BALLA SPECIAL: Εσύ που ήσουν και τι έκανες εκείνο το καλοκαίρι; (Μέρος Β’)

Seri: Κατέβασε την εφαρμογή, κάνε το απόλυτο σερί και διεκδίκησε εώς και 1.000.000€ εντελώς δωρεάν! (Ισχύουν Όροι & Προϋποθέσεις)

Όσα χρόνια κι αν περάσουν, το Έπος παραμένει Έπος. Η ιστορία γράφτηκε και δεν ξεγράφεται και εκείνο το τουρνουά αποτελεί σήμα κατατεθέν τόσο για το ελληνικό ποδόσφαιρο, όσο και για ολόκληρο τον Ελληνισμό.

Επιμέλεια: Τάσος Θεοδώρου

Διαβάστε επίσης: BALLA SPECIAL: Εσύ που ήσουν και τι έκανες εκείνο το καλοκαίρι; (Μέρος Α’)

BALLA SPECIAL: Εσύ που ήσουν και τι έκανες εκείνο το καλοκαίρι; (Μέρος Γ’)

BALLA SPECIAL: Εσύ που ήσουν και τι έκανες εκείνο το καλοκαίρι; (Μέρος Δ’)

Αυτές τις ημέρες του Ιούνη συμπληρώνονται φέτος 14 χρόνια από το καλοκαίρι του 2004. Το καλοκαίρι των ανατροπών, των εκπλήξεων, της περηφάνειας και των θαυμάτων. Αν έγινε ή όχι σωστή διαχείριση εκείνης της επιτυχίας το κρίνει η ιστορία και αυτό αφορά τους ειδικούς και τους ιστορικούς.

Εμείς στεκόμαστε σε εκείνες τις ανεπανάληπτες στιγμές και τις φέρνουμε ξανά στην μνήμη του κάθε ποδοσφαιρόφιλου. Για να θυμούνται οι παλαιότεροι και να μαθαίνουν οι νεότεροι. Όσοι τα έζησαν, αλλά και όσοι ατύχησαν να τα βιώσουν.

Το Balla με αφορμή την συμπλήρωση 14 χρόνων από τα τελικά του Euro2004 φιλοξενεί αυτούσιες μαρτυρίες και εμπειρίες, επιφανών και αφανών προσωπικοτήτων που είχαν την τύχη να ζήσουν τόσο στην Πορτογαλία, όσο στην Ελλάδα και την Κύπρο τις μεγάλες στιγμές που μας χάρισε η αποστολή του Όττο Ρεχάγκελ εκείνο το καλοκαίρι.

Αναλυτικά (Μέρος Β’):

Κωνσταντίνος Λαϊφης – Διεθνής Ποδοσφαιριστής / Σταντάρ Λιέγης

«Ήμουν μαθητής του γυμνασίου, νομίζω 11 χρονών και παρακολουθούσα τη διοργάνωση από σπίτι μου στο Παραλίμνι.

Κάθε φορά που η Ελλάδα πετύγχαινε μια νίκη, βγαίναμε με τους τους φίλους μου στον Πρωταρά να το γιορτάσουμε. Τότε οι στιγμές ήταν μοναδικές. Η σχέση Κύπρου και Ελλάδας είναι πάντα συνδεδεμένη.

Ήταν μια άλλη εποχή  αυτή τόσο για την Κύπρο, όσο και για την Ελλάδα. Με γεμάτες τις μπυριαρές και τα κλαμπς. Ζούσαμε πραγματικά ένα όνειρο. Διασκεδάσαμε με την ψυχή μας και είναι μια εμπειρία που δεν πρόκειται να ξεχάσω ποτέ παρά το ότι ήμουν πολύ μικρός.

Δεκατέσσερα χρόνια μετά, αυτή η επιτυχία ως ποδοσφαιριστής και διεθνής με την Κύπρο θεωρώ ότι αποτελεί φάρο και παράδειγμα προς μίμηση για κάθε προπάθεια μας. Μας δίδαξε ότι τίποτα δεν είναι αδύνατο να το πετύχεις».

