BALLA SPECIAL: Εσύ που ήσουν και τι έκανες εκείνο το καλοκαίρι; (Μέρος Α’)

Stoiximan: Παίξε με 100€ bonus, Αγώνες με 0% γκανιότα καθημερινα, Πριμ στο παρολί, Κορυφαίες αναμετρήσεις σε live streaming

Όσα χρόνια κι αν περάσουν, το Έπος παραμένει Έπος. Η ιστορία γράφτηκε και δεν ξεγράφεται και εκείνο το τουρνουά αποτελεί σήμα κατατεθέν τόσο για το ελληνικό ποδόσφαιρο, όσο και για ολόκληρο τον Ελληνισμό.

Επιμέλεια: Τάσος Θεοδώρου

Διαβάστε επίσης: BALLA SPECIAL: Εσύ που ήσουν και τι έκανες εκείνο το καλοκαίρι; (Μέρος Β’)

BALLA SPECIAL: Εσύ που ήσουν και τι έκανες εκείνο το καλοκαίρι; (Μέρος Γ’)

BALLA SPECIAL: Εσύ που ήσουν και τι έκανες εκείνο το καλοκαίρι; (Μέρος Δ’)

BALLA SPECIAL: Εσύ που ήσουν και τι έκανες εκείνο το καλοκαίρι; (Μέρος Ε’)

Αυτές τις ημέρες του Ιούνη συμπληρώνονται φέτος 14 χρόνια από το καλοκαίρι του 2004. Το καλοκαίρι των ανατροπών, των εκπλήξεων, της περηφάνειας και των θαυμάτων. Αν έγινε ή όχι σωστή διαχείριση εκείνης της επιτυχίας το κρίνει η ιστορία και αυτό αφορά τους ειδικούς και τους ιστορικούς.

Εμείς στεκόμαστε σε εκείνες τις ανεπανάληπτες στιγμές και τις φέρνουμε ξανά στην μνήμη του κάθε ποδοσφαιρόφιλου. Για να θυμούνται οι παλαιότεροι και να μαθαίνουν οι νεότεροι. Όσοι τα έζησαν, αλλά και όσοι ατύχησαν να τα βιώσουν.

Το Balla με αφορμή την συμπλήρωση 14 χρόνων από τα τελικά του Euro2004 φιλοξενεί αυτούσιες μαρτυρίες και εμπειρίες, επιφανών και αφανών προσωπικοτήτων που είχαν την τύχη να ζήσουν τόσο στην Πορτογαλία, όσο στην Ελλάδα και την Κύπρο τις μεγάλες στιγμές που μας χάρισε η αποστολή του Όττο Ρεχάγκελ εκείνο το καλοκαίρι.

Αναλυτικά (Μέρος Α’):

Κωνσταντίνος Οδυσσέως – Πρώην Εκπαιδευτικός – Δημοσιογράφος / Γενικός Διευθυντής ΑΝΤ1 Κύπρου

«Τα όσα ζήσαμε τον Ιούλη του 2004 ήταν εμπειρία ζωής. Γιατί πολύ απλά ό,τι ζήσαμε ήταν μαγικό. Φτάσαμε στο Πόρτο αεροπορικώς την παραμονή του ημιτελικού Ελλάδας – Τσεχίας.

Νοικιάσαμε αυτοκίνητο και πήγαμε στο Γκιμαράες, γύρω στα 55 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Πόρτο. Ήταν πολλοί Κύπριοι στο ξενοδοχείο και πρωί πρωί την επόμενη μέρα φτάξαμε τα πανώ μας κι αρχίσαμε τα συνθήματα. Κατεβήκαμε στο Πόρτο πριν το μεσημέρι και μαζί με τους Ελλαδίτες γεμίσαμε τις πλατείες.

Πήγαμε από νωρίς στο Dragao και πήραμε θέσεις. Είχαμε ενθουσιασμό και ελπίδα. η νίκη της Ελλάδος στο ημίχρονο της παράτασης τελείωσε τον αγώνα, σύμφωνα με τους τότε κανονισμούς, με πρόκριση της Ελλάδος. Το τι ακολούθησε το βράδυ στις πλατείες του Πόρτο, δεν λέγεται. Πανηγύρι.

Εμείς με το αυτοκίνητο κορνάραμε περνώντας ανάμεσα σε χιλιάδες γελαστά πρόσωπα, που πανηγύριζαν το απίστευτο. Την επόμενη μέρα ψάχναμε εισιτήρια για τον τελικό και φυσικά ζητούσαμε από το πρακτορείο να κάνει διευθετήσεις, ώστε να μπορέσουμε να παραμείνουμε για να πάμε στον τελικό.

