Η μέρα που ο Θεός έβαλε το χέρι Του

Stoiximan: Παίξε με 100€ bonus, Live Streaming, παιγνίδια με 0% γκανιότα και τα περισσότερα ειδικά στοιχήματα!

Για τους περισσότερους η 22α Ιουνίου είναι μια συνηθισμένη μέρα στο ημερολόγιο. Για 120 χιλιάδες περίπου ανθρώπους σε όλο τον κόσμο είναι το δικό τους Πάσχα. Στις 3 Οκτωβρίου 1998 στο Ροζάριο της Αργεντινής μια παρέα ιδρύει την Εκκλησία του Diego Armando Maradona, την ‘Iglesia Maradoniana’

22 Ιουνίου 1986. Μέξικο Σίτυ, Μεξικό, στάδιο Aztecas. Προημιτελικός Παγκοσμίου Κυπέλλου μεταξύ Αργεντινής και Αγγλίας. Το χρονόμετρο έδειχνε το 51ο λεπτό όταν ο Diego Maradona ξεκινά μια επέλαση από τον άξονα και κατευθύνεται προς την εστία των Άγγλων. Λίγο έξω από την περιοχή δίνει μια διαγώνια πάσα στον Jorge Valdano και κατευθύνεται μέσα στην περιοχή περιμένοντας το 1-2. Ο Valdano κάνει κακό κοντρόλ και ο Άγγλος αμυντικός Steve Hodge στην προσπάθεια του να απομακρύνει δίνει ύψος στη μπάλα και τη γυρίζει πίσω άθελα του προς τον τερματοφύλακα Peter Shilton. O ύψους 1.85 Shilton βγαίνει να πάρει τη μπάλα όμως ο Μαραντόνα που παρά το γεγονός ότι είναι κατά 20 εκατοστά κοντύτερος του, τον προλαβαίνει και στέλνει τη μπάλα στα δίκτυα των Άγγλων με το αριστερό του χέρι.

Ο Diegito τρέχει προς την κερκίδα και πανηγυρίζει. Όπως διηγείται στην αυτοβιογραφία του Yo Soy El Diego (Είμαι ο Diego), όταν κατάλαβε ότι κανείς από τους συμπαίκτες του δεν τον ακολουθούσε στους πανηγυρισμούς άρχισε να τους φωνάζει να έρθουν κοντά του γιατί αλλιώς θα το καταλάβουν και θα το ακυρώσουν. Πριν λίγο καιρό δήλωσε με πέρισσιο θράσος πως δεν έχει μετανιώσει καθόλου, μέσω του βιβλίου του “Άγγιγμα Θεού – Πώς κατακτήσαμε το Παγκόσμιο Κύπελλο του ’86 στο Μεξικό”.

“Δεν στεναχωρήθηκα που σκόραρα με το χέρι. Σε καμία περίπτωση! Ούτε τότε, ούτε τριάντα χρόνια αργότερα, ούτε πρόκειται, ακόμα και στο… νεκροκρέβατό μου”. Αναφερόμενος μετά λεπτομερώς στη φάση είπε τα ακόλουθα:

