπορούν να γιατρέψουν αρκετές πληγές που έχει η Ανόρθωση την παρούσα φάση. Φτάνει να βάλουν όλοι νερό στο κρασί τους και με μια τριανδρεία έμπειρων παραγόντων όπως προανέφερα να γίνει η νέα αρχή με ενότητα χωρίς προστριβές από το παρελθόν. Άλλη επιλογή και λύση δεν υπάρχει».
Τι κρατάτε από τη θητεία σας ως πρόεδρος στο Σωματείο;
«Από τη θητεία μου ως πρόεδρος το 2013 κρατώ την υπερηφάνεια που μου έδωσε η εκλογή μου στη Γ.Σ του Συλλόγου κάτω από συνθήκες πλήρους διάλυσης και με αρκετούς κινδύνους.
Κανείς άλλος δεν υπήρχε για να αναλάβει την ηγεσία της Ανόρθωσης εκείνη τη στιγμή. Αν είναι ποτέ δυνατόν! Το χρέος ήταν τεράστιο, η οικονομική κρίση στην Κύπρο πρωτόγνωρη και ο Σύλλογος νοσούσε, όπως βεβαίως νοσεί και σήμερα.
Κρατώ επίσης την παραχώρηση της προεδρίας στον κ. Χρίστο Πουλλαϊδη, ο οποίος έβαλε αρκετά εκατομμύρια ευρώ για να αναπνεύσει η ομάδα και να σωθεί δημιουργώντας την εταιρεία. Κρατώ επίσης τους σπουδαίους ανθρώπους που ήταν δίπλα μου στο Δ.Σ και με βοήθησαν. Περάσαμε δύσκολα, αλλά επιβιώσαμε».
Ποιοι οι δεσμοί σας με τον κόσμο της ομάδας και της Αμμοχώστου;
«Οι δεσμοί και οι σχέσεις μου με τους Βαρωσιώτες και τους Ανορθωσιάτες είναι εδώ και πολλά χρόνια άριστες και είμαι ευγνώμων για τον σεβασμό που εισπράττω, παρά το ότι κατάγομαι από τη Λεμεσό και ύστερα πήγα στην Αμμόχωστο».
Ως πρόσφυγας ποιες πιστεύετε προοπτικές και ελπίδες έχει η Ανόρθωση σήμερα για να επιστρέψει στην Αμμόχωστο και το ΓΣΕ;
«Δεν πιστεύω ότι υπάρχει προοπτική επιστροφής, αλλά πράττω ό,τι μπορώ όπως και πολλοί άλλοι στρατιώτες της Ανόρθωσης για να διατηρηθεί άσβεστη η φλόγα και η ελπίδα της επιστροφής της Ανόρθωσης στο ΓΣΕ και στην Αμμόχωστο.
Θέλουμε όλοι μας να περπατήσουμε στο ΓΣΕ ξανά. Προέχει όμως πάντα η ορθή σκέψη και η ενότητα στον κόσμο της Αμμοχώστου και της Ανόρθωσης».

Ανδρέας Μουσκάλλης – Πρώην Προπονητής Ανόρθωσης 1993-94 – Πρώην Βουλευτής ΑΚΕΛ Αμμοχώστου και Πρωην Πρόεδρος Συνεργατικής Κεντρικής Εταιρείας Συμμετοχών ΛΤΔ

Τι σημαίνει για τον Ανδρέα Μουσκάλλη το κεφάλαιο Ανόρθωση;

«Η Ανόρθωση  Αμμοχώστου αγαπητέ Τάσο και σε ευχαριστώ που μου δίνεις την ευκαιρία να μιλήσω για αυτήν μετά από αρκετό καιρό, αποτελεί ένα σημαντικό  και  ξεχωριστό κεφάλαιο  για την προσωπική μου ζωή και για την  επαγγελματική μου καριέρα. Ανέλαβα την ποδοσφαιρική ομάδα σε πολύ δύσκολες και αντίξοες  συνθήκες.

