Πέδρο Εμανουέλ στο Balla: «Ήταν ένα σοκ, ο Απόλλωνας δεν είναι εκτός τίτλου»
Α' Κατηγορία

Πέδρο Εμανουέλ στο Balla: «Ήταν ένα σοκ, ο Απόλλωνας δεν είναι εκτός τίτλου»

Ο Πέδρο Εμανουέλ μιλάει αποκλειστικά στο Balla μετά το διαζύγιο με τον Απόλλωνα και απαντά σε όλες τις απορίες του κόσμου της ομάδας. Μία συνέντευξη… χείμαρρος 4.500 λέξεων με απαντήσεις σε όλες τις «καυτές» ερωτήσεις!

Ο Πέδρο Εμανουέλ χαρακτηρίζει το διαζύγιο «σοκ», δηλώνει απογοητευμένος, καθώς αισθάνεται ότι έμεινε στη μέση η πορεία του στην ομάδα και επισημαίνει ότι ο απολογισμός είναι πολύ θετικός, επιμένοντας να κρατά μόνο τις καλές αναμνήσεις και να αφήνει πίσω τις κακές. Θεωρεί, δε, αυτό τον ενάμιση χρόνο στον Απόλλωνα σπουδαίο κεφάλαιο στην προπονητική καριέρα του.

Πιστεύει ότι το φετινό πρωτάθλημα δεν έχει χαθεί και αναφέρεται συχνά στην εξαιρετική σχέση που διατηρεί με τον Νίκο Κίρζη και μετά το τέλος της συνεργασίας τους, αλλά και στη στήριξη που είχε από τον πρόεδρο.

Παράλληλα απαντά σε όλα τα ερωτήματα που έχουν οι φίλοι του Απόλλωνα: για την αστάθεια της ομάδας, για την απόδοση των παικτών, για τους συνεχείς τραυματισμούς. Αυτά και πολλά άλλα στην αποκλειστική συνέντευξη του Πέδρο Εμανουέλ στο Balla.

Εδώ μπορείτε να θυμηθείτε την συνέντευξη που είχε δώσει ο Πέδρο Εμανουέλ στο Balla στην αρχή της σεζόν.

«Ήταν ένα σοκ»

Πώς αντιδράσατε στο διαζύγιο με τον Απόλλωνα

Πιστεύω ότι ήταν ένα σοκ για όλους. Όλοι γνωρίζουμε ότι οι απαιτήσεις σε μία ομάδα, όπως ο Απόλλωνας, είναι μεγάλες και καθημερινές και η πίεση υπαρκτή. Ήταν όμως ένα σοκ. Ήταν κάτι που δεν περίμενα. Είχαμε φτάσει μόνο στα μισά της διαδρομής. Αλλά οφείλω να αποδεχτώ τις αποφάσεις της διοίκησης, του προέδρου. Δεν παύει όμως να είναι ένα σοκ για μένα. Τη δεδομένη χρονική στιγμή ο πρόεδρος και η διοίκηση θεώρησαν ότι αυτή ήταν η ενδεδειγμένη απόφαση.

Ο πρόεδρος, πάντως, σας στήριξε πολλές φορές αυτό τον ενάμιση χρόνο. Περιμένατε να σας στηρίξει και αυτή τη φορά;

Όχι, δεν το βλέπω έτσι. Δεν μπορώ να πω το παραμικρό για τον πρόεδρο. Η σχέση που έχουμε, ανεξάρτητα από την αποχώρησή μου, θα παραμείνει και από εδώ και πέρα, η φιλία μας θα μείνει. Θεώρησε ότι είχα την ευθύνη και οφείλω να αποδεχτώ την απόφαση χωρίς οποιαδήποτε άλλη δικαιολογία. Τον πρόεδρο τον είχα πάντα δίπλα μου, από την πρώτη μέρα μέχρι την τελευταία μέρα ήμασταν τέλεια συντονισμένοι, κι αυτό είναι πολύ σημαντικό για έναν προπονητή.

Σίγουρα είμαι απογοητευμένος που δεν μπόρεσα να κλείσω έναν πολύ καλό κύκλο από το πέρασμά μου στον Απόλλωνα, αλλά δεν ξεχνώ τις πολλές, όμορφες στιγμές που ζήσαμε, η εμπειρία είναι επιτυχημένη για μένα και το τιμ μου που με ακολούθησε και από την αρχή προσπαθήσαμε γι’ αυτό το όνειρο, να πετύχουμε κάτι καλό. Κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει τη δουλειά που κάναμε, τις επιτυχίες που είχαμε.

Πιστεύω πως αν κάνουμε μία ανάλυση με κρύο μυαλό, ισορροπημένη, κάναμε αυτό που θέλαμε. Ανταγωνιστικότητα, αφοσίωση, επαγγελματισμό και μία ομάδα με ταπεινότητα που μπόρεσε να ξεπεράσει πολλές δύσκολες στιγμές που είχαμε. Τώρα όμως η διοίκηση πήρε μία απόφαση που πίστευε πως ήταν η καλύτερη για την ομάδα και οφείλουμε να την αποδεχτούμε.

«Θα μπορούσαμε κάποια πράγματα να τα κάναμε καλύτερα»

Ο κόσμος σας έχει ασκήσει πολλές φορές έντονη κριτική, και πέρυσι και φέτος. Περιμέναμε μετά την κατάκτηση του Κυπέλλου περισσότερη υπομονή και λιγότερη κριτική;

Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, δεν θα ήμασταν στην Κύπρο. Η Κύπρος ζει το ποδόσφαιρο με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο. Εκτιμά λίγο τα θετικά και μεγιστοποιεί τα αρνητικά. Πρώτα από όλα, αυτό το κάνουν οι οπαδοί. Αν πρέπει να μάθουμε να ζούμε με κάτι, είναι με την πίεση. Αυτή η τεχνική ηγεσία είναι από αυτές που περισσότερο έχουν μείνει στον πάγκο του Απόλλωνα τα τελευταία χρόνια. Δεν είναι εύκολο. Εγώ αποδέχομαι την κριτική των φιλάθλων.