“Αυτή η μπάλα είναι δική μου, σκέφτηκα. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω, αλλά θα παίξω με τις πιθανότητες. Αν δώσει φάουλ, ας το δώσει. Πήδηξα ψηλά, κάτι που δεν περίμενε ο Shilton. Νομίζω πως πίστευε ότι θα πάω κατά πάνω του. Πρόλαβα τον Shilton επειδή εκείνη την εποχή βρισκόμουν στην καλύτερη φυσική κατάσταση της καριέρας μου. Πήδηξε, άλλα εγώ πήδηξα πριν από αυτόν επειδή έβλεπα την πορεία της μπάλας, ενώ αυτός έκλεισε τα μάτια του. Όταν πάτησα στο έδαφος άρχισα να πανηγυρίζω. Η μπάλα κατέληξε με δύναμη στα δίχτυα. Την βρήκα με τον καρπό μου, αλλά ήταν λες και την είχα χτυπήσει με το πόδι, ούτε καν με το κεφάλι. Κατέληξε στα δίχτυα και δεν υπήρχε τρόπος να έχουν δει πώς πέτυχα το γκολ. Ούτε ο διαιτητής, ούτε ο επόπτης, ούτε ο Shilton, ο οποίος ήταν επικεντρωμένος στην πορεία της μπάλας. Ο μόνος που κατάλαβε τι είχε συμβεί ήταν ο Terry Fenwıck, ο οποίος βρισκόταν ανάμεσα σε εμένα και την μπάλα. Όμως, εκτός απ’ αυτόν, κανείς άλλος δεν είδε κάτι. Συνέχιζα να πανηγυρίζω. Έτρεχα χωρίς να κοιτάζω πίσω. Τότε, ήρθε προς το μέρος μου ο Sergıo Batısta και με ρώτησε: “Τη βρήκες με το χέρι, ε; Χρησιμοποίησες το χέρι σου;”. Του απάντησα: “Σκάσε και συνέχιζε να πανηγυρίσεις”.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι ο Carlos Bilardo, ο τότε ομοσπονδιακός προπονητής της Αργεντινής, είχε δώσει εντολές στους Αργεντίνους μέσους, ανάμεσα τους και ο Batısta να μην πανηγυρίζουν τα τέρματα για εξοικονόμηση δυνάμεων. Τα παιχνίδια διεξάγονταν κατά τη διάρκεια της μέρας κάτω από τον καυτό ήλιο και συγκεκριμένα το παιχνίδι αυτό στις 12 το μεσημέρι τοπική ώρα. Γι’ αυτό και η προτροπή του Diego ήταν έντονη ώστε να πείσει τον συμπαίκτη του να τον ακολουθήσει.

Ο Άγγλος Barry Davies που υπήρξε κορυφαίος σχολιαστής στη Βρετανία και έκανε τη μετάδοση του αγώνα εκείνη τη μέρα για λογαριασμό του ΒΒC, δεν συνειδητοποίησε τι έγινε στην αρχή. Του πήρε περίπου μισό λεπτό και μετά από δύο τηλεοπτικές επαναλήψεις άρχισε να υποψιάζεται και αναρωτήθηκε: “Η αλήθεια είναι ότι ο Μαραντόνα έρχεται πίσω από τον Στιβ Χοτζ. Τώρα πού είναι το οφσάιντ; Ή μήπως ο Μαραντόνα χρησιμοποίησε το χέρι του και γι’ αυτό διαμαρτύρονται οι παίκτες της Αγγλίας;”. Ακόμα και τότε δεν αντέδρασε ακραία μπροστά στο διαιτητικό λάθος ούτε ανέφερε κατά τη μετάδοση του για την ύπαρξη παράβασης με το χέρι. Στους Άγγλους έκανε τρομερή εντύπωση ακόμα και όταν πληροφορήθηκε από συνάδελφο του που βρισκόταν στην περιοχή της Αγγλίας. Παρ’ όλα αυτά, σχολίασε στη συνέχεια, “Θα πρέπει να πω ότι είναι υπέροχο. Πρόκειται για μια καθαρή ποδοσφαιρική ιδιοφυΐα”!

Το γκολ τελικά μέτρησε κανονικά αφουύ ο Τυνήσιος ρέφερι Ali Bin Nasser δεν υπέδειξε την παράβαση παρά τις διαμαρτυρίες των Άγγλων. Μόλις είχε σημειωθεί το πιο διάσημο γκολ, όχι μόνο στην ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων αλλά και σε ολόκληρη την ιστορία του ποδοσφαίρου.

Αυτή η άποψη μπορούσε να κρατήσει μόνο για 4 λεπτά. Και αυτό γιατί στο 55ο λεπτό, ο Maradona παραλαμβάνει τη μπάλα από τον Héctor Enrique πίσω από το κέντρο και την παραδίδει στα δίκτυα των Άγγλων σε μια αξέχαστη κούρσα όπου σε διάστημα 10 δευτερολέπτων διανύει με τη μπάλα στα πόδια μια απόσταση 60 μέτρων και σκοράρει. Στο διάστημα αυτό εκθέτει ολόκληρη την αγγλική άμυνα παιρνώντας κατά σειρά τους Beardsley, Reid, Butcher, Fenwick, Butcher ξανά και τέλος τον τερματοφύλακα Shilton για να πλασάρει με το μαγικό αριστερό του πόδι σε κενή εστία για να γράψει το 2-0 και συνάμα να ολοκληρώσει ένα ποίημα, ένα έργο τέχνης γνωστό και ως ‘Γκολ του Αιώνα’. Γιατί σαν τέτοιο έχει χαρακτεί στη συνείδηση όσων το παρακολούθησαν. Μετέπειτα το 2002, η FIFA σε ανοιχτή διαδικτυακή προς το κοινό ψηφοφορία ανακήρυξε το 2ο γκολ του Diego ως το καλύτερο όλων των εποχών στην ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων

