BALLA SPECIAL: Επιστήμη και Αθλητισμός… συγκοινωνούντα δοχεία; (ΜΕΡΟΣ Β’)

Stoiximan: Παίξε με 100€ bonus, Καθημερινές προσφορές στο Παγκόσμιο*, 300+ ειδικά στοιχήματα σε κάθε αγώνα, 600+ Μακροχρόνια ειδικά!

Στο διεθνές μεταβαλλόμενο περιβάλλον όλα μετεξελίσσονται με γοργούς ρυθμούς. Έτσι και ο αθλητισμός χρόνο με το χρόνο αλλάζει και εκσυγχρονίζεται.

Επιμέλεια: Τάσος Θεοδώρου

Διαβάστε επίσης: BALLA SPECIAL: Επιστήμη και Αθλητισμός… συγκοινωνούντα δοχεία; (ΜΕΡΟΣ Α’)

BALLA SPECIAL: Επιστήμη και Αθλητισμός… συγκοινωνούντα δοχεία; (ΜΕΡΟΣ Γ’)

Καλύτερες γνώσεις και πιο εμπεριστατωμένες απόψεις για το θέμα αυτό και την σχέση ανάμεσα σε Επιστήμη και Αθλητισμό φέρουν οι ειδικοί και οι εμπειρογνώμονες.

Το Balla πρωτοπορεί και πάλι δίνοντας λόγο και βήμα σε ανθρώπους που είτε «έφαγαν» τα γήπεδα και τους στίβους με το κουταλάκι, είτε ξημεροβραδιάζονται για την διαμόρφωση αθλητών και ποδοσφαιριστών στα γυμναστήρια και στα αποδυτήρια των ομάδων, είτε βρίσκονται ακόμα στην αρχή της επιστημονικής τους καριέρας και βλέπουν τα πράγματα στον κυπριακό αθλητισμό από μια νέα σκοπιά.

Αναλυτικά όσα ανέφεραν στο Balla (ΜΕΡΟΣ Β’):

Μιχάλης Ν. Παπαγεωργίου – Γυμναστής / Εκπαιδευτικός

Μιχάλη πάντοτε σε βρίσκαμε είτε σε ένα γήπεδο, είτε σε ένα σχολείο, είτε σε μια κερκίδα. Αυτό το διάστημα που σε βρίσκουμε;

Είχα πάντοτε ενεργή εμπλοκή με τον αθλητισμό, είτε ως αθλητής σε ερασιτεχνικές ομάδες ποδοσφαίρου, καλαθόσφαιρας και πετοσφαίρισης, είτε ως φίλαθλος διαφόρων αθλημάτων, είτε ως εξειδικευμένος δάσκαλος Φυσικής Αγωγής στη Δημοτική Εκπαίδευση. Εξακολουθώ βέβαια πάντοτε να αθλούμαι σε προσωπικό επίπεδο και να προπονώ νεαρότερους αθλητές, διότι ο αθλητισμός για μένα είναι φιλοσοφία και τρόπος ζωής.

Πως κρίνεις την επικρατούσα κατάσταση στον χώρο του κυπριακού αθλητισμού τα τελευταία χρόνια;

Θα έλεγα πως η επικρατούσα κατάσταση στον χώρο του κυπριακού αθλητισμού δεν διαφέρει από την γενικότερη επικρατούσα κατάσταση στην πολιτική, την κοινωνία, την παιδεία και τον πολιτισμό του τόπου, αφού και ο αθλητισμός αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι όλων αυτών. Ίσως βέβαια να είναι το υγιέστερο μέλος από όλα τα άλλα, όμως εξακολουθεί κι αυτό να κινείται στη μετριότητα. Δύσκολα θα μπορούσε να ξεφύγει από τη γενικότερη τάση που επικρατεί.

Τα αρχαιοελληνικά ιδεώδη του αθλητισμού, όπως το «Ού το νικάν, αλλά το εύ αγωνίζεσθαι» και το «Νους υγιής εν σώματι υγιεί» φαντάζουν ουτοπικά στις μέρες μας, αφού η εμπορευματικοποίηση των πάντων και η θυσία αρχών και αξιών στο βωμό του βολέματος και του εύκολου κέρδους, της επιτυχίας με κάθε μέσο θεμιτό ή αθέμιτο έχουν δηλητηριάσει και το χώρο του αθλητισμού.

Παρόλα αυτά εξακολουθώ να είμαι αισιόδοξος, διότι ειδικά στο χώρο του ερασιτεχνικού αθλητισμού και του αθλητισμού στις μικρότερες ηλικίες, οι νέοι άνθρωποι αγαπάνε το αγωνιστικό πνεύμα και αθλούνται για χάρην της άθλησης καθ’ εαυτής και όχι έχοντας σκοπό τον πρωταθλητισμό ή τον επαγγελματικό αθλητισμό.

