Αντώνης Αρέστη στο Balla: «Θα προτιμούσα να μην είχα γεννηθεί αν…»

Stoiximan: Παίξε με 100€ bonus, Αγώνες με 0% γκανιότα καθημερινα, Πριμ στο παρολί, Κορυφαίες αναμετρήσεις σε live streaming

Ο Παραολυμπιονίκης του στίβου, Αντώνης Αρεστή, μίλησε για όλη την πορεία της καριέρας του στο Balla, τις δυσκολίες που αντιμετώπισε από ανθρώπους του χώρου, για την κατάθλιψη, όπως επίσης και για το βραβείο που του απονεμήθηκε από τον Δήμο Λεμεσού για τα βραβεία «Πρότυπων Αρίστων Αθλητών & Σωματείων για το έτος 2018».

Αναλυτικά όσα ανέφερε στο Balla:

Μετά από την συνέντευξη και την κουβέντα που είχα με αυτόν τον εξαιρετικό αθλητή και άνθρωπο έχω την ανάγκη να πω ότι είμαστε περήφανοι που έχουμε τέτοιους αθλητές στη χώρα μας πρώτα από όλα για το ήθος που τους διακατέχει, το σθένος αλλά και για το ταλέντο τους. Ο Αντώνης δεν δίνει απλά μαθήματα ζωής, δεν αποτελεί απλά πρότυπο νικητή και αθλητή αλλά είναι κίνητρο πια για να γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι.

Πώς ήταν για σένα τα πρώτα χρόνια της ενασχόλησης σου με τον αθλητισμό, πως αποφάσισες να ασχοληθείς;
«Ξεκίνησα να ασχολούμαι με τον αθλητισμό από το 1996 και αφορμή ήταν ενας παιδικός μου φίλος που ήταν ο ίδιος αθλητής και στην πορεία της ζωής μας έγινε και προπονητής μου αλλά και κουμπάρος μου. Από παιδί θυμάμαι τον εαυτό μου να μην με συναρπάζει τίποτα πιο πολύ από όσο η άθληση».

Πόσο δύσκολο είναι για έναν αθλητή με αναπηρία να προχωρήσει στο χώρο αυτό και να διαπρέψει;
«Ο χώρος του αθλητισμού είναι ακριβώς όπως και στη ζωή. Υπάρχουν δυσκολίες αλλά και εξαιρετικές στιγμές. Υπάρχουν και άνθρωποι που θα σε βοηθήσουν και θα χαρούν με την επιτυχία σου, υπάρχουν όμως και άνθρωποι που θα προσπαθήσουν να σε βγάλουν έξω από τον χώρο αυτόν για δικούς τους λόγους».

Υπήρξε κάποιο περιστατικό που βίωσες το μπούλινγκ;
«Ήρθα αντιμετώπως με την κατάθλιψη για 2 χρόνια. 2 χρόνια που με άφησαν πίσω από τον αθλητισμό για κακοπροαίρετους ανθρώπους που ζήλευαν ίσως την επιτυχία μου και με ήθελαν εκτός. Θυμάμαι μάλιστα κάποιον να μου λέει: «φύγε, έξω από το γήπεδο ρε π..@αναπηρε» . Το πάλεψα όμως και όταν ξεπέρασα τα προβλήματα αυτά, επέστρεψα με 2 χρυσά μετάλλια το 2011 στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της Ν. Ζηλανδιας».

Αξίζει ένα παιδί με αναπηρία να ασχοληθεί με τον χώρο αυτό; Θα βελτιώσει την ζωή του ή μπορεί να έρθει αντιμέτωπος με καταστάσεις που ίσως του φορτίσουν τη ψυχολογία του;
«Θα στο πω όσο πιο απλά γίνεται.. Θα προτιμούσα να μην είχα γεννηθεί αν δεν θα υπήρχε ο στίβος στη ζωή μου. Δεν μπορώ να φανταστώ πως θα ήταν η ζωή μου χωρίς την μαγεία της διαδρομής μου στον χώρο αυτό. Ότι και αν αντιμετώπισα με έκαναν πιο δυνατό και πιο επίμονο. Η μια νίκη αξίζει όσο με 100 ήττες».

Πες μας λίγα λόγια για τη πορεία και τις επιτυχίες σου…
«Το 2008 στους Ολυμπιακούς του Πεκίνο κέρδισα 2 αργυρά ένα στα 400μ και ένα στα 200μ. Όπως σας ανέφερα πιο πάνω κατέκτησα 2 χρυσά στο παγκόσμιο της Ν. Ζηλανδίας το 2011, στους Παραολυμπιακους στο Λονδίνο το 2012 ήρθα 4ος στα 400μ και στα 200μ. Αργότερα είχα υποστεί ένα σοβαρό τραυματισμό που με άφησε εκτός μέχρι το 2015 όπου έφτασα στον τελικό του παγκόσμιου πρωταθλήματος στο Κατάρ. Το 2016 με βρίσκει στο Ρίο και λίγους μήνες πριν 2ο στο πανευρωπαϊκό. Στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα του Λονδίνου το 2017 ήρθα 3ος και το 2018 στο Πανευρωπαϊκό στη Γερμανία κερδίζοντας την 2η θέση και στα 400μ αλλά και στα 200μ».

Την περασμένη Κυριακή ο Δήμος Λεμεσού βράβευσε αθλητές με το τιμητικό βραβείο «Πρότυπων Αρίστων Αθλητών & Σωματείων για το έτος 2018». Ήσουν ένας από αυτούς. Τι σημαίνει για σένα αυτό το βραβείο;
«Είναι ένας τρόπος να βλέπεις την προσπάθεια σου να αναγνωρίζεται και να ανταμείβονται οι κόποι σου. Με τίμησε ιδιαίτερα το βραβείο αυτό και θεωρώ ότι η κίνηση αυτή του Δήμου Λεμεσού δίνει το κίνητρο και στους νέους αθλητές να δημιουργούν πρότυπα και να συνεχίζουν να θέλουν να φτάσουν όσο πιο μεγαλύτερους στόχους μπορούν».

Βαλεντίνα Νικολάου

BET ON ALFA: Παίξε online και πάρε Bonus 100% με την πρώτη κατάθεση μέχρι 100 Ευρώ

Share this