Ένα γκολ που ανάγκασε τον Victor Hugo Morales, Ουρουγουανό σχολιαστή, να χάσει στην κυριολεξία τα λογικά του και να παραληρεί σε ζωντανή μετάδοση βάζοντας τα κλάματα από ενθουσιασμό και συγκίνηση. Στο βίντεο πιο κάτω φαίνεται και ακούγεται του λόγου το αληθές.

‘Την έχει ο Μαραντόνα, τον μαρκάρουν δύο, πατάει την μπάλα ο Μαραντόνα, πηγαίνει από την δεξιά πλευρά η ιδιοφυΐα του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, περνάει τον τρίτο και θα την δώσει στον Μπουρουσάγκα, πάντα ο Μαραντόνα, ιδιοφυΐα, ιδιοφυΐα, ιδιοφυΐα, τα-τα-τα-τα-τα-τα, γκοοοοοοοοοολ, γκοοοοοοοοοολ, θέλω να κλάψω, Θέε μου, να ζήσει το ποδόσφαιρο, γκολάραααα, Ντιέγκοοοο, Μαραντόνα, είναι για να κλαις, συγχωρέστε με, Μαραντόνα, σε μια αξέχαστη κούρσα, η καλύτερη όλων των εποχών, κοσμικός κομήτης, από ποιον πλανήτη μας ήρθες; για να αφήσεις πίσω σου τόσους Άγγλους, για να γίνει η χώρα μια γροθιά κλαίγοντας για την Αργεντινή, Αργεντίνη 2, Αγγλία 0, Ντιε-γκολ, Ντιε-γκολ, Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα! Σε ευχαριστώ Θέε μου για το ποδόσφαιρο, για τον Μαραντόνα, γι’ αυτά τα δάκρυα, γι’ αυτό το Αργεντινή 2, Αγγλία 0.’

‘Το γκολ του αιώνα’

Ο ίδιος ο Maradona παραστατικός όπως πάντα περιέγραψε την φάση του γκολ: ‘Έκανα να πασάρω στον Valdano αλλά όταν μπήκα στην περιοχή με περικύκλωσαν. Έπρεπε να συνεχίσω και να το τελείωσω εγώ.’ Μετά έκανε φιλοφρονήσεις στους Άγγλους ποδοσφαιριστές λέγοντας: ‘Δε νομίζω ότι θα μπορούσα να να το κάνω αυτό απέναντι σε οποιαδήποτε άλλη ομάδα επειδή όλοι οι υπόλοιποι προσπαθούν να σε ρίξουν κάτω. Πιθανόν να είναι οι ευγενέστεροι στον κόσμο.’

Ο Gary Lineker στο 81’ θα μείωνε για το τελικό 2-1 βάζοντας τον επίλογο σε ένα παιχνίδι που για κανένα άλλο στην ιστορία δεν έχει γίνει τόσος πολύς ντόρος, για ένα παιχνίδι που μέχρι σήμερα συζητιέται και για 2 γκολ που μπήκαν στο ίδιο παιχνίδι και που δεν θα ξεχαστούν ποτέ, το καθένα για διαφορετικό λόγο. Και όσοι δεν γνωρίζετε τον Lineker, έχετε ήδη σίγουρα ακούσει την ατάκα του, ‘Το ποδόσφαιρο είναι ένα απλό παιχνίδι με 22 παίχτες να κυνηγούν μια μπάλα και που στο τέλος κερδίζουν πάντα οι Γερμανοί’. Θα είχε διαψευσθεί πριν ακόμα το ξεστομίσει μόλις μια βδομάδα αργότερα όταν η Αργεντινή με ηγέτη τον Maradona, θα νικήσει και τη Γερμανία στο ίδιο γήπεδο και θα κατακτήσει το δεύτερο Μουντιάλ της ιστορίας της.

