Ο Σαλάχ είναι μεγάλος…

Stoiximan: Παίξε με 100€ bonus, Αγώνες με 0% γκανιότα καθημερινα, Πριμ στο παρολί, Κορυφαίες αναμετρήσεις σε live streaming

Το 2012 η Αίγυπτος έχει βρεθεί από τις ώρες της αραβικής της άνοιξής  στα μονοπάτια της κόλασης: τα γεγονότα στο Στάδιο Πορτ Σάιντ είναι η απόλυτη απόδειξη. Την 1η Φεβρουαρίου, ένα ποδοσφαιρικό παιγνίδια μεταξύ οπαδών της Αλ-Μασρί και της Αλ-Αχλί αποκτά πολιτικές διαστάσεις: γίνεται στον αστερισμό του μίσους. Στο τέλος του αγώνα των δύο ομάδων, ο οποίος είχε βρει νικήτρια με 3-1 την γηπεδούχο ομάδα της Αλ-Μασρί, η κατάσταση ξεφεύγει από κάθε έλεγχο και στις συγκρούσεις μεταξύ των οπαδών που ακολούθησαν, βρίσκουν τον θάνατο 74 άνθρωποι, ενώ πάνω από 1000 τραυματίστηκαν. Η τραγωδία σοκάρει τον πολιτισμένο κόσμο: οι δημοσιογράφοι του BBC κλείνουν την ανταπόκρισή τους καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η Αίγυπτος δεν θα είναι ποτέ ξανά μια κανονική χώρα. Πέντε χρόνια αργότερα, ο διασημότερος ίσως Αιγύπτιος του καιρού μας, ο ποδοσφαιριστής της Λίβερπουλ Μοχάμεντ Σαλάχ, πετυχαίνει ένα γκολ με πέναλτι στις καθυστερήσεις του ματς με το Κονγκό και δίνει στην ομάδα του μια αληθινά ιστορική πρόκριση για το μουντιάλ της Μόσχας. Η χώρα ενωμένη πανηγυρίζει. Σε μια χρονιά που ο Σαλάχ κάνει θαύματα ίσως ότι ένωσε την Αίγυπτο να είναι το μεγαλύτερό του.

Αλλάζει την ιστορία

Οι ποδοσφαιρόφιλοι μοιάζουν με τους κινηματογραφόφιλους. Λατρεύουν τους πρωταγωνιστές, σέβονται όσους έχουν μια καριέρα γεμάτη επιτυχίες, αλλά αναζητούν και το καινούργιο: κυρίως, όμως, εντυπωσιάζονται από όσους μπουκάρουν στο παγκόσμιο σταρ σίστεμ και το αναστατώνουν – αυτή είναι η εφετινή ιστορία του Σαλάχ. Ο τύπος είναι 26 χρονών – δεν είναι ένας πρωτοεμφανιζόμενος πιτσιρικάς που σπέρνει τον πανικό γιατί οι προπονητές και οι αμυντικοί ακόμα δεν τον γνωρίζουν. Όταν έπαιζε στη Βασιλεία, τράβηξε τα μάτια της Τσέλσι, που τον απέκτησε. Όταν βρέθηκε δανεικός στην Φιορεντίνα, ο Σπαλέτι έκανε σαν τρελός να τον φέρει στη Ρόμα – η Λίβερπουλ τον ήθελε από τότε. Όταν πέρυσι το καλοκαίρι η Λίνερπουλ έδωσε πάνω από 40 εκατ ευρώ για να τον αποκτήσει, κανείς δεν ένοιωσε έκπληξη: ο Σαλάχ στη Ρώμη είχε εξελιχτεί ως ποδοσφαιριστής, τόσο ώστε αυτά τα χρήματα να μοιάζουν λογικά, αν όχι και λίγα. Όμως αμφιβάλω αν και στη Λίβερπουλ πίστευαν ότι απόκτησαν τον πιο φορμαρισμένο κυνηγό της χρονιάς – αυτόν που μπορεί φέτος ν’ αλλάξει την ιστορία του πιο προβλέψιμου Τσάμπιονς λιγκ των τελευταίων χρόνων.