Έγιναν οι διευθετήσεις κι έτσι πήραμε το αυτοκίνητο και κατεβήκαμε στη Φάτιμα, σε ένα ξενοδοχείο κοντά στο γνωστό μοναστήρι της Παναγίας, που αποτελεί μεγάλο προσκύνημα για τους καθολικούς χριστιανούς.

Ήταν όμως τρεις ώρες μακριά από τη Λισαβόνα κι έτσι πρωί πρωί την επόμενη μέρα πήραμε και πάλι το αυτοκίνητο και κατεβήκαμε στην πρωτεύουσα της Πορτογαλίας, όπου βρήκαμε έναν ξενώνα στο Κασκάις για να κοιμηθούμε δύο βράδια.

Στις πλατείες της Λισαβόνας γινόταν πανηγύρι από τους Έλληνες. Αλλά η μεγάλη γιορτή έγινε το βράδυ του τελικού. Μέσα στο Da Luz και στους δρόμους. Ήταν μοναδικές κι ανεπανάληπτες στιγμές ευτυχίας και περηφάνειας».

Κυριάκος Σ. Κολοβός – Μαθηματικός / Επικοινωνιολόγος

«Διένυα την πιο σημαντική περίοδο των σπουδών μου στην Πάτρα. Θα σταθώ σε δύο σημεία για το τι ζήσαμε τότε εκεί.

Η θρυλική ομάδα του Όττο Ρεχάγκελ, στις 27 Μαρτίου του 2002 πέρασε από την Πάτρα για το φιλικό παιγνίδι με το Βέλγιο το οποίο θα μείνει αξιομνημόνευτο σε όσους το παρακολούθησαν. Διαιτητής στο παιγνίδι είχε οριστεί ο Κώστας Καπιτανής. Θυμάμαι χαρακτηριστικά όταν ακουγόταν το σύνθημα «σφύρα καλά Καπιτανή», από μια ομάδα Κυπρίων φοιτητών που είχαμε πάει στο γήπεδο της Παναχαϊκής, ο Κωστάκης Καπιτανής έβλεπε απορημένος την κερκίδα για το πώς έφτασαν τα συνθήματα από την Κύπρο μέχρι την Πάτρα.

Η ιδιαιτερότητα αυτού του παιγνιδιού, το οποίο προδίκαζε τη συνέχεια, ήταν το σκορ 3-2 υπέρ της Εθνικής Ελλάδας, με πλήρη ανατροπή του 0-2 με το οποίο προηγήθηκαν οι Βέλγοι. Τα γκολ των Τσάρτα και Βρύζα (2 γκολ μετά από αλλαγή) ήταν ο προπομπός των προκριματικών και της τελικής φάσης του Euro.

Το καλοκαίρι του 2004 βρήκε την πόλη στο πόδι. Η εξεταστική περίοδος και οι επαγγελματικές μας υποχρεώσεις είχαν παραμεριστεί. Όλος ο κόσμος ήταν στους δρόμους πανηγυρίζοντας επιτυχία στην επιτυχία. Το πρώτο γκολ του Καραγκούνη στην πρεμιέρα με την Πορτογαλία ήταν κάτι σαν τη μεγάλη παρέλαση των καρναβαλιών, τα οποία πανηγυρίζονται πολύ έντονα στην Πάτρα. Με το που σκόραρε ο Καραγκούνης ο ήχος από τις ιαχές του κόσμου ξεκινούσε από τις πλατείες φτάνοντας στους πάνω ορόφους των πολυκατοικιών δονώντας όλη την πόλη.

Όταν ο κόσμος άρχισε να συνειδητοποιεί ότι θα μπορούσε να γίνει το θαύμα περισσότερο πλημμύριζαν τα καφέ και οι πλατείες. Έβλεπες στα πρόσωπα του κόσμου να ζωγραφίζεται η χαρά και η ευτυχία. Το γεγονός ότι προγήθηκε η κατάκτηση της 3ης θέσης στην Γιουροβίζιον από τον Σάκη Ρουβά και στην συνέχεια ακολουθούσαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες, σε συνδυασμό με τις απανωτές νίκες στην Πορτογαλία, δημιούργησαν ένα κλίμα ευφορίας, που όμοιο του ίσως να μην έχει ξαναζήσει η χώρα.