Αυτό είναι καλό για το γενικότερο επίπεδο υγείας, σωματικής, ψυχικής, διανοητικής και πνευματικής του λαού μας, όμως αντιλαμβάνεσαι πως όσο αφορά το πεδίο επαγγελματικός αθλητισμός και του ανταγωνισμού σε διεθνές επίπεδο θα εξακολουθούν τα πράγματα να κινούνται στη μετριότητα.

Ποδόσφαιρο, καλαθόσφαιρα, πετόσφαιρα, κολύμβηση, στίβος ή κάτι άλλο;

Όλα τα αθλήματα και αγωνίσματα έχουν τη χάρη και τη χαρά τους. Ο καθένας είναι καλό να δοκιμάσει διάφορα και διαλέξει ένα ή δύο που ταιριάζουν καλύτερα στη ψυχοσύνθεση του.

Προσωπικά λατρεύω τα ομαδικά αγωνίσματα, όμως πολύ καλά είναι και κάποια ατομικά όπως η κολύμβηση και οι δρόμοι μεγάλων αποστάσεων, διότι δεν απαιτούν ιδιαίτερη οργάνωση και δεν εξαρτάται το πρόγραμμα σου από άλλους, μπορείς ανά πάσα στιγμή να πας τώρα το καλοκαίρι στη θάλασσα για ένα χαλαρό κολύμπι ή σε διάφορα πάρκα για τρέξιμο.

Όμως θα συνιστούσα σε όλους να προσπαθήσουν έστω και μία φορά την εβδομάδα ή αραιότερα να οργανώνονται και να ασχολούνται και με τα ομαδικά αθλήματα, όπου εκεί αναπτύσσονται και διάφορες άλλες κοινωνικές και συνεργατικές δεξιότητες και η χαρά ή οι συγκινήσεις που σου προσφέρει ένα ομαδικό άθλημα είναι οπωσδήποτε πολύ πιο μεγάλες σε σύγκριση με τα ατομικά.

Σε αντίθεση με το παρελθόν (βλ. Κέζος, Μιχαήλ, κτλ) πλέον δεν βλέπουμε τις μεγάλες καριέρες στον χώρο τον γυμναστών. Τι άλλαξε;

Δεν ξέρω αν άλλαξε κάτι ή αν υπάρχουν και σήμερα κάποιοι άλλοι που για διάφορους άλλους λόγους δεν προβάλλονται. Το μόνο σίγουρο είναι πως ο ανταγωνισμός σήμερα είναι μεγαλύτερος , γενικότερα στον επαγγελματικό αθλητισμό, αφού δεν υπάρχουν οι περιορισμοί που υπήρχαν στο παρελθόν όσο αφορά τους ξένους ή κοινοτικούς αθλητές ή γυμναστές και προπονητές.

Έγινε και πολλύς θόρυβος μετά το τραγικό συμβάν με το νεαρό μαθητή που έχασε την ζωή του μετά από ατύχημα σε μάθημα της γυμναστικής στην Λάρνακα. Ποια η δική σου ανάγνωση και συμπεράσματα;

Πιστεύω πως το Κράτος και η Πολιτεία φέρει τις μεγαλύτερες ευθύνες, αφού γινόμαστε καθημερινά μάρτυρες της διασπάθησης του δημοσίου χρήματος από διάφορους βολεμένους σε υψηλά ιστάμενες θέσεις, το οποίο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για λήψη προληπτικών μέτρων ασφάλειας και υγείας στους χώρους άθλησης και κατασκευή γηπέδων ή αθλητικών μέσων που να πληρούν τις βασικές προδιαγραφές ασφαλείας.

Από την προσωπική μου εμπειρία στα σχολεία, γνωρίζω πως για όλα αυτά τρέχουν, από την ευσυνειδησία τους, για να τα μεριμνήσουν οι δάσκαλοι φυσικής αγωγής, πολλές φορές και με χρήματα που βάζουν από την τσέπη τους , χωρίς να έχουν καμιά υποχρέωση γι’ αυτό, ή πηγαίνοντας στα σχολεία και τα απογεύματα, σε μη εργάσιμο χρόνο, για να επισκευάζουν κακοτεχνίες, να σκαλίζουν γήπεδα ή να μαζεύουν πέτρες και περιττώματα σκύλων ή γάτων από αυτά.