Ο κόσμος θέλει η ομάδα του να κερδίζει πάντα. Δεν θέλει τις νίκες περισσότερο από εμάς. Αλλά πρέπει ο πραγματικός οπαδός να εμφανίζεται και στις άσχημες στιγμές. Ο προπονητής, εμείς με το τιμ μου, προσπαθούμε να προσφέρουμε θέαμα στους φιλάθλους μας. Αυτό μας δίνει κίνητρο, αυτό μας γεμίζει.

Προφανώς είμαι πολύ απογοητευμένος όταν στο τελευταίο παιχνίδι με τη Νέα Σαλαμίνα είχαμε 500 οπαδούς στο παιχνίδι. Στενοχωριέμαι. Είναι σύμπτωμα ότι ο οπαδός απομακρύνεται από την ομάδα. Κι αυτό είναι κακό για τον προπονητή, για τους παίκτες που θέλουν να αισθάνονται τον κόσμο δίπλα τους, για την ομάδα.

Γιατί έτσι γίναμε από ομάδα που ήταν άψογη και παραλίγο να κερδίσει ξανά τον ΑΠΟΕΛ στο ΓΣΠ σε ομάδα κακή που πρέπει να κριθεί πολύ. Εδώ πρέπει να κάνουμε μία ανάλυση πιο ψύχραιμη και να καταλάβουμε γιατί έγιναν έτσι τα πράγματα. Είχαμε τις προϋποθέσεις για κάτι καλύτερο, αλλά και ο κόσμος πρέπει να αντιλαμβάνεται κάποια πράγματα.

Ο Απόλλωνας είναι μία ομάδα που θέλει να εξελίσσεται, θέλει να πετύχει υψηλότερους στόχους, αλλά αυτός ο δρόμος δεν είναι εύκολος. Βλέπουμε και κορυφαίες ομάδες στην Ευρώπη να μην μπορούν να έχουν τον έλεγχο του αγώνα και στα 90 λεπτά. Εμείς όμως πρέπει να αποδεχτούμε ότι ο κόσμος πιστεύει πως και με μικρότερο αντίπαλο να παίζουμε, πρέπει να είμαστε και στα 90 λεπτά κυρίαρχοι και να μην τον αφήνουμε να παίξει.

Δύσκολα προκύπτουν παιχνίδια, όπως αυτό με τον Εθνικό Άχνας, όπου είχαμε 72% κατοχή. Αυτό σήμερα είναι σχεδόν απίθανο. Μόνο ομάδες επιπέδου Μπαρσελόνα και Μάντσεστερ Σίτι μπορούν να το κάνουν, επειδή έχουν μεγάλους παίκτες και σε ατομικό επίπεδο. Εδώ περιμένουμε όλα τα παιχνίδια μας να είναι τέτοια.

Γι’ αυτό πρέπει να βλέπουμε τα πράγματα πιο ψύχραιμα, όπως έχω κάνει εγώ τις τελευταίες μέρες και έχω την συνείδησή μου καθαρή. Όπως είναι λογικό, πολλά πράγματα θα μπορούσαμε να τα είχαμε κάνει καλύτερα, θα είχα πάρει κάποιες διαφορετικές αποφάσεις, αλλά η ζωή του προπονητή είναι να παίρνει αποφάσεις. Αποφάσεις που τώρα δεν μπορώ να αλλάξω και πρέπει να ζήσω μ’ αυτές.

Οι οπαδοί από την πλευρά τους πρέπει να αντιληφθούν ότι η αδιαπραγμάτευτη στήριξή τους στην ομάδα είναι θεμελιώδης ώστε η ομάδα να αισθανθεί καλά, άνετη, με αυτοπεποίθηση. Μία ομάδα δεν πρέπει μόνο να παίζει, χρειάζεται πάθος, χρειάζεται το αίμα να κυλάει στις φλέβες μας, να πετάνε φωτιές τα μάτια μας, πέρα από την ισορροπία και την ανταγωνιστικότητα.

Στο ποδόσφαιρο δεν μπορεί να είναι όλα πολύ καλά ή πολύ κακά. Πρέπει να υπάρχει μία ισορροπία και πιστεύω πως όταν θα έχει αυτή την ισορροπία, ο Απόλλωνας θα είναι πολύ καλύτερος από ό,τι είναι σήμερα.

«Υπάρχει ποιότητα, μας επηρέασαν οι τραυματισμοί»

Μιλήσατε για πάθος. Οι παίκτες του Απόλλωνα είχαν πάθος φέτος;

Ναι, προφανώς! Πρέπει να ξέρουμε τι θέλαμε. Ο Απόλλωνας ξεκίνησε με στόχο να τα καταφέρει καλύτερα από πέρυσι και αν είναι εφικτό, το όνειρο του προέδρου και της ομάδας, να πάρει το πρωτάθλημα. Ήταν πριν από δέκα χρόνια, το 2006, που ο Απόλλωνας πήρε το τελευταίο πρωτάθλημα.

Πρέπει να αντιληφθούμε ότι από τις πέντε πρώτες ομάδες, ο Απόλλωνας με την ΑΕΚ έχουν νομίζω τα λιγότερα πρωταθλήματα στην ιστορία τους. Ο Απόλλωνας θέλει να είναι καλύτερος και παλεύει γι’ αυτό, αλλά πρέπει να αντιληφθούμε ότι δεν είναι και εύκολο. Χρειάζεται αφοσίωση και θα υπάρχουν και καλές και κακές στιγμές, πάνω από όλα όμως χρειάζεται πίστη σ’ αυτό το δρόμο μέχρι τέλους.