Ενώσαμε την προσφυγιά μας , τις φιλοδοξίες,  τους οραματισμούς και την υπερηφάνεια μας, προπονητές, ποδοσφαιριστές, διοίκηση και κόσμος και δημιουργήσαμε μια πανίσχυρη ποδοσφαιρική ομάδα, πάνω στην οποία αργότερα, έκτισε την μεγάλη ομάδα της δεκαετίας ο φίλος μου Ντούσαν Μιτόσεβιτς.

Τα οικονομικά μέσα ήταν περιορισμένα. Το θάρρος, η αποφασιστικότητα, η ομαδικότητα, η αυτοπεποίθηση, το πείσμα η θέληση και ο άκρατος αγνός ενθουσιασμός ήταν τα όπλα μας. Τα οποία υπερίσχυσαν των οικονομικών πόρων. Γνωρίζαμε όλοι μας την αποστολή μας ψηλαφούσαμε όλοι μας, την μεγάλη ιστορία και παρακαταθήκη της ομάδας μας.

Εμπνευστήκαμε , την αρχαία Αργοναυτική Εκστρατεία. Βαδίσαμε στ’ αχνάρια της και πήραμε το Χρυσόμαλλο Δέρας και το φέραμε πίσω στην Αμμόχωστο.

Η Ανόρθωση ήταν η πρώτη μεγάλη και πρωταγωνιστική ομάδα της Κύπρου, η οποία μου εμπιστεύθηκε τις  τύχες της. Η ευθύνη μας τεράστια. Η φιλοδοξία και ο ενθουσιασμός μου ατέλειωτα».

Τι κρατάτε από τη θητεία σας ως προπονητής στο Σωματείο;

«Η θητεία μου στο Σωματείο ήταν άκρως πετυχεμένη. Προπονητές, ποδοσφαιριστές , παράγοντες και κόσμος, ήταν αγαπημένοι, μονιασμένοι, ήταν μια γροθιά ενωμένη, μια γροθιά δυνατή αποφασιστική και νικηφόρα.

Οι ποδοσφαιριστές μας, αφουγκράστηκαν την  ευθύνη και έδωσαν ότι είχαν  και δεν είχαν για το μεγαλείο της Ανόρθωσης. Αυτό μου έμεινε από την Ανόρθωση και θεωρώ  τον εαυτό μου τυχερό. Αυτά είναι τα συναισθήματα που εισέπραττα σε κάθε αγώνα της ομάδας.

Σε οποιοδήποτε γήπεδο  αγωνιζόμαστε και με οποιαδήποτε ομάδα κυριαρχούσε το  αίσθημα του νικητή. Δεν θα ξεχάσω τις ατέλειωτες νίκες μας, τις ευρωπαϊκές μας επιτυχίες , το πρωτάθλημα. Δεν θυμάμαι στα δύο χρόνια της παρουσίας μου στην ομάδα αποτυχίες. Αυτές ήταν μηδαμινές.

Επαναλαμβάνω ότι βάλαμε τις βάσεις μέσα από σκληρή δουλειά, χωρίς τα απαραίτητα οικονομικά μέσα, για τη δημιουργία μιας πανίσχυρης διαχρονικής ποδοσφαιρικής ομάδας. Και την πρώτη μου χρονιά στην Ανόρθωση δικαιούμασταν δίκαια το πρωτάθλημα. Παίξαμε και στον τελικό Κυπέλλου».

Ποιοι οι δεσμοί σας με τον κόσμο της ομάδας  και της Αμμοχώστου;

«Οφείλω να ομολογήσω ότι ο σεβασμός, η εκτίμηση και η αγάπη του κόσμου της Ανόρθωσης ήταν και είναι συγκινητική. Διατηρώ πάντοτε εξαιρετικές σχέσεις με την οικογένεια  της Ανόρθωσης.

Τα αισθήματα ασφαλώς είναι αμφίδρομα. Ως Αμμοχωστιανοί άνθρωποι της ίδιας κουλτούρας και προσφυγιάς, είμαστε δεμένοι και θα είμαστε μέχρι και την επιστροφή μας στην πόλη μας την Αμμόχωστο.