Αν περίμεναν πότε θα στείλουν οι αρμόδιες αρχές κάποιον για να μεριμνήσει για όλα αυτά η σχολική χρονιά θα τέλειωνε και ίσως γίνονταν περισσότερα ατυχήματα, για τα οποία στο τέλος της μέρας, όπως έγινε συνήθεια σε αυτόν τον τόπο,  το εύκολο εξιλαστήριο θύμα που θα βρεθεί για να του αποδωθούν οι ευθύνες είναι ο υπεύθυνος δάσκαλος του μαθήματος.

Είναι τραγικό και άδικο αυτό που συμβαίνει, διότι ο μόνος ίσως που τελικά κάνει σωστά τη δουλειά του και από ευσυνειδησία τρέχει κιόλας για να καλύψει και τα λάθη ή παραλείψεις άλλων, στο τέλος γίνεται προσπάθεια να στηθεί και στον τοίχο ως αποδιοπομπαίος τράγος.

Δεν πειράζει όμως, η αγάπη μας για τον αθλητισμό και τα παιδιά μας κρατάει εκεί, παρόλες τις αντιξοότητες που αντιμετωπίζουμε και πολλές φορές ακόμα και την άδικη στοχοποίηση μας, πιστοί πάντοτε στο αγωνιστικό φρόνημα και τα αρχαιοελληνικά ιδεώδη του αθλητισμού, που αποτελούν μέρος μιας παγκόσμιας και οικουμενικής κληρονομιάς,  της οποίας εμείς ευτυχήσαμε να είμαστε εγγύτερα σ’ αυτήν ως ελληνόφωνοι και με ελληνικές πολιτιστικές και πολιτισμικές ρίζες.

Που πιστεύεις ότι υπάρχει περισσότερη ανάγκη για επιστημονική παρέμβαση στον κυπριακό αθλητισμό;

Η Επιστήμη σήμερα έχει κάνει άλματα σε όλους τους τομείς και ιδιαίτερα θα έλεγα στον αθλητισμό, γι’ αυτό θα πρέπει να χρησιμοποιούνται οι ειδικοί όπου αυτό είναι δυνατό. Σε όλους τους τομείς χρειάζεται περισσότερη επιστημονική παρέμβαση, αλλά νομίζω πως χρειάζεται ειδικά στις μικρότερες ηλικίες, γιατί ο αθλητισμός είναι μέρος της αγωγής και της παιδείας ενός λαού και όταν μπουν στέρεες βάσεις σε νεαρή ηλικία και οι μαθητές μας αποκτήσουν υγιή αθλητική κουλτούρα και αγωνιστικές συνήθειες, τα πράγματα θα είναι ευκολότερα γι’ αυτούς στο μέλλον.

Μαγικές συνταγές δεν υπάρχουν βέβαια,  «τα αγαθά κόποις κτώνται». Θα πρέπει να το συνειδητοποιήσουν αυτό οι νέοι μας και να αποκτήσουν τη συνήθεια να προσπαθούν για τα δύσκολα με κόπους και ιδρώτες, όσο είναι νωρίς και έχουν τις δυνάμεις, διότι αργότερα πολλοί είναι οι κίνδυνοι και οι παγίδες που καραδοκούν, τους βλέπουμε και τους ακούμε και τους αντιμετωπίζουμε γύρω μας στην κοινωνία, οι εξαρτήσεις από τα ναρκωτικά, η ανεύθυνη συμπεριφορά και η παραβατικότητα και πολλά άλλα.

Βλέπουμε αρκετούς νέους αθλητές να συνδυάζουν την ενασχόληση τους με τα δικά τους σπορ με παράλληλη φοίτηση σε κλάδους του αθλητισμού. Πως το σχολιάζεις;

Νομίζω πως αυτό είναι το ιδανικό. Να κάνεις αυτό που σου αρέσει και σε ευχαριστεί, αυτό που αγαπάς και αν είναι δυνατό να το έχεις και ως βιοποριστικό επάγγελμα. Βέβαια, όπως σε όλα τα άλλα, έτσι και στον αθλητισμό, όταν μπαίνει το χρήμα στη μέση τα πράγματα δυσκολεύουν, αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα, κανείς δεν είπε πως θα έπρεπε να είναι μια εύκολη κατάσταση, ο καθένας καλείται να παλέψει και να τη διαχειριστεί όσο μπορεί καλύτερα.

Τι θα πρότεινες και τι θα εισηγήσουν με σκοπό την βελτίωση της αθλητικής ζωής ή και την βελτίωση των επιδόσεων της χώρας σε τοπικό, αλλά και διεθνές επίπεδο;

Προσωπικά δεν είμαι της φιλοσοφίας των επιδόσεων ή γενικότερα του πρωταθλητισμού και ειδικά για μια μικρή χώρα όπως είναι η Κύπρος θα έπρεπε να μην έχουμε τόσο υψηλές προσδοκίες γι’ αυτά. Είμαι υπέρ του να αποκτήσει γενικότερη αθλητική κουλτούρα ο λαός μας σε όλες τις ηλικίες, από την νηπιακή ηλικία μέχρι και τα γεράματα.

