Ανδρέας Μουσκάλλης για Αντρές Ινιέστα: «Αρνητική μοναξιά σημαίνει παραίτηση και αδιαφορία»

Την άποψη του για τα θέματα υγείας των ποδοσφαιριστών παραθέτει ο Ανδρέας Μουσκάλλης.

Ο πολύπειρος τεχνικός και πρώην βουλευτής του ΑΚΕΛ, διατηρεί ακόμα την ιδιότητα του προπονητή, όπως και την ταυτότητα του φίλαθλου και τοποθετείται εκ νέου δημόσια με αρθρογραφία του.

Διαβάστε επίσης: Ήξερες ότι ο Ανδρέας Μουσκάλλης…

Πώς ήσουν και πώς έγινες… Ανδρέα Μουσκάλλη;

Ανδρέας Μουσκάλλης στο Balla: «Οι δύο προσφυγικές ομάδες να τιμήσουν ξανά το όνομα της Αμμοχώστου»

Η ασφαλέστερη μέθοδος διατήρησης και αύξησης της απόδοσης ποδοσφαιριστών

Αναλυτικά η τοποθέτησή του:

 «Αντρές Ινιέστα: « Ευχόμουν να έρθει το βράδυ για να πάρω το χάπι» – Ο ρόλος και οι ευθύνες των προπονητών ποδοσφαίρου

Η πρόσφατη δήλωση του διάσημου ποδοσφαιριστή Ινιέστα ξάφνιασε την παγκόσμια κοινότητα και τον ποδοσφαιρικό κόσμο. Οι δηλώσεις του ποδοσφαιριστή για  την κατάθλιψη που πέρασε  στο παρελθόν συγκλονίζει αλλά  ταυτόχρονα πρέπει να προβληματίσει όλους, ιδιαίτερα τους προπονητές ποδοσφαίρου, καθ’ ότι πρόκειται για μέλος της οικογένειας τους. Στη πολύχρονη ποδοσφαιρική μου δράση και διαδρομή, οφείλω να ομολογήσω ότι αντιλήφθηκα ότι  οι ποδοσφαιριστές , γι’ αυτούς που ασχολούνται πολλοί άνθρωποι μαζί τους , είναι αναγνωρίσιμοι, έχουν χρήματα και δόξα, νοιώθουν μοναξιά η οποία μπορεί υπό μερικές προϋποθέσεις να οδηγήσει και στην κατάθλιψη.

Διότι κατά την άποψη μου  αρνητική μοναξιά σημαίνει παραίτηση, σημαίνει αδιαφορία για τα πάντα, σημαίνει κατάθλιψη.

Αυτό το συναίσθημα δεν ακολουθεί μόνο τους ποδοσφαιριστές. Συμβαίνει πολύ τακτικά και  στους διάσημους, επιτυχημένους, αναγνωρίσιμους καλλιτέχνες, τραγουδιστές, ηθοποιούς και άλλους, οι οποίοι λόγω της τεράστιας προβολής και δόξας τους, οδηγούνται σε μια κατάσταση χωρίς κίνητρο, στο κενό , οδηγούνται στην κατάθλιψη και στα ναρκωτικά, στο ποτό και σ’ ότι άλλο αρνητικό. Εγκλωβίζονται σε τεράστια ψυχολογικά αδιέξοδα. Το ποδόσφαιρο είναι θέαμα. Είναι Παγκόσμια δημοφιλές και εθνικά πολύ διαδεδομένο και προβεβλημένο. Οι ποδοσφαιριστές, χρειάζονται όπως κατ’ επανάληψη έχω αναφέρει μια ποιοτική, επιστημονική, επαγγελματική προπόνηση, η  οποία να περιλαμβάνει εκπαίδευση του σώματος, της ψυχής και του μυαλού.

Οι ποδοσφαιριστές δεν είναι  μηχανές. Είναι άνθρωποι με αισθήματα και συναισθήματα και σαν τέτοιοι πρέπει να αντιμετωπίζονται.