Πολλές φορές με τίμησαν με την αγάπη και την εμπιστοσύνη τους οι Ανορθωσιάτες. Πάντοτε τους τιμώ , τους αγαπώ , τους σέβομαι και τους νοιάζομαι».

Ως πολιτικό πρόσωπο, ποιες πιστεύετε προοπτικές και ελπίδες έχει η Ανόρθωση σήμερα για να επσιτρέψει στην Αμμόχωστο και το ΓΣΕ;

«Η πόλη μας είναι φάντασμα. Από το 1974 είμαστε πρόσφυγες ξεριζωμένοι από τις ρίζες μας. Έχουμε θυμό και πόνο. Το Κυπριακό πρόβλημα διαιωνίζεται για 45 χρόνια.

Η καθυστέρηση στην επίτευξη λύσης , παγιώνει  τα τετελεσμένα της εισβολής. Αλλάζουν οι γενιές, αραιώνει και αδυνατίζει  το αίσθημα και το πάθος της επιστροφής. Η δική μας γενιά σιγά – σιγά φεύγει, εμείς που περπατήσαμε αυτή την πόλη.

Δεν είμαι αισιόδοξος για γρήγορη επιστροφή στην Αμμόχωστο. Εχουμε όμως ιερό καθήκον, άσχετα από τα αισθήματα και τον χρόνο, να διεκδικούμε καθημερινά την επιστροφή στην πόλη μας  και στην επίλυση του Κυπριακού προβλήματος, να ανοίξει ο δρόμος για επιστροφή και άλλων προσφύγων στους τόπους τους».

Πώς βλέπετε το κεφάλαιο των Κύπριων ποδοσφαιριστών νοουμένου ότι πλέον δεν γεννιούνται στο Βαρώσι , αλλά στις ελεύθερες περιοχές;

«Το κεφάλαιο Κύπριοι ποδοσφαιριστές είναι τεράστιο. Η παγκοσμιοποίηση  έφερε τεράστιες  αλλαγές. Για τους πρόσφυγες ποδοσφαιριστές που γεννήθηκαν μακριά από το Βαρώσι είναι πολύ δύσκολο να νοιώθουν και να σκέπτονται ως Βαρωσιώτες, άσχετα αν η καταγωγή τους είναι από την Αμμόχωστο. Ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, Έλληνας στιχουργός και συνθέτης, όντας και ο ίδιος πρόσφυγας είπε: « Πατρίδα είναι τα παιδικά μας βιώματα».

Τα βιώματα των ποδοσφαιριστών  με καταγωγή την Αμμόχωστο, δεν ταυτίζονται με το Βαρώσι. Δεν γεννήθηκαν εκεί , δεν πήγαν σχολείο εκεί, δεν μυρίστηκαν τα περβόλια  του Βαρωσιού, δεν περπάτησαν στο Βαρώσι, δεν βίωσαν την πραγματική του παρουσία. Η καταγωγή ως μέσον διατήρησης μιας κουλτούρας του Βαρωσιού δεν είναι αρκετή, όπως και οι αναφορές της οικογένειας τους.

Η παγκοσμιοποίηση  ανέτρεψε αισθήματα και συναισθήματα και οδηγά τους ανθρώπους μακριά από τις ρίζες και τις καταβολές τους. Αυτή είναι μια σκληρή πραγματικότητα. Ιδιαίτερα για τους νέους μας.  

Υποστηρίζω ένθερμα τη συχνή αναφορά από τους προπονητές των Ακαδημιών των ομάδων μας, την ιστορία της προσφυγοποιημένης πόλης της καταγωγής τους. Είναι αναγκαιότητα η πληροφόρηση για  την πόλη της Αμμοχώστου, για την ιστορία και το οδοιπορικό της. Για τους νέους αποτελεί πρόκληση. Είναι  ένα σημαντικό ψυχολογικό και πνευματικό κίνητρο».