Απόηχος

Στη συνέντευξη τύπου μετά το παιχνίδι o Maradona ρωτήθηκε ευθέως από δημοσιογράφο εάν σκόραρε με το χέρι. Η απάντηση που έδωσε, άμεση.. ‘Un poco con la cabeza de Maradona y otro poco con la mano de Dios’, που σημαίνει ‘λίγο με το κεφάλι του Μαραντόνα και λίγο με το χέρι του Θεού’. Το περιεχόμενο της απάντησης καθώς και η άνεση Του άφησε εμβρόντητους τους πάντες στην αίθουσα. Το γκολ θα έμενε στην ιστορία ως ‘Το Χέρι Του Θεού’ (La Mano De Dios – στα ισπανικά). Ένα χρόνο μετά το Μουντιάλ του ’86, ο ‘Pelusa’ θα παραθέσει συνέντευξη στο BBC. Με θράσος ξανά θα δηλώσει στο Βρετανικό δίκτυο: «Ήταν ένα καθ’ όλα νόμιμο γκολ, αφού το κατακύρωσε ο διαιτητής και δεν είμαι αυτός που θα αμφισβητήσω την ειλικρίνεια του»! Αλλά και σε άλλες του συνεντεύξεις ο Diego συνέχισε να υποστηρίζει ότι το γκολ μπήκε με το ‘Χερι Του Θεού’.

Είναι γεγονός ότι οι Αργεντίνοι γιορτάζουν κάθε χρόνο το ‘Χέρι Του Θεού’. Θα έλεγε κανείς ότι νιώθουν και περήφανοι γι’ αυτό. Το ίδιο και ο Diego ο οποίος δε μετάνιωσε ούτε στιγμή για το δόλιο τρόπο που πέτυχε το γκολ και φυσικά ούτε απολογήθηκε. Και ούτε πρόκειται να το κάνει ποτέ. Αντιθέτως εκπέμπει μια υπερηφάνεια. Την ίδια περηφάνια που νιώθει ο Diego και οι υπόλοιποι Αργεντίνοι, ένιωθαν και νιώθουν και οι Ναπολιτάνοι για το Θεό τους. Χαρακτηριστικό το δημοσίευμα της ιταλικής εφημερίδας Corriere dello Sport: ‘Όταν ο Μαραντόνα σημείωσε το πρώτο γκολ με την γροθιά, όπως ένας Ναπολιτάνος κλέφτης, η χαρά ήταν ατελείωτη σε εκείνη την πόλη’. Η γαλλική L’Equipe από την άλλη περιόρισε σε μια τέλεια περιγραφική λεζάντα τεσσάρων λέξεων τον Maradona χαρακτηρίζοντας τον ως “μισό άγγελο, μισό διάβολο’’.

Στις 14 Μαρτίου 2017 μ.Χ., ή αλλιώς 57 DD για τους πιστούς της Iglesia Maradoniana (DD: Despues Diego – μετά Dıego), o Maradona ανέβασε στην επίσημη σελίδα του στο facebook ένα βίντεο με στιγμιότυπα από τουρνουά 5×5 στην Ιαπωνία όπου σε μια παρόμοια φάση με αυτή του πρώτου γκολ, επαναλαμβάνει το Χέρι Του Θεού, αυτή τη φορά με το δεξί χέρι. Στο σχόλιο του στην ανάρτηση κάνει λόγο για ‘Deja vu’. Αυτή τη φορά όμως όπως φαίνεται στο πιο κάτω βίντεο(η φάση ξεκινά από το 1.03’), ο διαιτητής τον αντιλήφθηκε και του έδειξε κίτρινη κάρτα ακυρώνοντας το γκολ.

Το 2016 ο Diego παίρνει μέρος σε μια διαφήμιση της Tecate (μεξικάνικη μπύρα) όπου εμφανίζεται ως Θεός σε ένα απλό χωρικό και του ζητά να κατασκευάσει μια ξύλινη κιβωτό γιατί θα ερχόταν πλημμύρα κάνοντας παράσταση την αντίστοιχη ιστορία με το Νώε. Ο άνθρωπος αυτός με τη βοήθεια παικτών της Γιουβέντους και της Ρεάλ Μαδρίτης κατασκευάζει ένα ξύλινο γήπεδο όπου θα γίνει ένας αγώνας ποδοσφαίρου στο οποίο θα συμμετέχει όπως φαίνεται πιο μετά και ο ίδιος ο Diegito. Πριν την έναρξη της αναμέτρησης ξεσπά μια δυνατή βροχή η οποία συνεχίζεται και κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. Όταν ξαφνικά βγαίνει μια μπαλιά με τον τερματοφύλακας να πηδάει να διώξει, ο Maradona εμφανίζεται και σε μια φάση καρμπόν με εκείνη του πρώτου γκολ το ’86. Αυτή τη φορά όμως πετυχαίνει γκολ με το κεφάλι.

