Kastanos story: Ο δικός του ο δρόμος – Η Γιούβε, ο Γκρόσο, οι απογοητεύσεις και το όνειρο

Stoiximan: Παίξε με 100€ bonus, Live Streaming, παιγνίδια με 0% γκανιότα και τα περισσότερα ειδικά στοιχήματα!

Αποστολή στις Βρυξέλλες: Ειρήνη Σπυροπούλου

Η μαγική πάσα του Γρηγόρη Κάστανου στο γκολ του Πιέρου Σωτηρίου στο παιχνίδι με την Ελλάδα ανήκει σε εκείνη την κατηγορία της πάσας που όταν τη βλέπουμε από τις μεγάλες ευρωπαϊκές ομάδες «παίζει» πρώτο θέμα παντού. Τελικά, μπορούμε να τη δούμε και από τους «δικούς» μας…

Ο Γρηγόρης Κάστανος, βέβαια, δεν έφτασε τυχαία εκεί που βρίσκεται σήμερα. Χρειάστηκε να δουλέψει πολύ, αλλά και να απογοητευτεί πολύ μέχρι να τα καταφέρει. Ο δρόμος κάθε άλλο παρά στρωμένος με ροδοπέταλα ήταν.

Μας τον διηγήθηκε στο ταξίδι της Εθνικής για τις Βρυξέλλες, αποκαλύπτοντας στο Balla λεπτομέρειες από αυτό το ταξίδι που ξεκίνησε από το Παραλίμνι, πέρασε από το Τορίνο και την Πεσκάρα για να φτάσει τώρα στο Βέλγιο. Και είναι ακόμη στην αρχή.

«Το χρωστάω στην Εθνική»
Ο 19χρονος άσος δεν ξεχνά τη συμβολή της Εθνικής ομάδας σε όσα έχει πετύχει μέχρι τώρα. Και από εκεί ξεκίνησε η κουβέντα μας. «Χρωστάω πολλά στην Εθνική ομάδα, επειδή αυτή με ανέδειξε ως παίκτη. Και όταν ήμουν μικρός είχα αρκετές προτάσεις για να πάω να δοκιμαστώ. Ήταν όλες για δοκιμή, γιατί το «Κύπριος ποδοσφαιριστής» αντιμετωπίζεται με καχυποψία στο εξωτερικό. Αλλά επέλεξα τη Γιουβέντους, επειδή από μικρός την υποστήριζα», είπε στο Balla.

«Στη Γιουβέντους ζεις από κοντά αυτά που βλέπεις στην τηλεόραση», πρόσθεσε αρκετά παραστατικά.

Τι συνάντησε εκεί; «Υπάρχει διαφορετική οργάνωση, ό,τι πρόβλημα κι αν σου προκύψει, υπάρχει κάποιος να σε βοηθήσει. Από θέμα εγκαταστάσεων δεν χρειάζεται να πω πώς είναι στη Γιουβέντους, μιλάμε για άλλο επίπεδο. Στην Πεσκάρα που είναι μικρομεσαία ομάδα δεν ήταν το ίδιο βέβαια. Είναι καλύτερες βέβαια από μικρομεσαίες κυπριακές ομάδες, αλλά όχι καλύτερες από τις εγκαταστάσεις των καλών κυπριακών ομάδων – από όσα γνωρίζω, αφού στην Κύπρο δεν αγωνίστηκα καθόλου».

Εκεί είχαμε παρέμβαση από συμπαίκτη του που τον ρώτησε πώς κατάφερε να ζήσει μακριά από την οικογένειά του σε τόσο νεαρή ηλικία (σ.σ.: δεν ήταν η μοναδική ερώτηση που έγινε από τους άλλους διεθνείς μας, αφού ακολούθησαν κι άλλες). «Στο εξωτερικό ωριμάζεις…», απάντησε.

«Δεν έμαθα ποτέ την αλήθεια για να μην στενοχωρηθώ»
Και περιέγραψε τις δυσκολίες που συνάντησε στην αρχή: «Στα 14 πήγα για δοκιμαστικά στην Ουντινέζε. Τα πήγα πάρα πολύ καλά. Κερδίσαμε 3-0 σε ένα φιλικό και έβαλα χατ-τρικ. Πήγα πίσω στο ξενοδοχείο και περίμενα να έρθει ο μάνατζέρ μου να μου πει νέα. Με παίρνει τηλέφωνο και μου λέει, ετοίμασε τη βαλίτσα σε μία ώρα φεύγουμε. Αναρωτιόμουν τι πήγε λάθος. Απορούσα, γιατί ο προπονητής μου έλεγε τα καλύτερα. Δεν έμαθα ποτέ το λόγο. Πιστεύω πως ο μάνατζέρ μου τον γνωρίζει, αλλά δεν ήθελε να μου πει για να μην στενοχωρηθώ, μια και ήμουν και μικρός. Μετά από μια εβδομάδα με πήρε τηλέφωνο και μου είπε πως υπήρχε ενδιαφέρον από την Γιουβέντους. Απόρησα ξανά. «Με έδιωξαν από την Ουντινέζε και με θέλουν στη Γιουβέντους;», σκεφτόμουν. Εκείνο το ενδιαφέρον ήρθε την πιο κατάλληλη στιγμή για να μην με πάρει από κάτω».