Τι μήνυμα στέλνετε στους Ανορθωσιάτες επ’ ευκαιρία των γενεθλίων της ομάδας;

«Η Ανόρθωση ιδρύθηκε στις 30 Ιανουαρίου 1911. Είναι το πιο ιστορικό σωματείο της Κύπρου.  Η διαδρομή του μόνο υπερηφάνεια μπορεί να προσφέρει στους οπαδούς του. Χρειάζεται τεράστιος χρόνος για να καταγράψει κανένας τις τεράστιες επιτυχίες σ΄ όλους τους τομείς των δραστηριοτήτων της Ανόρθωσης

Τις μεγάλες της επιτυχίες η Ανόρθωση  τις έκτισε  και μεγαλούργησε όταν όλοι ήταν μονιασμένοι και αγαπημένοι: προπονητές, διοικητικά συμβούλια, ποδοσφαιριστές και κόσμος. Η διχόνοια, η έλλειψη εμπιστοσύνης, η αρνητικότητα και η παραίτηση , ποτέ δεν ωφέλησαν το Σωματείο. Τουναντίον το οδήγησαν στην αποτυχία και στον μαρασμό.

Αυτό είναι το μήνυμα που στέλλω σ’ όλους τους Ανορθωσιάτες. Σταθείτε  δίπλα από  το ιστορικό σας Σωματείο και στις εύκολες και στις δύσκολες εποχές του.

Η 30η Ιανουαρίου 2019 , ας γίνει σάλπισμα ενότητας, αλληλεγγύης , αγώνα , ενθουσιασμού , κινητικότητας και προοπτικής.  Η Ανόρθωση χρειάζεται τη βοήθεια και τη συμπαράσταση όλων των  Ανορθωσιατών».

Διαβάστε επίσης: «Για χάρη της Αμμοχώστου» (pic)

Όταν οι Βάσκοι φώναζαν «Famagusta, Famagusta» (vids&pics)!

Αντώνης Μικελλίδης – Επικεφαλής Τμήματος Καλαθόσφαιρας Ανόρθωσης
 
Τι σημαίνει για τον Αντώνη Μικελλίδη το κεφάλαιο Ανόρθωση;
«Η Ανόρθωση φίλε Τάσο είναι κάτι μεγαλύτερο από μία ομάδα, αντιπροσωπεύει την πόλη μας και μαζί με αυτήν την σύγχρονη ιστορία της Κύπρου. Κρατάει ζωντανή την ελπίδα της επιστροφής και στέκεται ενάντια στην καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του λαού μας.

Έχουμε υποχρέωση προς τους γονείς μας και στα παιδιά μας να κρατήσουμε αυτή την φλόγα ζωντανή. Είναι δηλαδή μία βαριά φανέλα».