Ακόμη και τραγούδια έχουν γράψει για το <<Θεό>>. Και δεν είναι ένα ή δύο. Είναι τουλάχιστον πάνω από δέκα που είναι γνωστά. Το πιο γνωστό βέβαια είναι αυτό που έγραψε ο Rodrigo Bueno. Το όνομα του? ‘La mano de Dios’, το χέρι του Θεού δηλαδή και εξιστορεί την ζωή του Diego και πως έφτασε στην κορυφή.

Ο Valdano το φιλοσόφησε λίγο περισσότερο, ‘Σε ένα παιχνίδι τεράστιας συμβολικής σημασίας, ο Μαραντόνα έδειξε τις δυο όψεις του να είσαι Αργεντινός. Στο πρώτο γκολ, την πονηριά και τη ζωντάνια των Κρεολών (υπήρξαν τα μέλη της αριστοκρατίας στη Λατινική Αμερική, κατά τη περίοδο της ισπανικής κυριαρχίας και γενικότερα Οι ιθαγενείς της Λατινικής Αμερικής με ισπανική καταγωγή, δηλαδή οι λευκοί της Λατινικής Αμερικής). Η Αργεντινή είναι μια χώρα που η απάτη έχει παραπάνω πρεστίζ από την τιμιότητα. Υπάρχει όμως και μια άλλη πλευρά. Η δεξιοτεχνία και η ικανότητα. Και στο δεύτερο γκολ ο Μαραντόνα έκανε ένα έργο τέχνη.’

Το 2008 όταν εκτελούσε χρέη ομοσπονδιακού προπονητή της αλμπισελέστε, η Αργεντινή θα αντιμετώπιζε σε φιλικό αγώνα την εθνική Σκωτίας. Βοηθός προπονητής της Σκωτίας ήταν ο Terry Butcher, ο οποίος κατά σύμπτωση ήταν στην ομάδα της Αγγλίας στον σημαδεμένο εκείνο προημιτελικό του ’86 και είπε ότι δεν πρόκειται να δώσει το χέρι του στον Diego. Κληθείς να σχολιάσει τις δηλώσεις του Butcher, είπε με αρκετή δόση ειρωνείας: ‘Δεν καταλαβαίνω τη συμπεριφορά του. Είμαι εντάξει με τους ανθρώπους που είναι γύρω και ειλικρινά δεν καταλαβαίνω γιατί συμπεριφέρται έτσι. Αφήστε τον στη ζωή του και εγώ θα συνεχίσω με τη δική μου. Ξέρετε δε θα χάσω τον ύπνο μου γι’ αυτό. Ακόμα και αν δεν μου δώσει το χέρι του, θα είμαι ζωντανός αύριο.’ Όταν οι δημοσιογράφοι το συνέχισαν, ο Diego αναφέρθηκε στο γκολ της Αγγλίας το 1966 με τη Γερμανία όπου η μπάλα όπως υποστήριξε δεν πέρασε ποτέ τη γραμμή. Και κάπου εκεί το θέμα έληξε.

Την ίδια χρονιά σε συνέντευξή του στη βρετανική εφημερίδα Sun ανέφερε: “Ένας Άγγλος φίλαθλος με πλησίασε, μου ζήτησε αυτόγραφο και μου είπε: Είσαι θρύλος. Αυτό με έκανε πολύ χαρούμενο. Ο κόσμος σας είναι εξαιρετικά ευγενικός και καλός, παρά την προϊστορία μεταξύ των δύο χωρών. Εάν θα μπορούσα να ζητήσω συγγνώμη και να πάω πίσω στο χρόνο για να αλλάξω την ιστορία θα το έκανα. Αλλά το γκολ παραμένει γκολ, η Αργεντινή έγινε παγκόσμια πρωταθλήτρια και εγώ ήμουν ο καλύτερος παίκτης του κόσμου. Δεν μπορώ να αλλάξω την ιστορία. Μπορώ μόνο να προχωρήσω”.