Έτσι προέκυψε η Γιουβέντους
Και συνεχίζει ο Γρηγόρης Κάστανος: «Θυμάμαι πως ήμουν σε ένα παιχνίδι του Παραλιμνίου όταν με πήρε ο μάνατζέρ μου και είπε «πήγαινε φτιάξε βαλίτσες. Αύριο πάμε Ιταλία και θα μείνουμε για πάντα». Αγχώθηκα, η αλήθεια είναι, με το για πάντα. Στην πραγματικότητα πήγαμε για μία εβδομάδα για δοκιμαστικά και για μόνιμη εγκατάσταση επέστρεψα μετά από ένα μήνα. Παίξαμε ένα φιλικό, όπου έβαλα δύο γκολ, αλλά στο 50’ ο προπονητής με έβγαλε. Απορούσα πάλι γιατί με έβγαλε, αφού είχα βάλει δύο γκολ. Κοιτώ στην κερκίδα τον μάνατζέρ μου και μου κάνει ένα σήμα πως όλα πάνε καλά. Γυρίσαμε στο ξενοδοχείο και μου λέει, αύριο θα πάμε να μιλήσουμε για τις λεπτομέρειες και τον επόμενη μήνα θα έρθουμε μόνιμα. Πήρα χαρούμενος τους γονείς μου και τους είπα τα νέα. Την επόμενη μέρα πήγε ο μάνατζέρ μου και συναντήθηκε με τη Γιουβέντους, εγώ ήμουν μικρός γι’ αυτά, δεν ήξερα από αυτά, μόνο ποδόσφαιρο ήξερα. Μετά από ένα μήνα πήγα στο Τορίνο με τους γονείς μου, αλλά αυτοί έφυγαν, έμεινα μόνος μου. Έτσι ξεκίνησε ένα όμορφο ταξίδι».

«Προπόνηση σαν δύο κυπριακά ματς!»
Ο Κύπριος διεθνής μας περιγράφει τις τρομερές δυσκολίες που συνάντησε τον πρώτο του χρόνο στο Τορίνο. Δυσκολίες που οφείλονται και στη διαφορά επιπέδου ακόμη και στις προπονήσεις, όπως θα διαπιστώσετε:
«Ο πρώτος χρόνος ήταν πολύ άσχημος. Οι ρυθμοί προπόνησης για μένα ήταν απίστευτοι. Μία προπόνηση στις ακαδημίες της Γιουβέντους ήταν σαν δύο παιχνίδια στην Κύπρο! Πήγαινα σπίτι και έπαιρνα τον μάνατζέρ μου και του φώναζα «τι με έφερες εδώ;». Ήμουν τόσο κουρασμένος που μερικές φορές δεν μπορούσα να περπατήσω μετά την προπόνηση.

Είχα έναν προπονητή, τον Ντε λα Μόρτε, που με έβαζε να τρέχω, επειδή δεν γνώριζα τη γλώσσα στην αρχή και δεν καταλάβαινα καλά τις οδηγίες του. Τσαντιζόμουν στην αρχή και το έδειχνα, μετά κατάλαβα -μου είπαν και τα άλλα παιδιά- πως δεν έπρεπε να αντιδρώ. Ήταν πολύ δύσκολο να συνηθίσω την τεράστια αλλαγή. Το πρωί 8 ώρες στο σχολείο, το απόγευμα προπόνηση. Αυτό για έξι μήνες. Σιγά-σιγά άρχισα να μπαίνω στο κλίμα της ομάδας. Με στήριξαν πολύ άλλοι τρεις συμπαίκτες μου, οι ξένοι της ομάδας. Ήμασταν πολύ δεμένοι μεταξύ μας οι ξένοι».