Αντίθετα με το ποδοσφαιρικό τμήμα που δεν υπάρχει συνέχεια στις διακρίσεις βλέπουμε την Ανόρθωση διαχρονικά να πρωταγωνιστεί στο πετοσφαιρικό τμήμα, ενώ έχουν γίνει σημαντικά βήματα προόδου και στην καλαθόσφαιρα. Πού οφείλεται αυτό;
«Για τα υπόλοιπα τμήματα της Ανόρθωσης δεν είμαι ο ειδήμον για να αναλύσω τις δυσκολίες διαχείρισης τους. Όμως η επιτυχία της καλαθόσφαιρας οφείλεται σε διάφορους παράγοντες.
Έχουμε ένα άκρως επαγγελματικό αναπτυξιακό πρόγραμμα προπονήσεων γραμμένο από καταξιωμένους διεθνείς προπονητές και εφαρμόζεται από προπονητές που ρίχνουν την προσοχή τους στην ατομική τεχνική και ανάπτυξη του κάθε αθλητή. Μέρος του προγράμματος είναι σχεδιασμένο για παιδιά κάτω των 10 ετών, ηλικίες οι οποίες άλλες ομάδες δεν δίνουν ιδιαίτερη σημασία, αλλά για εμάς αποτελεί το πιο σημαντικό κομμάτι μιας υγιούς και επιτυχημένης Ακαδημίας.
Το συμβούλιο του τμήματος καλαθόσφαιρας αποτελείται από τρεις επιχειρηματίες οι οποίοι εκτός από Ανορθωσιάτες είναι και καθαρά φίλαθλοι του αθλήματος. Επίσης η αφοσίωση και ο επαγγελματισμός του κ. Σάκη Πασά αποτελούν αναμφισβήτητα μέρος της επιτυχίας.
Επιπλέον έχουμε διοργανώσει με μεγάλη επιτυχία αθλητικές εκδηλώσεις φέρνοντας στην Κύπρο κορυφαίους αναπτυξιακούς προπονητές από Ελλάδα και Σερβία αλλά και θρύλους της καλαθόσφαιρας που έχουν αγωνιστεί στο υψηλότερο επίπεδο».
Τι στόχους θέσατε στο Τμήμα Καλαθόσφαιρας της Ανόρθωσης και πώς μπορεί αυτή η ομάδα να γίνει πρωταγωνίστρια στο εγγύς μέλλον;
«Όταν επαναδραστηριοποίησα το τμήμα καλαθόσφαιρας γνωστοποίησα και ένα ξεκάθαρο  πενταετές πλάνο που είχε σκοπό την δημιουργία μίας Ακαδημίας που θα είχε τις δυνατότητες να αναπτύξει αθλητές που θα μπορούσαν να στελεχώσουν μέρους του κορμού ανδρικής ή γυναικείας ομάδας της Ανόρθωσης.
Σήμερα η Ακαδημία μας έχει στο δυναμικό της περίπου 250 αθλητές αγόρια και κορίτσια ηλικιών από 5 μέχρι 19 ετών. Αγωνιζόμαστε σε όλες τις ηλικιακές κατηγορίες της Ομοσπονδίας και μεγάλο μέρος των ομάδων μας πρωταγωνιστούν στις επίλεκτες κατηγορίες.
Οι στόχοι μας λοιπόν βαδίζουν απόλυτα με το πενταετές πλάνο και πολύ σύντομα θα δημιουργήσουμε ανδρική και γυναικεία ομάδα».
Ποιοι οι δεσμοί σας με το κόσμο της ομάδας και της Αμμοχώστου;
«Είναι συγκινητικό το πόσο σφικτά έχει αγκαλιάσει την προσπάθεια μας ο κόσμος της ομάδας και της Αμμοχώστου.
Ως αντιπρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του σωματείου της Ανόρθωσης, τα υπόλοιπα μέλη πάντα μου δείχνουν ανελλιπώς την αδιάλειπτη στήριξη και εμπιστοσύνη τους και δεν είναι λίγες οι στιγμές που με ρωτάει ο κόσμος εάν θα ανοίξουμε ακαδημίες και σε άλλες πόλεις πέραν από τη Λεμεσό».
Ως άνθρωπός του Συλλόγου, ποιες πιστεύετε προοπτικές και ελπίδες έχει η Ανόρθωση σήμερα για να επιστρέψει στην Αμμόχωστο και το ΓΣΕ;
«Πάντα υπάρχουν προοπτικές αλλά και ελπίδες για να επιστρέψουμε φτάνει να το πιστεύουμε εμείς οι ίδιοι. Όλες οι ομάδες μας πριν και μετά από τα παιχνίδια και τις προπονήσεις τους φωνάζουν το σύνθημα «Ανόρθωσις, Αμμόχωστος…Επιστροφή». Έχουμε αθλητές από 28 διαφορετικές χώρες και μεταδίδουμε μέσα από αυτούς την ελπίδα μας».
Τι μήνυμα στέλνετε στους Ανορθωσιάτες επ’ ευκαιρίας των γενεθλίων της ομάδας;
«Θα ήθελα να ευχηθώ σε όλα τα τμήματα της ομάδας μας καλή επιτυχία και πάνω από όλα υγεία για την υπόλοιπη αγωνιστική περίοδο και να συνεχίσουν τη σκληρή δουλεία που χάριν σε αυτήν έχουν χαρίσει αμέτρητες επιτυχίες διατηρώντας την ομάδα μας ως μία από τις μεγαλύτερες του νησιού κρατώντας ζωντανή την πόλη της Αμμοχώστου.
Στους αγαπητούς φιλάθλους εύχομαι πάντα χαρές και να συνεχίσουν να στηρίζουν την ομάδα μας χαρίζοντας της νίκες δίνοντας τον παλμό τους σε κάθε αγώνα για πολλά χρόνια ακόμα».