Εγώ πιστεύω ότι υπάρχουν ποιοτικοί παίκτες στην ομάδα κι εξακολουθώ να το πιστεύω. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι και σημαντικοί παίκτες δεν ήταν μαζί μας όλο αυτό το διάστημα, παίκτες πολύ σημαντικοί για την ομάδα. Θα ήταν διαφορετικά αν τους είχαμε όλους, αν και δεν μπορούμε να μιλάμε με υποθέσεις.

Αλλά υπάρχουν παίκτες όπως ο Μακρίδης που υπολογίζαμε ότι θα επιστρέψει, αλλά δεν επέστρεψε, ο Αγγελή που τραυματίστηκε στην αρχή και έμεινε σχεδόν τρεις μήνες εκτός, ο Ντουντού που τον χάσαμε για έξι μήνες. Ξέρουμε βέβαια ότι αυτά συμβαίνουν στο ποδόσφαιρο. Δεν μπορούμε όμως να κρύψουμε ότι τέτοιοι παίκτες ήταν σημαντικοί στην ομάδα και η ομάδα τους χρειαζόταν σε στιγμές που χρειαζόμασταν άλλες λύσεις.

Έμεινα πολύ ικανοποιημένος στο τελευταίο παιχνίδι με τον Αντριάν και τον Πιέχ που δεν έπαιζαν για κάποιο διάστημα και έδωσαν μία καλή απάντηση ότι μπορούν να βοηθήσουν την ομάδα. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι σε κάθε παιχνίδι είχαμε 4-5-6-7-8 απουσίες. Δεν είναι δικαιολογία. Αλλά κάποια πράγματα, κάποιοι αυτοματισμοί δεν μπορούσαν να γίνουν με τις συνεχείς απουσίες, όπως του Μάγκλιτσα τελευταία ή του Γκιέ που δυστυχώς θα μείνει εκτός για καιρό ή του Μακρίδη που δεν γύρισε, του Βασιλείου, του Στυλιανού, παικτών που ήταν σημαντικοί στις 4 σερί νίκες που κάναμε τελευταία.

Δεν θέλω να πω πως οι υπόλοιποι παίκτες δεν είναι ικανοί, άλλωστε αυτή είναι η δουλειά του προπονητή, να αξιοποιεί τις ικανότητες όλων. Τώρα είναι η τιμωρία του Μπρούνο Βάλε, άδικη κατά τη γνώμη μου και πάλι. Μία ομάδα ζει μ’ αυτές τις απουσίες, αλλά πρέπει να αναλύουμε κι αυτές τις παραμέτρους. Ναι, πρέπει να κερδίζουμε, γιατί είμαστε ο Απόλλωνας, αλλά πρέπει να καταλαβαίνουμε ότι μερικές φορές δεν υπάρχουν οι συνθήκες για να συμβεί αυτό.

«Στην Κύπρο περνάς γρήγορα από τον παράδεισο στην κόλαση»

Υπάρχουν πάντως αρκετοί που πιστεύουν ότι οι παίκτες δεν έχουν αποδώσει φέτος όπως θα μπορούσαν. Και υπάρχει και μία μερίδα που θεωρεί ότι ο Πέδρο Εμανουέλ πλήρωσε και αυτό, ότι δεν απέδιδαν οι παίκτες σύμφωνα με τις δυνατότητές τους.

Όχι, δεν είναι αυτός ο τρόπος που πρέπει να αναλύσουμε την κατάσταση. Δεν έχω καμία απολύτως αμφιβολία ότι οι παίκτες έδιναν το καλύτερό τους για να βοηθήσουν την ομάδα όποτε καλούνταν να παίξουν. Αν μερικές φορές αυτό το καλύτερο ήταν αρκετό για την ομάδα; Πιστεύω πως όχι.

Μερικοί γνωρίζουν ότι θα μπορούσαν να παίξουν καλύτερα. Δεν επιρρίπτω ευθύνες. Όλοι θέλαμε κάτι καλύτερο, θέλαμε να γίνουν αλλιώς τα πράγματα, αλλά δεν ανταποκριθήκαμε.

Για παράδειγμα, στο παιχνίδι με τον Ερμή χάναμε, γυρίσαμε το παιχνίδι και δεν ήμασταν συγκεντρωμένοι στο δεύτερο ημίχρονο, αλλά και ο αντίπαλος δεν έφτιαχνε ευκαιρίες. Δεχτήκαμε την ισοφάριση με αυτογκόλ, αυτό επηρέασε ψυχολογικά την ομάδα και το πληρώσαμε. Υπήρχαν στιγμές σε παιχνίδια που κάναμε πράγματα εκτός ελέγχου, αν είχαμε περισσότερη σταθερότητα σε τέτοιες στιγμές, θα ξεπερνούσαμε τέτοιες δυσκολίες. Υπήρχαν στιγμές όπως αυτό το αυτογκόλ που μας έκαναν πιο αδύναμους, που μας έκαναν πιο ευάλωτους. Και γι’ αυτό κάναμε πράγματα εκτός ελέγχου.

Πρέπει να αναλύσουμε τα πράγματα έτσι, γιατί εγώ πιστεύω ότι πρέπει να βλέπουμε το ποδόσφαιρο μ’ αυτό τον τρόπο. Εγώ δεν ψάχνω ευθύνες, ψάχνω λύσεις. Αυτή είναι η αρχή μου ως προπονητής και στα καλά και στα άσχημα.

Αποδέχομαι την άποψη του κόσμου του Απόλλωνα, αλλά και για την κριτική από τους δημοσιογράφους που μερικές φορές δεν έχει λογική κατά τη γνώμη μου, κριτικάρεις απλά επειδή έχασε η ομάδα ή αποθεώνεις απλά επειδή κέρδισε. Εγώ δεν συμφωνώ μ’ αυτό. Οφείλω να αποδεχτώ την κριτική, την κριτική που γίνεται με σεβασμό. Εδώ στην Κύπρο κάτι που πρέπει κατά τη γνώμη μου να αλλάξει άμεσα είναι αυτό: γρήγορα περνάς από τον παράδεισο στην κόλαση. Με έμφαση στα αρνητικά. Τα θετικά γρήγορα ξεχνιούνται.