«Ο Γκρόσο με πίστεψε»
Η «ανάσταση» για τον Γρηγόρη Κάστανο ήρθε το καλοκαίρι, μετά το πρώτο εξάμηνο, με την αλλαγή προπονητή. «Όλα άλλαξαν όταν ήρθε προπονητής ο Φάμπιο Γκρόσο. Με τον Ντε λα Μόρτε παραδέχομαι πως στα παιχνίδια ήμουν ο χειρότερος παίκτης, γιατί ήμουν πάντα κουρασμένος και καταρρακωμένος ψυχολογικά από τη συμπεριφορά του. Με τον Φάμπιο Γκρόσο όλα άλλαξαν. Αυτός με πίστεψε πραγματικά. Αν και 16 ετών, με έβαλε να παίξω στην ομάδα των 18άρηδων. Ήξερε πως αν ανέβω ψυχολογικά, θα βγάλω στο γήπεδο τις πραγματικές μου δυνατότητες.

Ήταν 25 Ιουνίου όταν τελείωσα το πρώτο εξάμηνο στη Γιουβέντους και 10 Ιουλίου πήγα πίσω. Ήμουν τόσο κουρασμένος και είχα και ελάχιστες διακοπές. Πήγα με βαριά καρδιά, αλλά ο Φάμπιο Γκρόσο μου άλλαξε την ψυχολογία. Μαζί του ήμουν εντελώς άλλος ποδοσφαιριστής. Με στήριξε πάρα πολύ και μολονότι στην αρχή δεν απέδιδα τόσο καλά, μέχρι να βρω ρυθμό, συνέχισε να επιμένει μαζί μου και να με χρησιμοποιεί. Μέχρι που βρήκα τα πατήματά μου και έπαιζα πραγματικά καλά. Εκείνη τη χρονιά είχα 26 συμμετοχές».

«Ζούσα αυτά που έβλεπα στην τηλεόραση και έλεγα πως δεν θα ζήσω ποτέ»
Και συνεχίζει ο Κύπριος διεθνής: «Τη δεύτερη σεζόν μαζί του τα πήγα πάρα πολύ καλά, έπαιξα σε 60 παιχνίδια και έβαλα 16 γκολ. Το αποκορύφωμα ήταν το καλοκαίρι του 2015 όταν συμπεριλήφθηκα μαζί με άλλα 4-5 παιδιά από τις ακαδημίες στην προετοιμασία της πρώτης ομάδας. Ήταν ένα όνειρο. Πήγαμε στην Αυστραλία για την προετοιμασία. Ζούσα αυτά που έβλεπα στην τηλεόραση και έλεγα πως δεν θα ζήσω ποτέ».

Πώς ήταν να βρίσκεται δίπλα και να προπονείται με τα αστέρια της Γιουβέντους; «Φοβερή εμπειρία. Όλοι με βοήθησαν. Ευτυχώς τα πήγα πολύ καλά. Τότε είχα προτάσεις για να φύγω από τη Γιουβέντους. Από την Εσπανιόλ στην Ισπανία, από την Σασουόλο στην Ιταλία, μου είπαν και για την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στην Αγγλία, αλλά δεν ασχολήθηκα, μ’ αυτά ασχολείται πάντα ο μάνατζέρ μου».

Η «διαφωνία» με την «Κυρία»
Τότε προέκυψε μία «διαφωνία» με τη Γιουβέντους. Ο Γρηγόρης Κάστανος ήθελε να ανοίξει τα φτερά του, η «Κυρία» θεωρούσε πως είναι νωρίς. «Η Γιουβέντους αποφάσισε να μείνω στην Πριμαβέρα. Εγώ θεωρούσα πως έπρεπε να κυνηγήσω κάτι παραπάνω. Η σεζόν ξεκίνησε καλά, αλλά η ψυχολογία μου δεν ήταν καλή κι αυτό σταδιακά φαινόταν και στον αγωνιστικό χώρο. Δεν έδινα πάντα το 100%, όχι γιατί δεν ήθελα, αλλά γιατί δεν μπορούσα, σκεφτόμουν πως έπρεπε να είχα κάνει ήδη το βήμα παραπάνω και αυτό με επηρέαζε. Μίλησα με τον προπονητή τότε, έδειξε κατανόηση, αλλά μου είπε πως από τη στιγμή που έμεινες, πρέπει να δίνεις το καλύτερο».

Τελικά ο δανεισμός ήρθε ένα εξάμηνο μετά: «Τον Ιανουάριο αποφασίσαμε να φύγω δανεικός. Πήγα στην Πεσκάρα, γιατί με ήθελε ο προπονητής, Μάσιμο Όντο. Μου έδειξε εμπιστοσύνη από την αρχή, με έβαλε βασικό από το πρώτο ματς με την Ίντερ. Αλλά στάθηκα άτυχος, γιατί μετά από πέντε παιχνίδια τον έδιωξαν και ήρθε ο Ζέμαν, ο οποίος δεν με χρησιμοποιούσε πολύ. Είχα συνολικά 16 συμμετοχές».