Αντώνης Τινής –  Μέλος Συλλόγου / Εκπαιδευτικός / Συνδικαλιστής ΠΑΔΕΔ Πρωτοπορία Αμμοχώστου

Τι σημαίνει η Ανόρθωση για τον Αντώνη Τινή και την οικογένειά του;

«Μα πιο πολύ η ΑΝΟΡΘΩΣΙΣ φίλε Τάσο! Mόνο αυτό!

Λέγεται συχνά πως στο ποδόσφαιρο δεν κερδίζει πάντα ο καλύτερος, αλλά πολλές φορές ο πιο τυχερός. Αυτός που θα καταφέρει να βάλει την μπάλα στο τέρμα και να πάρει τη νίκη.

Γι’ αυτό και μας αρέσει. Γι’ αυτό και είναι το αγαπημένο άθλημα εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο, όσα προβλήματα και να αντιμετωπίζει, όσα «κακά» και να έχει ο όλος θεσμός.

Είναι όμως και κάποιες ποδοσφαιρικές ομάδες που πραγματικά διαφέρουν… διαφέρουν γιατί κουβαλούν μαζί τους τόνους… ιστορίας. Γιατί φέρουν το βαρύ όνομα εκπροσώπησης χιλιάδων ανθρώπων με βαθιές ρίζες που πάντα θα τις κουβαλούν μαζί τους.

Και ακόμα καλύτερα, γιατί εκπροσωπεί πάνω από όλα τον κοινό πόθο των χιλιάδων μελών και των φιλάθλων της σε όλο τον κόσμο για επιστροφή στην πόλη και στα χωριά τους…

Ναι, για μας η Ανόρθωσις εκπροσωπεί τις ρίζες μας. Μέσα από αυτήν αναζητούμε την ιστορία μας, τις αξίες και τα ιδανικά μας, την πόλη που δεν γνωρίσαμε, την επαρχία που είναι κατεχόμενη, τις γειτονιές που δεν παίξαμε ποτέ, αλλά τις μάθαμε μια μια! Και είναι ο συνδετικός κρίκος με την πόλη μας, ο θεσμός εκείνος που κρατά άσβεστη τη φλόγα της ελπίδας και του πόθου για επιστροφή.

Είναι ότι έχουμε για να μας θυμίζει καθημερινά τους τόπου μας και διατηρεί τον συνεκτικό δεσμό που ενώνει εμάς και τα παιδιά μας με την Αμμόχωστό μας. Δεν έχει και τόση σημασία πως πηγαίνει η ομάδα μας στο ποδόσφαιρο, στην πετόσφαιρα, στην καλαθόσφαιρα κλπ.

Μακάρι να καταφέρει επιστρέψει στις επιτυχίες για να ξαναζήσουμε εποχές συμμετοχής στο Champions League, των επικών προκρίσεων που μας έκαναν περήφανους και των διαδοχικών πρωταθλημάτων σε ποδόσφαιρο και πετόσφαιρα. Αλλά, αυτό που πάνω απ’ όλα έχει σημασία είναι να παραμείνει το ζωντανό κομμάτι σύνδεσης με την Πόλη μας!

Πάνω από όλα, λοιπόν, πιο πολύ η Ανόρθωσις!»

Ανδρέας Ελευθερίου – Μέλος Συλλόγου / Μέλος ΠΑΝΣΥΦΙ Ανόρθωσις Αμμοχώστου  / Πολιτικός Επιστήμονας

Τι σημαίνει για τον Ανδρέα Ελευθερίου και την οικογένειά του το κεφάλαιο Ανόρθωση;

«Ανόρθωσις σημαίνει Αμμόχωστος, αγώνες, θυσίες, ιδανικά, χαμένες πατρίδες. Η Ανόρθωσις είναι μια μεγάλη οικογένεια. Μια οικογένεια  που έχει τα πάντα. Έχει αγάπη, έχει πάθος. Έχεις όμως και τις ατυχίες της έχει και τον πόνο της. Δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς την Ανόρθωση. Στην οικογένεια μας δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς την Ανόρθωση. Είναι στο τραπέζι που τρώμε, είναι η σκέψη πριν κοιμηθούμε».