Κωνσταντίνος Σιαμπουλλής – Αθλητικογράφος / Υπεύθυνος Επικοινωνίας ΚΟΠ

«Ξεχωριστές στιγμές για όλο τον Ελληνισμό αυτές του 2004 και ιδιαίτερα για εμάς τους αθλητικογράφους.
Θυμάμαι ότι έκανα live συνδέσεις για τον ΑΝΤ1 από την Πλατεία Ελευθερίας κάθε φορά που η Εθνική Ελλάδος με μια επιτυχία της ωθούσε χιλιάδες κόσμου να βγουν έξω στους δρόμους για να πανηγυρίσουν. Πλάνα δικά μας έπαιξαν και στον ΑΝΤ1 Ελλάδος στους πανηγυρισμούς, όπως και πλάνα από όλες τις πόλεις του κόσμου που ο Ελληνισμός βγήκε στους δρόμους.
Τότε γίνονταν live μεταδόσεις από γιγαντοθόνες στο κέντρο όλων των επαρχιών της Κύπρου και από το πρωί ενός αγώνα ο ενθουσιασμός και το γλέντι ήταν μεγάλο. Δεν ξέρω πότε θα ξαναζήσουμε αυτές τις στιγμές ή αν θα έχουμε ξανά αυτή την ευκαιρία.
Η Εθνική Ελλάδος δίδαξε πάρα πολλά εκείνο το καλοκαίρι. Θα μου μείνουν για πάντα χαραγμένες στο μυαλό εκείνες οι ημέρες. Ξημερωβραδιαζόμασταν με ένα μικρόφωνο στο χέρι και το πανηγύρι δεν είχε τελειωμό».
Γιώργος Διάκος – Πολιτικός Επιστήμονας / Αναλυτής
«Δεν ήταν μόνο το Euro εκείνο το καλοκαίρι. Ήταν και οι Ολυμπιακοί της Αθήνας που ακολούθησαν. Ένα αμιγώς ελληνικό καλοκαίρι. Δικό μας. Τις αναμνήσεις και τις έντονες στιγμές, τις θυμάσαι γιατί τις ζεις με φίλους και συγγενείς.
Όταν έκανε ο Γιώργος (Καραγκούνης) την αρχή με την Πορτογαλλία, ήμασταν με τον μακαριστό Τάσο Μητσόπουλο. Σε χαλαρές στιγμές, με όλη την παρέα, πριν την αγωνία των πρώτων ευρωεκλογών. Στο τέλος κερδίσαμε. Καλό ποδαρικό. Με τη χαρά να μας γεμίζει.
Ισπανία από το σπίτι, ξερή 30μετρη πάσα του Τσάρτα, ξερό σουτ ο Χαριστέας και τέλος. 1-1 και ξεκίνησε να σχηματίζεται ο δρόμος της καλής πορείας.
Παροξυσμός και υπερβολές με τους Ρώσους. Αποτέλεσμα 2 τεμάχια στην αρχή. Ευτυχώς που βρέθηκε ο Βρύζας για το 1-2. Και πλέον στους 8. Υπάρχουν και οι γλυκές ήττες.
Γαλλία φουλ κι όμως δεν έκανε φάση. Στην καφετέρια της πρωτεύουσας, παρέα με καλούς φίλους, είδαμε τον Άγγελο να σκίζει τους Γάλλους σαν σαρδέλες και να τους στέλνει σπίτι. Ζιντάν, Τρεζεγκέ, Ανρί κλπ δεν κέρδιζαν με τίποτε εκείνο το βράδυ.
Μεταφορά στον παραλιακό των Φοινικούδων για το ματς με την Τσεχία. Τρέλλα για τα καλά πλέον, τραπέζια γεμάτα, Τσεχία αφηνιασμένη και με την αγωνία στο φουλ. Καλύτερη, αρκετά τυχεροί κι εμείς και το πήραμε στην παράταση. Κολοσσός, γκολ και γράφτηκε ιστορία. Η Ελλάδα στον τελικό.
Έμενε μόνο το desert. Από νωρίς βάψιμο στα ασπρομπλε, με την παραγγελιά φανέλα από Ελλάδα να έφτανε (Impossible is Nothing), πήραμε τα μουσικά όργανα για το ίδιο μέρος. Ήμουνα σίγουρος. Δεν υπήρχε περίπτωση να χαθεί ο τελικός. Όπως και έγινε. Από Άγγελο (Μπασινά) σε Άγγελο (Χαριστέα) και η Ελλάδα πλέον έχει περισσότερα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα από την Αγγλία!
Το καλύτερο καλοκαίρι της ζωής μας!»

Αντώνης Τινής – Εκπαιδευτικός / Συνδικαλιστής ΠΑΔΕΔ και ΠΟΕΔ Αμμοχώστου

«Ιούνιος 2004: Για κάθε εκπαιδευτικό, ο Ιούνιος είναι κορυφαίος μήνας, καθώς σηματοδοτεί το κλείσιμο μιας ολόκληρης σχολικής χρονιάς.