Τα νοκ άουτ παιγνίδια θα μου μείνουν, επίσης, αξέχαστα. Το γκολ του Χαριστέα στον προημιτελικό με την Γαλλία και αυτό του Δέλλα στο 105 στην παράταση με την Τσεχία («ξαφνικός θάνατος») πραγματικά ταρακούνησε την πόλη συθέμελα.

Ο τελικός μάς βρήκε όλους στους δρόμους. Ο καθένας επιβιβαζόταν σε όποιο μέσο έβρισκε. Λεωφορεία, φορτηγά, νταλίκες… Δεν σε ρωτούσαν πού πάς, αλλά, σε προέτρεπαν να ανέβεις. Με πυρσούς, κορναρίσματα, εικόνες ανάλογες με ό,τι διαδραματίστηκε στην Κύπρο, με χιλιάδες ελληνικές σημαίες (τόσες δεν έχω ξαναδεί ποτέ) ο κόσμος της Πάτρας πανηγύρισε με την ψυχή του, πίνοντας μαυροδάφνη, για έναν ολόκληρο μήνα, σε ένα έτος επιτυχιών για την Ελλάδα».

Ηρόδοτος Μιλτιάδους – Αθλητικογράφος / Πρόεδρος ΕΑΚ

«Πέρασε σχεδόν μιάμιση δεκαετία από τότε, αλλά ακόμη θυμάμαι χαρακτηριστικά τα πάντα για την πορεία της Ελλάδας. Που ήμουν την ώρα των αγώνων, με ποια παρέα έβλεπα τα ματς.

Την ημέρα του τελικού ήμουν στον Πρωταρά, με ξυρισμένο κεφάλι, στις τελευταίες μου ημέρες ξεγνοιασιάς πριν πάω στρατιώτης.

Μεγάλη αγωνία πριν το παιχνίδι, τέλεια παρέα, μόλις όμως σκόραρε ο Χαριστέας, χάσαμε τις μπύρες μας στα πανηγύρια! Αυτό ήταν και το μοναδικό μου παράπονο από εκείνο το βράδυ!»

Γιώργος Χρυσάνθου – Δημοσιογράφος / Αρχισυντάκτης Εφημερίδας «Αλήθεια»

«Εκείνες οι μέρες έχουν μείνει χαραγμένες στη μνήμη όλων μας. Το πρόβλημα είναι ότι, τότε, δεν υπήρχαν μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να αποτυπώσουμε τις απερίγραπτες στιγμές και να τις έχουμε και ως εικόνα μετά από χρόνια! Ήμουν 18 ετών και ετοιμαζόμουν να καταταχτώ στην Εθνική Φρουρά.

Είχα μόλις βγάλει άδεια αυτοκινήτου. Θυμάμαι ότι μετά το γκολ του Δέλλα επί της Τσεχίας, τσακώθηκα με τον πατέρα μου γιατί δεν με άφηνε να πάρω το αυτοκίνητο για να πάω στους πανηγυρισμούς.  Τελικά βολεύτηκα στο αυτοκίνητο του ξάδελφου μου, πήρα την ελληνική σημαία και πήγα να πανηγυρίσω.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνο το βράδυ, την κραυγή που ερχόταν από όλα τα σπίτια της περιοχής όταν μπήκε το γκολ. Βγήκα στο μπαλκόνι και νόμιζα ότι ήμουν μέσα σε γήπεδο. Το βράδυ του τελικού, όσο παράξενο και αν ακούγεται, δεν θυμάμαι πολλά πράγματα. Έχω ως εικόνα τον θείο μου να κλαίει από χαρά και θυμάμαι τις φωτοβολίδες στην Πλατεία Ελευθερίας.

Η πιο χαρακτηριστική εικόνα που έχω στο μυαλό μου από εκείνες τις ημέρες, ήταν η ημέρα που πήγα στο ΚΕΝ Πάφου. Ήταν τέσσερις ημέρες μετά την κατάκτηση του Euro και όταν πέρασα την Πύλη φορούσα μια φανέλα με μια ελληνική σημαία που πάνω έγραφε «Για την Ελλάδα ρε… Ότο».

Ένας λοχαγός μου είπε, εσένα θα σε πάρω στο λόχο μου, μου αρέσει η φανέλα σου! Απίστευτες στιγμές. Αν υπήρχε μηχανή του χρόνου, θα έμπαινα μέσα και θα πήγαινα πίσω στο 2004!»

BET ON ALFA: Παίξε online και πάρε Bonus 100% με την πρώτη κατάθεση μέχρι 100 Ευρώ