Μια χρονιά καριέρας

Το ποδόσφαιρο είναι γεμάτο από ιστορίες ξαφνικής ωρίμανσης: η έκρηξη του Σαλάχ δεν είναι ανεξήγητη (ο παίκτης έρχεται από καλές σεζόν) είναι όμως  εντυπωσιακή, όπως πολλές ανάλογες ιστορίες. Ο Σαλάχ κάνει αυτό που λέμε «χρονιά καριέρας»: ζει ένα μαγικό μομέντουμ καθώς οτιδήποτε κάνει του πιάνει και η συνέπεια αυτής της εξωπραγματικής του απόδοσης είναι ότι όλη η ομάδα ζει και αναπνέει χάρη σε αυτόν – το χθεσινό ματς με τη Ρόμα είναι η απόλυτη απόδειξη. Οσο υπήρχε στο γήπεδο ένοιωθες ότι θα τελειώσει 8-0: σχεδόν κάθε του έμπνευση οδηγούσε σε μεγάλη ευκαιρία. Όταν βγήκε, η Λίβερπουλ έχασε το σημείο αναφοράς της: έμοιαζε να παίζει με 12 παίκτες όσο αυτός ήταν στο γήπεδο και με 10 όταν βγήκε!

Από το περιοδικό Αγόρι

Εχω δει αρκετούς παίκτες να κάνουν τέτοιες χρονιές: μιλάω για παίκτες φτασμένους που κάποια στιγμή αρχίζουν να σκοράρουν κατά ρυπάς καθορίζοντας μια σεζόν ολόκληρη. Ο Ντανιέλε Μασάρο κάποτε έδωσε ένα πρωτάθλημα στη Μίλαν βάζοντας ένα τσουβάλι γκολ – όλα έδιναν βαθμό ή βαθμούς. Ο Ζαν Πιέρ Παπέν, γύρισε στη Μαρσέιγ κάποτε κι αφού τον πρώτο χρόνο ξεμπλοκαρίστηκε πετυχαίνοντας 16 γκολ, άρχισε μετά  να στέλνει τη μπάλα στα δίχτυα ακόμα κι αν απλά την κοίταζε. Ο Ραμεντάλ Φαλκάο όταν πρωτοήρθε στην Πόρτο άφησε τον κόσμο με το στόμα ανοιχτό. Ο Τζέιμς Βάρντι έμοιαζε δυο χρόνια να έχει βγει από τις σελίδες του περιοδικού Αγόρι. Στην Ιταλία του ΄90, σε σεζόν που έπαιζαν στο Καμπιονάτο ο Ρονάλντο, ο Μπατιστούτα κι ο Βιάλι, πρώτοι σκόρερ έβγαιναν ο Αμπελ Μπάλμπο, που έπαιζε στην Ουντινέζε, ο Ιγκορ Πρότι, που έπαιζε στο Μπάρι κι ο ασταμάτητος Μπέπε Σινιόρι που με τη φανέλα της Λάτσιο άλλαζε ταχύτητα εν κινήσει κι έγραφε με το αριστερό. Αλλά ο Σαλάχ δεν βάζει γκολ μόνο στο αγγλικό πρωτάθλημα. Δεν είναι ο παίκτης, που απλά βρέθηκε την κατάλληλη στιγμή στην κατάλληλη ομάδα. Κάνει κάτι πολύ περισσότερο: βάζει σφραγίδα στην ίδια την σεζόν που διανύουμε αλλάζοντας την ιστορία των ομάδων στις οποίες αγωνίζεται. Στέλνει την Αίγυπτο στο μουντιάλ και την Λίβερπουλ στον τελικό του Τσάμπιονς λιγκ, δημιουργώντας την βεβαιότητα ότι χωρίς αυτόν δεν θα είχε γίνει τίποτα από τα δυο.