Ποια η κορυφαία στιγμή στην ιστορία της ομάδας; Kλάψατε ποτέ για αυτήν και αν ναι τότε πότε;

«Η κορυφαία στιγμή στην ιστορία της Ανόρθωσης είναι αναμφίβολα το έπος της Τραπεζούντας. Μια παλικαρίσια πρόκριση μέσα στην Τουρκία.

Εκείνη την μέρα η Ανόρθωση κατάφερε να ενώσει όλη την Κύπρο και να την βγάλει στους δρόμους πανηγυρίζοντας την μεγάλη πρόκριση.  Η πρόκριση αυτή δεν συγκρίνεται ούτε με πρωταθλήματα ούτε με κύπελλα.

Δυσυχώς ναι. Πέραν από δάκρυα χαράς στις επιτυχίες, κλάψαμε και μετά τον αποκλεισμό από την Γκέφλε».

Aν υπάρχει κατεστημένο στο κυπριακό ποδόσφαιρο, τότε οι Ανορθωσιάτες τι πιστεύουν; Είναι η Ανόρθωση μέρος του; Ποια θα έπρεπε να είναι η πολιτική και η θέση της στον χώρο αυτό;

«Kατεστημένα υπάρχουν παντού και όχι μόνο στο χώρο του ποδοσφαίρου. Το θέμα είναι πως η Ανόρθωσης θα σπάσει αυτό το κατεστημένο όπως έγινε αρκετές φορές στο παρελθόν.

Για να γίνει αυτό, χρειάζεται μια διοίκηση αντάξια του ονόματος της Ανόρθωσης που να εμπνέει πρώτα τον κόσμο της ομάδας και να εκπέμπει σεβασμό στους υπόλοιπους.

Η πολιτική θεωρώ πως δεν έχει θέση στο ποδόσφαιρο όπως το ποδόσφαιρο δεν έχει θέση στην πολιτική. Ο καθένας στον τομέα του».

Τι κρατάτε από όλα αυτά τα χρόνια ακολουθώντας το Σωματείο;

«Κρατώ τα ταξίδια εντός είτε εκτός Κύπρου. Τις χαρές που νιώσαμε αλλά και τις λύπες που τα τελευταία χρόνια είναι ακόμα πιο έντονες.

Κρατώ επίσης το συναίσθημα να βλέπεις κόσμο όπου η προσφυγιά τον ανάγκασε να είναι διάσπαρτος σε όλη την Κύπρο και να ανταμώνει όποτε έχει παιχνίδι η Ανόρθωσης.  Αυτό για εμένα είναι το πιο σημαντικό».

Ποιες πιστεύετε προοπτικές και ελπίδες έχει η Ανόρθωση σήμερα για να επσιτρέψει στην Αμμόχωστο και το ΓΣΕ;

«Δυστυχώς δεν είναι από το χέρι μας αφού η αδιαλλαξία της Τουρκίας εμποδίζει την λύση του Εθνικού μας προβλήματος. Όσο περνά ο καιρός τόσο δυσκολεύουν τα πράγματα αλλά δεν χάνω την ελπίδα μου. Ευχή όλων μας να επιστρέψουμε στην φυσική μας έδρα και θα χτίσουμε το ΓΣΕ με τα ίδια μας τα χερια όπως έκαναν οι παππούδες μας».

Γιατί δεν έρχεται πλέον η μεγάλη μάζα του κόσμου της Ανόρθωσης στο γήπεδο;

«Σίγουρα φέτος έπαιξε ρόλο και η Κάρτα Φιλάθλου, αλλά και η πορεία της ομάδας από την αρχή της χρονιάς.

