Δεν φοβήθηκαν μη χάσουν, φοβήθηκαν να νικήσουν…

Seri: Κατέβασε την εφαρμογή, κάνε το απόλυτο σερί και διεκδίκησε εώς και 1.000.000€ εντελώς δωρεάν! (Ισχύουν Όροι & Προϋποθέσεις)

Πάντοτε μας διαπερνά η ανθρώπινη ανάγκη να πιστέψουμε σε κάτι το καινούργιο. Μάντσεστερ Σίτι. Παρί Σεν-Ζερμέν. Τότεναμ. Ο,τιδήποτε. Ετσι, για την αλλαγή. Ακόμη και Μπεσίκτας. Και τώρα, το μάθημα στο οποίο κάθε φορά μένουμε μετεξεταστέοι. Πίστεψε, αν θέλεις, στο όποιο νέο σου αρέσει. Αλλά ποτέ μη το κάνεις, κόντρα στο παλιό.

Άλλοτε, ο νεόπλουτος θα τιμωρηθεί από την κλάση του αριστοκράτη. Η Παρί Σεν-Ζερμέν κουβαλάει επάνω της, όλη την παθογένεια του νεοπλουτισμού. Αλλά κι η Τότεναμ που δεν αναδίδει σημάδια τέτοιας αρρώστειας, ίσα ίσα, κι αυτή πάλι τιμωρήθηκε. Η άκρας υγείας, σφριγηλή Τότεναμ. Και δεν τιμωρήθηκε καν, από κλάση-Ρεάλ. Τιμωρήθηκε απ’ την, υποδεέστερη της Ρεάλ, κλάση-Γιούβε.

Η Ρεάλ και η Γιουβέντους, το φθινόπωρο στους ομίλους τους βγήκαν δεύτερες. Πίσω από Τότεναμ η Ρεάλ, πίσω από Μπαρσελόνα η Γιούβε. Στην πραγματική ζωή όμως, εδώ που έχει σημασία, είναι πρώτες. Εγιναν πρώτες. Στο Τσάμπιονς Λιγκ, η πραγματική ζωή δεν είναι στους ομίλους. Είναι μετά τους ομίλους. Εκεί, στα νοκ-άουτ, οι δεύτεροι έσονται πρώτοι. Όταν αυτό συμβαίνει, οι πρώτοι πηγαίνουν αμέσως σπίτι.

Η Τότεναμ είναι ταλαντούχα, είναι ποιοτική, είναι συναρπαστική. Είναι και εύθραυστη. Κάνουν, σχεδόν τα πάντα σωστά. Δεν κάνουν, τις κρίσιμες στιγμές να μετρήσουν. Παίζουν καλύτερα, στα 160 από τα 180 λεπτά της παρτίδας. Και φεύγουν από τη διοργάνωση. Ξέρουν την αδυναμία τους. Είναι κακό. Το ακόμη χειρότερο; Ξέρει την αδυναμία τους, ο αντίπαλος.

Το είπε ο Κιελίνι. «Αυτή είναι ολόκληρη η ιστορία της Τότεναμ». Οπότε οι Ιταλοί μπορούσαν να περιμένουν, την ώρα τους για να χτυπήσουν.  Η συγκυρία επαναφέρει εκείνη την παλιά, καταραμένη συζήτηση που πάντα γίνεται εκ των υστέρων. Και πάντα γίνεται, προσαρμοσμένη στο αποτέλεσμα. Η εμπειρία, η αφέλεια, να είσαι πιο κοφτός, να είσαι ανελέητος, η ανθεκτικότητα, τα κόλπα της σοφίας του δρόμου, το know-how της νίκης. Το κλασικό ρεπερτόριο.

Το στιλ. Και οι τίτλοι. Πώς μετουσιώνεις την υπόσχεση και την προσδοκία, σε χειροπιαστό. Ο τύπος των ήλων. Πώς το κάνει, το στιλ ουσία, ο Ντιμπάλα. Πώς δεν το κάνει ο Αλι. Το στιλ, στην Τότεναμ, είναι κάθε φορά όλο και πιο ωραίο. Μόνο τυφλός, δεν βλέπει τη βελτίωση στον χρόνο. Το άλλο, οι τίτλοι στην τετραετία Ποκετίνο, είναι μόνιμα στο σημείο-μηδέν.

Εδώ υπεισέρχεται στη συζήτηση η παράνοια. Ο ποδοσφαιρικός παραλογισμός. Την προηγούμενη τετραετία, ο Βενγκέρ οδήγησε την Αρσεναλ στην κατάκτηση τριών κυπέλλων Αγγλίας. Ενώ τελευταίο τρόπαιο της Τότεναμ, παραμένει το Λιγκ Καπ του 2008 με τον Χουάνδε Ράμος. Οπότε, τι; Η Αρσεναλ το πάει καλά, κι η Τότεναμ στραβά;

Οποιος νιώθει ποδόσφαιρο, αντιλαμβάνεται πως ένα τέτοιο «βάσει τροπαίων» συμπέρασμα είναι καθαρή διαστροφή. Αλλ’ η αγορά δεν είναι διεστραμμένη. Η αγορά έχει τα κριτήριά της, για ν’ αξιολογεί. Και αξιολογεί, συνήθως δίκαια. Γι’ αυτό ο Ποκετίνο παραμένει (με τρόπαια μηδέν, κι όμως) τόσο hot για τις πιο επίζηλες καρέκλες.

Η Τότεναμ ήταν καταπληκτική, όταν βρέθηκε (στο Τορίνο) στη στενόχωρη θέση ενός 0-2 στο 9’. Η ίδια Τότεναμ ήταν αδύναμη, όταν βρέθηκε (στο Λονδίνο) σε θέση ελέγχου και ισχύος, κι απλώς έπρεπε ν’ αποτελειώσει τη δουλειά. Σημαίνει πως δεν φοβήθηκε, μη χάσει. Σημαίνει πως φοβήθηκε να νικήσει…
Πηγή:SDNA.GR

BET ON ALFA: Παίξε online και πάρε Bonus 100% με την πρώτη κατάθεση μέχρι 100 Ευρώ