Πιστεύω ότι πρέπει να βλέπουμε το ποδόσφαιρο ως γιορτή, όπως είναι, με πάθος βέβαια, αλλά και με ισορροπία, χωρίς δραματοποιήσεις ή δράματα, χωρίς να απογοητευόμαστε επειδή κάτι πήγε λιγότερο καλά από ό,τι θέλαμε. Πρέπει να είμαστε θετικοί, να πιστεύουμε σ’ αυτό που κάνουμε, όπως πιστεύαμε εμείς. Μερικές φορές αμφιβάλλεις, γιατί τα αποτελέσματα δεν έρχονται τόσο εύκολα, αλλά αυτό είναι το ποδόσφαιρο και πρέπει να ξέρουμε να ζούμε μ’ αυτό. Να ψάξουμε υπεύθυνους; Δεν πάω από αυτό τον δρόμο, αν και είναι πιο εύκολος. Για πολλούς λόγους σε συγκεκριμένες στιγμές δυστυχώς δεν μπορέσαμε να δώσουμε περισσότερες νίκες, όπως θέλαμε.

Είπατε για το παιχνίδι με τον Ερμή. Ήταν και τότε μία περίοδο κρίσης για τον Απόλλωνα, γινόταν και τότε λόγος για αποχώρηση του προπονητή. Πώς την βιώσατε εκείνη την περίοδο;

Η ζωή ενός προπονητή είναι μία ζωή με ρίσκο. Πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι γι’ αυτό. Ως προπονητής προτάσσω πάντα την σοβαρότητά μου και τη θετική σκέψη που έχει να κάνει με την καθημερινή μας δουλειά. Και σ’ αυτό δεν πρόκειται να αλλάξω τίποτα. Στιγμές όπως με τον Ερμή συμβαίνουν, όπως μας είχαν συμβεί και παλιότερα, ο κόσμος μιλάει για το 6-1 από την ΑΕΚ, σίγουρα είναι μία αρνητική στιγμή στην πορεία μου στον Απόλλωνα. Αντιδρώ όπως και τη νίκη με την ΑΕΛ στο Κύπελλο ή όλες τις νίκες με την ΑΕΛ που είναι το τοπικό ντέρμπι, τη νίκη επί του ΑΠΟΕΛ στο Κύπελλο, τη νίκη επί της Ομόνοιας στον τελικό του Κυπέλλου. Αυτή είναι η ζωή ενός προπονητή, έχει νίκες και ήττες και οφείλει να είναι ο ίδιος και στις νίκες και στις ήττες. Δεν πιστεύω πως όταν κερδίζουμε όλα είναι καλά, ούτε όταν χάνουμε πως όλα είναι χάλια.

Φοβηθήκατε τότε ότι ο πρόεδρος, η διοίκηση θα υπέκυπτε στις πιέσεις του κόσμου που ζητούσε την αποχώρησή σας;

Όταν είσαι στο ποδόσφαιρο πρέπει να τα περιμένεις όλα. Ανεξάρτητα από τη φιλία μου με τον πρόεδρο, είναι άλλη η δουλειά του προέδρου και άλλη του προπονητή. Υπάρχουν οι στόχοι που θέτεις και πάνω από όλα αν πιστεύεις πως είναι εφικτό να επιτευχθούν αυτοί οι στόχοι. Τότε ο πρόεδρος πίστεψε σε εμάς και πιστεύω ότι η ομάδα απάντησε με αδιαμφισβήτητο τρόπο, έδειξε την ικανότητά της με νίκες. Κατά τη γνώμη μου, δεν ήταν το πρόβλημα το παιχνίδι με τη Νέα Σαλαμίνα, ήταν η συσσώρευση διαφόρων καταστάσεων.

Ήταν κομβικό και το παιχνίδι με τον ΑΠΟΕΛ, είχαμε τη νίκη στα χέρια μας και ισοφαριστήκαμε στο τελευταίο λεπτό. Αυτό επηρέασε πολύ την ομάδα ψυχολογικά. Και το είδαμε στο επόμενο παιχνίδι με την Ανόρθωση, όπου δεν υπήρχε πρόβλημα φυσικής κατάστασης, όπως συνηθίζεται να λέγεται στην Κύπρο. Ήταν μία ομάδα που έψαχνε και πάλι αυτοπεποίθηση μετά από μία δύσκολη εβδομάδα όπου θα μπορούσαμε να είχαμε φτάσει πολύ κοντά στις πρώτες θέσεις με νίκη επί του ΑΠΟΕΛ, θα ήμασταν κοντά στις τρεις πρώτες θέσεις που ενδιαφέρουν τον Απόλλωνα.

Στο ματς με την Ανόρθωση ο Απόλλωνας ήταν μία ομάδα που έψαχνε πάλι την αυτοπεποίθησή της, πήρε το προβάδισμα στο σκορ, αλλά δέχτηκε γκολ στο 88’, κι όμως στα τελευταία οχτώ λεπτά είχε την φυσική κατάσταση να φτιάξει 2-3 ευκαιρίες για να πάρει τη νίκη. Αδιαμφισβήτητα επομένως δεν υπάρχει κανένα θέμα φυσικής κατάστασης της ομάδας.

Υπάρχουν παίκτες κουρασμένοι από τα πολλά λεπτά συμμετοχής, παίκτες με προβλήματα από την αρχή της σεζόν που όμως είχαν το κουράγιο να μου πουν πως η ομάδα τους χρειάζεται και δεν έμεναν εκτός. Σε τέτοιες στιγμές ο προπονητής πρέπει να τους στηρίξει, ο κόσμος πρέπει να τους στηρίξει. Οι παίκτες δεν είναι μηχανές, ειδικά σήμερα. Η Ανόρθωση ήταν ένα δεύτερο χτύπημα σε μία εβδομάδα.

