“Ίσως όλα ξεκίνησαν με αυτό το θέμα, στο σχολείο…”

“Ίσως όλα ξεκίνησαν με αυτό το θέμα, στο σχολείο..Τι θα κάνω όταν μεγαλώσω…
Ακόμη και τότε ήμουν σίγουρος ότι ήθελα να γίνω ποδοσφαιριστής, αλλά σκέφτηκα..τι δουλειά είναι αυτή,δεν μπορώ να το γράψω. Τι θα σκεφτόταν ο δάσκαλος..
Έτσι έγραψα ότι θα ήθελα να γίνω ηλεκτρολόγος όπως ο μπαμπάς μου,η μάγειρας επειδή μ’αρέσει να τρώω η οδηγός φορτηγού.
Αρχικά ήταν ένα όνειρο κρατημένο στο συρτάρι, ένααπό αυτά που πρέπει να φυλαχτεί κλειδωμένο.
Στη συνέχεια, κάτι ξαφνικά άλλαξε, στο πιο ρομαντικό μέρος όπου θα μπορούσα να παίξω ποδόσφαιρο,στον δρόμο κάτω από το σπίτι.
Ο δρόμος είναι γνωστός, είναι δάσκαλος της ζωής.
Σε αλλάζει,σε διδάσκει ότι με λίγη φαντασία, ακόμη και δύο πέτρες μπορούν να μετατραπούν στο γήπεδο των ονείρων σου.
Αυτά τα όνειρα που ο δρόμος διδάσκει,σ’αυτα να δίνετε βάρος.Τίποτα δεν είναι τόσο ανέφικτο.

“Μαμά,ασε με να παίξω λίγο ακόμα στην αυλή και ενημερώστε τον δάσκαλο οτι θα γίνω ποδοσφαιριστής όταν μεγαλώσω”..

Καπως ετσι ξεκίνησε ο μύθος του Αλεσαντρο Ντελ Πιέρο.