Οι ποδοσφαιριστές έχουν απόλυτη ανάγκη την ψυχολογική και  πνευματική εκπαίδευση , για  να μην οδηγούνται προσωρινά ή μόνιμα στην μοναξιά και ίσως στην κατάθλιψη.

Οι προπονητές πρέπει συχνά να διερωτούνται για την πτώση της απόδοσης των ποδοσφαιριστών τους καθώς και των συμπεριφορών τους. Να ερευνούν σχολαστικά να βρουν τους λόγους, τις αιτίες και να  εμβαθύνουν στα ψυχολογικά προβλήματα τους. Για να υπάρξει η σωστή αντιμετώπιση των ποδοσφαιριστών , ο προπονητής πρέπει να κάνει σωστή διάγνωση.

«Οι άνθρωποι βρίσκουν νόημα στο κίνητρο. Σε μια κατάσταση που δεν έχει κίνητρο, δεν αισθάνεσαι τίποτα» υπογραμμίζει στις συγκλονιστικές του δηλώσεις ο Ινιέστα.

Πράγματι το κίνητρο αποτελεί την πεμπτουσία της ζωής, την ζωοδόχο  αναγεννησιακή πηγή των ανθρώπων.

Ο καλός προπονητής, με φιλοσοφικό βάθος και ποδοσφαιρική επάρκεια, γνωρίζοντας τις ψυχολογικές  πραγματικότητες, κάθε μέρα πρέπει να εφευρίσκει νέα ενδιαφέροντα ,  νέα κίνητρα, νέες Αξίες για  τους ποδοσφαιριστές του. Ένας στόχος υλοποιείται; Ενας άλλος να γεννιέται. Προγραμματισμένα, ποιοτικά και επαγγελματικά κτισμένος. Ποτέ να μην ενεργούμε με προχειρότητα και με παρορμήσεις.

Ο Ινιέστα συνεχίζει:

«Όταν υποφέρεις από κατάθλιψη δεν είσαι ο εαυτός σου. Όταν είσαι τόσο ευάλωτος, είναι δύσκολο να ελέγξεις τις στιγμές της ζωής».

Μια μεγάλη αλήθεια για όσους πάσχουν από κατάθλιψη η οποία σαρώνει το σύγχρονο κόσμο, τις σύγχρονες απάνθρωπες , σκληρές κοινωνίες.

Ο Ινιέστα ο μεγάλος αυτός λαμπρός , διάσημος, ποδοσφαιριστής, μας έδωσε με τις θαρραλέες απλές και αληθινές δηλώσεις του, το έναυσμα , το κίνητρο για περισσότερη, σοβαρότερη, σοφότερη προσπάθεια, ψυχολογικής και πνευματικής  ενδυνάμωσης των ποδοσφαιριστών κυρίως από τους προπονητές και το οικογενειακό τους περιβάλλον. Οι προπονητές οφείλουν να έχουν στα καθήκοντα τους, την τακτική επικοινωνία με τις οικογένειες των ποδοσφαιριστών τους. Η τακτική επικοινωνία μαζί τους, θα δώσει στους προπονητές νέες πληροφορίες για την συμπεριφορά των ποδοσφαιριστών τους.

Η μοναξιά, η κατάθλιψη δεν είναι το αποτέλεσμα μόνο των επιτυχιών ή των αποτυχιών σ’ ένα τομέα. Φυσικά η μεγάλη επιτυχία , η δόξα, τα χρήματα, η αναγνωρισιμότητα, είναι στοιχεία τα οποία είναι σημαντικά για τον κάθε άνθρωπο, ταυτόχρονα όμως και επικίνδυνα.

Το κτίσιμο μιας παράλληλης ζωής από τους ποδοσφαιριστές είναι και αναγκαία και απαραίτητη. Οι ποδοσφαιριστές δεν πρέπει να απομονώνονται μόνο στον μικρόκοσμο του ποδοσφαίρου, τον οποίο θεωρούν μοναδικότητα. Αυτή είναι μια εικονική πραγματικότητα  για τους ποδοσφαιριστές πολύ επικίνδυνη.