Η κούραση της χρονιάς είναι εμφανής στις ζεστές μέρες του Ιούνη και αποτυπώνεται στα πρόσωπα εκπαιδευτικών και μαθητών. Είναι η περίοδος των προετοιμασιών για την τελική γιορτή του σχολείου. Αλλά, είναι ταυτόχρονα και η περίοδος της εσωτερικής ενδοσκόπησης. Τι πετύχαμε σε μια σχολική χρονιά, τι θα μπορούσαμε να κάνουμε διαφορετικά, τι να προσέξουμε στο μέλλον για να βελτιωθούμε.

Αλλά, αυτός ο μήνας για μένα προσωπικά ήταν εντελώς διαφορετικός και ξεχωριστός. Από τη μια, είχα μόλις τελειώσει τις εξετάσεις στο Πανεπιστήμιο, στο δεύτερο μου πτυχίο. Ταυτόχρονα, εργαζόμενος σε ένα μονοδιδάσκαλο σχολείο της ορεινής Λάρνακας, έπρεπε να οργανώσω με τα 14 παιδιά (ναι, ολόκληρο το σχολείο είχε μόλις 14 παιδιά), την τελική τους γιορτή.

Και η γιορτή αυτή, φυσικά, είχε την δική της ιδιαιτερότητα: η Ελλάδα εκείνες τις μέρες έπαιζε στους τελικούς του Euro, οι Ολυμπιακοί Αγώνες προ των πυλών και ολόκληρη η χρονιά ήταν αφιερωμένη στον αθλητισμό με τις ανάλογες σχολικές δραστηριότητες και ημερίδες.

Θυμούμαι τα παιδιά να αναμένουν πως και πώς να τελειώσει η χρονιά! Να δούμε ποδόσφαιρο, να δούμε τους Ολυμπιακούς. «Κύριε, απόψε θα νικήσει η Ελλάδα;», με ρωτούσαν και εγώ έκανα τον… ειδήμονα! Πρώτο ματς ήταν. «Αν παίξει καλά ο Ζαγοράκης στο κέντρο, ίσως. Έχει ένα καλό παίκτη η Πορτογαλία, ένα… μιτσή, τον Ρονάλτο. Ξέρετέ τον;»…

Ασφαλώς και τον ήξεραν! Αλλά, η Ελλάδα νίκησε τον Ρονάλτο και τους υπόλοιπους αστέρες της (κατά τα άλλα, συμπαθούς) Πορτογαλίας στο πρώτο ματς. Και προχωρούσε! Ισοπαλία στο δεύτερο και πρόκριση στο επόμενο τρίτο ματς παρά την ήττα. Κάπου εκεί έκλεισαν και τα σχολεία. Τέρμα οι συζητήσεις και οι αναλύσεις με τα παιδιά! Από Σεπτέμβρη πλέον!

Η αγωνία κορυφωνόταν. Πρώτα η Γαλλία στους 8, μετά η Τσεχία στους 4. Φοβόμουνα πολύ το ματς με τη Τσεχία. Είχε εξαιρετική ομάδα. Το ελληνικό πειρατικό, όμως, προχωράει. Και όλη η Κύπρος, εκεί μπροστά στο χαζοκούτι της τηλεόρασης, να απολαμβάνουμε την Ελλάδα. Τους παίκτες να πολεμούν μέχρι το τέλος και να πετυχαίνουν το στόχο τους. Και το «χαζοκούτι» να γίνεται τις νύκτες του Ιουνίου, η καλύτερη μας συντροφιά.

Φεύγει ο Ιούνης και νέος μήνας μπαίνει. Ήταν 4 του Ιούλη 2004 όταν το τρόπαιο σηκώνεται από ελληνικά χέρια στα ουράνια. Μπράβο, Ελλάδα. Η νύκτα μόλις ξεκινούσε… με τις κόρνες των αυτοκινήτων, τις σημαίες. Όλη η Κύπρος στις πλατείες, όλος ο ελληνισμός στα πόδια!

Θα μπορέσουμε να ξαναζήσουμε τέτοιες στιγμές; Δύσκολο. Όπως τότε! Ακατόρθωτο;»

BET ON ALFA: Παίξε online και πάρε Bonus 100% με την πρώτη κατάθεση μέχρι 100 Ευρώ