Για το σκοπό αυτό θα πρέπει το Κράτος να δημιουργήσει περισσότερα πάρκα, γήπεδα, αθλητικές εγκαταστάσεις , όπου να μπορεί ο καθένας να έχει εύκολη και δωρεάν πρόσβαση. Η μπετοποίηση και η ιδιωτικοποίηση των πάντων, ακόμα και τα αθλητικών εγκαταστάσεων,  δυσκολεύει την επίτευξη αυτού του στόχου.

Αν υπήρχαν σε κάθε γειτονιά χώροι όπου εύκολα ο καθένας θα μπορούσε να πάρει  ανά πάσα στιγμή 1- 2 φίλους ή γείτονες του και χωρίς ιδιαίτερη οργάνωση και προγραμματισμό να μπορεί να ασχοληθεί ερασιτεχνικά με κάποιο άθλημα αυτό θα βοηθούσε να ανεβεί το επίπεδο σωματικής, ψυχικής, διανοητικής και πνευματικής υγείας του λαού μας.

Βέβαια, εγείρεται πάντοτε το ερώτημα, ποιος θα τα κάμει όλα αυτά και με ποια κονδύλια. Νομίζω αυτό είναι μια δικαιολογία για τη γενικότερη αδράνεια μας. Όταν υπάρχει η θέληση μπορεί να βρεθεί και ο τρόπος και τα μέσα.

Άλλωστε, αυτή είναι μια μακροπρόθεσμη επένδυση όπου τα κέρδη που θα επιφέρει θα είναι πολύ περισσότερα από τα έξοδα, πολλά χρήματα θα εξοικονομήσει το Κράτος , που δαπανούνται σε ιατρικοφαρμακευτική περίθαλψη, κοινωνική πρόνοια και υπηρεσίες, ψυχική υγεία, ακόμα και αστυνόμευση (αν το βλέπουμε καθαρά από οικονομικής απόψεως το θέμα).

Επιστημονικές έρευνες έχουν αποδείξει πως μια από τις βασικές αιτίες πολλών κοινωνικών προβλημάτων, προβλημάτων υγείας, ακόμη και παραβατικής συμπεριφοράς είναι ο σύγχρονος καθιστικός τρόπος ζωής, γι’ αυτό και κάποιες  χώρες έχουν υιοθετήσει ακόμη και σε υποχρεωτική βάση κάποια προγράμματα άθλησης για όλο το λαό , σε κάθε ηλικία, αφού βλέπουν πως με τον τρόπο αυτό, επενδύοντας δηλαδή στον υγιή αθλητισμό, μακροπρόθεσμα εξοικονομούν χρήματα από αλλού και παράλληλα δημιουργούν πιο ενεργούς, πιο δραστήριους και πιο ευτυχισμένους πολίτες που θα συνεισφέρουν στο γενικότερο καλό του τόπου , της πατρίδας και του κράτους τους.

Πρέπει επιτέλους η νοοτροπία του βολέματος και της αρπαχτής να έχει ένα τέλος, αν θέλουμε να δούμε πρόοδο και καλύτερες μέρες στον τόπο μας. Ας δούμε με καθαρό μυαλό το μακροπρόθεσμο καλώς νοούμενο συμφέρον του τόπου και ας το οργανώσουμε σοβαρά, επί επιστημονικής βάσεως, επιστρατεύοντας ειδικούς Επιστήμονες, πέραν από μικροκομματικές σκοπιμότητες και συμφέροντα, βολέματα και ευκαιριακούς τυχοδιωκτισμούς.

Ας μπαίνει στην κατάλληλη θέση ο πιο έντιμος και αυτός που έχει όρεξη να εργαστεί για το γενικότερο καλό του τόπου, έχοντας βέβαια και την κατάλληλη επιστημονική κατάρτιση. Αυτό θα έλεγα πως είναι το πραγματικό πατριωτικό και εθνικό μας καθήκον, πέραν από τα μεγάλα λόγια, τη γνωστή πατριδοκαπηλεία που επικρατεί και τους ακραίους εθνικισμούς.

Διότι, αληθινά τι πιο εθνικό και πατριωτικό υπάρχει για έναν λαό από το να προσπαθήσει να εφαρμόσει , σε όσο μεγαλύτερο βάθος και εύρος, έμπρακτα την οικουμενικής αξίας παρακαταθήκη των αρχαίων του προγόνων: «Νους υγιής , εν σώματι υγιεί»!

BET ON ALFA: Παίξε online και πάρε Bonus 100% με την πρώτη κατάθεση μέχρι 100 Ευρώ