Η πραγματικότητα είναι ότι υπάρχουν δραστηριότητες και Αξίες στην ζωή μας πέραν και του ποδοσφαίρου. Να ακολουθήσουν , να ενδιαφερθούν για τον Πολιτισμό, ο οποίος καλύπτει σχεδόν όλους τους ψυχολογικούς και πνευματικούς παραμέτρους. Θέατρο, ποίηση, λογοτεχνία, καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, πολιτιστικές εκδηλώσεις.

Η αναζήτηση και άλλων πνευματικών δρόμων για να διαβούν  οι ποδοσφαιριστές ταυτόχρονα με την ποδοσφαιρική τους επαγγελματική ενασχόληση αποτελεί ύψιστη ανάγκη γι’ αυτούς και τις οικογένειες τους.

Οι ποδοσφαιριστές , πρέπει να  θωρακιστούν μέσα από αυτά τα πνευματικά εργαλεία και τις εκδηλώσεις.

Παρακολουθώ τους ποδοσφαιριστές στην Κύπρο και το εξωτερικό, να ασχολούνται πολύ με την τεχνολογία, κινητό τηλέφωνο, internet κλπ. .

Αυτά τα εργαλεία δεν βοηθούν στην αναζήτηση νέων όμορφων και ποιοτικών δρόμων. Τουναντίον αυτά τα μέσα οδηγούν κατά την άποψη μου πιο βαθιά στην μοναξιά και στην κατάθλιψη. Οι ποδοσφαιριστές , όλος ο κόσμος γενικά χρειάζεται ανθρώπινη , φυσική παρουσία και επικοινωνία.

Η φυσική, ζωντανή παρουσία και η ζωντανή φυσική  επικοινωνία με τους ανθρώπους είναι αναντικατάστατη πρακτική. Δεν μπορούν να την αντικαταστήσουν οι μηχανές και τα ηλεκτρονικά μέσα (computer).

Η παρακολούθηση μιας ζωντανής θεατρικής παράστασης, η παρουσία σε μια καλλιτεχνική παράσταση, η συμμετοχή σε κοινωνικούς  συνδέσμους πλατειών δραστηριοτήτων, η ζωντανή παρουσία και εμφάνιση σε ψυχαγωγικές εκδηλώσεις μεγάλου ενδιαφέροντος κυρίως εθελοντικής κατεύθυνσης, είναι μερικοί  από τους δρόμους που πρέπει και μπορεί ο ποδοσφαιριστής να ακολουθήσει στην ποδοσφαιρική του ζωή στο σπίτι και στο ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον.

Ο προπονητής ποδοσφαίρου, έχει πολλαπλές, σημαντικές και μοναδικές δραστηριότητες και ευθύνες. Ο προπονητής ποδοσφαίρου είναι η μεγαλύτερη επένδυση των ποδοσφαιρικών σωματίων, όπως και όλοι οι προπονητές στον Αθλητισμό.

Ο Ινιέστα δεν είναι ο μοναδικός ποδοσφαιριστής , που πέρασε από κατάθλιψη. Υπάρχουν πάρα πολλοί που ίσως δεν τους αντιληφθήκαμε , ή δεν καταλάβαμε το πρόβλημα τους. Υπάρχουν πολλοί Ινιέστα ανάμεσα μας.

Οφείλουμε όλοι, κυρίως οι  προπονητές , να έχουν κάθε μέρα στο μυαλό τους, μεταξύ άλλων και τις δραματικές , συγκλονιστικές αναφορές του Ινιέστα. «Εύχομαι να έρθει το βράδυ για να πάρω το χάπι μου».

 ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΟΥΣΚΑΛΛΗΣ

                                      ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΩΝ ΛΤΔ»