Έξω από το γήπεδο Αζτέκα που διεξήχθηκε ο προημιτελικός, υπάρχει μια μεταλλική πλάκα που αναφέρει:
«Το στάδιο Azteca τιμά τον Diego Armando Maradona για το εξαιρετικό του γκολ που πέτυχε στην αναμέτρηση Αργεντινή – Αγγλία με το οποίο πέρασε στους ημιτελικούς». 22 Ιουνίου 1986.
Ποτέ κανείς δεν θα μάθει ποιο από τα δύο εννοούν…

Ιστορικό υπόβαθρο

Πριν τον ημιτελικό του ’86 υπήρξε μια σειρά από γεγονότα τα οποία ανάγκασαν τους Αργεντίνους να αναζητούν τη δική τους εκδίκηση. Και την βρήκαν μέσω του Maradona.

Στις 2 Απριλίου 1982 η Αργεντινή θα προσπαθούσε να καταλάβει τους νήσους Μαλβίνες, (νησιά Φώκλαντ για τους Βρετανούς) τα οποία πήρε με τη βία η Μεγάλη Βρετανία το 1832από την Αργεντινή. Ο πόλεμος κράτησε 74 μέρες και άφησε πίσω του 255 Βρετανούς και 649 Αργεντίνους νεκρούς και 2000 τραυματίες. Οι Αργεντίνοι είχαν χάσει κατά κράτος και οι ΜαλβίΔες συνέχισαν να βρίσκονται υπό Βρετανική κυριαρχία.

Πιο πίσω στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1966, οι δύο εθνικές ομάδες τέθηκαν αντιμέτωπες στα προημιτελικά με τους Άγγλους να κερδίζουν με 1-0. Εκείνη τη μέρα, 23 Απριλίου 1966, οι παίχτες της Αργεντινής προέβησαν σε σοβαρά επεισόδια λόγω υπερβολικά ευνοϊκής διαιτησίας προς τους Άγγλους με αφορμή την άδικη αποβολή του αρχηγού Antonio Rattín. Μετά το τέλος του παιχνιδιού οι Αργεντίνοι εκνευρίστηκαν ακόμα περισσότερο όταν ο προπονητής των Άγγλων Sir Alf Ramsey τους αποκάλεσε ‘ζώα’.

Επίσης, πριν τον αγώνα, είχαν καταγραφεί πολλά επεισόδια μεταξύ φιλάθλων, με τους Barra Bravas (φανατικοί φίλαθλοι στην Αργεντινή να επιτίθενται στους Άγγλους).

Ο ίδιος ο Diego δήλωσε: ‘Ήταν λες και νικήσαμε μια χώρα, κάτι παραπάνω από μια ποδοσφαιρική ομάδα’. Σε άλλες του τοποθετήσεις, περιγράφοντας την περιρρέουσα ατμόσφαιρα πριν το παιχνίδι είπε: ‘Mπορεί πριν το ματς να λέγαμε ότι το ποδόσφαιρο δεν έχει τίποτα να κάνει με τον πόλεμο στις Μαλβίνες, αλλά γνωρίζαμε ότι είχαν σκοτωθεί πολλά νεαρά παιδιά εκεί, τους είχαν σκοτώσει λες και ήταν περιστέρια. Κι αυτό ήταν μια εκδίκηση, παίρναμε πίσω κάτι από τις Μαλβίνες. Υπερασπιζόμασταν τη σημαία μας, τα νεκρά παιδιά, τους επιζώντες.’

Ο Ουρουγουανός ποιητής και συγγραφέας Μario Βenedetti είχε δηλώσει ‘Αυτό το γκολ που έβαλε ο Μαραντόνα στους Άγγλους με τη βοήθεια του «Θείου» χεριού είναι προς το παρόν η μοναδική αξιόπιστη απόδειξη της ύπαρξης του Θεού’.