Από την άλλη ο διαχρονικός εμπαιγμός του κόσμου της ομάδας από τις εκάστοτε διοικήσεις, τα πέτρινα χρόνια , οι τιμές των εισιτηρίων συν το ότι ο Ανορθωσιάτης για να παρακολουθήσει ένα παιχνίδι ξεκινά από όλη την Κύπρο και έχει αρκετά μεγάλο κόστος.

Αυτά θεωρώ που έχουν οδηγήσει μια σημαντική μερίδα του κόσμου να παρακολουθεί την ομάδα από την τηλεόραση».

 

——————————————————————- 

ΤΙΤΛΟΙ-ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ

 

Το ποδοσφαιρικό τμήμα της Ανόρθωσης Αμμοχώστου έχει κατακτήσει τους εξής τίτλους:

Πρωτάθλημα (13): 1949-50, 1956-57, 1957-58, 1959-60, 1961-62, 1962-63, 1994-95, 1996-97, 1997-98, 1998-99, 1999-00, 2004-05, 2007-08

Κύπελλο (10): 1949, 1959, 1962, 1964, 1971, 1975, 1998, 2002, 2003, 2007

Ασπίδα ΚΟΠ/Σούπερ Καπ (8): 1957, 1962, 1964, 1995, 1998, 1999, 2000, 2007

***Δύο νταμπλ (κατάκτηση πρωταθλήματος και κυπέλλου την ίδια περίοδο): 1961-62, 1997-98***

 

Το ποδοσφαιρικό τμήμα σάλας ανδρών της Ανόρθωσης Αμμοχώστου έχει κατακτήσει τους εξής τίτλους:

Πρωτάθλημα (1): 2016-17

Σούπερ Καπ (1): 2017

 

Το πετοσφαιρικό τμήμα ανδρών της Ανόρθωσης Αμμοχώστου έχει κατακτήσει τους εξής τίτλους:

Πρωταθλήματα (21): 1973, 1975, 1977, 1978, 1982, 1986, 1987, 1988, 1989, 1993, 1994, 1995, 1996, 1997,2005, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2014

Κύπελλα (16): 1975, 1978, 1980, 1986, 1987, 1988, 1989, 1991, 1993, 1994 1995, 1996, 1998, 2005, 2012, 2014

Σούπερ Καπ (7): 1993, 1994, 1995, 1996, 2005, 2006, 2009

Νταμπλ (12): 1975, 1978, 1986, 1987, 1988, 1989, 1993, 1994 1995, 1996, 2005, 2014

Δευτεραθλήτρια (8): 1972, 1984, 1985, 1990, 1991, 1992, 2001, 2012

Φιναλίστ Κυπέλλου (11): 1979, 1981, 1982, 1983, 1985, 1990, 2001, 2004, 2009, 2010, 2011

 

Το πετοσφαιρικό τμήμα γυναικών της Ανόρθωσης Αμμοχώστου έχει κατακτήσει τους εξής τίτλους:

Πρωταθλήματα (6): 2002, 2004, 2006, 2010, 2013, 2018,

Κύπελλα (6): 2004, 2008, 2009, 2010, 2012, 2013

Σούπερ Καπ (6): 1993, 1994, 2002, 2004, 2010, 2012

Νταμπλ (3):  2004, 2010, 2013

Δευτεραθλήτρια (12): 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 2000, 2005, 2008, 2009, 2011, 2014

Φιναλίστ Κυπέλλου (6): 1993, 1994, 1996, 1999, 2002, 2005

Βίντεος:

Παίξε στην Parimatch με €100 bonus, 250+ αγορές και 500+ επιλογές ανά αγώνα, σε Κύπρο, Ελλάδα, Αγγλία και σε όλα τα μεγάλα πρωταθλήματα & ίσως τις καλύτερες αποδόσεις της αγοράς! Μοναδικές Προσφορές Live Bet Insurance και Series of Bets που σου δίνουν Μετρητά, με ΜΗΔΕΝΙΚΕΣ προϋποθέσεις τζίρου!