Ηθελε να επιστρέψει

Το ωραίο είναι ότι αυτή η εντυπωσιακή του σεζόν εξηγείται. Ο Σαλάχ γίνεται καλύτερος χρόνο με το χρόνο: κέρδισε την προσοχή στη Βασιλεία, την εκτίμηση στη Φιορεντίνα, την εμπιστοσύνη στη Ρόμα και στη Λίβερπουλ βρήκε την καταξίωση, πράγμα που συνήθως ακολουθεί όλα αυτά. Παίζει σε μια ομάδα που λατρεύει το επιθετικό ποδόσφαιρο κι έχει την πιο καυτή έδρα στην Αγγλία: κι αυτά σίγουρα τον βοηθάνε. Η σύσταση της επίθεσης της Λίβερπουλ μοιάζει στα μέτρα του: ο Μανέ δίνει πλάτος, ο Φιρμίνο δημιουργεί χώρους – όταν υπήρχε κι ο Κουτίνιο όλα ήταν τέλεια, αλλά όταν αυτός έφυγε ο Σαλάχ μπορεί να έχασε τις πάσες του, κέρδισε όμως το δικαίωμα να κρατά πιο πολύ τη μπάλα. Βασικό στην ιστορία είναι ότι ο τύπος γνωρίζει και τις τρεις θέσεις της επίθεσης: τη Ρόμα την κατέστρεψε και ως φορ, αλλά και παίζοντας ως έξω δεξιά στις εναλλαγές με τον Φιρμίνο. Φυσικά μετράει και ότι ο Κλοπ, ως θαυμαστής της Μπαρτσελόνα του Λουίς Ενρίκε, θυσιάζει κάτι στην άμυνα για να δίνει στους κυνηγούς του το δικαίωμα να μένουν ψηλά, κοντά και να συνεργάζονται: ο Σαλάχ απολαμβάνει την απόλυτη ελευθερία που ο κόουτς του δίνει. Σε όλα αυτά να προσθέσουμε και το προσωπικό κίνητρο: η αποτυχία του στην Τσέλσι, όπου δεν τον πίστεψαν και δεν τον κατάλαβαν, τον πείσμωσε. Ηθελε να επιστρέψει στο νησί να τους δείξει ότι έκαναν λάθος.

Ξαναφέρνει την άνοιξη

Όταν ήταν στη Βασιλεία φορούσε τη φανέλα με το 74 για να μην ξεχάσει ο κόσμος τους νεκρούς του Πορτ Σάιντ. Μεγάλωσε στο Ναγκρίτ, ένα χωριό ανάμεσα στο Κάιρο και στην Αλεξάνδρεια: οι κάτοικοι του ήταν τόσο σίγουροι πως ο μικρός θα κάνει καριέρα που κάθε μέρα κάποιος διαφορετικός, τον πήγαινε και τον έφερνε στο Κάιρο για προπόνηση κάνοντας 5 ώρες δρόμο – ο πατέρας του δεν είχε ούτε αυτοκίνητο. Σήμερα όλο το χωριό ζει λένε από τον ίδιο: έχει σχολείο, έχει αθλητικό κέντρο, έχει ιατρείο – τα πάντα. Εκεί πηγαίνει πάντα τα καλοκαίρια του και παίζει και μπάλα με τα πιτσιρίκια. Το πριμ πρόκρισης στο μουντιάλ, το χάρισε στο Υπουργείο Κοινωνικών Υπηρεσιών της χώρας. Και ίσως η εξήγηση της επιτυχίας του καλύτερου παίκτη φέτος στην Ευρώπη να είναι τελικά αυτή: έφυγε κάποτε μικρούλης από την Αίγυπτο, όταν τελείωσε πνιγμένη στο αίμα η αραβική της άνοιξη, κι ο σκοπός του είναι αυτή την άνοιξη να την ξαναφέρει…

 

Πηγή:Karpetshow.gr

BET ON ALFA: Παίξε online και πάρε Bonus 100% με την πρώτη κατάθεση μέχρι 100 Ευρώ