Και το παιχνίδι με τη Νέα Σαλαμίνα ήταν για να επανέλθουμε και να πλησιάσουμε ξανά ανάλογα και με τα υπόλοιπα αποτελέσματα. Με τις δυσκολίες που ξέρουμε πως είχαμε και τις επιλογές που είχαμε, πιστεύω πως δεν κάναμε μεγάλο παιχνίδι, αλλά κάναμε ένα ικανοποιητικό παιχνίδι για να κερδίσουμε. Μεγαλύτερο πρόβλημα για μένα δεν ήταν ο αγώνας με τη Νέα Σαλαμίνα, αλλά αυτός με τον ΑΠΟΕΛ και ο τρόπος που χάσαμε, όπως και το παιχνίδι με την Ανόρθωση.

Αν με ρωτάτε γιατί ο πρόεδρος με στήριξε μετά τον Ερμή αλλά όχι μετά τη Νέα Σαλαμίνα, αυτή είναι μία ερώτηση για τον πρόεδρο. Δεν θα την απαντήσω εγώ, γιατί δεν ξέρω την απάντηση. Όπως αντέδρασε η ομάδα μετά τον Ερμή, πιστεύω πως μπορεί να αντιδράσει και τώρα, και το εύχομαι, γιατί αυτή η ομάδα έχει αυτή την ικανότητα να ξεπερνά τις δύσκολες στιγμές και πάνω από όλα έχει την ικανότητα να είναι ενωμένη, γιατί είναι ομάδα ενωμένη, ταπεινή, εργατική και με δυνατό πνεύμα.

Και αυτό στο ποδόσφαιρο υπερισχύει και από τη φυσική κατάσταση και από την πίεση που δέχεται από το περιβάλλον, υπερισχύει αυτό που η ίδια η ομάδα αισθάνεται. Προφανώς επηρεάζεται και είναι φυσιολογικό, αλλά η ομάδα θα δώσει τις απαραίτητες απαντήσεις στα παιχνίδια, γιατί αυτή η ομάδα έχει δείξει πως έχει ποιότητα, τώρα χρειάζεται και λίγη τύχη. Εγώ πιστεύω ότι θα αντιδράσει.

«Η ομάδα δεν είχε σταθερότητα, γιατί…»

Πού οφείλεται αυτή η αστάθεια που έδειξε η ομάδα στα αποτελέσματά της; Και ήταν αυτή η αστάθεια το βασικό πρόβλημα της ομάδας;

Μπορούμε να πούμε ότι είχε αστάθεια, γιατί όλος ο κόσμος περιμένει από τον Απόλλωνα να είναι ο κυρίαρχος του παιχνιδιού, να ελέγχει τα ματς. Κατά τη γνώμη μου, σε παιχνίδια όπως με τον ΑΠΟΕΛ, με την Ανόρθωση και με τη Νέα Σαλαμίνα που είχαμε το προβάδισμα, μας έλειψε η ηρεμία για να πιστέψουμε στη δουλειά μας. Για να κοντρολάρουμε το παιχνίδι, πρέπει να έχουμε τη μπάλα. Και όταν έχουμε τη μπάλα, θα πρέπει να μπορούμε να την δίνουμε και να την παίρνουμε. Μερικές φορές δεν έχεις την αυτοπεποίθηση, την ηρεμία και είσαι νευρικός κι έτσι δεν μπορείς να έχεις τον έλεγχο του αγώνα.

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, η ομάδα δεν είχε σταθερότητα στα αποτελέσματά της, δεν είχε μεγάλα σερί νικών. Γι’ αυτό δεν διεκδίκησε το πρωτάθλημα πέρυσι και έμεινε πίσω φέτος νωρίς; Πιστεύατε κι εσείς στον τίτλο το καλοκαίρι, στη συνέντευξή που είχαμε πάρει τότε…

Εγώ κάνω αυτή την ερώτηση ως απάντηση: γιατί η ομάδα δεν μπορεί τώρα να διεκδικήσει το πρωτάθλημα; Και οι άλλες ομάδες έχουν απρόσμενες απώλειες. Η ΑΕΚ έμεινε στην ισοπαλία με την Αναγέννηση, η ΑΕΛ με την ΑΕΖ. Τι θα πει δεν γίνεται; Γίνεται, αυτό είναι το ποδόσφαιρο. Ναι, προφανώς δεν πρέπει να έρχονται τέτοια αποτελέσματα, αλλά μπορεί να έρθουν. Πρέπει να αποδεχτούμε ότι αυτό είναι το ποδόσφαιρο, αυτό είναι το παιχνίδι. Δεν πρέπει να συμβαίνουν, αλλά μπορεί να συμβούν. Σε όλες τις ομάδες, όχι μόνο στον Απόλλωνα.

Δεν πρέπει να βλέπουμε όμως μόνο το αρνητικό. Πρέπει να βλέπουμε και τα θετικά και τις απαντήσεις της ομάδας. Ο Απόλλωνας έχασε 0-2 από τον Εθνικό και γύρισε το παιχνίδι χάρη στο μεγάλο πάθος του, τη μεγάλη επιθυμία και κυρίως χάρη στη μεγάλη ποιότητα της ομάδας. Γιατί δεν βλέπουμε το παιχνίδι με τη Δόξα όπου κάναμε πολύ καλό ματς, είχαμε ευκαιρίες και πιστεύαμε μέχρι το τέλος ότι μπορούσαμε να κερδίσουμε;

Στο παιχνίδι με τον ΑΠΟΕΛ είχαμε το πέναλτι, κάναμε το 0-1 και μετά από δύο λεπτά είχαμε τεράστια ευκαιρία για το 0-2. Αν παίρναμε εκείνη τη νίκη, θα άλλαζε η ιστορία του πρωταθλήματος. Πρέπει να κοιτάμε και τα θετικά. Τι πέτυχε αυτή η ομάδα. Αν με ρωτάς αν ο Απόλλωνας είναι μέσα στη μάχη για τις πρώτες θέσεις, όπως είναι το πρωτάθλημα, ασφαλώς και είναι μέσα.