Με τη νίκη τους, οι Αργεντίνοι, είχαν κερδίσει πίσω την υπερηφάνεια τους μετά το χαμένο πόλεμο του 1982 και πήρα ταυτόχρονα τη γλυκιά εκδίκηση από τον αποκλεισμό του 1966.Ο παλαίμαχος Αργεντίνος Roberto Perfumo είχε δηλώσει ότι “Το 1986, το να κερδίσουμε το ματς κόντρα στην Αγγλία ήταν αρκετό. Η κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου ήταν δευτερευούσης σημασίας για εμάς. Η νίκη επί της Αγγλίας ήταν ο πραγματικός μας στόχος”.

Σήμερα 22 Ιουνίου, ανήμερα του Πάσχα, κάπου στο Ροζάριο της Αργεντινής οι νέοι πιστοί θα περάσουν το κατώφλι της Iglesia Maradoniana για να βαπτιστούν και να δηλώσουν αιώνια πίστη στο Θεό.

Αφού θα προσευχηθούν όλοι μαζί “Εις το όνομα της La Tota, της Μητέρας και του Don Diego του πατέρα, ο καρπός της αγάπης τους, ο ποδοσφαιρικός Θεός να σας ευλογεί όλους σας. Ντιέγκο, Ντιέγκο, Ντιέγκο!.Ντιέγκο ημών, ο εν των γηπέδων καλλιτέχνη, αγιασθήτω το αριστερό σου χέρι, και τα μαγικά σου, κάνε τα γκολ σου αξέχαστα στη Γη, όσο αυτοί θα είναι στον παράδεισο…”.

Στη συνέχεια τα νέα μέλη θα περάσουν μια μπάλα πάνω από ένα ομοίωμα του Shilton για να την στείλουν με το αριστερό τους χέρι σε ένα ειδικά διαμορφωμένο δίχτυ αναπαριστώντας έτσι το Χέρι Του Θεού. Στη συνέχεια θα ακούσουν την περιγραφή του γκολ του αιώνα από τον Hugo Morales για να γίνουν και επίσημα μέλη της εκκλησίας.

 

Το 2000 σε ψηφοφορία της FIFA ανακηρύχθηκε από το κοινό ως καλύτερος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών με ποσοστό 53,60%, με το δεύτερο Πελέ να παίρνει μόνο 18,53%. Η FIFA του ζήτησε όπως <<μοιράατεί>> το βραβείο και το παραλάβουν από κοινού οι δύο παλαίμαχοι. Ο Diegito δεν το αποδέχτηκε και δήλωσε: ‘Ο κόσμος ψήφισε εμένα και τώρα θέλουν να μοιραστώ το βραβείο με τον Πελέ. Δεν θα μοιραστώ το βραβείο με κανένα’. Μετά από κάποια χρόνια όταν ρωτήθηκε για το βραβείο της FIFA πρόσθεσε: ‘Το 2000 κέρδισα το βραβείο του ποδοσφαιριστή του αιώνα χάρις στον κόσμο. Ο Πελέ ήρθε δεύτερος. Ήρθε επίσης δεύτερος πίσω από τον Aryton Senna σαν κορυφαίος Βραζιλιάνος αθλητής. Το βραβείο που έδωσε η FIFA στον Πελέ δεν αξίζει τίποτα.’

Ο Diego Maradona υπήρξε όλη του τη ζωή ασυμβίβαστος. Και καλά έκανε. Αυτό τον έκανε ξεχωριστό ανάμεσα στα άλλα του χαρίσματα και ιδιαιτερότητες. Ο ποδοσφαιριστής που ευθύνεται για δύο γκολ που έχουν μείνει στην ιστορία και έχουν επιτευχθεί στον ίδιο αγώνα και που θα μνημονεύονται ή θα καταριούνται για πάντα.

Το παιχνίδι στον προημιτελικό του ’86 ήταν η απόδειξη της κοινωνικοπολιτικής κόντρας ανάμεσα στις δύο χώρες και το άνοιγμα της πληγής που άφησε η ήττα των Αργεντίνων στις Μαλβίνες. Για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια και αφού πέρασε από εννιαετή δικτατορία, ένα χαμένο πόλεμο και οικονομική εξαθλίωση, ο λαός της Αργεντινής ήταν και πάλι ενωμένος εξαιτίας ενός παιχνιδιού ποδοσφαίρου, εξαιτίας του Maradona.

ΒΕΤ ΟΝ ALFA : Παίξε τώρα και ONLINE με 100% Bonus κατάθεσης μέχρι €100 Ευρώ