Κάπου εκεί ήρθε ο σοβαρός τραυματισμός που του έβαλε φρένο. «Τον Απρίλιο είχα το σοβαρό τραυματισμό που με άφησε 4 μήνες εκτός», λέει. Και μετά το Βέλγιο.

«Επιλογή του προπονητή»
«Το καλοκαίρι προέκυψε ο δανεισμός στη Ζούλτε Βάρεγκεμ. Δεν έκανα προετοιμασία. Στις 17 Ιουλίου ξεκίνησα ατομικές προπονήσεις και στις 20 Αυγούστου μπήκα στις προπονήσεις με την υπόλοιπη ομάδα», λέει ο Κύπριος διεθνής.

«Πήγα στη Ζούλτε, γιατί έχει καλές σχέσεις η Γιουβέντους μαζί της και επειδή με ήθελε ο προπονητής, Φράνκι Ντέρι. Εκεί ο προπονητής είναι και μάνατζερ και τεχνικός διευθυντής, είναι το απόλυτο αφεντικό.

Ο προπονητής μου είχε πει πως δεν μπορεί να με περιμένει, να ξεπεράσω τον τραυματισμό, να επιστρέψω δυνατός και να διεκδικήσω θέση στην ενδεκάδα. Όταν επέστρεψα εγώ, η ομάδα ήδη είχε στρώσει, είχε μία βασική ενδεκάδα και πρέπει να παλέψω για τη θέση μου. Και πάει καλά η ομάδα τώρα, οπότε είναι πιο δύσκολο να γίνουν αλλαγές. Αλλά εμένα μου αρέσουν τα δύσκολα. Και η αλήθεια είναι πως ο προπονητής περίμενε να επιστρέψω και είναι διαθέσιμος αργότερα, αλλά είμαι πλέον έτοιμος και τώρα θέλω να δείξω πως θέλω να παίξω», προσθέτει.

Και δηλώνει ενθουσιασμένος τελικά με την επιλογή του: «Εγώ δεν γνώριζα τίποτα για τη Ζούλτε πριν έρθω. Αλλά είναι τέλεια εδώ. Οι εγκαταστάσεις είναι τέλειες, έχουν επτά γήπεδα στο προπονητικό, γυμναστήριο, πισίνες, τρεις γυμναστές, φυσιοθεραπευτές. Είναι σαν μία μικρή Γιουβέντους τηρουμένων των αναλογιών. Ξαφνιάστηκα θετικά, μου άρεσε».

Ο… κόφτης και η Ισπανία
Σε ποια θέση τον χρησιμοποιεί ο προπονητής στην ομάδα του; «Η Ζούλτε παίζει με 4-2-3-1. Μέχρι τώρα με έβαλε κόφτη στα δύο ευρωπαϊκά παιχνίδια που παίξαμε, γιατί στη θέση μου παίζει καλά αυτός που παίζει τώρα. Αλλά μου έχει πει πως με υπολογίζει ως δεκάρι. Η αλήθεια είναι πως για έναν επιθετικό το βελγικό πρωτάθλημα είναι πολύ καλό, σε βοηθά να δείξεις την αξία σου. Θέλω να πετύχω εδώ».

Να πετύχει για να εκπληρώσει τα όνειρά του. Ένα από αυτά; «Να παίξω στην Ισπανία. Αν δεν παίξω στην Ισπανία, δεν γυρίζω Κύπρο», μας είπε ξεσπώντας σε γέλια.

Κάπου εκεί παρενέβη ο Ανδρέας Αβραάμ για να τον ρωτήσει αν πιστεύει πως μπορεί να αγωνιστεί στη Γιουβέντους. Εκεί σοβαρεύτηκε ξανά ο Γρηγόρης Κάστανος. «Είναι ωραίο να πιστεύεις ότι μπορείς και να κάνεις όνειρα, αλλά πρέπει να είσαι προσγειωμένος κι εγώ είμαι. Θα το προσπαθήσω με όλες μου τις δυνάμεις, αλλά γνωρίζω πως είναι πάρα πολύ δύσκολο», είπε, δείχνοντας πως όσα έχει πετύχει ήδη στα 19 του χρόνια δεν έχουν φουσκώσει τα μυαλά του. Και η ταπεινοφροσύνη μαζί με την αδιαμφισβήτητη ποιότητα είναι τα καλύτερα εχέγγυα για να κατακτήσει τα όνειρά του.

ΒΕΤ ΟΝ ALFA : Παίξε τώρα και ONLINE με 100% Bonus κατάθεσης μέχρι €100 Ευρώ