«Πιστεύω ότι ο Απόλλωνας μπορεί ακόμη να παλέψει για τον τίτλο»

Οπότε ακόμη και τώρα που έχετε φύγει, πιστεύετε ότι η ομάδα μπορεί να παλέψει για τον τίτλο;

Σίγουρα. Και αν ο προπονητής είχε όλο αυτό το διάστημα όλο το ρόστερ στη διάθεσή του, ένα ρόστερ με μεγάλη ποιότητα, και αν όλοι γύρω από την ομάδα ήταν πεπεισμένοι για τον τίτλο, θα ήταν πιο κοντά η ομάδα.

Είστε περισσότερο απογοητευμένος για το αντίο αυτό, επειδή πιστεύατε ότι μπορούσατε να γυρίσετε την κατάσταση και να διεκδικήσετε τον τίτλο;

Δεν ζω με υποθέσεις. Ζω με την πραγματικότητα. Και η πραγματικότητα είναι ότι η ομάδα αντιλήφθηκε πως το καλύτερο θα ήταν να μην διχάσει περισσότερο τον κόσμο. Δεν γίνεται στο πολύ σημαντικό παιχνίδι με τη Νέα Σαλαμίνα να βλέπουμε 500 φιλάθλους στο γήπεδο, περίπου όσους είχε φέρει και η Νέα Σαλαμίνα στο Τσίρειο. Αυτό για μένα είναι ανησυχητικό. Και η ομάδα το αισθάνθηκε. Και οι παίκτες επίσης.

Ο οπαδός και στις νίκες και στις ήττες πρέπει να είναι εκεί. Δυστυχώς στον Απόλλωνα για μεγάλο διάστημα υπήρχε κάποιος διχασμός και ο κόσμος έμεινε μακριά από την ομάδα, η ομάδα δεν είχε τη στήριξη που χρειάζεται, είχε κριτική. Αυτή η κριτική για εμάς είναι η καθημερινότητά μας. Γιατί έτσι είναι η δουλειά μας. Εμείς πάντα παίζαμε για τους φιλάθλους μας για να είναι περισσότερες φορές χαρούμενοι οι οπαδοί μας παρά στενοχωρημένοι.

Η απάντηση για τους πολλούς τραυματισμούς 

Ένας παράγοντας ακόμη που επηρέασε την ομάδα ήταν οι πολλοί τραυματισμοί. Και πολλοί ρωτούν. Γιατί τόσοι τραυματισμοί; Υπάρχει εξήγηση;

Τι εξηγήσεις να δώσω για τη ρήξη χιαστού του Μακρίδη; Για τoν σοβαρό τραυματισμό του Αγγελή, για τον τραυματισμό του Βασιλείου; Ο Μάριος Στυλιανού έπρεπε να χειρουργηθεί στους κοιλιακούς. Υπάρχουν 6-7 τραυματισμοί που ούτε το τεχνικό ούτε το ιατρικό επιτελείο μπορούν να εξηγήσουν. Είναι σοβαροί τραυματισμοί, τραυματισμοί που δεν μπορούμε να ελέγξουμε ούτε και να τους αποφύγουμε. Συμβαίνουν μέσα στα παιχνίδια, αυτά δεν ελέγχονται στο ποδόσφαιρο.

Όσο για τους μυϊκούς τραυματισμούς που είναι δική μας ευθύνη, είχαμε 2-3 μυϊκούς τραυματισμούς μετά από έξι μήνες δουλειάς, κι αυτό δείχνει ότι κάναμε καλή δουλειά. Υπήρχαν και άλλοι τραυματισμοί, όπως του Ζοάο Πέδρο, τραυματισμοί που δικαιολογούνται. Ή του Τιάγκο Γκόμες που είχε να κάνει τρία σερί παιχνίδια σχεδόν έξι μήνες και είχε έναν τραυματισμό με τον Ερμή ακριβώς γι’ αυτό, επειδή συνάντησε έναν άλλο ρυθμό από αυτόν που είχε συνηθίσει και ήρθε ο μυϊκός τραυματισμός. Πιστεύω πως οι απαντήσεις είναι ξεκάθαρες. Ρωτάει ο κόσμος γιατί υπάρχουν τόσοι τραυματισμοί. Πρέπει να δούμε την κάθε περίπτωση ξεχωριστά για να εκφέρουμε γνώμη. Μα δεν είναι δυνατό να υπάρχουν τόσοι τραυματίες, λέει ο κόσμος, αλλά μερικές φορές αυτό είναι κάτι που δεν μπορούμε να ελέγξουμε.

«Δεν μπορώ να αλλάξω τις αποφάσεις μου»

Αν μπορούσατε να γυρίσετε πίσω, υπάρχει κάτι που θα αλλάζατε; Είπατε πως βλέποντας τώρα τα πράγματα, ίσως παίρνατε κάποιες άλλες αποφάσεις…

Δεν θέλω να γυρίσω πίσω. Η ζωή του προπονητή είναι ακριβώς αυτή. Πρέπει να πάρω μία απόφαση σε μία δεδομένη χρονική στιγμή κι εκείνη την απόφαση μετά θα κρίνω αν ήταν σωστή ή όχι, αλλά ανεξάρτητα από αυτό δεν γυρίζω πίσω, γιατί είναι και απίθανο να γυρίσεις πίσω. Μπορώ να μιλήσω για το παρόν, το οποίο μπορώ να ελέγξω. Αυτό που μπορώ να σχεδιάσω είναι το μέλλον. Αλλά το παρελθόν δεν μπορώ να το αλλάξω. Οι αποφάσεις που πήρα ήταν οι αποφάσεις που εκείνη τη στιγμή θεωρούσα ότι ήταν οι σωστές για την ομάδα.

Κεφάλαιο καλοκαιρινές μεταγραφές 

Οπότε δεν θα αλλάζατε και κάποια απόφασή σας για τις καλοκαιρινές μεταγραφές…

Γιατί να αλλάξω;

Δεν έχουν αποδώσει οι περισσότεροι όπως θα μπορούσαν… 

Μα αυτό είναι το ποδόσφαιρο. Έρχεται ένας παίκτης από άλλο πρωτάθλημα, από άλλη χώρα και συναντά άλλες συνήθειες εδώ. Κάποιοι παίκτες προσαρμόζονται εύκολα με την ποιότητα και την εμπειρία τους, όπως είναι η περίπτωση του Βινίσιους, του Ρομπέρζ,, του Ζοάο Πέδρο πέρυσι. Όπως είναι λογικό δεν είναι όλοι ίδιοι και δεν μπορούν όλοι να προσαρμοστούν αμέσως. Άλλοι προσαρμόζονται πιο γρήγορα και κατανοούν πώς παίζει η ομάδα πιο γρήγορα, άλλοι όχι. Πρέπει να αντιληφθούμε ότι υπάρχει αυτό το ρίσκο στις μεταγραφές. Είναι το ρίσκο που υπάρχει όταν αλλάζεις χώρα, πρωτάθλημα… Το ότι κάποιοι δυσκολεύονται περισσότερο δεν σημαίνει πως δεν έχουν ποιότητα, γι’ αυτό και κάποια στιγμή αργά ή γρήγορα την δείχνουν.

Δεν άλλαξαν όλοι χώρα. Για παράδειγμα ο Πίεχ ήταν στην Κύπρο πέρυσι, άρα δεν χρειαζόταν χρόνο προσαρμογής… 

Χρειαζόταν χρόνο προσαρμογής, γιατί ο τρόπος που έπαιζε η ΑΕΛ είναι εντελώς διαφορετικός από τον τρόπο που παίζει ο Απόλλωνας. Και ο Πίεχ έχει χαρακτηριστικά που κανείς άλλος επιθετικός μας δεν έχει. Έχει πράγματα που δεν έχει ο Μάγκλιτσα και ο Μάγκλιτσα έχει πράγματα που ο Πίεχ δεν έχει. Και το μεγάλο μυστικό είναι ο τρόπος που συνδυάζονται οι δύο επιθετικοί που έχουμε στην ομάδα. Δεν είναι θέμα ποιότητας, έδειξε και στο τελευταίο ματς ότι την έχει. Εγώ στην αρχή έψαξα το συνδυασμό Μάγκλιτσα-Αμπραχάμ, γιατί τη θεωρούσα πιο ωφέλιμη από την ομάδα. Έχουμε μία από τις καλύτερες επιθέσεις. Έχουμε δύο συστήματα και με το ένα από αυτά παίξαμε στα τελευταία παιχνίδια.

«Πάρα πολύ θετική η εμπειρία του Απόλλωνα»

Συνολικά πώς θα αξιολογούσατε την εμπειρία σας αυτό τον ενάμιση χρόνο στον Απόλλωνα;

Μπορώ να τον αξιολογήσω μόνο πολύ θετικά. Μία τέλεια ομάδα με φοβερή δυναμική, μία διοίκηση πολύ ικανή που κάνει πράγματα που ειλικρινά δεν βλέπουμε συχνά στην Κύπρο, άριστες συνθήκες εργασίας, ένα γκρουπ παικτών ταπεινό, εργατικό και πάνω από όλα με ισχυρό ομαδικό πνεύμα. Και μετά δεν πρέπει να ξεχνάμε τις κατακτήσεις μας, κατακτήσεις που μας βάζουν στην ιστορία του Απόλλωνα, όχι μόνο επειδή περάσαμε από εδώ, επειδή ήμουν προπονητής, αλλά επειδή πήραμε τίτλους που δικαιολογούν ότι κάναμε ποιοτική δουλειά. Είχαμε στήριξη για να συμβεί αυτό και πάνω από όλα είχαμε μία ομάδα που πάντα είχε πίστη και πάλεψε προς την ίδια κατεύθυνση. Αυτή είναι η πραγματικότητα.

Κι αυτό ξεκινά αναμφισβήτητα από τη διοίκηση, από τον πρόεδρο, αλλά και από τους παίκτες που είναι το πρώτο υλικό για να μπορέσεις να χτίσεις. Πάντα ήταν συνεργάσιμοι και διαθέσιμοι. Και για όλα αυτά πιστεύω ότι αυτή η εμπειρία των 18 μηνών ήταν πολύ καλή. Σίγουρα είμαι απογοητευμένος, γιατί εγώ ήθελα να μείνω 24 μήνες και πίστευα, και εξακολουθώ να πιστεύω, στην ομάδα. Αλλά κρατάω και τις ανθρώπινες σχέσεις, γιατί δεν είναι μόνο το ποδόσφαιρο, είναι και οι σχέσεις που δημιουργούνται, όχι μόνο με του παίκτες.

Και στην πόλη μου συμπεριφέρονταν όλοι πολύ καλά. Στην οικογένειά μου άρεσε πολύ η ζωή εδώ στη Λεμεσό και στην Κύπρο. Οπότε μπορώ να αξιολογήσω την παρουσία μου εδώ ως πάρα πολύ θετική, με πράγματα που μένουν στη μνήμη μου, προφανώς τα θετικά. Πάντα υπάρχουν και αρνητικά, αλλά αυτά προτιμώ να τα αφήσω στην άκρη, γιατί τα θετικά ήταν πολλά περισσότερα.

«Χρειάζεται πρωτάθλημα οχτώ ομάδων»

Η εμπειρία στην Κύπρο γενικότερα, στο πρωτάθλημά μας;

Εξακολουθώ να πιστεύω ότι ο τρόπος διεξαγωγής του πρωταθλήματος πρέπει να αλλάξει εντελώς. Πιστεύω πως δεν χρειάζεται τόσες ομάδες το πρωτάθλημα, γιατί δεν είναι ανταγωνιστικές οι ομάδες και υπάρχουν μεγάλες διαφορές, με κάθε σεβασμό προς τις πιο μικρές ομάδες. Όταν κάθε βδομάδα έχουμε αποτελέσματα όπως 6-1, 5-0 ή 3-0 και 4-0 στο ημίχρονο, δεν είναι καλό για το ποδόσφαιρο. Και ο οπαδός όταν πάει σε ένα ματς και η ομάδα του κερδίζει 3-0 στο 20’, χαίρεται γιατί θα κερδίσει η ομάδα του, αλλά χάνει το ενδιαφέρον για το υπόλοιπο παιχνίδι. Πιστεύω ότι δεν είναι καλό για κανέναν.

Κατά τη γνώμη μου, θα ήταν ιδανικό ένα πρωτάθλημα με 8 ομάδες και περισσότερους γύρους, με περισσότερα ντέρμπι, περισσότερες καλές ομάδες. Θα είχε περισσότερο ενδιαφέρον, γιατί θα υπήρχαν πιο ισορροπημένες ομάδες και θα υπήρχε μεγαλύτερη αγωνία για το αποτέλεσμα. Πιστεύω ότι τώρα το πρωτάθλημα έχει τέτοιες ανισορροπίες. Είναι τροφή για σκέψη από τους υπεύθυνους. Γιατί η Κύπρος είναι μικρή χώρα. Ακόμη και στην Πορτογαλία σκέφτονται να μειώσουν τις ομάδες στην πρώτη και τη δεύτερη κατηγορία, και έχει 10 εκατ. κατοίκους. Η Κύπρος έχει κάτω από ένα εκατ., γι’ αυτό δεν μπορεί να έχει τόσες ομάδες, ούτε είναι θετικό να υπάρχουν τόσες ομάδες στην πρώτη κατηγορία. Πιστεύω ότι μία μείωση των ομάδων θα αύξανε το επίπεδο του πρωταθλήματος και του θεάματος που θέλουν οι οπαδοί.

Το μέλλον του Πέδρο Εμανουέλ

Τώρα που γνωρίζετε το κυπριακό ποδόσφαιρο, θα ερχόσασταν ξανά αν σας γίνει πρόταση ή θέλετε κάποιο άλλο πρωτάθλημα;

Η επιθυμία μου ως προπονητής αυτή τη στιγμή είναι να συνεχίσω εκτός απροόπτου στο εξωτερικό. Το πιο σημαντικό, όμως, για μένα τώρα είναι να σταματήσω για λίγο. Από τότε που ξεκίνησα ως προπονητής είχα πολύ λίγο χρόνο να σκεφτώ την καριέρα μου και γι’ αυτό τώρα θέλω να ξεκουραστώ λίγο. Μετά από αυτή την φανταστική εμπειρία στον Απόλλωνα θα αναλύσω τις προτάσεις που θα έχω, αν θα στην Κύπρο ή αλλού δεν μπορώ να το πω, γιατί δεν ξέρω, θα έλεγα ψέματα αν απαντούσα. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κάτι. Θέλω να επιστρέψω στην Πορτογαλία τις επόμενες μέρες, να κλείσω αυτό τον ωραίο κύκλο με τον Απόλλωνα και το μέλλον θα το δούμε.

Με τον Απόλλωνα συμφωνήθηκαν όλες οι λεπτομέρειες του διαζυγίου;

Ναι. Όταν είμαστε σωστοί άνθρωποι και  δεν προσπαθούμε να κοροϊδέψουμε κανέναν, οι συμφωνίες γίνονται εύκολα. Δεν έχω κάτι να πω. Μου φέρθηκαν όλο αυτό το διάστημα πάρα πολύ καλά, με υποδέχτηκαν καλά και τώρα στο αντίο μου φέρθηκαν όπως πάντα με σεβασμό. Κι εγώ τους σέβομαι όλους στον Απόλλωνα και το μεγάλο έμβλημα του Απόλλωνα. Γι’ αυτό και κρατάω τις καλές στιγμές στη μνήμη μου.

Είχατε προτάσεις αυτό τον ενάμιση χρόνο που ήσασταν στον Απόλλωνα;

Ναι, είχα, αλλά ποτέ δεν ασχολήθηκα. Κυρίως το καλοκαίρι, μετά από μία πολύ καλή χρονιά, την κατάκτηση του Κυπέλλου και το εξαιρετικό τελείωμα της σεζόν. Αναμφίβολα αυτό δίνει αξία στη δουλειά ενός προπονητή. Υπήρχαν βολιδοσκοπήσεις, αλλά εγώ είχα δώσει τον λόγο μου στον πρόεδρο. Για μένα το πιο σημαντικό είναι η πίστη που έχουμε σ’ αυτόν με τον οποίο θα δουλέψουμε. Και η σχέση μου με τον πρόεδρο ήταν πάντα τέτοια. Οπότε δεν θα είχε νόημα να ασχοληθώ με κάποια από τις προτάσεις αυτές.

Είπατε ότι χρειάζεστε χρόνο τώρα. Πότε θα σας ξαναδούμε στους πάγκους;

Δεν το γνωρίζω. Ένας προπονητής ποτέ δεν μπορεί να κάνει πλάνα. Λέω ότι θέλω να μείνω για λίγο εκτός, αλλά αν προκύψει κάτι από ένα πολύ καλό πρωτάθλημα προφανώς με ενδιαφέρει. Θέλω πάντως τις επόμενες 2-3 εβδομάδες να δώσω την προσοχή μου στην οικογένειά μου, να γυρίσω στη χώρα μου να είμαι με δικούς μου και φίλους μου. Μετά θα δούμε. Αν χρειαστεί να μείνω μέχρι την επόμενη σεζόν βλέποντας παιχνίδια, θα το κάνω με ευχαρίστηση. Αν προκύψει κάτι ενδιαφέρον, θα το δούμε.

Related posts